"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Αγωνιζόμαστε για να γίνουμε καλύτεροι.
Είμαστε όμως πολύ μπερδεμένοι και μπερδευόμαστε στο ποιο μονοπάτι να ακολουθήσουμε προκειμένου να γίνουμε καλύτεροι (να ανεβούμε πνευματικά), στο ποιος είναι ο ποιο σύντομος δρόμος για να ανυψωθούμε γρηγορότερα.
Δεν είναι έτσι. θέλει πολύ κόπο. Δεν είναι όμως και ακατόρθωτο.

Πιστεύουμε οτι για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, πρέπει να καλλιεργήσουμε την ψυχή μας.
Η καλλιέργεια της ψυχής είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί.

Πρέπει να ξεκινήσουμε απο κάτι όμως, κάτι ποιο βατό και να το πάρουμε βήμα-βήμα το δρόμο, όχι τρέχοντας, όχι βιαστικά.
Ας φτιάξουμε πρώτα την εξωτερική μας εικόνα. Φτιάχνοντας την εξωτερική μας εικόνα θα είναι ποιο εύκολο και για τον εσωτερικό μας κόσμο.
Τι να το κάνεις όταν έχεις καλή ψυχή μέσα σου και δεν το δείχνεις προς τα έξω.

Αυτήν την εικόνα εννοώ. Την εικόνα και όχι την εμφάνιση (όχι τι ρούχα φοράμε, ή τι παπούτσια, όχι υλικά αγαθά. Δεν κάνουν τα ράσα τον παπά λέει ένα γνωμικό).
Ο τρόπος που φερόμαστε, που ομιλούμε, να δείχνουμε την καλοσύνη που έχουμε μέσα μας, να έχουμε αυτιά να ακούμε τα λόγια του άλλου και την γνώμη του, να μην γινόμαστε εριστικοί και εγωιστές.
Πριν ομιλήσουμε να σκεφτόμαστε, να είμαστε καταδεχτικοί, θετικά άτομα, θετικοί δέκτες, ώστε να μπορούμε να γίνουμε και θετικοί δότες, ένα θετικό παράδειγμα, ένα φωτεινό παράδειγμα.

Έτσι ξεκινάει η καλλιέργεια της ψυχής.

Πηγή : Truth

Έχει τύχει να ακούσω από πεπειραμένους γέροντες κάτι σχετικό και θέλω να το συνεισφέρω στη συντροφιά μας.

Η πνευματική ζωή, όσ οκι'αν προβάλλει στερήσεις και αγώνες, κρύβει πανθαύμαστες χάρες και χαρές. Έτσι όποιος πρωτοξεκινάει τη ζωή αυτή και πρωτονιώθει εμπειρίες, ενθουσιάζεται. Και θέλει να ..τρέξει! Να προχωρήσει πιό πολύ, να γευθεί περισσότερα ουράνια βιώματα.

Ωστόσο, ο Άγιος Θεός μας καθόρισε έναν ρυθμό σταθερό και κάπως αργό. Πρέπει να αφομοιώνουμε. Επίσης πρέπει και να πονέσουμε..Όλα στην ώρα τους. Σιγά-σιγά. Με μέτρο. Πώς συμβαίνει με τη γνώση. Πηγαίνουμε στο σχολείο, εκπληττόμεθα με τη γνώση, επιμένουμε, κουραζόμαστε και περνούμε κάποια χρόνια στα θρανία. Δεν γίνεται τσάκα-τσάκα, ταχύρρυθμα, σε 2-3 χρόνια "υπερεντατικά" να τελειώσουμε Γυμνάσιο - Λύκειο..

Λένε οι Γεροντάδες χαρακτηριστικά: "άμα δεις νεώτερο μοναχό να ανεβαίνει καακόρυφα στα πνευματικά, ΤΡΑΒΑ ΤΟΝ ΑΠ'ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΚΑΤΩ"!!

Έτσι είναι!

