"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Τι πιστευετε αδελφοι μου εν Χριστω αγωνιζομενοι, οτι πρεσβευει πρακτικα μια προφητεια;

Ποιο ειναι το μυνημα της σε πραγματιστικο, εφαρμοσιμο επιπεδο προς ωφελειαν μας;

Ειναι να δειξει το "επερχομενο" και το "μελλουμενο"; Ωστε να μας "φοβισει" και να παρουμε τα μετρα μας διορθουμενοι και επαναπροσδιοριζοντας την πορεια μας να μην βρεθουμε εκτος νυμφωνος;

Η ειναι το αντιθετο με αυτα που νομιζονται γιαυτην; Δηλαδη η προφητεια δεν δωριζεται ως Χαρις σε καποιον Θεολογουντα νουν ωστε να αποκαλυψει τα νεα, αλλα να καταδειξει συνετιζοντας μας, τα παλαια. Αυτα που υπηρχαν σε εμας και αυτα στα οποια υπηρχαμε εμεις. Το Αρχαιον Καλλος το ερασμιον.

Η συνεχης θεα, θεωρια, και αισθηαη παρουσιας και Θεοκοινωνιας μας με το Ακτιστον Φως του Θεου.

Δηλαδη μια προφητεια καλει τον αποδεκτη της, οχι να ατενισει τα μελλοντα ζοφερα, και θρυλουμενα γεγονοτα ως στιγμες χρονικες που θα ερθουν και θα απελθουν οπως αλλωστε γινεται στη κτιστη μας πραγματικοτητα αιωνες τωρα, αλλα τον καλει να ατενισει και να φερει στην μνημη του την μη πεπερασμενη και αχρονη κατασταση της πρωτοκτιστης του καταβολης.

Πως πρεπει να αξιοποιειται λοιπον μια προφητεια;

Ο μακαρίτης Παναγιώτης Τρεμπέλας είχε γράψει στην ερμηνεία της Αποκάλυψης :
Σκοπός της συγγραφής του βιβλίου της Αποκάλυψης είναι :
1. να προτρέψει τους πιστούς, ώστε με εκρήγορση και μετάνοια να προετοιμάσουν τους εαυτούς τους για τη Δευτέρα Παρουσία,
2. να παρηγορήσει τους πιστούς, ώστε με υπομονή και ελπίδα να αντιμετωπίζουν τις θλίψεις, οι οποίες θα προηγούνται της Δευτέρας Παρουσίας

Εγω μιλαω γενικα για την εννοια της προφητειας και περιλαμβανω μεσα στο ερωτημα και τις παλαιοδιαθηκικες προφητειες, και αυτες που ειπωθηκαν απο το Θεανδρικο στομα Του Κυριου Ιησου, αλλα και αυτες που ακολουθησαν απο ασκητες πατερες της ερημου, των πρωτων αιωνων, αλλα και των μετεπειτα, αυτες που διετυπωσαν ακομη και καποι δια Χριστον Σαλοι, Οσιοι οντες ανθρωποι του Θεου.

Γιατι το να εχει πεθανει καποιος γυρω ας πουμε στο 1100μχ, ποσως τον αγγιζει μια προφητεια που αφορα τα εσχατολογικα ετη που διανυουμε κατα τα σημεια, χιλια ετη περιπου απο τον θανατο αυτου του ανθρωπου.

Θελω να πω δηλαδη οτι αυτο ειναι ενα μειζον ζητημα και σημειο παρεξηγησεως και παρερμηνειων μιας προφητειας.

Το να την απομονωνουμε δηλαδη χρονικα, και να την περιοριζουμε σε επιπεδο "χρησμου" κατα την μαντικη συνηθεια της προγονικης ειδωλο-θρησκειας.

Ενω αντιθετα μηπως θα πρεπει να την αναγουμε σε διαχρονικη ψυχο-σωτηρια πυξιδα πορειας προς την θεωση κατα μετοχη επιδεκτικοτητος και κατα Χαριν του καθενος μας, ανεξαρτητα εαν ζουμε στο 600μχ, η στο 1500μχ η στο 2400μχ;

Το νοημα μιας προφητειας αυτοπερατωνεται και δικαιωνεται πληρως οταν την "ζησουμε" εκπληρωμενη εν πνευματι, την εξομοιωσουμε δηλαδη στον νουν μας (οχι διανοητικως) αλλα πρακτικως, και μας παραδειγματισει ετσι με το νοηθεν "εκπληρωμενο" αποτελεσμα της, ωστε να μεταμορφωθουμε την καλην μεταμορφωση και ξανα-σχεδιασουμε την πορεια μας.

Εν τελει οι προφητειες ειναι οδοδεικτες (και οχι μαντειες) που ομως ατυχως και τραγικως η ανθρωποτητα κατα το ταξιδι της στην Ιστορια δεν τις προσεξε δεν τις "ειδε" θεληματικα η αθελητα, λιγη σημασια εχει.

Οπως δηλαδη στην Εθνικη οδο, οταν δεν δουμε μια ταμπελα σημαντικη, χανουμε τον προορισμο μας, ετσι "εχασε" και η ανθρωποτητα την σωστη οδο γιατι δεν εδωσε σημασια στις "ταμπελες - προφητειες"

Αρα συμπερασματικα, το εκπληρουμενο ορατο σημειο της προφητειας, δεν ειναι το αρχικο προ-ορουμενο περιεχομενο της, αλλα η συνεπεια της μη συμμορφωσης με την επιταγη της διορθωσης πορειας της συγκεκριμενης προφητειας.

Ετσι αποκλειεται η αιρετικη σκεψη της ειμαρμενης, η του καρμα, η του κισμετ, που ατυχως υιοθετουν αλλες ομολογιες-θρησκειες, εν αντιθεση με την πιστη της Ορθοδοξιας, οτι τιποτα δεν προκαθοριζεται, αλλα προοραται προς συμφερον των αγωνιζομενων ψυχων εν Χριστω.