Πρέπει η Εκκλησία να έχει περιουσία;

[filotas]

Διαβάζω των τελευταίο καιρό που "τρέχει" η μεθοδευμένη επίθεση ετερόκλητων κύκλων κατά της Εκκλησίας, με αφορμή την υπόθεση "Βατοπαιδίου", πολλούς ανθρώπους ν' αναρωτιούνται αν χρειάζεται η Εκκλησία να έχει περιουσία και έσοδα, κι αν αυτό είναι μέσα στους σκοπούς της. Κάποιοι μάλιστα ανιστόρητοι έχουν φτάσει να λένε ότι η Εκκλησία πήρε τα ακίνητα από τους Τούρκους. Οι αναφορές είναι γενικόλογες και δεν αναφέρονται ποτέ σε συγκεκριμένη περίπτωση.

Κατ' αρχήν δεν είναι θέμα αν οι συγκεκριμένοι άνθρωπος είναι ανιστόρητοι ή όχι γιατί σίγουρα:

1. Είναι προκατειλημμένοι

2. Είναι λαϊκιστές

3. Ψεύδονται και γενικολογούν επίτηδες για να μην χρειαστεί ν' αποδείξουν αυτά που λένε.

Η Εκκλησία είναι γνωστό από την ιστορία ότι είχε προνόμια από τους Τούρκους, η οποίοι τη σεβάστηκαν, όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά για μην προκαλέσουν αντίδραση από τους υπόδουλους. Τους είχαν πάρει τα πάντα, την πατρίδα, την ελευθερία, τη γη, αλλ' αυτά μπορεί να τ' αντέξει ο Χριστιανός, αν επιχειρούσαν όμως να τους αλλάξουν και την πίστη, όπως έκαναν μεμονωμένα, τότε ήταν σίγουρο ότι θα προκαλούσαν άμεση αντίδραση, και οι Τούρκοι χρειάζονταν τους υπόδουλους λαούς για να εισπράττουν φόρους. Έτσι ανέχτηκαν την Ορθοδοξία (σε αντίθεση με τους παπικούς κατά τη Φραγκοκρατία) κι αναγνώρισαν ένα μέρος από την ήδη υπάρχουσα από τον καιρό των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων περιουσία της Εκκλησίας. Δεν γνωρίζω καμιά περίπτωση που η Εκκλησία πήρε περιουσία από τους Τούρκους.

Τώρα ας απαντήσουμε στο ερώτημα, τι χρειάζεται την περιουσία η Εκκλησία. Κατ' αρχήν τι είναι η Εκκλησία; Είναι κάποιος οργανισμός; Κάποιο ίδρυμα; Όχι φυσικά. Εκκλησία είμαστε εμείς όλοι οι πιστοί. Ότι ανήκει στην Εκκλησία ανήκει σ' όλους μας. Την περιουσία της η Εκκλησία την απέκτησε παλιά από παραχωρήσεις των Αυτοκρατόρων και των άλλων Χριστιανών ηγεμόνων και μετά την απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό από δωρεές των πιστών. Μέχρι πριν μερικές δεκαετίες η Εκκλησία χρησιμοποιούσε την περιουσία της για να καλύψει όλα της τα έξοδα, δηλαδή κατασκευή και συντήρηση των ναών και τη συντήρηση των κληρικών, που ήταν άμισθοι και για το φιλανθρωπικό έργο. Πρόσφατα τη συντήρηση των κληρικών την ανέλαβε το κράτος κι έτσι η περιουσία της Εκκλησίας χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την κάλυψη των εξόδων των ναών και για το φιλανθρωπικό έργο.

