Είναι Προδοσία;
Δημοσιεύτηκε: Τρί Νοέμ 25, 2008 12:42 pm
Είμαι τόσο πολύ προβληματισμένη που πρωτη φορά στη ζωή μου αισθάνομαι ένα βάρος παντού και δε ξέρω που να το εναποθέσω.
Παίρνω το θάρρος και σας γράφω για ένα πραγματικά πολύ λεπτό θέμα γιατί νοιώθω να βρίσκομαι σε ένα ωκεανό χωρίς τίποτα και πνίγομαι.
Επίσης θα ήθελα αν υπάρχει η δυνατότητα και τη συμβουλή του π.Αντώνιου.
Θα πάρω τα πράγματα απο την αρχή ( περιγραμματικά όμως ).
Κάνω μάθημα - ιδιαίτερα - σε μια κοπέλα εδω και 5 χρόνια. Ξεκινήσαμε μαζί απο την ΣΤ'Δημοτικού.
'Οπως καταλαβαίνετε μαζί με τους γονείς της τη μεγάλωσα και εγώ μια και κάθε βδομάδα τρεις φορές βρίσκομαι μαζί της.
Στα χρόνια αυτά δημιουργήθηκε μεταξύ μιας σχέση εμπιστοσύνης , αγάπης και αληλοσεβασμού.
Ι διαίτερα απο πλευράς μου μπορώ να πω , πως είμουν και είμαι πάντα εκεί να την ακούσω.
'Ετσι λοιπόν κατά καιρούς μου έχει εμπιστευτεί ότι την απασχολούν , αγωνίες του σχολείου , της παρέας και διάφορα άλλα.
Χωρίς να παρεξηγηθώ όμως όχι με την έννοια του κουτσομπολιού απλά μου άνοιγε τη ψυχή της.
Μάλιστα αυτό έγινε και αντιληπτό απο τη μητέρα της και παντα επειδή ειμαι ανοικτή σε συζήτηση και με τους γονεις δηλ. δε θέλω να νοιώθω οτι επεμβαίνω μεταξύ του γονιού, της μαμάς και του παιδιού πάντα κοιτούσα να κρατώ τα προσχήματα και μάλιστα αρκετές φορές παρ'όλο που δε ήταν πάντα σύμφωνη η μαθήτριά μου να βάζω στη σκέψη της , στη κουβέντα και τη μαμά της- εγώ με το τρόπο μου προσπαθούσα και το πετύχαινα να γίνεται κοινωνός της συζήτησής μας και η μητέρα της.
Πολλές φορές δηλ. οι τρεις μας κουβεντιάζαμε για ότι θέμα μας έθετε η μικρή μας.
Έτσι λοιπόν με το καιρό μας έδεσαν πολλά μικρά και μεγάλα ας μου επιτραπει η έφραση μυστικά.
Θα μου πείτε τώρα πως πρέπει ένας εκπαιδευτικός να κρατά τα προσχήματα - ίσως κάποιοι που κάνουν ιδιαίτερα να μπορέσουν να καταλάβουν τη στενή σχέση που πολλές φορές αναπτύσσεται μεταξύ μαθητή και καθηγητή.
Τα τελευταία 2 χρόνια άρχισαν να την απασχολούν και διάφορα άλλα θέματα πιο περίπλοκα της καθημερινότητας μεν - απ'αυτά που πιστεύω ότι όλα τα παιδιά περνουν κατά τη διάρκεια της εφηβείας τους.
Και έτσι μεταξύ άλλων άρχισε να απασχολείται με τις σχέσεις του αντίθετου φύλλου.
Στην αρχή άκουγα και μετά ότι είχα να πω όταν μου ζητήθηκε η γνώμη μου και σα μητέρα τα λέγαμε όλες μαζί δηλ. μαμά της - εγώ - μαθήτρια.
Αρκετές φορές κάναμε και τη κουβέντα πεί πνευματικού κάτι όμως που αρνήθηκε να το ακολουθήσει.
Πριν καταλήξω στο σημείο που με απασχολεί ιδιαίτερα θέλω να σας πω ότι εδώ και περίου ενάμιση χρόνο κατάλαβα ότ κάτι δε παει "καλά" - αλλά δεν ήθελα να ρωτήσω για να μη φανω αδιάκριτη.
Περίμενα να μου κανει η ίδια κουβέντα.
μέχρι που το καλοκαίρι μου μίλησε και μου είπε πως έχει σχέση με μια κοπέλα.
