εκάλεσεν ημάς διά της ταπεινώσεως της ασθενείας ημών
Δημοσιεύτηκε: Παρ Σεπ 07, 2007 4:47 pm
Η επιστολή του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Χριστοδούλου που αναγνώσθηκε κατά την πρώτη Συνεδρία της 151ης Συνοδικής Περιόδου
17/8/2007
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ
Εν Αθήναις τη 17η Αυγούστου 2007
Προς την Ιεράν Σύνοδον
της Εκκλησίας της Ελλάδος
ΑΘΗΝΑΣ
Σεβασμιώτατοι
καί αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
συλλειτουργοί καί συνδιάκονοι του μυστηρίου της Εκκλησίας, χαίρετε εν Κυρίω!
Ο τά πάντα λυσιτελώς οικονομών καί τό συμφέρον πάσιν απονέμων Πανάγαθος Κύριος της ζωής ηυδόκησε φιλανθρώπως, κατά τό θείον Αυτού μέγα έλεος, τά καθ' ημάς, επιτρέψας την δοκιμασίαν της ασθενείας ημών, ής τό πρώτον στάδιον διήλθομεν ενισχυθέντες υπ' Αυτού. Μέλλομεν δέ καί εις τό δεύτερον στάδιον υπεισελθείν, καθώς ανηγγέλθη καί εγνώσθη πάσιν υμίν και παντί τώ πληρώματι της καθ' Ελλάδα Εκκλησίας.
Οτε θά αναγιγνώσκηται, εν τη εναρκτηρίω Συνεδρία υμών της 151ης Συνοδικής περιόδου την 4ην Σεπτεμβρίου 2007, η ημετέρα παρούσα επιστολή, ημείς θά ευρισκώμεθα σωματικώς μέν μακράν υμών, πνευματικώς δέ συν υμίν, συναγωνιζόμενοι εν τη διαποιμάνσει του λαού του Θεού.
Επιθυμούντες, ίνα επικοινωνήσωμεν μεθ' υμών απευθύνομεν υμίν την παρούσαν επιστολήν ημών, καταθέτοντες ενώπιον υμών ωρισμένας τινάς σκέψεις, ως η παρούσα περίστασις επιβάλλει τούτο.
1. Κατά τό διάστημα της πολυημέρου παραμονής ημών πρός θεραπείαν καί αποκατάστασιν τών λειτουργιών του σώματος ημών, πεπείσμεθα ότι ο Κύριος ημών εκάλεσεν ημάς διά της ταπεινώσεως της ασθενείας ημών, ίνα δοξάσωμεν Αυτόν, υπομένοντες αγογγύστως εν καρτερία καί υπομονή πάσαν θλίψιν, αίροντες τόν τεθέντα επί τών ώμων ημών σταυρόν της ασθενείας της σαρκός ημών.
Ανταπεκρίθημεν προθύμως εις την κλήσιν Αυτού, ίνα άρωμεν τόν σταυρόν τούτον καί αίρομεν αυτόν τή Αυτού θεία χάριτι καί φιλανθρωπία, κατά τό αποστολικό λόγιον, «αφορώντες εις τόν της πίστεως αρχηγόν καί τελειωτήν Ἰησούν» (πρός Εβραίους ιβ' 2).
Ευρισκόμενοι εν τη μονώσει του Θεραπευτηρίου, «μόνοι μόνῳ Θεώ», εδεήθημεν «πρός τόν δυνάμενον σώζειν ημάς εκ θανάτου μετά κραυγής ισχυράς καί δακρύων» (πρός Εβραίους ε' 7) καί εζητήσαμεν παρά του διδόντος ισχύν τοίς αδυνάτοις την βοήθειαν Αυτού, ίνα μή συντριβώμεν υπό της ασθενείας. Ο δέ Κύριος ουκ εγκατέλειψεν ημάς, αλλ' εστήριξεν ημάς διά πολλών, περί ὧν ουκ έστι λέγειν κατά μέρος. Ὑπέρ τούτων ἁπάντων ευχαριστούμεν Αυτόν, ότι εμεγάλυνε τό έλεος Αυτού εφ' ημάς.
Πρός παράκλησιν καί παρηγορίαν ημών, κατά τό εν λόγω διάστημα, διά ποικίλων ενεργειών εξεδηλώθησαν πρός τό πρόσωπον ημών πανδήμως η αγάπη, ο σεβασμός, η τιμή καί η συμπάθεια πάντων, ἤτοι τών Προκαθημένων τών Ὀρθοδόξων Εκκλησιών, τών Σεβασμιωτάτων αδελφών της Σεπτής Ιεραρχίας ημών καί πολλών ἄλλων Ιεραρχών εξ ἑτέρων εκκλησιαστικών δικαιοδοσιών, του Ιερού Κλήρου, τών Μοναχών καί τών Πιστών, εν οἷς προεξήρχον οἱ ἄρχοντες της ποικίλης ηγεσίας της Πατρίδος ημών.
