Κάθησα και έγραψα από το απόγευμα ως τώρα όλες τις μαρτυρίες που αναφέρουν αυτά που είπε ο Γέροντας για την Πόλη και τον επερχόμενο πόλεμο με τηνΤουρκία, από το πολύ σπουδαίο βιβλίο (σας συνιστώ να το αγοράσετε!) του Νικόλαου Ζουρνατζόγλου :
«ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΩΝ Γέροντας ΠΑΪΣΙΟΣ ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ»
(Β' Έκδοση)
Χαραλαμπίδης Χαράλαμπος, ιατρός Καβάλα
(…) Στη συνέχεια του λέω : «Γέροντα, η πατρίδα μας περιβάλλεται από εχθρούς και όλοι οι μεγάλοι (Αμερικανοί, Ευρωπαίοι) βοηθούν αυτούς και, κυρίως , τους Τούρκους». «Οι Τούρκοι¨, απήντησε, ¨τα κόλλυβα τα έχουν στη μέση τους. Θα πάθουν μεγάλο κακό. Θα γίνει σύγκρουση στο Αιγαίο. Εμείς δεν θα πάθουμε μεγάλο κακό. Τότε θα επέμβει από πάνω ο Ρώσος και θα γίνει όπως τα λέει η προφητεία του αγίου Κοσμά. Οι μεγάλοι θα φροντίσουν… Την Κωνσταντινούπολη οι Έλληνες πρέπει να τη φυλάξουν. Και, έτσι, ο Θεός θα τη χαρίσει σε μας. Θα μας βοηθήσει ο Θεός, γιατί είμαστε ορθόδοξοι». «Γέροντα», του αντείπα, «τι χριστιανοί είμαστε; Ξέρεις έξω πόσο αμαρτωλά ζουν οι Έλληνες ; Μέρα-νύχτα διασκεδάζουν και κυλιούνται στην αμαρτία. Πώς θα μας βοηθήσει ο Θεός να πάρουμε την Πόλη;» Και με το απλό, σοφό του ύφος, μου είπε : «Υπάρχει η μαγιά κι αυτή η μαγιά κρατάει την Εκκλησία και την Ελλάδα. Γι’ αυτή τη μαγιά ο Κύριος θα κάμει ό,τι κάμει». (…) (Σελ.410)
Καραφεΐζης Βασίλειος, ταξίαρχος ε.α., Διδυμότειχο Έβρου
(…) «…Είπε πως ότι έπαθε το Ιράκ, το ίδιο θα πάθει και η Τουρκία από μία συμμαχική δύναμη και κυρίως από τους Αμερικανούς. Θα χάσει ακόμη και τους πατροπαράδοτους φίλους της, τους Γερμανούς. (…)
(…) «Άραγε, Γέροντα, θα ξαναπάμε πίσω;» (σ.σ. στην Τουρκία) Μετά την ερώτησή μου αυτή, ο Γέροντας πήγε αμέσως μέσα στο κελλί και έφερε ένα μικρό τετραδιάκι, γραμμένο στα φαρασιώτικα ή στα τουρκικά, με προφητείες του αγίου Αρσενίου από το 1901 εώς το 1924. Το τετραδιάκι εκείνο περιελάμβανε γεγονότα που συνέβησαν την εποχή εκείνη, καθώς και προφητείες μελλοντικές. Ο Γέροντας μου έδειξε τι έγραφε για το 1922 : «Φέτος η πατρίδα μας θα χαθεί και θα μας διώξουν, αλλά θα πάμε πάλι». (…)
(Σελ. 411)
Γιάννου Γεώργιος, αξιωματικός Πολεμικής Αεροπορίας
Την άνοιξη του 1987 επισκέφθηκα το μακαριστό Γέροντα Παΐσιο στο κελλί του, την Παναγούδα. Τον ρώτησα, προβληματισμένος, αν θα γινόταν πόλεμος με την Τουρκία. Ο Γέροντας μου απήντησε ότι, όταν θα δούμε η Ελλάδα να παίρνη την πρεσβεία της από την Τουρκία και η Τουρκία την πρεσβεία της από την Ελλάδα, τότε θα πρέπει να πούμε : «Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου, Σώτερ σώσον ημάς».