νοιώθει δηλ. ότι την έλκουν γυναίκες και μάλιστα η συγκεκριμένη κοπέλα με την οποία νοιώθει τρελλά ερωτευμένη.
Εκείνη τη στιγμή πάγωσα αλλά το πρώτο που ξεστόμισα ίσως και ηλίθιο μόλις μου τελείωσε την εξιστόρηση ήταν αν έχουν ολοκληρώσει τη σχέση τους ή αν είναι πλατωνική και κατά πόσον νομίζει ότι θα μπορούσε να το αποκαλύψει στη μητέρα της.
μου είπε πως η σχέση περιορίζεται σε φιλιά και τα λοιπά αλλά ότι αφορά τη μητέρα της κατά λέξη είπε: θέλω να της μιλήσω αλλά ξέρω ότι θα αρχίσει να κλαίει και να λεει πως απο εμένα τη μοναχοκόρη και μοναχοπαίδι περιμένει κατι άλλο . Δε μπορώ να τη βλεπω να πληγώνεται και έτσι δε μπορώ να της πω κάτι .
εκείνες τις ημέρες πέρασαν πολλά απο το μυαλό μου. Εγώ τι έπρεπε να κάνω; Να σταματήσω να την ακούω; Να το πω; Να κάνω τη χαζή; Τι απ'όλα;
Σκέφτηκα και το συζήτησα μαζί της να το πει και αν θέλει ας ειμαι και εγω μπροστά , αλλά ανένδοτη.
για πνευματικό έκανα πολλες φορές κουβέντα - τίποτα -
Σκέφτηκα να μιλήσει με ψυχολόγο - στον οποίο και πήγε - αλλά απλά τη βοήθησε όχι στο να ανατρέψει αυτό που αισθάνεται αλλά απλά στο να δει αν μπορεί να αποδεχτεί την ιδιαιτερότητα του εαυτού της.
Τέλος είπα να κάνουμε μια φιλική κουβέντα με έναν Αρχιμανδρίτη νεαρό άτομο που γνωρίζω και ζει στην περιοχή μας.
Να βρεθούμε μαζί γιατι μόνη της ούτε καν ήθελε να το συζητήση - Δεν πραγματοποιήθηκε αυτή η συνάντηση γιατί τελικά δείλιασε και δεν ήρθε.
Φθάνω στη σημερινή μέρα και καταλήγω ότι σήμερα που είχαμε μάθημα μου εκμηστυρεύτηκε πως ειναι αποφασισμένη και μάλιστα πως πλεον έχει ολοκληρώσει τη σχέση της.
Εγώ πάλι απο τη πλευρά μου νοιώθω απέραντο βάρος -διότι δε θέλω να τη προδόσω αλλά θέλω να γνωρίζει και η μητέρα της διότι η όλη εξομολόγησή της προς το άτομο μου είναι ενα φορτίο πολύ βαρύ και δε μπορώ να το σηκώσω.
Της είπα σε παρακαλώ μίλα με τη μανούλα σου γιατι πιστεύω θα σε καταλάβει και θα σε ακούσει - και μου είπε σε ικετεύω μη με προδόσεις δε κανω κακό σε κανεναν παρά αν κανω κακό τότε μόνο στον εαυτό μου και αυτό το δικαίωμα του λάθους δε μπορείς να μου το στερήσεις - ούτε όμως και να φέρεις αναστάτωση στην οικογένειά μου.
Μιλήσαμε όλο το πρωινό γιατί επέλεξε εμένα για όλα αυτά και σε πόσο δύσκολη θέση με φέρνει και έβλεπα ένα παιδί που απλά αναζητούσε να τη καταλάβω και να τη σεβαστό για όποια επιλογή της.
Εγώ όμως είμαι κομμάτια τι να κάνω ; Είναι ένα ζήτημα που βάζω τον εαυτό μου στη θέση της μητέρας και σκέφτομαι ότι εγώ προσωπικά θα ήθελα να μου το εμπιστευτεί το παιδί μου - και αν είχα μια στενη συνεργασία με κάποιον εκπαιδευτικό θα ήθελα να μου μιλήσει.
Εγώ όμως μπορώ αυθαίρετα να μιλήσω στη μητέρα; Μπορώ να παραβιάσω έτσι για τη δική μου ελάφρυνση το απόρρητο της μαθήτριάς μου;Με τι τρόπο θα μπορούσα να μην απογοητεύσω τη μαθήτριά μου γιατί πραγματικά δε θέλω να νοιώσει ότι η εμπιστοσύνη της εξαπατήθηκε αλλά συγχρόνως θέλω να τα γνωρίζει η μητέρα της.