Τι είναι αυτό το περίφημο φιλανθρωπικό έργο; Μα είναι η πολυσυζητημένη προστασία των αδυνάτων και η αναδιανομή εισοδήματος από τους έχοντες μια σχετική οικονομική άνεση προς τους έχοντες ανάγκη. Σήμερα θεωρούμε ότι το κράτος έχει αυτή την υποχρέωση. Όμως ούτε στις μέρες μας το κράτος δεν καλύπτει παρά μικρό μέρος των αναγκών των αδυνάτων, ενώ παλιότερα ή κοινωνική του δράση ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Επιπλέον το κράτος είναι εξαιρετικά γραφειοκρατικό και δύσκαμπτο στην κάλυψη των αναγκών των εμπερίστατων και επιπλέον προκειμένου να τους βοηθήσει τους εκθέτει στα μάτια της κοινωνίας. Αντίθετα η Εκκλησία δρα πολύ πιο ευέλικτα και στοχευμένα και με πολύ μεγάλη διακριτικότητα και αγάπη, ενώ μαζί με τις ανάγκες του σώματος καλύπτει και τις ανάγκες της ψυχής.

Τα έσοδα επομένως, που καλύπτουν τη φιλανθωπική δραστηριότητα της Εκκλησίας, είναι τα έσοδα από την όποια ακίνητη περιουσία και από τις εισφορές των πιστών. Αυτά τα έσοδα κάποιοι θέλουν να τα φορολογήσουν, δηλαδή να πάρουν χρήματα από τις τσέπες των φτωχών, των γερόντων, των εχόντων ανάγκη και να τα πάνε που; Αν το κράτος έκανε μόνο αναδιανομή εισοδήματος μέσω της φορολογίας, τότε δεν θα υπήρχε πρόβλημα, επειδή θα είχαν αποδέκτες τους ίδιους ανθρώπους με αυτούς που βοηθά η Εκκλησία. Δυστυχώς όμως το αδηφάγο κράτος κρατά για τον εαυτό του το μερίδιο του λέοντος κι ένα ελάχιστο ποσοστό καταλήγει στους έχοντες ανάγκη. Έτσι η φορολόγηση της Εκκλησίας απλά και μόνο θα αφαιρούσε χρήματα απ' αυτούς που έχουν ανάγκη για να τα ρίξει στο απύθμενο πηγάδι της κρατικής κακοδιαχείρισης.

Ας έρθουμε τώρα στο επίμαχο σημείο της σημερινής συγκυρίας. Μιμούμενοι το κράτος, που επένδυσε ένα μέρος από τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων στο Χρηματιστήριο, κάποιοι από τους διαχειριστές των χρημάτων της Εκκλησίας σκέφτηκαν να επενδύσουν μέρος των εσόδων της ή των ακινήτων τους, προκειμένου να τα πολλαπλασιάσουν. Μέχρι εδώ δεν υπάρχει τίποτε το μεμπτό, εφ' όσον τα χρήματα από τις κινήσεις αυτές κατέληγαν στους ίδιους αποδέκτες, δηλαδή στους έχοντες ανάγκη. Αν όμως αποδειχτεί ότι κάποιοι από τους διαχειριστές των χρημάτων, έβαλαν και στην τσέπη τους ένα μέρος από τα χρήματα, που έβγαλαν επενδύοντας τα έσοδα της Εκκλησίας, τότε αυτοί είναι αξιοκατάκριτοι και είναι όμοιοι μ' αυτούς που κάνουν διάρρηξη σ΄ένα ναό για να κλέψουν το παγκάρι.

Φαίνεται ότι κάποιοι, λοιπόν, απ' αυτούς τους διαχειριστές χρησιμοποίησαν και ιδιαίτερα πολύπλοκα μέσα επενδύσεων και διαχείρισης, όπως ανταλλαγές ακινήτων, off shore εταιρίες κλπ., παρ' όλ' αυτά ακόμη δεν έχει αποδειχθεί ότι κάποιος τα έβαλε στην τσέπη του και μέχρι τότε σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας μας είναι αθώοι και καλά θα κάναμε όλοι να πάψουμε να μιμούμαστε την ανευθυνότητα των ΜΜΕ και μερίδας του πολιτικού κόσμου να εκτοξεύουν κατηγορίες προς πάσα κατεύθυνση, χωρίς την παραμικρή απόδειξη και χωρίς τη στοιχειώδη ευαισθησία να ζητούν συγγνώμη όταν αποδειχθεί ότι κάνουν λάθος.

