Κάποτε...

[yiorgos31]

ΚΑΠΟΤΕ Ο χρόνος είχε 4 εποχές, ΣΗΜΕΡΑ έχει 2
ΚΑΠΟΤΕ Δουλεύαμε 8 ώρες. ΣΗΜΕΡΑ έχουμε χάσει το μέτρημα
ΚΑΠΟΤΕ Είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε τα πουλιά. ΣΗΜΕΡΑ τα βλέπουμε στην τηλεόραση
ΚΑΠΟΤΕ Παίζαμε ποδόσφαιρο με τους φίλους στις αλάνες, ΣΗΜΕΡΑ παίζουμε στο Playstation
ΚΑΠΟΤΕ Κυκλοφορούσαμε με αυτοκίνητα 1000 κυβ. ΣΗΜΕΡΑ έχουμε τζιπ 2000 κυβ και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε 3000 κυβ.
ΚΑΠΟΤΕ Αγοράζαμε παντελόνι και το κρατούσαμε 2 χρόνια. ΣΗΜΕΡΑ το κρατάμε 2 μήνες και παίρνουμε άλλο.
ΚΑΠΟΤΕ Ζούσαμε σε 65 τ.μ. και ημασταν ευτυχισμένοι. ΣΗΜΕΡΑ ζούμε σε 200 τ.μ. και δε χωράμε μέσα.
ΚΑΠΟΤΕ Λέγαμε "καλημέρα" σε έναν περαστικό και ρωτούσαμε για την τάδε οδό. ΣΗΜΕΡΑ μας το λέει ο Navigator.
ΚΑΠΟΤΕ Πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά. ΣΗΜΕΡΑ πίνουμε εμφιαλωμένο και αρρωσταίνουμε.
ΚΑΠΟΤΕ Είχαμε τις πόρτες των σπιτιών μας ανοιχτές, όπως τις καρδιές μας. ΣΗΜΕΡΑ κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και λυκόσκυλο να μην αφήσει κανένα να πλησιάσει, καλό ή κακό.
ΚΑΠΟΤΕ Μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το τραπέζι. ΣΗΜΕΡΑ ο καθένας έχει το δικό του δωμάτιο και δε βρισκόμαστε στο τραπέζι ποτέ.
ΚΑΠΟΤΕ Βλέπαμε στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με το Μικι Μάους και τον Μπαγκς. ΣΗΜΕΡΑ βλέπουμε power rangers με όπλα και χειροβομβίδες.
ΚΑΠΟΤΕ Μας αρκούσε μια βόλτα με την κοπέλα μας σε ένα ταπεινό δρομάκι της γειτονιάς, χέρι χέρι να κοιτάμε τον ουρανό, να σιγοψυθιρίζουμε ένα τραγουδάκι και να ταξιδεύουμε νοητά. ΣΗΜΕΡΑ πάμε διακοπές στο Ντουμπάι, το Μαρόκο και στο Μπαλί και ονειρευόμαστε να πάμε στο Θιβέτ.
ΚΑΠΟΤΕ Είχαμε το θάρρος να λέμε "έκανα λάθος". ΣΗΜΕΡΑ λέμε "αυτός φταίει".
ΚΑΠΟΤΕ Νοιαζόμασταν για το γείτονα. ΣΗΜΕΡΑ μας ενοχλεί η ευτυχία του.
ΚΑΠΟΤΕ Μας δάνειζε λεφτά ο αδερφός μας. ΣΗΜΕΡΑ μας δανείζουν οι τράπεζες.
ΚΑΠΟΤΕ Κοιτούσαμε στα μάτια τους ανθρώπους. ΣΗΜΕΡΑ τους κοιτάμε στην τσέπη.
ΚΑΠΟΤΕ Ιδανικό ήταν να γίνεις αναγνωρισμένος. ΣΗΜΕΡΑ ιδανικό είναι να γίνεις αναγνωρίσιμος.
ΚΑΠΟΤΕ Δουλεύαμε για να ζήσουμε. ΣΗΜΕΡΑ ζούμε για να δουλεύουμε.
ΚΑΠΟΤΕ Είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας. ΣΗΜΕΡΑ δεν έχουμε για κανένα.
ΚΑΠΟΤΕ Είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε. ΣΗΜΕΡΑ έχουμε 100 και δε μας αρέσει κανένα πρόγραμμα.
Αυτό το "ΚΑΠΟΤΕ", τότε, το έλεγαν ΖΩΗ...

Όποιος θέλει συμπληρώνει...