Ο Κύριος λέει:

"14 Υμείς εστε το φώς τού κόσμου. ου δύναται πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη· 15 ουδέ καίουσι λύχνον και τιθέασιν αυτόν υπό τον μόδιον, αλλ' επί την λυχνίαν, και λάμπει πάσι τοίς εν τή οικία. 16 ούτως λαμψάτω το φώς υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσιν τον πατέρα υμών τον εν τοίς ουρανοίς." (Ματθ. κεφ.5)

Και ο Απόστολος Παύλος:

"22 χείρας ταχέως μηδενί επιτίθει, μηδέ κοινώνει αμαρτίαις αλλοτρίαις· σεαυτόν αγνόν τήρει. 23 Μηκέτι υδροπότει, αλλ' οίνω ολίγω χρώ διά τον στόμαχόν σου και τας πυκνάς σου ασθενείας. 24 Τινών ανθρώπων αι αμαρτίαι πρόδηλοί εισι, προάγουσαι εις κρίσιν, τισί δε και επακολουθούσιν· 25 ωσαύτως και τα καλά έργα πρόδηλά εστι, και τα άλλως έχοντα κρυβήναι ου δύνανται." (Τιμοθ. Α κεφ.5)

Ο Χριστιανός, λοιπόν, λάμπει σαν φως μπροστά στους ανθρώποις, γιατί το φως μέσα στο σκοτάδι δεν κρύβεται. Αλλά πως λάμπει το φως; Με τα καλά έργα. Τα έργα που είναι αποτέλεσμα της αγάπης προς τον Θεό και της εσωτερικής εργασίας. Τα έργα της Χάριτος.

Δεν μπορούμε επομένως να ξεκινήσουμε την πνευματική μας πορεία εξωτερικά, βελτιώνοντας την συμπεριφορά μας και κάνοντας καλά έργα, γιατί αυτό είναι αποτέλεσμα της εσωτερικής εργασίας, της μετάνοιας. Η μετάνοια πρώτα αρχίζει από μέσα μας κι ύστερα, είναι αναπόφευκτο ν΄αρχίσει κάποια στιγμή να φαίνεται και προς τα έξω.

Δυστυχώς κάποια δόγματα, όπως οι Ευαγγελικοί, δίνουν πολύ μεγαλύτερη σημασία στη συμπεριφορά και τα καλά έργα, απ΄ότι στην εσωτερική εργασία. Το αποτέλεσμα είναι τα καλά έργα να οδηγούν στην υπερηφάνεια και την αίσθηση ότι ο άνθρωπος είναι καλός από μόνος του, κι όχι εξαιτίας της Χάριτος. Τα καλά έργα κι η καλή συμπεριφορά, είναι μεν το ζητούμενο, αλλά ως αποτέλεσμα της διαδικασίας της πορείας του ανθρώπου προς τη Βασιλεία των Ουρανών, αν τα δει κανείς ξεκομμένα "το αποτέλεσμα μετράει" , μπορεί να τον οδηγήσουν στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα, δηλαδή στην απώλεια της Βασιλείας των Ουρανών.

Προσωπικά είμαι κατά των Δογμάτων και των ιερατίων.

Δεν πρέπει να κρίνουμε μια ιδέα ή εναν κανόνα έχοντας ως οδηγό δόγματα και ιερατικές ιδιοτέλειες.

Απο την στιγμή που ομολογούμε οτι είμαστε ορθόδοξοι πρέπει να γνωρίζουμε οτι η ψυχή πρέπει να εξουσιάζει το πνεύμα και οχι το πνεύμα την ψυχή.

oceangr2 έγραψε:Προσωπικά είμαι κατά των Δογμάτων και των ιερατίων.

Δεν πρέπει να κρίνουμε μια ιδέα ή εναν κανόνα έχοντας ως οδηγό δόγματα και ιερατικές ιδιοτέλειες.

Απο την στιγμή που ομολογούμε οτι είμαστε ορθόδοξοι πρέπει να γνωρίζουμε οτι η ψυχή πρέπει να εξουσιάζει το πνεύμα και οχι το πνεύμα την ψυχή.

Αδελφε μου, με συγχωρεις αλλα δεν ειμαι σιγουρη οτι καταλαβαινω καλα τα γραφομενα σου.
Οταν λες "δογμα" τι εννοεις ; και τη σχεση του αποδιδεις με ιερατικες ιδιοτελειες ; ποιες ειναι αυτες;
Επισης ,τι εννοεις οταν λες " κανονες " ; Ποιοι κανονες ειναι αυτοι και απο που προερχονται; Κατα τη γνωμη σου,πως ομολογουμε την Ορθοδοξια ;
Πως εξουσιαζει η ψυχη το πνευμα και πως το πνευμα την ψυχη;
Ευχαριστω.

oceangr2 έγραψε:Προσωπικά είμαι κατά των Δογμάτων και των ιερατίων.

Δεν πρέπει να κρίνουμε μια ιδέα ή εναν κανόνα έχοντας ως οδηγό δόγματα και ιερατικές ιδιοτέλειες.