[dionysisgr]

Filotas,

Αυτο το απολογητικου υφους κειμενο, αν και εχει φιλοτιμη διαθεση, δεν διαφαινεται τελικα να πετυχαινει τον στοχο του, κι'αυτο για δυο λογους.

Ο πρωτος ειναι οτι ειναι ανουσιο και επαναληψη του αυτονοητου, το να κανεις απολογητικη σε ανθρωπους που ειναι ενταγμενοι συνειδητα στο Σωμα του Χριστου, που ειναι η Εκκλησια μας.

Ο δευτερος ειναι παλι οτι το να κανεις απολογητικη, σε πορωμενους ανθρωπους, με κοσμικο φρονημα εως μυελου οστεων, και φανερη προσκολληση στα πεπερασμενα και φθαρτα σχηματα του αιωνος τουτου, δεδηλωμενους πολεμιους, της Εκκλησιας και της Πιστης, αντιρρησιες της ιδιας τους της συνειδησης, ητοι του φυσικου νομου που εχει εμφυτευσει ο Θεος στον καθε ανθρωπο, ωστε να παρει φορά προς Αυτον, ειναι χαμενος χρονος, και σταση αδυναμιας και φοβου εναντι οτι αυτοι αντιπροσωπευουν.

Εφοσον συγχεουμε την Θεοσδοτη και Θεοσυστατη προ καταβολης κοσμου Εκκλησια, με κοσμικου τυπου οργανωση φιλανθρωπικων κινητρων, και αυτο γινεται δυστυχως και απο μεσα, δηλαδη απο διακονητες της τους φεροντες την Ιερωσυνη, εφοσον ανακατευουμε την Εκκλησια με την κοινωνια σε τετοιο βαθμο ωστε ο συγχρωτισμος τους να καταστει αρρωστημενη κατασταση και για την μια και για την αλλη, τοτε θα αντιμετωπιζουμε αυτες τις καταστασεις.

Εφοσον η ποιμαντικη μεριμνα, η ελλειψη παντελους θεολογικης καταρτισης του Χριστεπωνυμου πληρωματος, πολλοι δεν εχουν ιδεα ουτε σε ποιον Θεον, πιστευουν, και απλα "θρησκευουν", ο μη τονισμος του Ασκητικου και Μυστικου χαρακτηρα της Ορθοδοξιας, και η μετατροπη της σε "προτεσταντικου" τυπου ακτιβιστικη οργανωση που πρεπει συνεχως να "πραττει" και να τοποθετειται επι παντος επιστητου, ως αλλο γραφειο δημοσιων σχεσεων, συνιστουν ολα αυτα παθογενεια, και αποκοπη απο την ζωηφορα Ιερα μας Παραδοση και πνευματικη παρακαταθηκη των Πατερων μας.

Εκει που το Κρατος παρουσιαζεται ανεπαρκες και αναλγητο, εκει που δεν εχει κανει υποδομες για αστεγους, εξαρτημενους απο ναρκωτικες ουσιες, μακροχρονια ανεργους, και αλλες κατηγοριες εμπεριστατων αδελφων μας, στην θεση των οποιων μπορει ανα πασα στιγμη να επιτρεψει ο Κυριος να βρεθουμε και εμεις, εκει λοιπον ερχεται η Εκκλησια να κανει ΤΙ; Να αναπληρωσει και να υποκαταστησει το Κρατος το οποιο "λαμπει" δια της απουσιας του.

Ετσι εχουμε μια κοινωνικη Θεοκρατια, Βυζαντινου τυπου, σε κακη εκδοση ομως, γιατι η Ιστορια οταν επαναλαμβανεται αυτο γινεται η ως τραγωδια η ως φαρσα, και η Εκκλησια βρισκεται στο ιδιο μονοπατι που ακολουθησε ο δυτικος Ρωμαιοκαθολικισμος, που οταν θελησε να βρεθει στο επικεντρο της κοινωνιας, δεχθηκε και τα συντριπτικα πυρα της.