(Σελ. 411-412)
Οικονόμου Αλέξανδρος, αντιπτέραρχος ι.ε.α., Αθήνα
Το Μάρτιο του 1994 συνάντησα το Γέροντα Παΐσιο στο Μοναστήρι της Σουρωτής. Συγκινήθηκα, όταν μου έπιασε το χέρι, και παρά την κρισιμότητα της καταστάσεώς του, μού είπε τα ακόλουθα : «Εσύ δεν πρέπει να στενοχωριέσαι και να φοβάσαι την Τουρκία. Η Τουρκία θα διαλυθεί και, μάλιστα, θα τη διαλύσουν οι ίδιοι οι σύμμαχοι. Στη Βοσνία θα γίνει μουσουλμανικό κράτος (εκείνη την εποχή δεν υπήρχε τέτοιο κράτος), αλλά το γεγονός αυτό θα στραφεί εναντίον τους, διότι κατά αντιστοιχίαν αυτού θα δημιουργηθεί αργότερα και κουρδικό κράτος μέσα στην καρδιά της». Ο Γέροντας τότε επειδή με είδε προβληματισμένο ακούγοντας αυτά, μου είπε πάλι : «Όπως ξέρεις, εγώ δε διαβάζω εφημερίδες, αλλά αυτά τα μαθαίνω από αλλού…»
(Σελ.412)
Μιχαήλ
Είμαι σερδάρης στο Άγιον Όρος. Ήταν χειμώνας του ’92 και βρέθηκα στο κελλί του Γέροντα μαζί μ’ έναν αξιωματικό της πολεμικής αεροπορίας. Άκουσα το Γέροντα να του λέει : « Άντε, άντε, δε θα είμαι να σε καμαρώσω στην προέλαση, όταν θα προελαύνει ο ελληνικός στρατός για την Κωνσταντινούπολη!».
(Σελ.413)
Πελωριάδης Γεώργιος
(…) Ο Γέροντας τα εθνικά θέματα τα είχε βαθειά στην καρδιά του. Αγαπούσε βέβαια την ουράνια πατρίδα, αφού η Γραφή τονίζει ότι «το πολίτευμα ημών εν ουρανοίς υπάρχει», αλλά αγαπούσε και την επίγεια πατρίδα, την Ελλάδα, η οποία με τον πολιτισμό της, με τη γλώσσα της και με τα ιερά της πρόσωπαυπηρέτησε την Ορθόδοξη Εκκλησία και βοήθησε στην διαφύλαξη της πίστεως και στη δόξα του Χριστού. Πολλές φορές ο Γέροντας ανέτρεχε σε γεγονότα της ελληνικής ιστορίας και έκανε κάποια σχόλια. Σχετικά με την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας έλεγε : «Ήθελε ο Θεός να πέση το Βυζάντιο; Όχι. Αλλά τότε πήγαιναν κι έπαιρναν αντίδωρο με το ξίφος. Αν οι πρόγονοί μας δεν είχαν «παροργίσει» το Θεό, δε θα έφθανε στο σημείο να χρησιμοποιήσει την παιδαγωγική τιμωρία». (…)
Όταν, κατά καιρούς, γινόταν λόγος για την προφητεία του αγίου Κοσμά του Αιτωλού, για το ότι οι Τούρκοι θα φτάσουν ως τα Εξαμίλια, για πόλεμο Ελλάδος και Τουρκίας, κ.λ.π., ο άγιος Γέροντας παρατηρούσε : «Δεν έχει μυαλό ο κόσμος. Είναι που είναι νερόβραστοι οι άνθρωποι σήμερα, αν ακούσουν και για πόλεμο, θα πεθάνουν στο δρόμο. Έτσι, όμως, ετοιμάζεται ο δρόμος στους Τούρκους. Να έχουμε υπομονή. Τοποθεσίες με αυτήν την ονομασία υπάρχουν πέντε στην Ελλάδα. Τα εξαμίλια για τα οποία ομιλεί ο άγιος Κοσμάς δεν είναι αυτά της Κορίνθου». Σε ορισμένες περιπτώσεις έλεγε τα εξής : «Τα εξαμίλια είναι τα έξι μίλια, που σχετίζονται με την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου. Έχουν να κάνουν με το θέμα της επεκτάσεως ή όχι των χωρικών υδάτων από έξι σε δώδεκα. Αν συμβεί αυτή η επέκταση, τότε η Τουρκία απειλεί ότι αυτό θα σημάνει αιτία πολέμου». (…)
(Σελ.414-415)
Παπαβασιλείου-Κουβουκλιώτης Στέφανος, Θεσσαλονίκη
Η τελευταία μου συνάντησις με τον Γέροντα Παΐσιο ήταν λίγο πριν την κοίμησή του.
