"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Teri έγραψε: Συμφωνώ: είναι θλιβερό. Και δυστυχώς δεν είναι το μόνο! Μάλλον πρέπει να διασταυρώνουμε δις και τρις ότι πέφτει στην αντίληψή μας. Πού πάει η εμπιστοσύνη προς το συνάνθρωπο; Γιατί πρέπει να είμαστε καχύποπτοι απέναντι προς όλους; Πού πάμε;;;
http://agiooros.net/forum/viewtopic.php?f=40&t=7829

Καλημέρα Αικατερίνα,
το ερώτημα σου είναι ουσιώδες και ώς εκ τούτου ανοίγω νέο θέμα με αυτό στο δημόσιο φόρουμ ώστε να συζητηθεί και να αναγνωστεί απο όλους.
Η απάντηση μου:
Ανέκαθεν και στα μικρά παιδάκια λέγαμε να μήν μιλάνε και να μήν εμπιστεύονται αγνώστους. Η διαφορά της εποχής μας σε σχέση με τους αιώνες που προηγήθηκαν είναι ότι τις τελευταίες δεκαετίες μέσω των ΜΜΕ και κυρίως της τηλεόρασης βάλαμε τους αγνώστους στα σπίτια μας και εμείς οι ίδιοι βάζομε τα παιδιά μας να τους ακούνε. Το ίδιο συμβαίνει και με το διαδίκτυο όπου όπου κατά βάσην διαβάζομε τα γραφόμενα αγνώστων και επικοινωνούμε με αγνώστους.

Η εκκλησία όμως δεν είναι συνάθριση ανωνύμων αλληλογραφούντων αλλά κοινωνία προσώπων. Γιαυτό τον λόγο σε αυτό το φόρουμ ξεκινήσαμε εδώ και πολλύ καιρό τις προσωπικές συναντήσεις προς αλληλογνωριμία των μελών μας.

Επ΄ευκαιρία ψηφίστε στην δημοσκόπιση που έβαλα σε αυτή την συζήτηση ώστε να δούμε το επίπεδο της αλληλογνωριμίας των μελών εδώ.

Αγαπητέ μου Χρήστο,
άρχισα να μετράω...και είμαι στην ευχάριστη θέση ν' απαντήσω ...αρκετούς!
Ναι, διψάμε για προσωπική επαφή κι είναι πολύ σπουδαίο αυτό που γίνεται edo. Συνήθως στις μεγάλες παρέες νιώθω άβολα. Μα edo είναι αλλιώς: σαν να γνωριζόμαστε χρόνια. Edo όμως έχουμε όλοι έναν κοινό παρονομαστή, έχουμε πάνω κάτω μια ιδέα ο ένας για τον άλλο μέσα από το φόρουμ...
Αλλά παραέξω; Πέρυσι, τέτοιες μέρες παραμονές γιορτών, βρεθήκαμε σ' ένα πολυκατάστημα οικογενειακώς για κάποια ψώνια. Κατά την προσφιλή μας συνήθεια φτάνοντας στο ταμείο είπαμε στην ταμία "καλησπέρα". Η ταμίας μας κοίταξε λες και ήμαστε εξωγήινοι! Έπειτα μας είπε: "Δουλεύω από τις 9 το πρωί, είναι περασμένες 2 και είστε οι μόνοι που μου "μιλήσατε"".
Όπως λέει και μια παλιά μου συμμαθήτρια: "εξαρτάται και σε τι κύκλους κυκλοφορείς". Αυτό έχουμε κάνει λοιπόν; Μα ο Χριστιανός πρέπει όλον τον κόσμο να τον αντιμετωπίζει το ίδιο! Γι αυτό και το ερώτημά μου παραμένει: Πού πάει η εμπιστοσύνη προς το συνάνθρωπο; Γιατί πρέπει να είμαστε καχύποπτοι απέναντι προς όλους; Πού πάμε;;

Νάστε καλά παιδιά, ο Θεός μας θέλει αγαπημένους και ενωμένους.
Ας καλιεργήσωμαι περισσότερο την αγάπη, η οποία αποδεικνήεται μέσω της ανιδιοτελούς κοινωνίας , των ανθρώπων.
Ας προσπαθήσωμαι να προσεγγίσωμαι τον συνανθρωπό μας με αγάπη, και θα δούμε ότι , και αυτός έχει αγάπη , έστω και εάν αρχικά μας αντιμετώπισε εχθρικά.
Ας μάθωμαι να αγαπάμαι και τους εχθρούς μας.
Εάν ο Θεός είναι μαζί μας , κανείς δεν θα είναι εναντίων μας.

