Κατηχητικός λόγος Ι. Χρυσοστόμου (Χριστός Ανέστη)
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Απρ 26, 2008 7:34 pm
Ο ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Του Χρυσοστόμου Παπαδάκη, Αρχιμ. του Οικουμενικού Θρόνου
και Πρωτοσυγκέλλου της Ι. Μητρ. Γορτύνης και Αρκαδίας
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Όποιος είναι ευσεβής και αγαπά το θεό, ας απολαύσει την ωραία και λαμπρή αυτή εορτή (του Πάσχα).
Όποιος δούλος έχει αγαθές προθέσεις, ας μπει γεμάτος από χαρά στην ευφροσύνη (του θείου Δείπνου), που χαρίζει ο (αναστάς) Κύριός του.
Όποιος καταπονήθηκε με τη νηστεία, ας απολαύσει τώρα την αμοιβή του (που είναι η θ. Ευχαριστία).
Όποιος από την έκτη πρωϊνή ώρα (δηλαδή από την αρχή της ζωής του), υπηρέτησε τον Κύριο (ως πιστός δούλος Του), ας δέχεται σήμερα την αμοιβή που δικαίως του ανήκει.
Όποιος προσήλθε στην πίστη μετά την ενάτη πρωϊνή ώρα (δηλαδή κατά τη νεανική του ηλικία), ας συμμετάσχει και αυτός με προθυμία στην (κοσμοσωτήρια) εορτή της Αναστάσεως.
Όποιος προσήλθε στην πίστη μετά τη δωδεκάτη μεσημβρινή ώρα (κατά την ώριμη δηλαδή ηλικία), ας μην έχει καμμιά αμφιβολία (αν θα τον δεχθεί ο Χριστός).
Διότι δεν πρόκειται καθόλου να τιμωρηθεί.
Όποιος καθυστέρησε και προσήλθε στην πίστη κατά την τρίτη απογευματινή ώρα (κατά τα γηρατειά του δηλαδή), ας πλησιάσει τον Κύριο χωρίς κανένα δισταγμό και φόβο.
Όποιος προσήλθε στην πίστη κατά την πέμπτη απογευματινή ώρα (κατά τις τελευταίες δηλαδή ημέρες της ζωής του), ας μην φοβηθεί μήπως δεν τον δεχθεί ο Θεός, επειδή καθυστέρησε, διότι ο Κύριος είναι πλουσιοπάροχος στις δωρεές Του και γι' αυτό δέχεται τον τελευταίο με την ίδια προθυμία που δέχθηκε και τον πρώτο.
Παρέχει ανάπαυση και ειρήνη σ' εκείνον που προσήλθε στα τέλη της ζωής του, όπως και σε εκείνον που υπηρέτησε τον Κύριο από την αρχή της ζωής του. Και εκείνον που προσήλθε πρώτος περιποιείται, και σ' εκείνον δίδει και σ' αυτόν προσφέρει (τις δωρεές Του).
Και τα έργα της αρετής δέχεται, αλλά και την απλή διάθεση αναγνωρίζει. Και την πράξη την αγαθή τιμά, αλλά και την απλή πρόθεση (για τα καλά έργα) επαινεί.
Επομένως, όλοι μπείτε στη χαρά που χαρίζει ο Κύριός σας. Και όσοι προσήλθατε πρώτοι (δηλαδή νέοι), και όσοι προσήλθατε δεύτεροι (δηλαδή γέροντες), πάρτε το μισθό σας.
Και όσοι είσθε πλούσιοι και όσοι είσθε φτωχοί, πανηγυρίσετε μεταξύ σας.
Και όσοι κυριαρχήσατε στα πάθη σας, αλλά και όσοι δείξατε αμέλεια για την αρετή, τιμήσετε τη σημερινή μέρα. Και όσοι νηστέψατε και όσοι δε νηστέψατε, ευφρανθείτε σήμερα. Η Τράπεζα είναι γεμάτη (από τα Τίμια Δώρα).