Πάντας ευχαριστούμεν αξιοχρέως καί εν ευγνωμοσύνη παρακαλούμεν τόν Πανάγαθον Κύριον, ίνα διατηρή πάντας υμάς καί αυτούς εν υγιεία αμφιλαφεί καί χαρίζηται δαψιλώς πάντα τά πρός σωτηρίαν αιτήματα πάντων, υμών τε καί αυτών.
Ενισχυθέντες υπό της πανσθενουργού «εξ ὕψους δυνάμεως» (πρβλ. Λουκά κδ' 49), ανεχωρήσαμεν διά την αλλοδαπήν, διά νά διατρέξωμεν τό υπόλοιπον στάδιον της δοκιμασίας ημών, εφωδιασμένοι περαιτέρω διά τών ευχών καί προσευχών υμών καί παντός του λαού του Θεού
.
2. Αναλογιζόμενοι, ως εικός, ότι δέν θά ευρισκώμεθα όπου ο Κύριος, η κεφαλή της Εκκλησίας, έταξεν την ημετέραν Ελαχιστότητα, ίνα μεριμνώμεν κατά την αναλογούσαν ημίν ευθύνην της εν κόσμω καί εν ἱστορία πορείας της καθ' Ελλάδα Εκκλησίας, αναμιμνησκόμεθα τών λόγων του αποστόλου τών εθνών Παύλου και της καθ' Ελλάδα Εκκλησίας θεμελιωτού, οὕς πρός τούς Πρεσβυτέρους της Εφέσου εἶπεν καί επαναλαμβάνoμεν προσαρμόζοντες αυτούς καταλλήλως.
Ὑμείς επίστασθε από της πρώτης ημέρας, αφ' ής επέβημεν εις την αρχιεπισκοπικήν διακονίαν, ότι μεθ' υμών τόν πάντα χρόνον εγενόμεθα δουλεύοντες τώ Κυρίῳ μετά πάσης ταπεινοφροσύνης καί πολλών δακρύων καί πειρασμών εκ τών συμβάντων ημίν εν ταίς ποικίλαις επιβουλαίς, ότι ουδέν τών συμφερόντων τη Εκκλησία παρεβλέψαμεν του μή αναγγείλαι υμίν καί μεριμνήσαι τά δέοντα, ἄριστά τε καί συμφέροντα (πρβλ. Πράξεων κ' 18-22).
Καί νύν ιδού ημείς δεδεμένοι τώ πνεύματι πορευόμεθα εις την αλλοδαπήν τά εν αυτῇ μέλλοντα περί ημών συμβαίνειν μή ειδότες, αλλ' ουδενός λόγου ποιούμεθα περί αυτών, ει μή μόνον του εις τό θείον θέλημα υποταγήναι καί τόν δρόμον ημών μετά χαράς καί την διακονίαν, ήν ελάβομεν παρά του Κυρίου Ιησού, τελειώσαι (πρβλ. Πράξεων κ' 23-24).
3. Διαθέτετε ούν, αδελφοί, άπαντες καί θείον ζήλον καί αγάπην διά την Εκκλησίαν ημών. Κοσμείσθε υπό ποιμαντικής συνέσεως καί σοφίας Θεού, ίνα οικοδομήσητε την Εκκλησίαν, καί κατά την απουσίαν ημών, μετά θείας επιστήμης.
Πεπoίθαμεν ότι δύνασθε, ίνα ανταποκριθήτε ως πάντοτε καί εν ταίς παρούσαις ανάγκαις τών καιρών, διαχειριζόμενοι εν ἑνότητι καί ομoνoία τάς αχθησομένας ενώπιον υμών υποθέσεις της Εκκλησίας, διευθετούντες διά της πλουσίας εμπειρίας υμών τά συμβησόμενα, φυλάσσοντες την ἑνότητα της εις Χριστόν πίστεως, τηρούντες την εν αγάπη καί φιλαδελφία κοινωνίαν τών αδελφών, φρουρούντες εν ειρήνη τάς ψυχάς τών πιστών, οικοδομούντες την Έκκλησίαν διά της χάριτος Αυτού.
«Καί η ειρήνη του Θεού η υπερέχουσα πάντα νούν φρουρήσει τάς καρδίας υμών καί τά νοήματα ημών εν Χριστώ Ἰησού» (πρός Φιλιππησίους δ' 7).
«Παρακαλώ δέ υμάς αδελφοί διά του Κυρίου ημών Ἰησού Χριστού καί διά της αγάπης του Πνεύματος συναγωνίσασθαί μοι εν ταίς προσευχαίς υπέρ εμού πρός τόν Θεόν» (πρός Ρωμαίους ιε' 30).