Αναφέρθηκα στην αγωνία που είχα για το Εξαμίλι, επηρεασμένος από τη σχετική προφητεία του αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Υπάρχει ένα χωριό Εξαμίλι στη διαδρομή μεταξύ Θεσσαλονίκης και Σερρών – βρίσκεται στο 28ο χλμ. από τη Θεσσαλονίκη – και θεώρησα ότι είναι το σημείο στο οποίο θα έφθαναν οι Τούρκοι, σε περίπτωση πολέμου μεταξύ μας, και από εκεί θ’ αρχίσει η εξαφάνισή τους. Τον ρώτησα αν είναι δυνατόν οι Τούρκοι να φθάσουν έξω από την Θεσσαλονίκη. Ανησυχούσα, αλλά ο Γέροντας γελούσε. Πράγματι, επέμενα στην ερώτησή μου κι κείνος εξακολουθούσε να γελά, παρ’ ότι ήταν η περίοδος που πονούσε πάρα πολύ, γιατί αναφέρομαι στη συνάντησή μας στη Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στην Σουρωτή Θεσσαλονίκης. Τον ρώτησα για Τρίτη φορά : «Γέροντα, πείτε μου, σας παρακαλώ, είμαι πάρα πολύ ανήσυχος, τι θα γίνει; Οι Τούρκοι, θα φθάσουν έξω από τη Θεσσαλονίκη; Επειδή άλλο Εξαμίλι κοντά στα σύνορά μας με την Τουρκία δεν έχω βρει». Αφού, λοιπόν, ρώτησα το Γέροντα τρεις φορές, μου είπε τελικά :
«Μην ανησυχείς. Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είχε δίκιο που είπε για τα «Εξαμίλια», διότι τα «Εξαμίλια» δεν είναι ούτε χωριά, ούτε πόλεις, αλλά είναι τα έξι ναυτικά μίλια, η ζώνη των έξι μιλίων που περιβάλλει τα παράλια της Ελλάδας και κάθε νησί μας. «Εξαμίλι» είναι κάθε σημείο που απέχει έξι μίλια από τις ακτές της Ελλάδας, χερσαίες και νησιωτικές. Εκεί, λοιπόν, θα γίνει εκείνο που είπε ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός». Τότε λέω : « Δηλαδή, τι θα γίνει, Γέροντα; Ήλθε η ώρα να πάρουμε την Πόλη; Και, αν ναι, πώς θα την πάρουμε την Πόλη; Θα γίνει πόλεμος με τους Τούρκους;» «Όχι», μου λέει, «μην ανησυχείς. Ούτε ντουφεκιά δεν θα πέσει. όταν θα κινηθούν οι Τούρκοι εναντίον μας θα φθάσουν στα έξι μίλια, τότε είναι που θα έχουν τα κόλλυβα στο ζωνάρι τους». Λέω : «Θα βυθιστούν;» «Φυσικά», λέει ο Γέροντας. «Όταν ο τουρκικός στόλος ξεκινήσει να κατευθύνεται κατά της Ελλάδος και φθάσει στα έξι μίλια, πράγματι θα καταστραφεί. Θα είναι η ώρα που θα έχουν τα κόλλυβα στο ζωνάρι τους. Αλλά, αυτό, δε θα γίνει από εμάς. Αυτό θα είναι το θέλημα του Θεού. Το «Εξαμίλι» θα είναι η αρχή του τέλους».
