«Βάλτε στο παιδί μου μικροτσίπ»
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Μάιος 17, 2007 11:36 am
«Βάλτε στο παιδί μου μικροτσίπ»
Βρετανία: η υπόθεση της μικρής Μαντλίν έχει κάνει πολλούς γονείς να ανησυχούν
/ TΗΕ ΤΙΜΕS Της Carol Μidgley
Αν ήταν δυνατό να εμφυτευτεί στο παιδί σας ένα μικροτσίπ, το οποίο θα σας ενημέρωνε για το πού βρίσκεται κάθε στιγμή, και μάλιστα σε περίπτωση που κινδυνεύει, θα το αγοράζατε; Η απάντηση από πολλούς γονείς φαίνεται να είναι «ναι», ύστερα και από την εξαφάνιση της μικρής Μαντλίν από τη Βρετανία. Πόσο ηθικό όμως θα ήταν αυτό και πόσο θα βοηθούσε πραγματικά το παιδί στην εξέλιξή του; Μια νέα συζήτηση, που συνδέεται με τις απαγωγές μικρών παιδιών, μόλις άνοιξε.
OΚέβιν Γουόργουικ δεν προλαβαίνει να απαντά στις ηλεκτρονικές επιστολές που τον βομβαρδίζουν καθημερινά. Είναι καθηγητής Κυβερνητικής Μηχανικής στο βρετανικό Πανεπιστήμιο Ρέντινγκ και ο κατασκευαστής του μικροτσίπ, του εμφυτεύματος που υπόσχεται να σώσει τα παιδιά που θα πέσουν θύματα απαγωγής. Οι επιστολές που καταλήγουν στο ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο προέρχονται κυρίως από γονείς μικρών παιδιών, οι οποίοι θορυβήθηκαν από την εξαφάνιση στην Πορτογαλία της 4χρονης Μαντλίν στις 3 Μαΐου. Αξιωματικοί της πορτογαλικής αστυνομίας δήλωσαν πως αναγνώρισαν έναν ύποπτο, τον 33χρονο Βρετανό Ρόμπερτ Μουράτ, ο οποίος ζούσε σε απόσταση 100 μέτρων από το ξενοδοχείο, όπου διέμενε η Μαντλίν, αλλά τον άφησαν ελεύθερο γιατί «δεν προέκυψαν στοιχεία, τα οποία να στηρίζουν κατηγορίες εναντίον του». Ωστόσο οι έρευνες γύρω από τον Μουράτ συνεχίζονται.
Θα ήταν όμως δυνατό να είχε εντοπιστεί η Μαντλίν αν της είχε εμφυτευτεί το μικροτσίπ; Βέβαιος 100% δεν μπορεί να είναι κανείς. Με βάση την τεχνολογία που εφάρμοσε ο καθηγητής Γουόρκουικ, το μικροτσίπ θεωρείται ακίνδυνο για την υγεία του παιδιού και τοποθετείται μέσα
Κέβιν Γουόργουικ. Έχει κατασκευάσει μικροτσίπ, το εμφύτευμα που υπόσχεται να σώσει τα παιδιά που θα πέσουν θύματα απαγωγής
σε μια μικρή κάψουλα από σιλικόνη. Στη συνέχεια εμφυτεύεται στο σώμα, για παράδειγμα στο χέρι. «Επειδή λειτουργεί με πολύ μικρή ενέργεια, μια φορά τον χρόνο το παιδί θα πρέπει να κρατά το χέρι του ψηλά για να φορτίζεται το μικροτσίπ», επισημαίνει. Στη συνέχεια, το μικροτσίπ στέλνει σήμα- μέσω ενός δικτύου κινητής τηλεφωνίας- σε ένα κομπιούτερ, το οποίο μπορεί να αναγνωρίσει την τοποθεσία του παιδιού σε έναν ηλεκτρονικό χάρτη.
Πριν από πέντε χρόνια, σε ηλικία 11 χρόνων, η Ντανιέλ Ντιβάλ προσφέρθηκε να δεχτεί το εμφύτευμα ως η πρώτη εθελόντρια σε ένα δοκιμαστικό πρόγραμμα για την αξιοπιστία του. Ωστόσο, λίγο αργότερα υπαναχώρησε, λόγω του «ενοχλητικά» μεγάλου ενδιαφέροντος που είχαν δείξει τα μέσα ενημέρωσης.