Ἔρρωσθε κατ' άμφω πάντες.
Αγαπητός εν Χριστώ Αδελφός
† ο Αθηνών Χριστόδουλος, πρόεδρος
17/8/2007
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ
Εν Αθήναις τη 17η Αυγούστου 2007
Προς την Ιεράν Σύνοδον
της Εκκλησίας της Ελλάδος
ΑΘΗΝΑΣ
Σεβασμιώτατοι
καί αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
συλλειτουργοί καί συνδιάκονοι του μυστηρίου της Εκκλησίας, χαίρετε εν Κυρίω!
Ο τά πάντα λυσιτελώς οικονομών καί τό συμφέρον πάσιν απονέμων Πανάγαθος Κύριος της ζωής ηυδόκησε φιλανθρώπως, κατά τό θείον Αυτού μέγα έλεος, τά καθ' ημάς, επιτρέψας την δοκιμασίαν της ασθενείας ημών, ής τό πρώτον στάδιον διήλθομεν ενισχυθέντες υπ' Αυτού. Μέλλομεν δέ καί εις τό δεύτερον στάδιον υπεισελθείν, καθώς ανηγγέλθη καί εγνώσθη πάσιν υμίν και παντί τώ πληρώματι της καθ' Ελλάδα Εκκλησίας.
Οτε θά αναγιγνώσκηται, εν τη εναρκτηρίω Συνεδρία υμών της 151ης Συνοδικής περιόδου την 4ην Σεπτεμβρίου 2007, η ημετέρα παρούσα επιστολή, ημείς θά ευρισκώμεθα σωματικώς μέν μακράν υμών, πνευματικώς δέ συν υμίν, συναγωνιζόμενοι εν τη διαποιμάνσει του λαού του Θεού.
Επιθυμούντες, ίνα επικοινωνήσωμεν μεθ' υμών απευθύνομεν υμίν την παρούσαν επιστολήν ημών, καταθέτοντες ενώπιον υμών ωρισμένας τινάς σκέψεις, ως η παρούσα περίστασις επιβάλλει τούτο.
1. Κατά τό διάστημα της πολυημέρου παραμονής ημών πρός θεραπείαν καί αποκατάστασιν τών λειτουργιών του σώματος ημών, πεπείσμεθα ότι ο Κύριος ημών εκάλεσεν ημάς διά της ταπεινώσεως της ασθενείας ημών, ίνα δοξάσωμεν Αυτόν, υπομένοντες αγογγύστως εν καρτερία καί υπομονή πάσαν θλίψιν, αίροντες τόν τεθέντα επί τών ώμων ημών σταυρόν της ασθενείας της σαρκός ημών.
Ανταπεκρίθημεν προθύμως εις την κλήσιν Αυτού, ίνα άρωμεν τόν σταυρόν τούτον καί αίρομεν αυτόν τή Αυτού θεία χάριτι καί φιλανθρωπία, κατά τό αποστολικό λόγιον, «αφορώντες εις τόν της πίστεως αρχηγόν καί τελειωτήν Ἰησούν» (πρός Εβραίους ιβ' 2).
Ευρισκόμενοι εν τη μονώσει του Θεραπευτηρίου, «μόνοι μόνῳ Θεώ», εδεήθημεν «πρός τόν δυνάμενον σώζειν ημάς εκ θανάτου μετά κραυγής ισχυράς καί δακρύων» (πρός Εβραίους ε' 7) καί εζητήσαμεν παρά του διδόντος ισχύν τοίς αδυνάτοις την βοήθειαν Αυτού, ίνα μή συντριβώμεν υπό της ασθενείας. Ο δέ Κύριος ουκ εγκατέλειψεν ημάς, αλλ' εστήριξεν ημάς διά πολλών, περί ὧν ουκ έστι λέγειν κατά μέρος. Ὑπέρ τούτων ἁπάντων ευχαριστούμεν Αυτόν, ότι εμεγάλυνε τό έλεος Αυτού εφ' ημάς.
Πρός παράκλησιν καί παρηγορίαν ημών, κατά τό εν λόγω διάστημα, διά ποικίλων ενεργειών εξεδηλώθησαν πρός τό πρόσωπον ημών πανδήμως η αγάπη, ο σεβασμός, η τιμή καί η συμπάθεια πάντων, ἤτοι τών Προκαθημένων τών Ὀρθοδόξων Εκκλησιών, τών Σεβασμιωτάτων αδελφών της Σεπτής Ιεραρχίας ημών καί πολλών ἄλλων Ιεραρχών εξ ἑτέρων εκκλησιαστικών δικαιοδοσιών, του Ιερού Κλήρου, τών Μοναχών καί τών Πιστών, εν οἷς προεξήρχον οἱ ἄρχοντες της ποικίλης ηγεσίας της Πατρίδος ημών.