Απο την στιγμή που ομολογούμε οτι είμαστε ορθόδοξοι πρέπει να γνωρίζουμε οτι η ψυχή πρέπει να εξουσιάζει το πνεύμα και οχι το πνεύμα την ψυχή.

Είμαι κατά των δογμάτων και του κλήρου σημαίνει, υποφέρω από το πάθος της υπερηφάνειας και νομίζω ότι μόνο εγώ ερμηνεύω σωστά τις Γραφές και τους Πατέρες, κι όλοι οι άλλοι είναι λάθος. Επίσης σημαίνει υιοθετώ ότι με βολεύει από την ορθή πίστη και τα υπόλοιπα τα συμπληρώνω με πλάνες.

Η ορθή πίστη είναι ορθή πίστη, οτιδήποτε άλλο είναι πλάνη, Δε σηκώνει σκόντο σ΄αυτά τα πράγματα.

Το να τα βάζει κανείς με τον κλήρο συλλήβδην είναι λαϊκισμός και υπεκφυγή. Ο κλήρος στη μεγάλη του πλειοψηφία αγωνίζεται φιλότιμα να υπηρετήσει το Θεό και το ποίμνιό του. Λίγοι είναι οι επίορκοι και δεν μπορεί αυτοί ν΄αποτελούν αφορμή για τη συκοφάντηση του συνόλου του κλήρου και δικαιολογία για τις δικές μας αμαρτίες.

Όσο για το πνεύμα και την ψυχή τα έχεις μπερδέψει. Ο άνθρωπος είναι σώμα και πνεύμα. Κατά τους Πατέρες το πνεύμα περιλαμβάνει το νου, την ψυχή και το συναίσθημα. Η ψυχή αποτελεί τη βούληση του ανθρώπου, ή αλλιώς το θέλημα. Το θέλημά μας πρέπει να είναι υποταγμένο στο θέλημα του Θεού. (Ο Κύριος όταν είπε: όποιος χάσει την ψυχή του για χάρι μου, αυτός θα την κερδίσει, αυτό εννοούσε). Επομένως η έκφραση η ψυχή πρέπει να εξουσιάζει το πνεύμα σημαίνει κάνω ότι θέλω κι αγνοώ το θέλημα του Θεού. Το αντίστροφο δηλαδή το πνεύμα να εξουσιάζει την ψυχή δεν γίνεται, είναι απλά λάθος έκφραση.

Όταν πεθαίνουμε η ψυχή εξουσιάζει το πνεύμα, και αυτή κρίνεται.

Δεν μου αρέσει να λέω πολλά λόγια, διότι είναι φτώχια, μεταδίνω στην κουβέντα μας όμως Σοφία Ορθή του Ευαγγελίου.

Ματθαίος 10:28 Και μη φοβηθείτε από εκείνους που θανατώνουν το σώμα, οι οποίοι όμως δεν μπορούν να θανατώσουν την ψυχή· αλλά, φοβηθείτε μάλλον αυτόν που μπορεί να απολέσει και την ψυχή και το σώμα μέσα στη γέεννα.

Ματθαίος 16:26 Επειδή, τι ωφελείται ο άνθρωπος, αν κερδήσει ολόκληρο τον κόσμο, ζημιωθεί όμως την ψυχή του; Ή, τι θα δώσει ο άνθρωπος σε ανταλλαγή τής ψυχής του;

Ματθαίος 22:37 Και ο Ιησούς τού είπε: «Θα αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου από όλη την καρδιά σου, και από όλη την ψυχή σου, και από όλη τη διάνοιά σου».

Ματθαίος 26:38 Τότε, τους λέει: Η ψυχή μου είναι περίλυπη μέχρι θανάτου· μείνετε εδώ και αγρυπνείτε μαζί μου.

Μάρκος 3:4 Και τους λέει: Είναι επιτρεπτό κατά το σάββατο κάποιος να κάνει καλό ή να κάνει κακό; Να σώσει μια ψυχή ή να τη θανατώσει; Και εκείνοι σιωπούσαν.

Μάρκος 8:36 Επειδή, τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο, αν κερδήσει ολόκληρο τον κόσμο, ζημιωθεί όμως την ψυχή του;

Μάρκος 8:37 Ή, τι θα δώσει ο άνθρωπος σε ανταλλαγή τής ψυχής του;

Λουκάς 1:46 Και η Μαριάμ είπε: Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο,
47 και το πνεύμα μου αγαλλίασε στον Θεό τον σωτήρα μου·

Λουκάς 10:27 Κι αυτός απάντησε: «Θα αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη την καρδιά σου, και με όλη την ψυχή σου, και με όλη τη δύναμή σου, και με όλη τη διάνοιά σου»· και «τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου».

