"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Πως αντιμετωπιζετε τους αλλους οταν σας χλευαζουν επειδη νηστευετε,επειδη κανετε το σταυρο σας περνωντας απο εκκλησια,επειδη εκκλησιαζοσαστε?

Σε λιγες μερες μπαινουμε στην Μεγαλη Τεσσαρακοστη και σκεφτομαι αυτο που ειχε πει ο Ιωαννης ο Χρυσοστομος <<Να σέβεσαι την αρχαιότητα της εντολής της νηστείας. Η νηστεία νομοθετήθηκε στον Παράδεισο της Εδέμ. ‘Εχει την ίδια ηλικία με την ανθρωπότητα. Η πρώτη εντολή που έλαβε ο Αδάμ από τον Θεό ήταν: να μη φάγετε από τους καρπούς του δένδρου της γνώσεως του καλού και του κακού. Αυτή δε η εντολή, το «ου φάγεσθαι» δηλαδή, είναι νομοθεσία νηστείας και εγκράτειας. Αν είχε νηστέψει τότε η Εύα και δεν έτρωγε εκείνο τον καρπό δε θα χρειαζόμασταν τώρα αυτή τη νηστεία. Διότι, όπως λέει η Αγία Γραφή, «δεν έχουν ανάγκη ιατρού, αυτή που είναι υγιείς και δυνατοί, αλλά αυτοί που είναι άρρωστοι». Αρρωστήσαμε εξαιτίας της αμαρτίας· ας θεραπευτούμε δια της μετανοίας· μετάνοια όμως χωρίς νηστεία είναι αργή και άκαρπη…

Επειδή δε νηστεύσαμε τότε ξεπέσαμε, διωχθήκαμε από τον παράδεισο· ας νηστεύσουμε λοιπόν για να επιστρέψουμε σ’ αυτόν…>>

Τη περιοδο αυτη τη θεωρω πολυ πνευματικη για μενα,ομως ερχομαι σε αντιπαραθεση με τους δικους μου,με το συγγενικο περιβαλλον με τους φιλους και γνωστους,πρεπει να λεμε οτι νηστευουμε? η πρεπει να το χειριζομαστε καπως αλλιως για να μη τους δινουμε το δικαιωμα να μας κατακρινουν?

Και δε με πειραζει η κατακριση,μενοχλει που ανθρωποι που τοσο πολυ αγαπαω και προσευχομαι γιαυτους πεφτουν στη κατακριση και η μια κουβεντα φερνει την αλλη.

Εκεινες τις μερες μ αρεσει να περναω αρκετες ωρες στην εκκλησια ιδιως τη Μ Εβδομαδα,ομως αναγκαζομαι πολλες φορες και λεω ψεματα,οτι παω μια βολτα η σε μια φιλη μου για να μη δωσω το δικαιωμα να αρχισουν να σχολιαζουν...

Προβληματιζομαι γενικα με τη πνευματικη ζωη γιατι δε θελω να ακουω τους ανθρωπους που αγαπαω,την οικογενεια μου να μου λεει οτι ειμαι υπερβολικη και οτι το πολυ το Κυριε Ελεησον το βαριεται κι ο παπας....η οτι τα παιδια να μη τα σερνω μαζι μου στις εκκλησιες γιατι θα τα κανω παπαδακια κι αλλου ειδους πικροχολα σχολια,που με στεναχωρουν γιατι στην ουσια χλευαζεται ο Χριστος μας κι οχι εγω,αλλα δε μπορουν να το καταλαβουν.

Προσευχομαι γι αυτους και παρακαλαω να με φωτισει πως να φερομαι για να μη τους σκανδαλιζω με τη σταση μου,κι επαναλαμβανω οτι δε με πειραζει ουτε ο χλευασμος,ουτε η κοροιδια,στεναχωριεμαι γι αυτους.

Ποια ειναι η γνωμη σας γι αυτο? πρεπει να νηστευουμε μυστικως για να μη σκανδαλιζουμε τους αλλους?
πρεπει η πνευματικη μας ζωη να ειναι μυστικη? κι αν ειναι μυστικη πως θα μπορεσουμε να παραδειγματισουμε και τους αλλους να μας ακολουθησουν?

Δεν είχα νηστεύσει ποτέ , τώρα 1/5 μήνα το τηρώ κατα γράμμα και μου αρέσει πολύ που κάνω κάτι για το Θεο έστω τόσο μικρό.