«Προκάλεσε τέτοιες αντιδράσεις που έπρεπε να κάνουμε πίσω», δηλώνει ο καθηγητής κι εξηγεί: «Τέθηκαν ζητήματα ηθικής και ως επιστήμονας οφείλεις ν΄ακούς». Τα ζητήματα αυτά κυριαρχούν στη συζήτηση και σήμερα: θα πρέπει οι γονείς να φτάνουν σε τέτοιο βαθμό παρακολούθησης των παιδιών τους; Μήπως υπάρχει ο κίνδυνος να γίνουν τα παιδιά υπερβολικά καχύποπτα και να αποκτήσουν φοβίες και παράλληλα οι γονείς να χαλαρώσουν την επιτήρησή τους; «Οι μηχανισμοί παρακολούθησης δεν ενθαρρύνουν την ανεξαρτητοποίηση των παιδιών. Δεν τους διδάσκουν τι να κάνουν αν συναντήσουν προβλήματα», λέει η Μισέλ Έλιοτ, διευθύντρια της εταιρείας προστασίας των παιδιών Κidspace.
Συστήματα παρακολούθησης
"TA NEA" Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007
Αρ. Φύλλου: 18.837
Σελίδα: #49
Αυτό το κείμενο εκτυπώθηκε από ΤΑ ΝΕΑ Online, στο http://www.tanea.gr/article.aspx?d=20070517&nid=4754273
Copyright © ΤΑ ΝΕΑ 1996-2006 Lambrakis Press
Βρετανία: η υπόθεση της μικρής Μαντλίν έχει κάνει πολλούς γονείς να ανησυχούν
/ TΗΕ ΤΙΜΕS Της Carol Μidgley
Αν ήταν δυνατό να εμφυτευτεί στο παιδί σας ένα μικροτσίπ, το οποίο θα σας ενημέρωνε για το πού βρίσκεται κάθε στιγμή, και μάλιστα σε περίπτωση που κινδυνεύει, θα το αγοράζατε; Η απάντηση από πολλούς γονείς φαίνεται να είναι «ναι», ύστερα και από την εξαφάνιση της μικρής Μαντλίν από τη Βρετανία. Πόσο ηθικό όμως θα ήταν αυτό και πόσο θα βοηθούσε πραγματικά το παιδί στην εξέλιξή του; Μια νέα συζήτηση, που συνδέεται με τις απαγωγές μικρών παιδιών, μόλις άνοιξε.
OΚέβιν Γουόργουικ δεν προλαβαίνει να απαντά στις ηλεκτρονικές επιστολές που τον βομβαρδίζουν καθημερινά. Είναι καθηγητής Κυβερνητικής Μηχανικής στο βρετανικό Πανεπιστήμιο Ρέντινγκ και ο κατασκευαστής του μικροτσίπ, του εμφυτεύματος που υπόσχεται να σώσει τα παιδιά που θα πέσουν θύματα απαγωγής. Οι επιστολές που καταλήγουν στο ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο προέρχονται κυρίως από γονείς μικρών παιδιών, οι οποίοι θορυβήθηκαν από την εξαφάνιση στην Πορτογαλία της 4χρονης Μαντλίν στις 3 Μαΐου. Αξιωματικοί της πορτογαλικής αστυνομίας δήλωσαν πως αναγνώρισαν έναν ύποπτο, τον 33χρονο Βρετανό Ρόμπερτ Μουράτ, ο οποίος ζούσε σε απόσταση 100 μέτρων από το ξενοδοχείο, όπου διέμενε η Μαντλίν, αλλά τον άφησαν ελεύθερο γιατί «δεν προέκυψαν στοιχεία, τα οποία να στηρίζουν κατηγορίες εναντίον του». Ωστόσο οι έρευνες γύρω από τον Μουράτ συνεχίζονται.