Λουκάς 12:19 και θα πω στην ψυχή μου: Ψυχή μου, έχεις πολλά αγαθά αποταμιευμένα για πολλά χρόνια· αναπαύου, φάε, πιες, ευφραίνου.

Ιωάννης 10:11 Εγώ είμαι ο ποιμένας ο καλός· ο ποιμένας ο καλός την ψυχή του βάζει για χάρη των προβάτων.
Ιωάννης 10:15 καθώς ο Πατέρας γνωρίζει εμένα, και εγώ γνωρίζω τον Πατέρα· και την ψυχή μου βάζω για χάρη των προβάτων.

Ιωάννης 10:17 Γι' αυτό ο Πατέρας με αγαπάει, επειδή εγώ βάζω την ψυχή μου, για να την πάρω ξανά.

Ιωάννης 13:37 Του λέει ο Πέτρος: Κύριε, γιατί δεν μπορώ να σε ακολουθήσω τώρα; Την ψυχή μου θα βάλω για χάρη σου.
Ιωάννης 13:38 Ο Ιησούς αποκρίθηκε σ' αυτόν: Την ψυχή σου θα βάλεις για χάρη μου; Σε διαβεβαιώνω απόλυτα, δεν θα λαλήσει ο πετεινός, μέχρις ότου με απαρνηθείς τρεις φορές.

Ιωάννης 15:13 Μεγαλύτερη από τούτη την αγάπη δεν έχει κανένας, το να βάλει κάποιος την ψυχή του για χάρη των φίλων του.

Πράξεις 2:27 Επειδή, δεν θα εγκαταλείψεις την ψυχή μου στον άδη ούτε θα αφήσεις τον όσιό σου να δει φθορά.

Πράξεις 27:22 Αλλά, και τώρα, σας προτρέπω να έχετε θάρρος· επειδή, καμιά ψυχή από σας δεν θα χαθεί, παρά μονάχα το πλοίο.

Για την Melpomeni:

Ρωμαίους 2:9 θλίψη και στενοχώρια σε κάθε ψυχή ανθρώπου που εργάζεται το κακό, και Ιουδαίου, πρώτα, και Έλληνα·
10. δόξα, όμως, και τιμή και ειρήνη σε κάθε εργαζόμενον το αγαθό, και στον Ιουδαίο, πρώτα, και στον Έλληνα.
11. Δεν υπάρχει, βέβαια, προσωποληψία από μέρους τού Θεού·
12. επειδή, όσοι αμάρτησαν χωρίς τον νόμο, θα απολεσθούν και χωρίς τον νόμο· και όσοι αμάρτησαν κάτω από τον νόμο, θα κριθούν με τον νόμο,
13. (επειδή, δεν είναι δίκαιοι μπροστά στον Θεό οι ακροατές τού νόμου, αλλά οι εκτελεστές τού νόμου θα δικαιωθούν.
14. Επειδή, όταν οι εθνικοί, που δεν έχουν νόμο, κάνουν από τη φύση τους εκείνα που ανήκουν στον νόμο, αυτοί, ενώ δεν έχουν νόμο, οι ίδιοι είναι νόμος στον εαυτό τους·
15. οι οποίοι δείχνουν το έργο τού νόμου να είναι γραμμένο μέσα στις καρδιές τους, έχοντας τη συνείδησή τους να συμμαρτυρεί, και τους λογισμούς να κατηγορούν ή και να απολογούνται αναμεταξύ τους)·
16. κατά την ημέρα, όταν ο Θεός θα κρίνει τα κρυφά των ανθρώπων διαμέσου τού Ιησού Χριστού, σύμφωνα με το ευαγγέλιό μου.
17. Δες, εσύ ονομάζεσαι Ιουδαίος, και επαναπαύεσαι στον νόμο, και καυχάσαι στον Θεό,
18. και γνωρίζεις το θέλημά του, και διακρίνεις τα όσα διαφέρουν, καθώς διδάσκεσαι από τον νόμο·
19. και έχεις πεποίθηση στον εαυτό σου, ότι είσαι οδηγός τυφλών, φως εκείνων που είναι μέσα στο σκοτάδι,
20. παιδαγωγός των αφρόνων, δάσκαλος των νηπίων, έχοντας τον τύπο τής γνώσης και της αλήθειας, που είναι μέσα στον νόμο.
21. Εσύ, λοιπόν, που διδάσκεις τον άλλον, δεν διδάσκεις τον εαυτό σου; Εσύ που κηρύττεις να μη κλέβουν, κλέβεις;
22. Εσύ που λες να μη μοιχεύουν, μοιχεύεις; Εσύ που αηδιάζεις για τα είδωλα, διαπράττεις ιεροσυλία;
23. Εσύ που καυχάσαι στον νόμο, ατιμάζεις τον Θεό με την παράβαση του νόμου;
24. Επειδή, όπως είναι γραμμένο, το όνομα του Θεού εξαιτίας σας δυσφημείται ανάμεσα στα έθνη.