Και συνεχίζω : «Μετά τι θα γίνει;» «Μετά», λέει, «θα αρχίσουν όλα τα γεγονότα, που θα καταλήξουν στο να πάρουμε την Πόλη». «Δηλαδή, Γέ
ροντα, θα επιβεβαιωθούν όλες οι σχετικές προφητείες;» «Ναι», λέει ο Γέροντας. «Άρα», συνεχίζω, «θα πρέπει να γίνει πόλεμος πάλι;» «Σου είπα», λέει ο Γέροντας, «ούτε ντουφεκιά δεν θα πέσει». «Ε, τότε, πώς θα την πάρουμε την Πόλη», ξαναρωτάω. «Την Πόλη», λέει εκείνος, «θα μας την δώσουν». «Ποιοι, Γέροντα; Οι Τούρκοι θα μας την δώσουν;» «Ποιοι Τούρκοι;» λέει εκείνος. «Οι Τούρκοι θα έχουν διαλυθεί». «Τότε πώς θα γίνει, Γέροντα;» Και απαντά : «Θα γίνει πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας. Στην αρχή, οι Τούρκοι θα νομίσουν ότι νικάνε, αλλά αυτό θα είναι η καταστροφή τους. Οι Ρώσοι, τελικά, θα νικήσουν και θα πέσει η Πόλη στα χέρια τους. Μετά θα την πάρουμε εμείς». «Πώς, Γέροντα, θα την πάρουμε; Θα κάνουμε εμείς πόλεμο με τους Ρώσους;» «Όχι. Δεν σου είπα; Ούτε ντουφεκιά δε θα πέσει». «Μα, Γέροντα, τόσο μας αγαπάνε οι Ρώσοι, ώστε να μας δώσουν την Πόλη, έτσι χωρίς πόλεμο;» «Όχι», λέει ο Γέροντας. «Εκείνη την ώρα θα καταλάβουν ότι δεν πρόκειται καμία επιδίωξή τους να πραγματοποιηθεί, ότι δε θα λυθεί κανένα πρόβλημά τους, αν δεν μας δώσουν την Πόλη. Θα το καταλάβουν και θα αναγκασθούν να μας την δώσουν».
Θυμήθηκα, τότε, ότι ο άγιος Μεθόδιος, επίσκοπος Πατάρων, είχε πει σε μια προφητεία του ότι «…και κρατήσει επί την επτάλοφον το ξανθό γένος και φυτευθήσονται εν αυτή λάχανα…», δηλαδή το ξανθό γένος, οι Ρώσοι, θα κρατήσουν την Πόλη, όσο κρατούν τα λάχανα (δηλ. 5-6 μήνες). Αυτό το επιβεβαίωσε ο Γέροντας.
Μετά του λέω : «Γέροντα, τι θα γίνει μετά από αυτό; Οι Τούρκοι τι θα γίνουν;» «Αυτοί θα καταστραφούν. Θα σβήσουν από το χάρτη, διότι είναι ένα έθνος, το οποίο δεν προέκυψε από την ευλογία του Θεού. Από τους Τούρκους το 1/3 θα πάει εκεί από όπου ξεκίνησαν, στα βάθη της Τουρκίας, το 1/3 θα σωθεί, διότι θα εκχριστιανισθεί, και το τελευταίο 1/3 θα σκοτωθεί στον πόλεμον αυτόν». Γνωρίζω, και μου το επιβεβαίωσε ο ίδιος ο Γέροντας, πως κάποιος αξιωματικός που βρέθηκε στο Άγιον Όρος, πήρε την ευλογία του, σε ανύποπτο χρόνο, να είναι ο σημαιοφόρος των ελληνικών στρατευμάτων κατά την είσοδό τους στην Κωνσταντινούπολη.