Και εδω τιθονται πια, μερικα κρισιμα ερωτηματα.

1. Θελουμε μια Ορθοδοξια, μυστικη και ασκητικη, μοναδικο ταμιουχο της Χαριτος, σιωπωσα και προσευχομενη, ετοιμη να απολογηθει παντι τω αιτουντι, για την Πιστη της, και οχι για τα κοσμικα της εργα;

2. Θελουμε τους Ιερεις μας, να μας μιλανε και να μας νουθετουν κατα Θεον, η τους θελουμε να τρεχουν απο εδω και απο εκει και να αντικαθιστουν τις υπηρεσιες κοινωνικης μεριμνας του παμπλουτου Κρατους, που ομως ειναι "φτωχο" οταν προκειται να ανακουφισει τον πονο;

3. Θελουμε μια Εκκλησια, να μετατρεπεται σε Greenpeace η Unicef, και να αποξενωνεται σιγα σιγα απο τον Θεανθρωπικο της χαρακτηρα, ως μοναδικη οδο προς την πνευματικη τελειωση, και τη μεθεξη εντελει των Ακτιστων ενεργειων του Θεου;

4. Oταν εμεις η ιδιοι συνεχως αναφερομαστε στην Εκκλησια, σαν κατι εξω απο εμας, σαν εναν οργανισμο η σωματειο στο οποιο απλα μετεχουμε, και δεν δινουμε την εντυπωση ξεκαθαρα και με σαφη τροπο, στον εκαστοτε συνομιλητη μας, και δη αθεο η αμφισβητητη της, οτι Ειμαστε εμεις οι ιδιοι η Εκκλησια, ως ευχαριστιακο σωμα με κεφαλη τον Εσταυρωμενο Χριστο Ιησου, τοτε πως θα πεισουμε τους αλλους οτι διαφερει η Ορθοδοξια απο ολες τις γνωστες θρησκειες οσο η γη απο τον ουρανο;

5. Οταν μετατρεπεται η Ορθοδοξια σε κοινωνικη ιδεολογια, και προταση ως βελτιωση της "ποιοτητας ζωης" σε τι διαφερει απο ενα πολιτικο κομμα η μια κοινωνικη οργανωση με αγαθα κινητρα;

Ας κανει ο καθενας την αυτοκριτικη του, και εδω ειμαστε παλι, να τα πουμε.

[filotas]

Διονύση, ξέρεις πολύ καλά ότι όταν λέμε Εκκλησία, εννοούμε και τον λαό και όχι μόνο τον κλήρο, κι ότι το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας το κάνουν κι οι λαϊκοί κι όχι μόνο οι κληρικοί. Αν εννοείς ότι οι κληρικοί πρέπει να κάνουν κυρίως το ποιμαντικό έργο και οι λαϊκοί το φιλανθρωπικό να συμφωνήσουμε, αλλά ότι η Εκκλησία δεν πρέπει να κάνει φιλανθρωπικό έργο, επειδή κάποιους αυτό τους σκανδαλίζει, δεν θα συμφωνήσουμε.

Ο Μέγας Βασίλειος, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων κι όλοι σχεδόν οι Άγιοι Ιεράρχες της Εκκλησίας μας είχαν συνδυάσει άριστα το ποιμαντικό και το φιλανθρωπικό έργο. Μάλιστα ο Μέγας Βασίλειος έλεγε ότι: "Δεν μπορείς να μιλήσεις για Θεό σ΄ έναν άνθρωπο, που δεν έχει καλύψει τις βασικές ανάγκες του σώματος, δηλαδή τροφή, στέγη, και περίθαλψη. Πρέπει πρέπει να ικανοποιήσεις τις βιοτικές ανάγκες του κι ύστερα θα μπορέσεις να προσεγγίσεις την ψυχή του".

