Βάπτισμα χριστιανικό αλλά ζωή ειδωλολατρική

[NIKOSZ]

Πόσοι ζωντανοί αλλά πνευματικά νεκροί, πόσοι σε παράβαση και αμαρτία, πόσοι στον αέρα της υποκρισίας, πόσοι στον ψόγο του ψεύδους, πόσοι στο χρώμα του χρήματος, πόσοι στο πούλημα των αξιών, πόσοι στο ξεπούλημα των ανθρώπων, πόσοι στο σκότος των κυκλωμάτων, πόσοι στο πάθος της ηδονής, πόσοι στο βούρκο της παιδεραστίας, πόσοι στο πηγάδι του εγκλήματος και στον θερισμό ανθρώπινων ζωών, πόσοι στην άστοχη λατρεία του σύγχρονου ευρώ-ειδώλου και πόσοι απέμειναν στο λυχνάρι του Διογένη;

Άξιο τέκνο ψάχνεις απελπισμένα στο πνευματικό σκοτάδι του 21ου αιώνα να βρεις συνοδοιπόρο, εσύ που αναγνώρισες νωρίς το βάρος που βάζει ο χρόνος και το βάδισμα στην νέα εκ θεμελίων αναδομημένη κοινωνία μας, εσύ που στην καταιγίδα του ανθρώπου ζητάς και κάνεις πράξη το σωστό και όχι το αρεστό, το δίκαιο και όχι το συμφέρον, εσύ που έπεσες, που λασπώθηκες, που μάτωσες αλλά όμως άκουσες...

Άκουσες τα λόγια του Σωκράτη, «τη συζήτηση της ψυχής σου με τον εαυτό σου», και σηκώθηκες και πια δεν ξεχνάς ότι η ανάπαυση της ψυχής είναι το σπουδαιότερο επίτευγμα της ζωής.

Εάν ο Σωκράτης έβρισκε ενδείξεις για τη σωστή πορεία της σκέψης του στις «παραδόσεις των ιερέων και ιερειών που μπήκαν στον κόπο να κατανοήσουν τα καθήκοντα που ασκούν», εσύ γιατί διστάζεις να επιστρέψεις στις παραδόσεις των ιερέων μας;

Γύρισε στις δοκιμασμένες αξίες που θεμελίωσαν τον Έλληνα και την Αθάνατη Ελλάδα στους αιώνες. Αυτά τα θεμέλια κατηγορούνται και καταργούνται ως αναχρονικά, ως ξεπερασμένα και απαρχαιωμένα διότι άντεξαν αιώνες, έφεραν πολιτισμό και έδωσαν φως, ένα φως επικίνδυνο στα χρόνια του σκότους, της κομπίνας, της απάτης, της προόδου που κατάργησε τα όσια και ιερά, που εδραίωσε την πλάνη των αιρέσεων και προβάλλει την αθεΐα ως μέσο λύτρωσης από τα δεινά της ελεύθερης ασυδοσίας και αναρχίας.

Ο νέος πύργος της Βαβέλ χτίζεται από εμάς, πόσοι όμως βρίσκονται σε λήθη και πόσοι στη μη λήθη ομολογούν, ναι η ύβρις ξεπέρασε τα γήινα, ναι η οσμή του οχετού έφυγε από τα επίγεια, ναι η κατάρρευση του άστοχου οικοδομήματος έρχεται η ήρθε.

Τρέχα στα βουνά, ζήτα τους ευσεβείς, ψάξε την πνευματική τροφή που σου στέρησε ο υποσιτισμός της ρηχής νέας δομής, έλα από το λυχνάρι του Διογένη στο φως της παράδοσης, της πίστης, της θρησκείας, έλα στο ΧΡΙΣΤΟ μας το αληθινό ΦΩΣ που διαλύει ψέμα, αμαρτία, δόλο, απάτη, πλάνη, σκότος, ...έλα.

Αγκαθωτά μονοπάτια και σωσίβια σωτηρίας.

Συμμετοχή στη Δόξα ΘΕΟΥ δια της λειτουργίας. Δεν σου αρέσει ο ιερέας, δεν σου ταιριάζει το πρωινό ξύπνημα μετά από ξενύχτι, δεν κατανοείς τα λόγια, δεν αντέχεις την φασαρία του ψιθύρου, χίλια δύο τα ΔΕΝ για όσους δεν γνωρίζουν την ψυχή και το βάρος της. ΝΑΙ υπάρχουν ιερείς που κατανοούν τα καθήκοντά τους. ΝΑΙ υπάρχουν καντηλοφώτιστα μοναστήρια που λειτουργούν όπως στο «ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ», έλα στο φως.

Νηστεία, ποιά νηστεία... Δίαιτα λέει ο κόσμος και τρέχουμε σε αρμόδιους και χούφτες τα χάπια και το χέρι στην τσέπη, αλλά νηστεία όχι, έχει βάση στην θρησκεία, θεμέλιο στο ΘΕΟ προς ίαση ψυχής και σώματος, έχει αξία, αξία μη χρηματική και επικίνδυνη στα έτη που όλα χρηματίζονται. Ο ακόρεστος ασκός της κοιλιάς μας φώναξε και φωνάζει, οι ορμόνες, τα αλλοιωμένα και τα μεταλλαγμένα καθημερινά στο πιάτο μας, ο επιστήμονας σήμερα αποδεικνύει το όφελος του οργανισμού από την μακρά αποχή από κρέατα, συντηρητικά και λιπαρά, να η υγιής αποτοξίνωση της νηστείας μαζί με το πνευματικό στοιχείο της λατρείας.

Μετάνοια, ποιά μετάνοια και γιατί, δεν έκανα τίποτα το παράλογο, απλά έκλεψα πριν με κλέψουν, αδίκησα πριν με ρίξουν, χτύπησα πριν με πατήσουν, πήγα με τη γυναίκα του γείτονα, δοκίμασα τον άντρα της άλλης, έκανα και μια έκτρωση, όλα καλά και συνήθη, εντός των αδέσμευτων, αχόρταγων και άνευ ορίων σύγχρονων κοινωνικών απόψεων.

Τρέχα στα βουνά, βρες πνευματικό οδηγό, άφησε τον πνευματικό «πιλότο» κυβερνήτη του πλοίου σου, δες τον φάρο διότι οι ύφαλοι πολλοί και τα ναυάγια διάσπαρτα, βρες το λιμάνι του ΘΕΟΥ και εκεί ξεφόρτωσε το συσσωρευμένο αρνητικό φορτίο σου.

Ελαφρύς πλέον μην επιμένεις στα παλαιά λάθη, ταξίδεψε στο πέλαγος της ζωής και κοίτα ψηλά = Άνω θρώσκω = Άνθρωπος = το όνομα που έχεις και οφείλεις να τιμάς.


Ο ΧΑΡΙΔΗΜΟΣ