(σελ.416-419)
Μάρτης Γεώργιος, Θεσσαλονίκη
(…) Τη δεύτερη φορά τον συνάντησα στο Μοναστήρι στη Σουρωτή, όπου πήγα να τον δω. Συζητήσαμε για εθνικά θέματα. Του είπα : «Πάτερ Παΐσιε, έχω τη γνώμη ότι η Ελλάς θ’ αποκτήσει πάλι ότι απώλεσε : Βόρεια Ήπειρο, Μακεδονία των Σκοπίων, Ανατολική Ρωμυλία, Κωνσταντινούπολη, Μικρά Ασία». Έτσι όπως ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι, μου λέει : «Έλα παιδί μου, να σε φιλήσω». Σκύβω, με φιλάει και τον φιλάω κι εγώ στο μάγουλο. Μετά μου λέει : «Δεν ήθελα τίποτα άλλο. Να με κρατούσε ο Θεός ακόμη λίγα χρόνια στη ζωή, για να έβλεπα την πατρίδα μου μεγαλωμένη. Θα μεγαλώσει, αλλά μην περιμένεις να ματώσει ελληνικό ρουθούνι!» (…)
(Σελ.419)
Βαλίδης Σταύρος, πρώην διοικητής Αστυνομικού Τμήματος Αγίου Όρους, θεολόγος
(…) Άλλη φορά, βρέθηκα στο κελλί του παππούλη πάλι με κάποιους επισήμους Έλληνες, και ο Γέροντας είπε : «Η Τουρκία θα διαμελισθεί. Ο διαμελισμός αυτός σίγουρα μας ικανοποιεί και μας συμφέρει ως κράτος. Έτσι θα απελευθερωθούν τα χωριά μας, οι αλύτρωτες πατρίδες. Η Κωνσταντινούπολη θα ελευθερωθεί, θα ξαναγίνει ελληνική. Θα ξαναλειτουργήσει η Αγία Σοφία».
(Σελ.422)
Ορφανός Αντώνιος, αντισυνταγματάρχης, Θεσσαλονίκη
(…) Μαζί με την οικογένειά μου επισκεπτόμαστε το Γέροντα, στο Μοναστήρι της Σουρωτής. Μας έδινε πάντα την ευλογία του και κουράγιο, παρ’ όλο που βρισκόταν σε δύσκολη κατάσταση από πλευράς υγείας. Δεν έχανε την ηρεμία του και τη γαλήνη του και μας τόνωνε το ηθικό. Για τη δύσκολη κατάσταση στη σημερινή εποχή μας έλεγε : «Μη στενοχωριέστε, παιδιά μου, ο Θεός αγαπάει πολύ την Ελλάδα και τους Έλληνες. Έστω και λίγοι, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού να μείνουν οι πιστοί, θα προστατεύει ο Θεός την Ελλάδα». Επειδή πολλά συμβαίνουν με τους εξ’ ανατολών γείτονές μας, όταν του ζητήσαμε να μας πει πως θα βγούμε απ’ αυτό το αδιέξοδο, απ’ αυτή τη μόνιμη απειλή, μας έλεγε να μην στενοχωρούμαστε και ότι το τελικό αποτέλεσμα θα είναι υπέρ των Ελλήνων. Επειδή όμως είμαστε πρόσφυγες στην καταγωγή, τον ρωτούσαμε πιο συγκεκριμένα για την Κωνσταντινούπολη. Μας έλεγε ότι θα την πάρουμε την Πόλη. Ήταν σίγουρος πως κάποια μέρα θα γίνει δική μας. Το έλεγε και το πίστευε. Το έβλεπες στα μάτια του. Μπορεί να χάσουμε στην αρχή 1-2 νησάκια, όμως η τελική έκβαση θα είναι υπέρ ημών. Βέβαι, δεν προσδιόριζε χρονικά το πότε ακριβώς, αλλά χρησιμοποιούσε την έκφραση «είναι πολύ κοντά ο καιρός».