Παίρνω το θάρρος και σας γράφω για ένα πραγματικά πολύ λεπτό θέμα γιατί νοιώθω να βρίσκομαι σε ένα ωκεανό χωρίς τίποτα και πνίγομαι.
Επίσης θα ήθελα αν υπάρχει η δυνατότητα και τη συμβουλή του π.Αντώνιου.
Θα πάρω τα πράγματα απο την αρχή ( περιγραμματικά όμως ).
Κάνω μάθημα - ιδιαίτερα - σε μια κοπέλα εδω και 5 χρόνια. Ξεκινήσαμε μαζί απο την ΣΤ'Δημοτικού.
'Οπως καταλαβαίνετε μαζί με τους γονείς της τη μεγάλωσα και εγώ μια και κάθε βδομάδα τρεις φορές βρίσκομαι μαζί της.
Στα χρόνια αυτά δημιουργήθηκε μεταξύ μιας σχέση εμπιστοσύνης , αγάπης και αληλοσεβασμού.
Ι διαίτερα απο πλευράς μου μπορώ να πω , πως είμουν και είμαι πάντα εκεί να την ακούσω.
'Ετσι λοιπόν κατά καιρούς μου έχει εμπιστευτεί ότι την απασχολούν , αγωνίες του σχολείου , της παρέας και διάφορα άλλα.
Χωρίς να παρεξηγηθώ όμως όχι με την έννοια του κουτσομπολιού απλά μου άνοιγε τη ψυχή της.
Μάλιστα αυτό έγινε και αντιληπτό απο τη μητέρα της και παντα επειδή ειμαι ανοικτή σε συζήτηση και με τους γονεις δηλ. δε θέλω να νοιώθω οτι επεμβαίνω μεταξύ του γονιού, της μαμάς και του παιδιού πάντα κοιτούσα να κρατώ τα προσχήματα και μάλιστα αρκετές φορές παρ'όλο που δε ήταν πάντα σύμφωνη η μαθήτριά μου να βάζω στη σκέψη της , στη κουβέντα και τη μαμά της- εγώ με το τρόπο μου προσπαθούσα και το πετύχαινα να γίνεται κοινωνός της συζήτησής μας και η μητέρα της.
Πολλές φορές δηλ. οι τρεις μας κουβεντιάζαμε για ότι θέμα μας έθετε η μικρή μας.
Έτσι λοιπόν με το καιρό μας έδεσαν πολλά μικρά και μεγάλα ας μου επιτραπει η έφραση μυστικά.
Θα μου πείτε τώρα πως πρέπει ένας εκπαιδευτικός να κρατά τα προσχήματα - ίσως κάποιοι που κάνουν ιδιαίτερα να μπορέσουν να καταλάβουν τη στενή σχέση που πολλές φορές αναπτύσσεται μεταξύ μαθητή και καθηγητή.
Τα τελευταία 2 χρόνια άρχισαν να την απασχολούν και διάφορα άλλα θέματα πιο περίπλοκα της καθημερινότητας μεν - απ'αυτά που πιστεύω ότι όλα τα παιδιά περνουν κατά τη διάρκεια της εφηβείας τους.
Και έτσι μεταξύ άλλων άρχισε να απασχολείται με τις σχέσεις του αντίθετου φύλλου.
Στην αρχή άκουγα και μετά ότι είχα να πω όταν μου ζητήθηκε η γνώμη μου και σα μητέρα τα λέγαμε όλες μαζί δηλ. μαμά της - εγώ - μαθήτρια.
Αρκετές φορές κάναμε και τη κουβέντα πεί πνευματικού κάτι όμως που αρνήθηκε να το ακολουθήσει.
Πριν καταλήξω στο σημείο που με απασχολεί ιδιαίτερα θέλω να σας πω ότι εδώ και περίου ενάμιση χρόνο κατάλαβα ότ κάτι δε παει "καλά" - αλλά δεν ήθελα να ρωτήσω για να μη φανω αδιάκριτη.
Περίμενα να μου κανει η ίδια κουβέντα.
μέχρι που το καλοκαίρι μου μίλησε και μου είπε πως έχει σχέση με μια κοπέλα.
νοιώθει δηλ. ότι την έλκουν γυναίκες και μάλιστα η συγκεκριμένη κοπέλα με την οποία νοιώθει τρελλά ερωτευμένη.