Θα ήταν όμως δυνατό να είχε εντοπιστεί η Μαντλίν αν της είχε εμφυτευτεί το μικροτσίπ; Βέβαιος 100% δεν μπορεί να είναι κανείς. Με βάση την τεχνολογία που εφάρμοσε ο καθηγητής Γουόρκουικ, το μικροτσίπ θεωρείται ακίνδυνο για την υγεία του παιδιού και τοποθετείται μέσα
Κέβιν Γουόργουικ. Έχει κατασκευάσει μικροτσίπ, το εμφύτευμα που υπόσχεται να σώσει τα παιδιά που θα πέσουν θύματα απαγωγής
σε μια μικρή κάψουλα από σιλικόνη. Στη συνέχεια εμφυτεύεται στο σώμα, για παράδειγμα στο χέρι. «Επειδή λειτουργεί με πολύ μικρή ενέργεια, μια φορά τον χρόνο το παιδί θα πρέπει να κρατά το χέρι του ψηλά για να φορτίζεται το μικροτσίπ», επισημαίνει. Στη συνέχεια, το μικροτσίπ στέλνει σήμα- μέσω ενός δικτύου κινητής τηλεφωνίας- σε ένα κομπιούτερ, το οποίο μπορεί να αναγνωρίσει την τοποθεσία του παιδιού σε έναν ηλεκτρονικό χάρτη.
Πριν από πέντε χρόνια, σε ηλικία 11 χρόνων, η Ντανιέλ Ντιβάλ προσφέρθηκε να δεχτεί το εμφύτευμα ως η πρώτη εθελόντρια σε ένα δοκιμαστικό πρόγραμμα για την αξιοπιστία του. Ωστόσο, λίγο αργότερα υπαναχώρησε, λόγω του «ενοχλητικά» μεγάλου ενδιαφέροντος που είχαν δείξει τα μέσα ενημέρωσης.
«Προκάλεσε τέτοιες αντιδράσεις που έπρεπε να κάνουμε πίσω», δηλώνει ο καθηγητής κι εξηγεί: «Τέθηκαν ζητήματα ηθικής και ως επιστήμονας οφείλεις ν΄ακούς». Τα ζητήματα αυτά κυριαρχούν στη συζήτηση και σήμερα: θα πρέπει οι γονείς να φτάνουν σε τέτοιο βαθμό παρακολούθησης των παιδιών τους; Μήπως υπάρχει ο κίνδυνος να γίνουν τα παιδιά υπερβολικά καχύποπτα και να αποκτήσουν φοβίες και παράλληλα οι γονείς να χαλαρώσουν την επιτήρησή τους; «Οι μηχανισμοί παρακολούθησης δεν ενθαρρύνουν την ανεξαρτητοποίηση των παιδιών. Δεν τους διδάσκουν τι να κάνουν αν συναντήσουν προβλήματα», λέει η Μισέλ Έλιοτ, διευθύντρια της εταιρείας προστασίας των παιδιών Κidspace.
Συστήματα παρακολούθησης
"TA NEA" Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007
Αρ. Φύλλου: 18.837
Σελίδα: #49
Αυτό το κείμενο εκτυπώθηκε από ΤΑ ΝΕΑ Online, στο http://www.tanea.gr/article.aspx?d=20070517&nid=4754273
Copyright © ΤΑ ΝΕΑ 1996-2006 Lambrakis Press
:dontknow: :dontknow:
8O Αν είναι για το καλό μου νομίζω πως είναι δικαίωμα Του να κρίνει αφού ως γνωστόν Αυτός έδωσε την ζωή Αυτός μπορεί και να την πάρει. Ως γνωστόν ο Θεός ΠΟΤΕ δεν βάζει μεγαλύτερη δοκιμασία στον άνθρωπο από όσο μπορεί ο ίδιος ο άνθρωπος να αντέξει. Άρα επειδή θα με λυπόταν (ή μήπως τώρα σταμάτησε να είναι Ελεήμον και Φιλάνθρωπος; ) δεν θα με έβαζε ποτέ σε τέτοια δοκιμασία. Ουσιαστικά λοιπόν όλες αυτές οι φοβίες είναι εκ του πονηρού για να σταματήσουμε να έχουμε εμπιστοσύνη σε Αυτόν. Περισσότερη [-o< δεν βλάπτει