[dionysisgr]

Εσυ θεωρεις οτι εν ετει 2008 μχ σε ενα Κρατος προνοιας ευρωπαικο, πρεπει να ταιζει η Εκκλησια τον κοσμο;

Προσοχη δεν λεω, οτι δεν ειναι εργο χριστιανικο και εντολη απο τον Κυριο, αλλα οτι συνιστα πληρη και καταλυτικη χρεωκοπια των πολιτικων συστηματων μας.. Ειναι ξεφτιλα και καταπτωση του.. συγχρονου ευρωπαικου πολιτισμου της κακιας βαρβαρικης ωρας.

Και να σου αντιγυρισω και το αλλο. Γιατι τοτε αυτοι που εχουν και να φανε και να πιουνε και να χορεψουν και να παιξουν και στο χρηματιστηριο, δεν απευθυνονται τοτε στην Εκκλησια για τις πνευματικες τους αναγκες;

Βλεπεις λοιπον οτι δεν ειναι η φτωχεια παραγοντας για μη πνευματικη ζωη, αλλα το αντιθετο μαλλον, οτι οι πιο πολλοι ευσεβεις και πραγματικα πιστοι, ειναι ανθρωποι που με δυσκολια, τα φερνουν περα;

Εχεις την εντυπωση οτι ακομα και εαν ανεβαινε μεσα σε μια μερα το βιοτικο επιπεδο του κοσμου 500% και ολοι γινοντουσαν ευποροι οτι θα γεμιζαν τα Μοναστηρια και οι Εκκλησιες; Oχι βεβαια, το αντιθετο θα συνεβαινε.

Το πνευματικο και ποιμαντικο και σωστικο ειναι το πρωτευον και πρεπον εργο της Εκκλησιας, και επεται ακολουθει το ανθρωπιστικο το οποιο ειναι καλο και αγιο, και ολοι βοηθουμε το κατα δυναμιν, οποτε μας δινεται ευκαιρια. Γιατι δινοντας, στην ουσια παιρνουμε πνευματικη ωφελεια.

Αλλα,

Ουκ επ'αρτω μονο ζησεται Ανθρωπος. Ταδε εφη, Κυριος ο Θεος.

Οσοι θελουν και απαιτουν να μετατρεψουν την Ασκητικη και μυστικα Αγιαστικη Ορθοδοξια, σε φιλανθρωπικου τυπου προτεσταντικη οργανωση, ειναι α-θεολογητοι, και δυτικιζουν επικινδυνα, σε δογματικα και θεματα σωτηριας και θεωσεως, που πρεπει να μας απασχολουν πρωτιστως και κυριως.

[filotas]

Διονύση μου κάποια στιγμή θα πρέπει ν' αρχίσεις να διαβάζεις με μεγαλύτερη προσοχή τις δημοσιεύσεις των άλλων, αλλιώς δεν μπορεί να γίνει διάλογος:

Τι είναι αυτό το περίφημο φιλανθρωπικό έργο; Μα είναι η πολυσυζητημένη προστασία των αδυνάτων και η αναδιανομή εισοδήματος από τους έχοντες μια σχετική οικονομική άνεση προς τους έχοντες ανάγκη. Σήμερα θεωρούμε ότι το κράτος έχει αυτή την υποχρέωση. Όμως ούτε στις μέρες μας το κράτος δεν καλύπτει παρά μικρό μέρος των αναγκών των αδυνάτων, ενώ παλιότερα ή κοινωνική του δράση ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Επιπλέον το κράτος είναι εξαιρετικά γραφειοκρατικό και δύσκαμπτο στην κάλυψη των αναγκών των εμπερίστατων και επιπλέον προκειμένου να τους βοηθήσει τους εκθέτει στα μάτια της κοινωνίας. Αντίθετα η Εκκλησία δρα πολύ πιο ευέλικτα και στοχευμένα και με πολύ μεγάλη διακριτικότητα και αγάπη, ενώ μαζί με τις ανάγκες του σώματος καλύπτει και τις ανάγκες της ψυχής.