Απολαύστε τα όλοι. Ο Μόσχος (που θυσιάστηκε για μας, ο Κύριος δηλαδή) είναι άφθονος και ανεξάντλητος.
Δεν επιτρέπεται (λοιπόν) να φύγει κανείς (από τον Ιερό Ναό) πεινασμένος (χωρίς να χορτάσει από το Σώμα και το Αίμα Του). Όλοι να απολαύσετε το (πνευματικό) Συμπόσιο, που γίνεται γι' αυτούς που πιστεύουν. Όλοι να απολαύσετε τα πλούσια Δώρα, που προσφέρει η αγαθότητα του Θεού μας.
Κανείς δεν πρέπει να θρηνεί για τη φτώχεια του, διότι παρουσιάστηκε ήδη φανερά (με την Ανάσταση του Χριστού) η Βασιλεία του Θεού, που ανήκει σε όλους εξ ίσου.
Κανείς δεν πρέπει να οδύρεται για τα σφάλματά του, διότι ο αναστάς από τον τάφο Χριστός, είναι η συγχώρηση των αμαρτιών μας.
Να μην αισθάνεται πλέον κανείς φόβο μπροστά στο θάνατο, διότι ο θάνατος του Σωτήρος, μας ελευθέρωσε από το θάνατο και τη φθορά (και μας έδωσε μακάρια και αιώνια ζωή).
Αν και κρατήθηκε ο Σωτήρας από το θάνατο, όμως τον (ενίκησε και τον) εξαφάνισε.
Ο Κύριός μας, που κατέβηκε στον άδη, (ενίκησε και) ελαφυραγώγησε τον άδη. Επίκρανε ο Κύριος τον άδη, όταν ο άδης γεύθηκε τη Σάρκα Του. Και αυτό το γεγονός είχε προϊδεί ο προφήτης Ησαΐας και φώναξε (προς το Χριστό): Ο άδης επικράνθη, όταν Σε συνάντησε Χριστέ, κάτω (στα σκοτεινά του βασίλεια).
Επικράνθη! εύλογα διότι καταργήθηκε.
Επικράνθη! εύλογα, διότι έγινε περίγελως. Επικράνθη! εύλογα, διότι θανατώθηκε.
Επικράνθη! εύλογα, διότι έχασε την εξουσία του.
Επικράνθη! εύλογα, διότι έγινε ο ίδιος δεσμώτης. Έλαβε σώμα θνητό (το Σώμα του Χριστού) και βρέθηκε μπροστά στο Θεό (διότι ο Χριστός δεν είναι απλός άνθρωπος, αλλά ο Θεός που έγινε άνθρωπος).
Έλαβε χώμα (γήϊνο δηλαδή Σώμα) και συνάντησε τον ουράνιο Θεό. Έλαβε αυτό που έβλεπε (το γήϊνο Σώμα) και έπεσε (νικημένος) εξ αιτίας (της Θεότητας δηλαδή) που δεν έβλεπε.
Που είναι, λοιπόν, θάνατε, το (δηλητηριώδες) κεντρί σου; Που είναι άδη η νίκη σου; Ανέστη ο Χριστός και συ έχεις κατανικηθεί! Ανέστη ο Χριστός και οι δαίμονες (που νόμισαν ότι εθριάμβευσαν με την αποστασία των πρωτοπλάστων) έχουν καταγκρεμισθεί!
Ανέστη ο Χριστός και οι άγγελοι χαίρουν (για τη σωτηρία των ανθρώπων)!
Ανέστη ο Χριστός και η ζωή κυριαρχεί!
Ανέστη ο Χριστός και νεκρός δεν θα παραμείνει πλέον κανείς στο μνήμα (αφού όλοι θα αναστηθούν)! Διότι ο Χριστός, με το να αναστηθεί από τους νεκρούς, έγινε η αρχή της αναστάσεως εκείνων που έχουν κοιμηθεί τον ύπνο του θανάτου.