(Σελ.426-427)
Παπαχρήστος Απόστολος, θεολόγος (τυφλός)
(…) Τον ρώτησα επίσης αν θα πάρουμε την Πόλη και τη Μ.Ασία. Τον ρώτησα δύο φορές. Σηκώθηκε όρθιος και μ’ αγανάκτηση μου είπε : «Βεβαίως και θα την πάρουμε. Δεν είναι Ελλάδα και η Μ.Ασία;»
(Σελ.428-429)
Λάμαρης Δημήτριος, Πάφος Κύπρος
(…) Κατόπιν τον ρώτησα για την συνεχή αδιαλλαξία και τις προκλήσεις των Τούρκων. Μ’ έπιασε από τον ώμο και με πολλή σοβαρότητα μου απάντησε : «Μην ανησυχείς παιδί μου, εγώ ετοιμάζομαι να κοιμηθώ και δεν θα είμαι εδώ, αλλά θα βλέπω από επάνω, διότι εδώ είμαστε όλοι προσωρινά. Η Τουρκία θα διαμελισθεί σε 3-4 κομμάτια. ήδη έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Εμείς θα πάρουμε τα δικά μας εδάφη, οι Αρμένιοι τα δικά τους και οι Κούρδοι τα δικά τους. Το κουρδικό έχει ήδη δρομολογηθεί. Αυτά θα γίνουν, όχι τώρα αλλά σύντομα, όταν θα πάψει αυτή η γενιά που κυβερνάει την Τουρκία και θα αναλάβει νέα γενιά πολιτικών. Τότε θα γίνει ο διαμελισμός της Τουρκίας. Πολύ σύντομα, οι προσευχές που γίνονται κάτω από την επιφάνεια της γης, θα γίνονται επάνω στην γη και τα κεράκια που ανάβονται κάτω, θα ανάβονται επάνω. (Ο Γέροντας αναφερόταν στους Έλληνες κρυπτοχριστιανούς της Τουρκίας). Θα τα δεις, παιδί μου. Πίστη και ελπίδα στο Θεό να υπάρχει και θα χαρούν πολλοί. Όλα αυτά θα γίνουν μέσα στα χρόνια αυτά. Έφτασε ο καιρός».
Τον ρώτησα επίσης εάν η Ελλάδα πάθει κακό. Μου απάντησε ότι θα υπάρξουν κάποια προβλήματα, τα οποία όμως θα είναι ασήμαντα. Και αρκετός κόσμος που σήμερα είναι αδιάφορος, θα επιστρέψει στο χώρο της ορθοδοξίας. «Να μην ανησυχείτε για την Ελλάδα», είπε.
Φεύγοντας από το κελλί του, μας είπε πάλι : «Άντε στην ευχή της Παναγίας και μην ανησυχείς. Η Κύπρος θα απελευθερωθεί μέσα στα χρόνια που περπατάμε και η Τουρκία θα διαμελισθεί. Όλες οι χώρες έχουν τα προβλήματά τους, αλλά δεν υπάρχει για μας πρόβλημα. Ελπίδα στο Θεό και πίστη.
Άντε στο καλό, παιδιά μου».
(Σελ.430-431)
Ζουρνατζόγλου Νικόλαος, επισμηναγός ε.α.
(…) Συνέχισα : «Γέροντα, θα πάρουμε την Κωνσταντινούπολη;» «Οι Εγγλέζοι και οι Αμερικάνοι θα μας παραχωρήσουν την Κωνσταντινούπολη. Όχι γιατί μας αγαπάνε, αλλά γιατί αυτό θα συμπλέει με τα συμφέροντά τους». «Όταν θα πάρουμε την Πόλη, θα την κρατήσουμε για 6 μήνες, όσο διαρκεί δηλαδή ένα λάχανο;» Ο Γέροντας με κοίταξε με το διεισδυτικό βλέμμα του και μου απάντησε : «Όχι παιδί μου, για πάντα!» «Γέροντά μου, θα τα ζήσουμε αυτά τα γεγονότα;» «Βέβαια και θα τα ζήσετε!» Εκείνη τη στιγμή αναρωτήθηκα αν είναι στ’ αλήθεια δυνατό να συμβεί αυτό. Ο Γέροντας κατάλαβε τον λογισμό μου και κοιτάζοντάς με απάντησε : «Ο καλός Θεός πήρε το ‘κατσαβίδι’ και γύρισε λίγο τη ‘βίδα’ στο κεφάλι του Γκορμπατσώφ. Είδατε τι έγινε!» (…)
Το Μάιο του 1994 επισκέφθηκα τον παππούλη στην Ι.Μ. Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή. Σε κάποια στιγμή μου είπε : «Πετάνε πολύ τα αεροπλάνα. Γιατί;» Του εξήγησα, τότε, ότι έχουμε άσκηση και ότι τα αεροπλάνα αυτά εκπαιδεύουν τα πληρώματα αέρος. Παράλληλα, καλούνται ν’ αναχαιτίζουν τους Τούρκους, που σε καθημερινή βάση μπαίνουν στο Αιγαίο και μας απειλούν. Μου λέει τότε : «Θα δεις τι θα πάθουν οι Τούρκοι! Χαστούκι που θα φάνε από το Θεό!» Την ώρα που μιλούσε, κοίταζε ψηλά, δίνοντάς μου την εντύπωση ότι ζούσε τα μελλούμενα.