Τα έσοδα επομένως, που καλύπτουν τη φιλανθωπική δραστηριότητα της Εκκλησίας, είναι τα έσοδα από την όποια ακίνητη περιουσία και από τις εισφορές των πιστών. Αυτά τα έσοδα κάποιοι θέλουν να τα φορολογήσουν, δηλαδή να πάρουν χρήματα από τις τσέπες των φτωχών, των γερόντων, των εχόντων ανάγκη και να τα πάνε που; Αν το κράτος έκανε μόνο αναδιανομή εισοδήματος μέσω της φορολογίας, τότε δεν θα υπήρχε πρόβλημα, επειδή θα είχαν αποδέκτες τους ίδιους ανθρώπους με αυτούς που βοηθά η Εκκλησία. Δυστυχώς όμως το αδηφάγο κράτος κρατά για τον εαυτό του το μερίδιο του λέοντος κι ένα ελάχιστο ποσοστό καταλήγει στους έχοντες ανάγκη. Έτσι η φορολόγηση της Εκκλησίας απλά και μόνο θα αφαιρούσε χρήματα απ' αυτούς που έχουν ανάγκη για να τα ρίξει στο απύθμενο πηγάδι της κρατικής κακοδιαχείρισης.

[dionysisgr]

filotas, σε διαβαζω πολυ καλα και προσεκτικα και το ξερεις, καθως και οτι θεωρω οτι εισαι απο τις φωνες που κοσμούν το φορουμ.

Αυτο που λεω, ειναι οτι δεν χρειαζεται να λεμε το αυτονοητο, η Εκκλησια κανει εργο ετσι κι αλλιως. Αιωνες τωρα. Ας μην την "βιαζουμε" ομως να ριξει το βαρος εκει, γιατι εμεις δεν ειμαστε προτεσταντικη παραφυαδα, η αφαλης ρωμαιο-καθολικη οργανωση αδελφων του ελεους, με τραγουδακια και χαρες, παπαπα και πωπωπω, να χαρω εγω εναν Χριστο..

Εδω μιλαμε για ασκητικη και μαρτυρικη Ορθοδοξια, για πορεια θεωσεως, για την αποκτηση των αρετων και του Αγιου Πνευματος, δεν παιζουμε παιχνιδακια, να περναμε καλα να πινουμε να τρωμε, και να υπαρχει και καπου στην ακρη, στο μελλον, ενας καλος Θεουλης, για να μας βολεψει για το μετα θανατον, επέκεινα..

Ειναι πνευματικη η πορεια, εγκρατεια, νηστεια, προσευχη, πεινα, διψα, και οι Αγιοι μας, δεν εγιναν Αγιοι στην.. ξαπλωστρα.

Ειναι αναποδη η λογικη της Ορθοδοξιας με τα ανθρωπινα μετρα, αντεστραμμενη, γιατι ο ιδιος ο ανθρωπος γυρισε αναποδα την σχεση του με τον Θεο, και την αντεστρεψε προς αριστερα.

Ο φτωχος και ο πεινασμενος, και ο αδικημενος, θα δικαιωθει στην μελλουσα ζωη, αλλα οχι νομικα. Οχι δικαστικα. Θα δικαιωθει εξαιτιας του οτι δεν βαρυγγομησε, δεν γογγυσε, δεν καταραστηκε, το συστημα, και την κοινωνια, η τον Θεον.

Θα δικαιωθει σημαινει, οτι θα καταταγει μετα πνευματων δικαιων και τετελειωμενων. Κατα την δικαιοσυνη του Θεου Πατρος.

Συνεπως το να ταισεις καποιον, να τον χορτασεις, να τον βαλεις σε μια δουλεια, ειναι θεαρεστο, και εαν ηταν στο χερι μας, θα το καναμε για ολους.

Δεν ποναμε, δεν σπαει η καρδια μας, με αυτα που βλεπουμε καθε μερα; Δεν βλεπουμε τον πονο; Σε Νοσοκομειο δουλευω εγω filotas. Ξερεις τι βλεπω, ανθρωπους 20 και 25 χρονων με προσωρινη τεχνητη καρδια, να περιμενουν το θαυμα καθε ημερα, για να ζησουν, και να τους κατατρωει η αγωνια, αλλα να εχουν και την ελπιδα στον Θεο στραμμενη.