Σ' Αυτόν ανήκει η δόξα και η εξουσία στους απέραντους αιώνες. Αμήν.
Του Χρυσοστόμου Παπαδάκη, Αρχιμ. του Οικουμενικού Θρόνου
και Πρωτοσυγκέλλου της Ι. Μητρ. Γορτύνης και Αρκαδίας
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Όποιος είναι ευσεβής και αγαπά το θεό, ας απολαύσει την ωραία και λαμπρή αυτή εορτή (του Πάσχα).
Όποιος δούλος έχει αγαθές προθέσεις, ας μπει γεμάτος από χαρά στην ευφροσύνη (του θείου Δείπνου), που χαρίζει ο (αναστάς) Κύριός του.
Όποιος καταπονήθηκε με τη νηστεία, ας απολαύσει τώρα την αμοιβή του (που είναι η θ. Ευχαριστία).
Όποιος από την έκτη πρωϊνή ώρα (δηλαδή από την αρχή της ζωής του), υπηρέτησε τον Κύριο (ως πιστός δούλος Του), ας δέχεται σήμερα την αμοιβή που δικαίως του ανήκει.
Όποιος προσήλθε στην πίστη μετά την ενάτη πρωϊνή ώρα (δηλαδή κατά τη νεανική του ηλικία), ας συμμετάσχει και αυτός με προθυμία στην (κοσμοσωτήρια) εορτή της Αναστάσεως.
Όποιος προσήλθε στην πίστη μετά τη δωδεκάτη μεσημβρινή ώρα (κατά την ώριμη δηλαδή ηλικία), ας μην έχει καμμιά αμφιβολία (αν θα τον δεχθεί ο Χριστός).
Διότι δεν πρόκειται καθόλου να τιμωρηθεί.
Όποιος καθυστέρησε και προσήλθε στην πίστη κατά την τρίτη απογευματινή ώρα (κατά τα γηρατειά του δηλαδή), ας πλησιάσει τον Κύριο χωρίς κανένα δισταγμό και φόβο.
Όποιος προσήλθε στην πίστη κατά την πέμπτη απογευματινή ώρα (κατά τις τελευταίες δηλαδή ημέρες της ζωής του), ας μην φοβηθεί μήπως δεν τον δεχθεί ο Θεός, επειδή καθυστέρησε, διότι ο Κύριος είναι πλουσιοπάροχος στις δωρεές Του και γι' αυτό δέχεται τον τελευταίο με την ίδια προθυμία που δέχθηκε και τον πρώτο.
Παρέχει ανάπαυση και ειρήνη σ' εκείνον που προσήλθε στα τέλη της ζωής του, όπως και σε εκείνον που υπηρέτησε τον Κύριο από την αρχή της ζωής του. Και εκείνον που προσήλθε πρώτος περιποιείται, και σ' εκείνον δίδει και σ' αυτόν προσφέρει (τις δωρεές Του).
Και τα έργα της αρετής δέχεται, αλλά και την απλή διάθεση αναγνωρίζει. Και την πράξη την αγαθή τιμά, αλλά και την απλή πρόθεση (για τα καλά έργα) επαινεί.
Επομένως, όλοι μπείτε στη χαρά που χαρίζει ο Κύριός σας. Και όσοι προσήλθατε πρώτοι (δηλαδή νέοι), και όσοι προσήλθατε δεύτεροι (δηλαδή γέροντες), πάρτε το μισθό σας.
Και όσοι είσθε πλούσιοι και όσοι είσθε φτωχοί, πανηγυρίσετε μεταξύ σας.
Και όσοι κυριαρχήσατε στα πάθη σας, αλλά και όσοι δείξατε αμέλεια για την αρετή, τιμήσετε τη σημερινή μέρα. Και όσοι νηστέψατε και όσοι δε νηστέψατε, ευφρανθείτε σήμερα. Η Τράπεζα είναι γεμάτη (από τα Τίμια Δώρα).