Στο θέμα που αναφέρει θεωρώ οτι να αγνοείς είναι το καλύτερο παρά να μπείς σε διαδικασία διαλόγου και διαμάχης δεν αξίζει τον κόπο. Απλά θέλω την γνώμη σας σε κάτι απο το Γεροντικο.

Κάποτε ένας γέροντας νήστευε πολύ αυστηρά εκείνη την περίοδο κάποιος τον κάλεσε σπίτι του και του πρόσφερε γλυκό κάτι που ο γέροντας δεν μπορούσε να φάει λόγο νηστείας. Και όμως το έφαγε το γλυκό για να τιμήσει την ΦΙΛΟΞΕΝΕΙΑ και για να μην φανεί η έπαρση και η υπερηφάνεια στο άνθρωπο που τον φιλοξένησε οτι και καλα "εγω είμαι σωστός και νηστεύω" οπότε τίμησε την φιλοξενεία του αδερφού δεν τον σκανδαλισε και δεν έπεσε στο εγωισμό και την έπαρση : "ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ"

Εγώ νομίζω ότι επειδή αυτούς που δε νηστεύουν τους ελέγχει κάτι μέσα τους, προσπαθούν να σε "τσιγκλίσουν" για να παραφερθείς ή για να σε πικράνουν από ζήλια και κακία.
Δε χρειάζεται να διαλαλούμε ότι νηστεύουμε ή ότι πάμε στην εκκλησία αλλά όχι και να το κρύβουμε. Προς Θεού!
Νομίζω ότι το καλύτερο φάρμακο στην περίπτωση είναι να χαμογελάμε και να αποφεύγουμε τέτοια συζήτηση. Και λίγο το να κάνουμε το δια Χριστό σαλό δε βλάπτει
Να δεις που αν δεν αντιδράσεις, μία δύο και θα σταματήσουν να σε πειράζουν αν δουν ότι δεν ταράζεσαι.

Μαξιμε και εγω πιστευω οτι θα ηταν προτιμοτερο να μη το λεμε,αλλα οταν βρισκεσαι μεσα στο οικογενειακο περιβαλλον ειναι λιγο δυσκολο να κρυφτεις....κι αν ειναι και εκτος τοπου και χρονου τα πραγματα χειροτερευουν....δε ξερω βεβαια αν αυτο που αναφερει ο Σπυρος παραπανω μεσα απ το Γεροντικο ειναι προτιμοτερο.Για να μη τους σκανδαλιζουμε αν τυχει και μας προσφερθει κατι αρτησιμο να το φαμε κι ας μας συγχωρεσει ο Θεος...

Οπως και ναχει ειναι μια δοκιμασια κι αυτη που διχαζονται οι γνωμες για το πως πρεπει να συμπεριφερομαστε...

Kαλα, μην δινετε και πολυ σημασια, δεν χρειαζεται ουτε ειστε υποχρεωμενοι να απαντατε σε καθε προκληση μικρη η μεγαλη. Ουτε χρειαζεται να λετε οτι νηστευετε. Εκτος και εαν σας ρωτησουν ευθεως. Τοτε ναι.

Αλλα σκεφτειτε και το αλλο, εδω αλλοι χλευαζουν τον Ιδιο τον Κυριο, στην.. νηστεια θα κολλησουν; Εαν ο αλλος δεν εχει πνευμα θεου μεσα του, οτι και να κανεις στραβο θα του φανει.

Μην μπαινετε σε τετοια προβληματα και μπερδευεστε, τι να πειτε, τι να κανετε, πως να αντιδρασετε. Αυτο ειναι αποπροσανατολισμος και εκ του πονηρου.

Καντε αυτο που λεει η καρδια σας, η πιστη σας, απο αγαπη, φιλοτιμο προς τον Κυριο, και ας μας χλευαζουν οι αλλοι, ας μας ειρωνευονται. Ακομα και αυτα σε καλο βγαινουν, για να μην το παιρνουμε και πανω μας οτι δηθεν κατι ειμαστε..

Μας οικονομει ο Κυριος, για να μην την δουμε και τιποτα αγωνιστες και.. ασκητες! Τιποτα δεν ειμαστε.

Επισης την κολακεια να αποφευγετε μεχρι τρεχαλας. Ξερετε αυτους που λενε, ω! εσυ εισαι πιστος, αγωνιζεσαι, εισαι καλος, μπραβο και τετοια.. Θανατος ειναι, θανατος ολα αυτα! Μακρια τρεχοντας.