Δες το Ιερατείο πόσο πικραίνει τον Κύριο, και πως παρακούει τις εντολές Του κι πως αλλοιώνει το μήνυμα Του.
Έφτιαξε κανόνες και πρέπει, όχι για να σώσει την ψυχή του ποιμνίου του Κυρίου, αλλά για να διατηρεί την εξουσία την κοσμική και να κερδίζει απο την ύλη.
Ο απλός παπάς είναι ο αόλουθος του Κυρίου, το Ιερατείο είναι ακόλουθος του Άννα και του Καΐάφα.

Αν είσαι πνευματικά νεκρός δεν τιμωρείσαι, αν όμως είσαι ψυχικά νεκρός δεν έχει γυρισμό!

oceangr2 έγραψε:Όταν πεθαίνουμε η ψυχή εξουσιάζει το πνεύμα, και αυτή κρίνεται.

Αυτή η έκφραση δεν είναι Ορθόδοξη και δεν μπορώ να καταλάβω που τη βρήκες.

Η λέξη ψυχή στο Ευαγγέλιο χρησιμοποιείται με πολλές έννοιες γι αυτό κι οι Πατέρες το ξεκαθάρισαν το θέμα αυτό. Δεν έχω χρόνο αυτή τη στιγμή, αλλά μόλις μπορέσω θα σου γράψω το κείμενο του Αγίου Μαξίμου, που εξηγεί με κάθε λεπτομέρεια το θέμα αυτό.

Η λέξη ψυχή στο Ευαγγέλιο χρησιμοποιείται άλλοτε για να εκφράσει το πνεύμα (αυτό που λέμε εμείς ψυχή σήμερα), άλλοτε με την έννοια της ζωής κι άλλοτε με την έννοια της βούλησης (θέλημα).

Στην Ορθοδοξία ο πνευματικά νεκρός είναι εντελώς νεκρός (αυτός που εσύ λες ψυχικά νεκρός). Σου είπα μπερδεύεις τις λέξεις πνεύμα και ψυχή. Η ψυχή από Θεολογικής πλευράς είναι υποσύνολο του πνεύματος. Και η λέξη πνεύμα προέρχεται από την πνοή που φύσηξε ο Θεός μέσα στον άνθρωπο κατά τη δημιουργία του και του έδωσε ζωή. Επομένως όποιος έχει ζωντανό μέσα του το πνεύμα του Θεού είναι ζωντανός, όποιος το χάσει είναι νεκρός. Άλλος ο τρόπος που χρησιμοποιούμε τη λέξη ψυχή στον καθημερινό μας λόγο κι άλλος ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται στη Θεολογία.

Ο αμαρτωλός λέμε ότι είναι πνευματικά άρρωστος, όχι ψυχικά. Οι ψυχικές αρρώστιες ανάγονται σ΄άλλη επιστήμη κι όχι στη Θεολογία. Αντίθετα οι πνευματικές αρρώστιες θεραπεύονται από την Εκκλησία.

Τα περί εύκολης κριτικής στον κλήρο τα είπαμε. Μετά θα λες ότι σ΄αδικώ και σ΄απειλώ. Η λέξη ιερατείο όπως τη χρησιμοποιείς αφορά άλλες θρησκείες κι όχι την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η αμετροεπής κριτική κατά των χειροτονημένων κληρικών είναι μεγάλη αμαρτία και δεν πρόκειται να την ανεχθούμε σ΄αυτό το χώρο.