(Σελ.432-433)
Μαυροκέφαλος Ανέστης, γυμναστής, Αλεξανδρούπολη
(…) Κάποτε, είχα πάει στο Γέροντα με ένα φίλο μου και εκεί συναντήσαμε μία παρέα από πέντε παιδιά. Τότε, ρώτησα το Γέροντα ποιες π
ροέβλεπε να είναι οι εξελίξεις σχετικά με την Τουρκία. «Γέροντα», το λέω, «απ’ την Αλεξανδρούπολη είμαστε. Μήπως μας πιάσει η μπόρα κατά κει;» Μου απαντά : «Κοίταξε να δεις. Οι Τούρκοι δεν θα μπουν στην Αλεξανδρούπολη. Θα κάνουν μόνο μία πρόκληση στην Ελλάδα, που θα έχει σχέση με την αιγιαλίτιδα ζώνη. Κι εμάς θα μας πιάσει πείνα. Θα πεινάσει η Ελλάδα. Και επειδή θα κρατήσει αυτή η μπόρα κάποιο διάστημα, μήνες θα είναι, «θα πούμε το ψωμί ψωμάκι».
Μετά ρωτάω : «Γέροντα, πώς θα καταλάβω εγώ ότι θα είμαστε κοντά στον πόλεμο;» «Όταν», λέει, «θα ακούσεις στην τηλεόραση να γίνεται θέμα για τα μίλια, για την επέκταση των μιλίων (της αιγιαλίτιδας ζώνης) από 6 σε 12 μίλια, τότε από πίσω έρχεται ο πόλεμος. Ακολουθεί». Λέω, : «Και ποια κράτη θα συμμετέχουν;» «Κοίταξε, μετά την πρόκληση των Τούρκων, θα κατεβούν οι Ρώσοι στα Στενά. Όχι για να βοηθήσουν εμάς. Αυτοί θα έχουν άλλα συμφέροντα. Αλλά, χωρίς να το θέλουν, θα βοηθάνε εμάς. Τότε, οι Τούρκοι για να υπερασπισθούν τα Στενά, που είναι στρατηγικής σημασίας, θα συγκεντρώσουν εκεί και άλλα στρατεύματα. Παράλληλα δε, θα αποσύρουν δυνάμεις από καταληφθέντα εδάφη. Όμως, θα δουν τότε τα άλλα κράτη της Ευρώπης, συγκεκριμένα η Αγγλία, η Γαλλία, η Ιταλία και άλλα έξι-εφτά κράτη της ΕΟΚ, ότι η Ρωσία θα αρπάξει μέρη, οπότε θα πουν : «Δεν πάμε κι εμείς εκεί πέρα, μήπως πάρουμε κανένα κομμάτι;» Όλοι, όμως, θα κυνηγούν τη μερίδα του λέοντος. Έτσι θα μπουν και οι Ευρωπαίοι στον πόλεμο».
Σε αυτό το σημείο ρωτάω : «Εμείς, τι θα κάνουμε; Ο ελληνικός στρατός θα πάρει μέρος σ’ αυτόν τον πόλεμο;» «Όχι», λέει. «Θα βγάλει η κυβέρνηση απόφαση να μη στείλει στρατό. Θα κρατήσει στρατό μόνο στα σύνορα. Και θα είναι μεγάλη ευλογία που δε θα πάρει μέρος. Γιατί, όποιος πάρει μέρος σ’ αυτόν τον πόλεμο, χάθηκε… Τότε, επειδή στην Ελλάδα ο κόσμος θα φοβηθεί, πολλοί θα στραφούν προς την Εκκλησία, προς το Θεό, και θα μετανοήσουν. Γι’ αυτό, επειδή θα υπάρξει μετάνοια, δε θα πάθουμε κακό οι Έλληνες. Ο Θεός θα λυπηθεί την Ελλάδα, επειδή ο κόσμος θα στραφεί προς την Εκκλησία, προς το μοναχισμό και θα ασρχίσουν να προσεύχονται. Και θα βαπτισθούν πολλοί Τούρκοι. Τότε, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος θα συμβάλει, ως μεσάζοντας, να δοθεί η Πόλη στην Ελλάδα. Είναι ευλαβής, είναι καλός».