[giorgospet]

Έχεις απόλυτο δίκιο, έχουμε χάσει κάθε νόημα της ζωής.

[michail]

ΟΤΙ ΜΟΥ ΔΟΘΗΚΕ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΕΠΕΝΔΥΣΩ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ ,ΑΛΛΑ ΒΛΑΚΩΔΩΣ ΠΡΟΤΙΜΗΣΑ ΤΟΝ ΑΓΩΓΟ ΤΗΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΣ ,ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΟΥΝΕΛ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ. ΣΤΕΡΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΣΗ ΝΑ ΣΕ ΕΙΧΑ ΠΡΩΤΑ.....

[plagiaskepsi]

otan to ((kapote)) pethani tha arxisi i zoi
mipos irthe i ora tis eksergesis???
oxi akoma?????
zise sto kapote.
den afora tous aderfous alla tis katastasis
sas agapo to pistevete???

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

[zafeiris]

η απόλυτη αποχάυνωση...
κάποτε είχαμε εγκέφαλο...

[Teri]

Κάποτε μας ένοιαζε ο Θεός κι οι συνάνθρωποι μας. Σήμερα μας νοιάζει ο εαυτός μας.
Κάποτε σεβόμασταν. Σήμερα θέλουμε μόνο να μας σέβονται.

Τρέμω το "Κάποτε θα θυμάμαι" του michail....


Αληθώς Ανέστη Αντώνη! Ο Αναστάς Ιησούς μας περιμένει ΣΗΜΕΡΑ κοντά του!

[vasilikirimp]

Πιστεύω ότι αυτό το κάποτε ΔΕΝ υπάρχει ......

Υπάρχει χρονικά ....κάποτε που είμασταν παιδιά .........κάποτε που ακόμη δεν είχε εφευρεθεί η τηλεόραση........μέχρι εκεί

Το κάποτε ξεκινά απο τον καθένα μας ....αν εγώ βλέπω τη παιδική χαρά αλλά προτιμώ να κάτσει το παιδί μου μπροστά στη τηλεόραση......όταν βλέπω τον Ολυμπο δίπλα μου ( μια και απο Κατερίνη ) αλλά προτιμώ να βάλω το Google earth για να τον δω.....τότε ποιος μου φταίει;

Η πηγή της καταστροφής βρίσκεται μέσα μου ......και για εναν απλό ακόμη λόγο .....φημολογείται ότι ο άνθρωπος είναι σκεπτόμενο ΟΝ - πολύ ωραία ....σκέφτομαι σημαίνει αποδέχομαι και απορρίπτω .......αν έμαθα να μη κουράζω τον βολεμένο εαυτό μου .....και μόνο αποδέχομαι τότε αποβλακώνομαι ......οπότε .....δε μου φταίει κανείς άλλος.........

Η ευθύνη ξεκινά απο εμάς .....ας μάθουμε τουλάχιστον το Σταυρό των ευθυνών μας να τον σηκώνουμε - μην είμαστε και εκεί δειλοί......

[Harrys1934]

κάποτε κάναμε μισή μέρα να πάμε στην Αίγινα το πιο κοντινό νησί από τον Πειραιά. Και ο Κάπτεν Κουκ τι του ήρθε να ανακαλύψει την Αυστραλία. Καράβι με πανιά.
Για να τιμωρήσει εμένα;;

[vasilikirimp]

κάποτε κάναμε μισή μέρα να πάμε στην Αίγινα το πιο κοντινό νησί από τον Πειραιά. Και ο Κάπτεν Κουκ τι του ήρθε να ανακαλύψει την Αυστραλία. Καράβι με πανιά.
Για να τιμωρήσει εμένα;;

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΒΡΕ ΧΑΡΗ ΜΕ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΣΟΥ.........

[eleimon]

Κάποτε τα πράγματα φαίνονταν απλά

Έμοιαζαν αιώνια

Και ας γνωρίζαμε ότι «πάντα ρει και ουδέν μένει»

Νομίζαμε ότι γνωρίζαμε τον εαυτό μας και τους άλλους

κι ας είχαμε διδαχθεί τα «εν οίδα ότι ουδέν οίδα»





Μπορεί πλέον να μη βλεπόμαστε συχνά

Μπορεί και να ψυχραθήκαμε με ορισμένους για κάποιους λόγους

Μπορεί να πήραμε διαφορετικούς δρόμους

Αυτά όμως που ζήσαμε μαζί κάποτε

Εξακολουθούν να έχουν τη δική τους ζωή*

Δεν σβήνονται με τίποτε