Εκείνη τη στιγμή πάγωσα αλλά το πρώτο που ξεστόμισα ίσως και ηλίθιο μόλις μου τελείωσε την εξιστόρηση ήταν αν έχουν ολοκληρώσει τη σχέση τους ή αν είναι πλατωνική και κατά πόσον νομίζει ότι θα μπορούσε να το αποκαλύψει στη μητέρα της.
μου είπε πως η σχέση περιορίζεται σε φιλιά και τα λοιπά αλλά ότι αφορά τη μητέρα της κατά λέξη είπε: θέλω να της μιλήσω αλλά ξέρω ότι θα αρχίσει να κλαίει και να λεει πως απο εμένα τη μοναχοκόρη και μοναχοπαίδι περιμένει κατι άλλο . Δε μπορώ να τη βλεπω να πληγώνεται και έτσι δε μπορώ να της πω κάτι .
εκείνες τις ημέρες πέρασαν πολλά απο το μυαλό μου. Εγώ τι έπρεπε να κάνω; Να σταματήσω να την ακούω; Να το πω; Να κάνω τη χαζή; Τι απ'όλα;
Σκέφτηκα και το συζήτησα μαζί της να το πει και αν θέλει ας ειμαι και εγω μπροστά , αλλά ανένδοτη.
για πνευματικό έκανα πολλες φορές κουβέντα - τίποτα -
Σκέφτηκα να μιλήσει με ψυχολόγο - στον οποίο και πήγε - αλλά απλά τη βοήθησε όχι στο να ανατρέψει αυτό που αισθάνεται αλλά απλά στο να δει αν μπορεί να αποδεχτεί την ιδιαιτερότητα του εαυτού της.
Τέλος είπα να κάνουμε μια φιλική κουβέντα με έναν Αρχιμανδρίτη νεαρό άτομο που γνωρίζω και ζει στην περιοχή μας.
Να βρεθούμε μαζί γιατι μόνη της ούτε καν ήθελε να το συζητήση - Δεν πραγματοποιήθηκε αυτή η συνάντηση γιατί τελικά δείλιασε και δεν ήρθε.
Φθάνω στη σημερινή μέρα και καταλήγω ότι σήμερα που είχαμε μάθημα μου εκμηστυρεύτηκε πως ειναι αποφασισμένη και μάλιστα πως πλεον έχει ολοκληρώσει τη σχέση της.
Εγώ πάλι απο τη πλευρά μου νοιώθω απέραντο βάρος -διότι δε θέλω να τη προδόσω αλλά θέλω να γνωρίζει και η μητέρα της διότι η όλη εξομολόγησή της προς το άτομο μου είναι ενα φορτίο πολύ βαρύ και δε μπορώ να το σηκώσω.
Της είπα σε παρακαλώ μίλα με τη μανούλα σου γιατι πιστεύω θα σε καταλάβει και θα σε ακούσει - και μου είπε σε ικετεύω μη με προδόσεις δε κανω κακό σε κανεναν παρά αν κανω κακό τότε μόνο στον εαυτό μου και αυτό το δικαίωμα του λάθους δε μπορείς να μου το στερήσεις - ούτε όμως και να φέρεις αναστάτωση στην οικογένειά μου.
Μιλήσαμε όλο το πρωινό γιατί επέλεξε εμένα για όλα αυτά και σε πόσο δύσκολη θέση με φέρνει και έβλεπα ένα παιδί που απλά αναζητούσε να τη καταλάβω και να τη σεβαστό για όποια επιλογή της.
Εγώ όμως είμαι κομμάτια τι να κάνω ; Είναι ένα ζήτημα που βάζω τον εαυτό μου στη θέση της μητέρας και σκέφτομαι ότι εγώ προσωπικά θα ήθελα να μου το εμπιστευτεί το παιδί μου - και αν είχα μια στενη συνεργασία με κάποιον εκπαιδευτικό θα ήθελα να μου μιλήσει.
Εγώ όμως μπορώ αυθαίρετα να μιλήσω στη μητέρα; Μπορώ να παραβιάσω έτσι για τη δική μου ελάφρυνση το απόρρητο της μαθήτριάς μου;Με τι τρόπο θα μπορούσα να μην απογοητεύσω τη μαθήτριά μου γιατί πραγματικά δε θέλω να νοιώσει ότι η εμπιστοσύνη της εξαπατήθηκε αλλά συγχρόνως θέλω να τα γνωρίζει η μητέρα της.