Πάντας ευχαριστούμεν αξιοχρέως καί εν ευγνωμοσύνη παρακαλούμεν τόν Πανάγαθον Κύριον, ίνα διατηρή πάντας υμάς καί αυτούς εν υγιεία αμφιλαφεί καί χαρίζηται δαψιλώς πάντα τά πρός σωτηρίαν αιτήματα πάντων, υμών τε καί αυτών.
Ενισχυθέντες υπό της πανσθενουργού «εξ ὕψους δυνάμεως» (πρβλ. Λουκά κδ' 49), ανεχωρήσαμεν διά την αλλοδαπήν, διά νά διατρέξωμεν τό υπόλοιπον στάδιον της δοκιμασίας ημών, εφωδιασμένοι περαιτέρω διά τών ευχών καί προσευχών υμών καί παντός του λαού του Θεού
.
2. Αναλογιζόμενοι, ως εικός, ότι δέν θά ευρισκώμεθα όπου ο Κύριος, η κεφαλή της Εκκλησίας, έταξεν την ημετέραν Ελαχιστότητα, ίνα μεριμνώμεν κατά την αναλογούσαν ημίν ευθύνην της εν κόσμω καί εν ἱστορία πορείας της καθ' Ελλάδα Εκκλησίας, αναμιμνησκόμεθα τών λόγων του αποστόλου τών εθνών Παύλου και της καθ' Ελλάδα Εκκλησίας θεμελιωτού, οὕς πρός τούς Πρεσβυτέρους της Εφέσου εἶπεν καί επαναλαμβάνoμεν προσαρμόζοντες αυτούς καταλλήλως.
Ὑμείς επίστασθε από της πρώτης ημέρας, αφ' ής επέβημεν εις την αρχιεπισκοπικήν διακονίαν, ότι μεθ' υμών τόν πάντα χρόνον εγενόμεθα δουλεύοντες τώ Κυρίῳ μετά πάσης ταπεινοφροσύνης καί πολλών δακρύων καί πειρασμών εκ τών συμβάντων ημίν εν ταίς ποικίλαις επιβουλαίς, ότι ουδέν τών συμφερόντων τη Εκκλησία παρεβλέψαμεν του μή αναγγείλαι υμίν καί μεριμνήσαι τά δέοντα, ἄριστά τε καί συμφέροντα (πρβλ. Πράξεων κ' 18-22).
Καί νύν ιδού ημείς δεδεμένοι τώ πνεύματι πορευόμεθα εις την αλλοδαπήν τά εν αυτῇ μέλλοντα περί ημών συμβαίνειν μή ειδότες, αλλ' ουδενός λόγου ποιούμεθα περί αυτών, ει μή μόνον του εις τό θείον θέλημα υποταγήναι καί τόν δρόμον ημών μετά χαράς καί την διακονίαν, ήν ελάβομεν παρά του Κυρίου Ιησού, τελειώσαι (πρβλ. Πράξεων κ' 23-24).
3. Διαθέτετε ούν, αδελφοί, άπαντες καί θείον ζήλον καί αγάπην διά την Εκκλησίαν ημών. Κοσμείσθε υπό ποιμαντικής συνέσεως καί σοφίας Θεού, ίνα οικοδομήσητε την Εκκλησίαν, καί κατά την απουσίαν ημών, μετά θείας επιστήμης.
Πεπoίθαμεν ότι δύνασθε, ίνα ανταποκριθήτε ως πάντοτε καί εν ταίς παρούσαις ανάγκαις τών καιρών, διαχειριζόμενοι εν ἑνότητι καί ομoνoία τάς αχθησομένας ενώπιον υμών υποθέσεις της Εκκλησίας, διευθετούντες διά της πλουσίας εμπειρίας υμών τά συμβησόμενα, φυλάσσοντες την ἑνότητα της εις Χριστόν πίστεως, τηρούντες την εν αγάπη καί φιλαδελφία κοινωνίαν τών αδελφών, φρουρούντες εν ειρήνη τάς ψυχάς τών πιστών, οικοδομούντες την Έκκλησίαν διά της χάριτος Αυτού.
«Καί η ειρήνη του Θεού η υπερέχουσα πάντα νούν φρουρήσει τάς καρδίας υμών καί τά νοήματα ημών εν Χριστώ Ἰησού» (πρός Φιλιππησίους δ' 7).
«Παρακαλώ δέ υμάς αδελφοί διά του Κυρίου ημών Ἰησού Χριστού καί διά της αγάπης του Πνεύματος συναγωνίσασθαί μοι εν ταίς προσευχαίς υπέρ εμού πρός τόν Θεόν» (πρός Ρωμαίους ιε' 30).
Ἔρρωσθε κατ' άμφω πάντες.
Αγαπητός εν Χριστώ Αδελφός
† ο Αθηνών Χριστόδουλος, πρόεδρος