Ομως εδω παιζεται κατι πολυ μεγαλυτερο, με την Ορθοδοξη Πιστη, παιζεται οχι η προσκαιρη και ευημερη επιβιωση μας, 50-60-80-100 χρονια, αλλα η αχρονη αιωνιοτητα του πνευματος μας, κοντα στον Θεο.

Η Θεωρια του Θεου, και ολα τα αγαθα που επιφυλασσει για τους ανθρωπους οι οποιοι ελαβαν εξουσια απο αυτον ωστε: τεκνα Θεου γενεσθαι..

Δεν ειναι φιλανθρωπια και κοινωνικος ακτιβισμος και περιβαλλον, η Ορθοδοξια, αλλα κατι πολυ ανωτερο που περιλαμβανει και αυτα.

Και ξερεις πολυ καλα, γιατι δεν εισαι κανενας τυχαιος, οτι οσοι θελουν σκοπιμα με αφελη δηθεν αγαπολογια και επιβουλη προνοια για τον.. κοσμο, πως προσπαθουν να ριξουν την Ορθοδοξια στα κοινωνικα προβληματα, και να την πνιξουν μεσα στα αιωνια προβληματα του κοσμου τουτου, ωστε να την παρασυρουν να παραθεωρησει και να παραμελησει το κατεξοχην σωστικο και αγιαστικο εργο της.

Η φιλανθρωπια εις βαρος της πνευματικοτητας. Αυτος ειναι ο στοχος καποιων τους οποιους ελεγχει και τρομαζει η ακμαζουσα Ορθοδοξια.

Αυτο ειναι το νοημα μου, και πιστευω οτι συμφωνεις εδω.

[filotas]

Η φιλανθρωπια εις βαρος της πνευματικοτητας. Αυτος ειναι ο στοχος καποιων τους οποιους ελεγχει και τρομαζει η ακμαζουσα Ορθοδοξια.

Συμφωνώ στο όχι φιλανθρωπία εις βάρος της πνευματικότητας, αλλά προτείνω φιλανθρωπία υπέρ της πνευματικότητας. Έχει εφαρμοστεί μ΄επιτυχία στο παρελθόν από τους Αγίους, αλλά και σήμερα από κάποιους Ιεράρχες που εφαρμόζουν την ουσία της διδασκαλίας του Χριστού μας, όπως είναι ο Αλβανίας Αναστάσιος. Η έμπρακτη αγάπη της Εκκλησίας, φέρνει πολλές ψυχές κοντά της, που αλλιώς θα πήγαιναν χαμένες μες' την απελπισία.

Ο άνθρωπος είναι σώμα και ψυχή και η Εκκλησία οφείλει ν' απευθύνεται στην ψυχή, αλλά να μην παραβλέπει και τις ανάγκες του σώματος, αλλιώς καταντά ουτοπική.

Αυτό που απαιτείται όμως από τους διαχειριζόμενους το φιλανθρωπικό έργο κληρικούς και λαϊκούς είναι απλότητα και διαφάνεια, για να μην σκανδαλίζει η διαχείριση αυτή τους αδύνατους στην πίστη αδελφούς μας.

[dionysisgr]

Mαζι σου και εγω.

[aposal]

Ο άνθρωπος είναι σώμα και ψυχή και η Εκκλησία οφείλει ν' απευθύνεται στην ψυχή, αλλά να μην παραβλέπει και τις ανάγκες του σώματος, αλλιώς καταντά ουτοπική.
Αυτό που απαιτείται όμως από τους διαχειριζόμενους το φιλανθρωπικό έργο κληρικούς και λαϊκούς είναι απλότητα και διαφάνεια, για να μην σκανδαλίζει η διαχείριση αυτή τους αδύνατους στην πίστη αδελφούς μας.

Μπράβο.

[dionysisgr]

Μπραβο και σε εσενα aposal.