Διήγηση ωφέλιμη κάποιου γεωργού ΜΕΤΡΙΟΥ ονομαζόμενου

[Domna]

Στη Γαλατία της 'Ασιατικής Παφλαγονίας ήταν κάποιος γεωργός, πού ονομαζόταν Μέτριος. Αυτός λοιπόν έβλεπε τον γείτονα του πού είχε γιους και τους προετοίμαζε για την Κων/πολη, για να γίνουν αξιωματικοί και υπηρέτες του Βασιλιά. Τότε ό Μέτριος παρακάλεσε τον Θεό λέγοντας: "Κύριε, αν και εγώ είμαι άξιος δούλος σου, χάρισε μου ένα αρσενικό παιδί για να το έχω αποκούμπι στα γηρατειά μου".

Αφού προσευχήθηκε, στη συνέχεια πήγε στο πανηγύρι πού γινόταν κάθε χρόνο στην Παφλαγονία. Στην επιστροφή, στάθηκε σε ένα δασάκι πού είχε νερό, για να ποτίσει τα ζώα του. Εκεί λοιπόν βρήκε ένα πουγκί, πού είχε μέσα 1500 φλουριά. Όπως ήταν σφραγισμένο, χωρίς να το ανοίξει, το πήρε και το πήγε στο σπίτι. Την επόμενη χρονιά, ξαναπήγε στο πανηγύρι της Παφλαγονίας και όταν τελείωσε, ό Μέτριος πήγε και στάθηκε στο δασάκι πού βρήκε τα φλουριά και παρατηρούσε τους διαβάτες. Τότε φάνηκε κάποιος, πού κάτι έψαχνε και αναστέναζε βαριά. Ό γεωργός τον ρώτησε γιατί αναστενάζει τόσο και αυτός του απάντησε ότι πέρυσι είχε πολλά εμπορεύματα, τα όποια πούλησε στο πανηγύρι και είχε μαζέψει 1500 φλουριά, τα όποια έχασε σ' αυτό το δασάκι. Τότε ό γεωργός έβγαλε από το αμάξι του το πουγκί, πού είχε βρει και του το έδειξε. Ό έμπορος όταν το είδε έπεσε από τη χαρά του κάτω αναίσθητος. Ό φτωχός γεωργός τον συνέφερε, αποσφράγισαν το πουγκί, μέτρησαν τα φλουριά και ήταν πράγματι 1500. Ό έμπορος τότε θέλησε να δώσει στον γεωργό τα 500, αλλ' αυτός δεν δέχθηκε τίποτα. Έτσι αφού ευχαρίστησαν και οι δυο τον Θεό αποχωρίστηκαν.

Τη νύχτα εκείνη, όταν ό γεωργός έπεσε να κοιμηθεί, είδε στον ύπνο του άγγελο Κυρίου, πού του είπε ότι θα κάνει παιδί αρσενικό, θα το ονομάσει Κωνσταντίνο και θα φέρει μεγάλη ευλογία στο σπίτι του. Έτσι και έγινε, μετά από ορισμένο χρόνο ή γυναίκα του γεωργού γέννησε αγοράκι, το όποιο μεγάλωσε, μορφώθηκε στην Κων/πολη και ό βασιλιάς τον ανύψωσε σε Πατρίκιο. Έτσι έφερε πολλά αγαθά στην οικογένεια του και ό Θεός αντάμειψε μ' αυτό τον τρόπο τον γεωργό για την τίμια πράξη του.