Υ.Γ. Μη χρησιμοποιείς μετάφραση της Αγίας Γραφής όταν θέλεις να βρεις το νόημα μιας λέξης αλλά το πρωτότυπο Αρχαίο κείμενο, γιατί ο κάθε μεταφραστής βάζει και τη δική του λογική στη μετάφραση. Γι αυτό όλες οι εγκεκριμένες από την Ιερά Σύνοδο εκδόσεις της Αγίας Γραφής παραθέτουν πάντοτε και το αρχαίο κείμενο και τη μετάφραση, και σε υποσημείωση αναφέρονται οι πηγές που χρησιμοποίησε ο μεταφραστής για να δώσει τη συγκεκριμένη ερμηνεία.

Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος κάνει λόγο για τις τρεις γνώσεις. Νομίζω πως είναι καλό στην συνέχεια να δούμε την διαφορά των τριών γνώσεων, γιατί πιστεύω ότι έτσι θα φανή η διαφορά της Ορθοδόξου Παραδόσεως από την ανθρώπινη πολιτιστική παράδοση, θα φανή η διαφορά της θείας γνώσεως από την ανθρώπινη γνώση.

Υπάρχουν τρεις νοητοί τρόποι δια των οποίων η γνώση αναβαίνει και καταβαίνει. Οι τρόποι αυτοί είναι το σώμα, η ψυχή και το πνεύμα (σελ. 255). Βέβαια όταν οι άγιοι Πατέρες μιλούν για το σώμα, την ψυχή και το πνεύμα, δεν εννοούν το τρισύνθετο του ανθρώπου, αλλά με την λέξη πνεύμα εννοούν το χάρισμα, δηλαδή την θεία Χάρη που χαριτώνει την ψυχή του ανθρώπου. Χωρίς την Χάρη του Θεού ο άνθρωπος λέγεται ψυχικός ή σαρκικός, ενώ με την ύπαρξη της Χάριτος λέγεται πνευματικός. Και ενώ η φύση της γνώσεως είναι μία, εν τούτοις λεπτύνεται και αλλάσσει τους τρόπους της ανάλογα με τους τόπους αυτούς τους νοητούς και αισθητούς: «Και ει μία εστιν η γνώσις εν τη φύσει αυτής, αλλά προς τας χώρας ταύτας των νοητών και των αισθητών, και λεπτύνεται, και επαλλάττει τους τρόπους αυτής, και τας εργασίας των νοημάτων αυτής» (σελ. 255). Έτσι όπως υπάρχουν τρεις αισθητοί και νοητοί τρόποι, σώμα, ψυχή και πνεύμα, έτσι υπάρχουν και τρεις γνώσεις, η σωματική, η ψυχική και η πνευματική. Ανάλογα με ποια γνώση κατέχει ο άνθρωπος, δείχνει την πνευματική του πρόοδο και την πνευματική του κατάσταση. Ακόμη ανάλογα σε ποια γνώση βρίσκεται φανερώνει την κάθαρση και την θεραπεία του. Ο ψυχικά άρρωστος κατέχει την σωματική γνώση, ενώ ο θεραπευόμενος κατέχει την ψυχική γνώση και ο θεραπευθείς κατέχει την πνευματική γνώση και γνωρίζει τα μυστήρια του Πνεύματος, που για τον σαρκικό άνθρωπο είναι άγνωστα και ακατάληπτα.

Πηγή:http://www.oodegr.com/oode/psyxotherap/3gnwseis1.htm

Ο άνθρωπος είναι σώμα και πνεύμα. Κατά τους Πατέρες το πνεύμα περιλαμβάνει το νου, την ψυχή και το συναίσθημα. Η ψυχή αποτελεί τη βούληση του ανθρώπου, ή αλλιώς το θέλημα.

κοίτα τώρα μπέρδεμα. Σίγουρα πάντος ο Άγιος Ισαακ δεν εννοεί οτι ο άνθρωπος αποτελείται απο σώμα και πνεύμα, αλλά απο σώμα, ψυχή και πνεύμα.

Όσο για τα περι Ιερατείου και τις απειλές σου:

Είπα οτι ο παπάς ακολουθεί το θέλημα του Θεού, αλλά όχι και οι Αρχιερείς ή αλλιώς Αρχιεπίσκοποι πλην λίγων εξαιρέσεων.
Μην διαστρεβλώνεις τα λεγόμενά μου, δεν θέλω να μεταφέρω πιστοποιημένες ανηθικότητες του σημερινού Ιερατείου εδώ στην κουβέντα μας, δεν θα κρίνω εγώ ούτε εσύ αν είναι Θεάρεστοι αλλά ο Θεός, και αυτούς και τους υποστηρικτές τους.
[/quote][/b]