Απολαύστε τα όλοι. Ο Μόσχος (που θυσιάστηκε για μας, ο Κύριος δηλαδή) είναι άφθονος και ανεξάντλητος.
Δεν επιτρέπεται (λοιπόν) να φύγει κανείς (από τον Ιερό Ναό) πεινασμένος (χωρίς να χορτάσει από το Σώμα και το Αίμα Του). Όλοι να απολαύσετε το (πνευματικό) Συμπόσιο, που γίνεται γι' αυτούς που πιστεύουν. Όλοι να απολαύσετε τα πλούσια Δώρα, που προσφέρει η αγαθότητα του Θεού μας.
Κανείς δεν πρέπει να θρηνεί για τη φτώχεια του, διότι παρουσιάστηκε ήδη φανερά (με την Ανάσταση του Χριστού) η Βασιλεία του Θεού, που ανήκει σε όλους εξ ίσου.
Κανείς δεν πρέπει να οδύρεται για τα σφάλματά του, διότι ο αναστάς από τον τάφο Χριστός, είναι η συγχώρηση των αμαρτιών μας.
Να μην αισθάνεται πλέον κανείς φόβο μπροστά στο θάνατο, διότι ο θάνατος του Σωτήρος, μας ελευθέρωσε από το θάνατο και τη φθορά (και μας έδωσε μακάρια και αιώνια ζωή).
Αν και κρατήθηκε ο Σωτήρας από το θάνατο, όμως τον (ενίκησε και τον) εξαφάνισε.
Ο Κύριός μας, που κατέβηκε στον άδη, (ενίκησε και) ελαφυραγώγησε τον άδη. Επίκρανε ο Κύριος τον άδη, όταν ο άδης γεύθηκε τη Σάρκα Του. Και αυτό το γεγονός είχε προϊδεί ο προφήτης Ησαΐας και φώναξε (προς το Χριστό): Ο άδης επικράνθη, όταν Σε συνάντησε Χριστέ, κάτω (στα σκοτεινά του βασίλεια).
Επικράνθη! εύλογα διότι καταργήθηκε.
Επικράνθη! εύλογα, διότι έγινε περίγελως. Επικράνθη! εύλογα, διότι θανατώθηκε.
Επικράνθη! εύλογα, διότι έχασε την εξουσία του.
Επικράνθη! εύλογα, διότι έγινε ο ίδιος δεσμώτης. Έλαβε σώμα θνητό (το Σώμα του Χριστού) και βρέθηκε μπροστά στο Θεό (διότι ο Χριστός δεν είναι απλός άνθρωπος, αλλά ο Θεός που έγινε άνθρωπος).
Έλαβε χώμα (γήϊνο δηλαδή Σώμα) και συνάντησε τον ουράνιο Θεό. Έλαβε αυτό που έβλεπε (το γήϊνο Σώμα) και έπεσε (νικημένος) εξ αιτίας (της Θεότητας δηλαδή) που δεν έβλεπε.
Που είναι, λοιπόν, θάνατε, το (δηλητηριώδες) κεντρί σου; Που είναι άδη η νίκη σου; Ανέστη ο Χριστός και συ έχεις κατανικηθεί! Ανέστη ο Χριστός και οι δαίμονες (που νόμισαν ότι εθριάμβευσαν με την αποστασία των πρωτοπλάστων) έχουν καταγκρεμισθεί!
Ανέστη ο Χριστός και οι άγγελοι χαίρουν (για τη σωτηρία των ανθρώπων)!
Ανέστη ο Χριστός και η ζωή κυριαρχεί!
Ανέστη ο Χριστός και νεκρός δεν θα παραμείνει πλέον κανείς στο μνήμα (αφού όλοι θα αναστηθούν)! Διότι ο Χριστός, με το να αναστηθεί από τους νεκρούς, έγινε η αρχή της αναστάσεως εκείνων που έχουν κοιμηθεί τον ύπνο του θανάτου.
Σ' Αυτόν ανήκει η δόξα και η εξουσία στους απέραντους αιώνες. Αμήν.