Καλυτερα να σε δουλευει ο αλλος και να σε βριζει, παρα να σε θαυμαζει και να σε κολακευει. Οσο και εαν δεν μας αρεσει το πρωτο ειναι πολυ πιο ωφελιμο.

Συμφωνω απολυτα Διονυση μαζι σου,αλλα οπως ειπα και παραπανω δε με νοιαζει να χλευασουν εμενα και να με κοροιδεψουν,εχω ακουσει παρα πολλα και δε μ ενοχλουν καθολου,μ ενοχλει που στην ουσια χλευαζεται ο Χριστος μας,κι αυτοι πεφτουν πιο χαμηλα με το να μη θελουν ν ανοιξουν λιγο τα ματια τους.
Ειναι πολυ λυπηρο να προσπαθεις να μιλησεις στην οικογενεια σου και να μη σακουει,δε ξερω αν τοχει βιωσει κανεις απο σας,εμενα ομως ειναι κατι που με ποναει πολυ!!!

eleimon έγραψε:Συμφωνω απολυτα Διονυση μαζι σου,αλλα οπως ειπα και παραπανω δε με νοιαζει να χλευασουν εμενα και να με κοροιδεψουν,εχω ακουσει παρα πολλα και δε μ ενοχλουν καθολου,μ ενοχλει που στην ουσια χλευαζεται ο Χριστος μας,κι αυτοι πεφτουν πιο χαμηλα με το να μη θελουν ν ανοιξουν λιγο τα ματια τους.
Ειναι πολυ λυπηρο να προσπαθεις να μιλησεις στην οικογενεια σου και να μη σακουει,δε ξερω αν τοχει βιωσει κανεις απο σας,εμενα ομως ειναι κατι που με ποναει πολυ!!!

Τώρα πάει λίγο αλλού η κουβέντα αλλά κι εμενα με πονάει να είναι αντίθετος με τη θρησκεία μας κάποιος δικός μου, γιατί φοβάμαι για την κατάληξη του αλλά μπορείς να κάνεις κι αλλιώς; μόνο προσευχή.
Η μακαρίτισσα η γιαγιά μου έζησε πολύ στερημένη ζωή και γι' αυτό έλεγε "τι να πάω να εξομολογηθώ, εγώ δεν έκανα κακό στη ζωή μου, μόνο αδικίες και πόνο έζησα" αλλά τουλάχιστον λίγο πριν πεθάνει την έπεισα να κοινωνήσει και πήγα ιερέα στο νοσοκομείο και την κοινώνησε λίγες ώρες πριν φύγει. Έτσι μόνο ηρέμησα γιατί κόντευα να πάθω έμφραγμα από τη στεναχώρια μου που θα έφευγε έτσι.
Προσευχή, μόνο προσευχή, τίποτα άλλο!

Πάντα τόν χρόνον, η νηστεία ωφέλιμός εστι, τοίς αιρουμένοις και ποιούσιν αυτήν, ούτε γάρ επήρεια δαιμόνων, κατατολμά του νηστεύοντος, αλλά και οι φύλακες της ζωής ημών Άγγελοι, φιλοπονώτερον παραμένουσι, τοις διά νηστείας ημίν κεκαθαρμένοις. (Απο τα Α π ό σ τ ι χ α των Αίνων της Καθαρής Δευτέρας

δεν ειχα αντιμετωπισει ποτε προβλημα με αυτο μονο μια "ευγλωττη" σιωπη απο τον περιγυρο και καποια ειρωνικα σχολιακια απο το συζυγο. αποφευγω να το κανω γνωστο αλλα βεβαια με το συζυγο δε γίνεται!

κι εμεις ομως πως νιωθουμε οταν μας πει καποιος φιλος μας Μεγαλη Πέμπτη τωρα παω να χτυπησω κατι σουβλακια... εμεις δεν νιωθουμε καπως εκεινη τη στιγμη, δεν πεφτουμε σε κατακριση; εγω τουλαχιστον παντα νιωθω αρνητικα συναισθηματα πριν καλα καλα το καταλαβω αλλα βεβαια το συνειδητοποιω αμεσως και το κοβω.

καλο ειναι να νηστευεις και να μην το γνωριζουν δεν μιλω στην οικογενεια