Καχυποψία είναι μία λέξη η οποία κρύβει κάποιον «πονηρό» σκοπό μέσα της, μιά δεύτερη κρυφή σκέψη.
Οι γονείς πολύ σωστά συμβουλεύουν τα μικρά παιδιά να μην συζητάνε με αγνώστους γιατί το μικρό παιδί δεν έχει ακόμα διαμορφώσει ορθή και ολοκληρωμένη κρίση, και βεβαίως είναι ευάλωτο σε παιγνίδια του νου, της φαντασίας, των αισθήσεων.
Από την άλλη, οι άνθρωποι που συναντάμε καθημερινά και ανταλλάσουμε 2 κουβέντες δεν μπορούν να νοηθούν σαν συναναστροφή μας, ούτε σαν «φίλοι» και «παρέα» μας.
Προσωπικά όταν λέω πως εμπιστεύομαι τους ανθρώπους, εννοώ πως δεν αμφισβητώ τα λεγόμενά τους, αυτά που προέρχονται από την δική τους όμως εμπειρία, αυτά που αφορούν τους ίδιους και όχι τρίτους.
Εάν κάποιος γνωστός ή φίλος μου μεταφέρει κάποια πληροφορία που άκουσε ή είδε ή του είπανε –για κάποιον άλλον τρίτο άνθρωπο, ή για μία κατάσταση που δεν αφορά άμεσα τον ίδιο-, τότε συγνώμη αλλά ναι δεν υιοθετώ ούτε την αλήθεια αυτής της πληροφορίας, ούτε την άποψη του συνομιλητή μου. Εκεί γίνομαι αν όχι αδιάφορη............ σίγουρα όμως επιφυλακτική, έως ότου και από άλλες πηγές διασταυρώσω λογικά την πληροφορία. (είτε από περιέργεια, είτε από σύμπτωση).

Μπορούμε να αγαπάμε, να βοηθάμε, να αγκαλιάζουμε τους ανθρώπους χωρίς υποχρεωτικά να τους εμπιστευόμαστε. (εκτός εάν πρόκειται για άτομα του άμεσου περιβάλλοντος μας, της εργασίας μας κτλ)
Δεν υποστηρίζω την άποψη πως πρέπει να είμαστε καχύποπτοι απέναντι στους ανθρώπους, αλλά να είμαστε επιφυλακτικοί στις πληροφορίες και στις κρίσεις που μας μεταφέρουν και αφορούν τρίτα άτομα και καταστάσεις. Αυτό φυσικά ισχύει και για τα ΜΜΕ, που μας βομβαρδίζουν με ταχύτητα φωτός με πληροφορίες επί παντός επιστητού.

Στην συγκεκριμένη κοινωνία του Athos.edo. οι συζητήσεις και τα νοήματα αφορούν την Αλήθεια του Κυρίου μας, ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ.
Είναι καθαρά πνευματικού περιεχομένου και όχι κοινωνικού, πολιτικού, επιστημονικού ή οτιδήποτε άλλου.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι μία και είναι η μόνη που εμπιστεύομαι ολοκληρωτικά και απόλυτα. Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ.
Όλα τα άλλα, και εμένα την ίδια δεν με εμπιστεύομαι. (μεταπτωτική και ασθενής η φύση μου που αλλάζει και μεταβάλλεται όχι πάντα προς την μεριά της ΑΛΗΘΕΙΑΣ.)

Συγνώμη για το "σεντόνι" αλλά δεν μπορούσα να εκφραστώ με λιγότερα λόγια.

Πρεπει να μαθουμε να εχουμε εμπιστοσυνη απεναντι σε ολους τους ανθρωπους και αν ειναι να πληγωθουμε , τι πειραζει...εχει ο θεος..τουλαχιστον μπορουμε να πουμε οτι προσπαθησαμε να ειμαστε σαν τα μικρα παιδακια εστω και για λιγο...απονηρευτοι !!ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ!! :) Και μια μεγαλη αγκαλια για ολον τον κοσμο!!

ΜΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΦΑΝΕΡΗ.........
ΒΕΒΑΙΟΣ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΩΜΑΙ....
ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΜΠΕΙΣΤΕΥΩΜΑΙ ΕΜΕΝΑ ΤΟ ΕΓΩ ΜΟΥ.....ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΖΩ ΕΝΑΝ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΝΟΝΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΦΥΛΑΧΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΓΩ ΜΟΥ
ΣΙΩΠΗ ΧΕΙΛΕΩΝ ΘΕΜΕΛΕΙΟΝ ΠΑΣΗΣ ΑΡΕΤΗΣ
ΚΑΙ
ΤΟ ΛΑΚΩΝΙΖΕΙΝ ΣΟΦΙΑ ΕΣΤΕΙ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΑΤΙ ΣΑΝ ΑΝΟΗΤΟΣ ΝΑ ΧΡΕΩΘΩ ΜΕ ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ
ΑΦΟΥ ΜΕ ΞΕΡΩ :D

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ

ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ
:D :D :D :D :D

plagiaskepsi έγραψε:ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ

ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ
:D :D :D :D :D

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΜΕΡΑ ΑΔΕΡΦΕ!