Μονο «κατι αλλο» ;

[NIKOSZ]

Όταν γίνεται λόγος για τον Χριστό, συ­νήθως οι άνθρωποι παραδέχονται ότι πρόκει­ται για «κάτι άλλο». Άλλα, ατυχώς, δεν προ­χωρούν λίγο παραπάνω!

Τα Χριστούγεννα είναι μια υπέροχη αφορμή για να αντιληφθούμε ότι:

Δεν αρκεί να καταλάβει κανείς, ότι ο Χρι­στός είναι «κάτι άλλο».

Πρέπει, και να Τον προσκυνήσουμε· και να Τον κάμουμε, και εμείς, «κάτι άλλο» για τον εαυτό μας, δηλαδή κέντρο της ζωής μας.

Οι μάγοι έκαμαν την αρχή. Και όντας Περσών βασιλείς, έψαξαν να τον βρουν. Και Τον βρήκαν. Και Τον προσκύνησαν μέσα στον στάβλο.

Ακολούθησε η Παναγία Μητέρα Του!

Και πεσούσα η μήτηρ, προσεκύνησε. Και προσεφθέγξατο τω εν αγκάλαις αυτής. Πώς ενεσπάρης μοι; και πώς μοι ενεφύης, ο λυ­τρωτής μου και Θεός μου;

Ακολούθησαν οι άγιοι απόστολοι. Και τα εκατομμύρια-δισεκατομμύρια άγιοι στο πέ­ρασμα των αιώνων: όλη η ομορφιά του ανθρώπινου γένους ( ή όχι ; ). Και όλοι μας δείχνουν, τι είναι η ευτυχία και η χαρά· πώς έγι­ναν αληθινοί άνθρωποι· και πώς, μέσα σε όλες τις ανθρώπινες μεταβολές-αναστατώσεις και ταραχές, ήταν πάντοτε οι αληθινοί μεταρρυθμιστές και οδηγοί, πού έσωζαν την ανθρωπότητα από το βούλιαγμα στο σκοτάδι, πού και τότε την απειλούσε· και τώρα την απειλεί πιο πολύ.

Πολλοί μιλάνε για τον Θεό. Μερικοί μάλι­στα με πάθος· και σκληρά.

Οι μάγοι μας δίνουν άλλο μήνυμα.

Μας λένε: Μη ψάχνετε για τον Θεό· μήτε στα Ανάκτορα· μήτε στα Κοινοβούλια μήτε στις Στρατιές· μήτε στα μεγάλα Οικονομικά Κλαμπ.

Ψάχτε για τον Θεό στο σπήλαιο. Και ανοι­χτέ τα μάτια σας, να ιδείτε στον υιό της Παρ­θένου τον Υιό του Θεού, πού ταπεινώθηκε και «βρώμισε» στο ξεκίνημά Του για να γεμίσει με την θεϊκή Του ευωδιά τα παιδιά Του.

Ας πάρουμε λοιπόν και εμείς, μαζί με τους μάγους, τον δρόμο για το σπήλαιο: να ιδούμε την ταπείνωση και την συγκατάβαση του Θεού, πού έκαμαν το σπήλαιο «ουρανό», και την Παρθένο θρόνο χερουβικό.

Δεν μπορούμε να φτιάχνουμε δικό μας Θεό. Όπως τον φανταζόμαστε εμείς· όπως κάνουν όλες οι ψεύτικες θρησκείες.

Ο αληθινός Θεός δεν είναι ιδέες. Είναι η πραγματικότητα.

Είπε ο άγγελος του Θεού στους ποιμένες, πού δεν καταλάβαιναν γρυ από ιδέες:

Σάς αναγγέλλω, ότι γεννήθηκε ο Υιός του Θεού, ο Σωτήρας του Κόσμου. Πηγαίνετε να Τον ιδείτε με τα μάτια σας. Στο άγιο Σπήλαιο της Βηθλεέμ.

Και επήγαν. Και Τον είδαν. Με τα μάτια τους.

Και γύρισαν αινούντες και ευλογούντες τον Θεό.

Και τώρα ο Χριστός κοντά μας είναι. Το ίδιο κοντά μας. Όπως και τότε.

Και μας καλεί, να ψάξουμε να Τον βρούμε. Να Τον ιδούμε. Να δημιουργήσουμε μαζί Του, την σχέση πού πρέπει. Της πίστης. Της αγάπης. Της αφοσίωσης.

Δεύτε ίδωμεν, πιστοί, που εγεννήθη ο Χριστός. Ακολουθήσωμεν λοιπόν, ένθα οδεύει ο αστήρ. Μετά των μάγων, ανατολής των βασιλέων.


Μητροπολίτη Νικοπόλεως Μελετίου