«Γέροντα», τον ρωτάω μετά, «την Πόλη θα την δώσουν σε μας;» «Θα την δώσουν σε μας, όχι επειδή θα το θέλουν, αλλά επειδή αυτή η λύση θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ξένων. Τότε θα το καταλάβουν αυτό. Αυτά που σου λέω, μη τα πεις σε κανένα. Θα σε βγάλουν τρελό. Γιατί δεν είναι ώριμες οι συγκυρίες ακόμα. Τότε θα το καταλάβεις». Αυτή η συζήτηση με το Γέροντα έγινε το 1991, όταν υπηρετούσα στο στρατό.
Άλλη φορά, ο Γέροντας είπε : «Η διοίκηση της Πόλης, από εμάς, θα είναι και στρατιωτική και πολιτική».
Γνώρισα και τρεις αξιωματικούς που είχαν πάει στο Γέροντα. Απ’ τους τρεις αξιωματικούς ο ένας έλεγε : «Μόνο σε μένα ο Γέροντας είπε πως θα είμαι διοικητής στρατιωτικού τμήματος στην Πόλη. Στους άλλους δεν ανέφερε τίποτε».
Κάποια άλλη παρέα είχε πάει στο Γέροντα. Ένας απ’ αυτούς σπούδαζε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Ξάνθης. Σε μια στιγμή, γυρίζει ο Γέροντας, τον δείχνει με το δάκτυλο – αυτός, σημειωτέον, πήγαινε στο Γέροντα για πρώτη φορά – και του λέει : «Εσύ, σαν πολιτικός μηχανικός, θα συμβάλεις στην ανοικοδόμηση της Πόλης, γιατί η Πόλη θα ανοικοδομηθεί απ’ την αρχή». Γύρισε και τον έδειξε με το δάκτυλο μπροστά σε όλους. Το παιδί, τότε, ήταν φοιτητής. Μετά, ο Γέροντας γυρίζει σε μένα και λέει : «Κι εσύ, Ανέστη, θα πας στην Πόλη. Κι εσείς οι δύο – έδειξε εμένα και το φίλο μου – θα πάτε στην Πόλη, αλλά για άλλο σκοπό». Δεν μου τον φανέρωσε το σκοπό. Μετά απ’ αυτό, μου μπήκε η επιθυμία να μάθω τουρκικά.
(Σελ.434-435)
Γκότσης Δημήτριος, αντισυνταγματάρχης ΠΒ ε.α., Θεσσαλονίκη
(…) Συνεχίζοντας με το Γέροντα Παΐσιο, τον ρώτησα για το θέμα των Τούρκων. Μου είπε ότι οι Τούρκοι κουβαλάνε τα κόλλυβά τους στο ζωνάρι τους. Ότι θα έλθει μία ημέρα μία μεγάλη δύναμη – δεν την καθόρισε -, που θα εισβάλει στην Τουρκία, της οποίας το 1/3 θα σφαγιασθεί, το 1/3 θα πάει στα βάθη της Ανατολής και το τελευταίο 1/3 θα βαφτισθούν χριστιανοί ορθόδοξοι. Πριν από αυτό, είπε ότι θα γίνει μία αψιμαχία μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Οι Τούρκοι πιθανόν να καταλάβουν προσωρινά δύο νησιά. «Αλλά εγώ», είπε ο Γέροντας, «δε θα ζω για να δω αυτά τα πράγματα». (…)
(Σελ.438)
Αγιορείτης μοναχός
Επισκεφθήκαμε το Ι. Κελλί της Παναγούδας με συναδέλφους μου αστυνομικούς το καλοκαίρι του 1991.
Ρωτήσαμε το Γέροντα Παΐσιο για την πορεία των εθνικών μας θεμάτων και κατά κύριο λόγο για τις συνεχείς προκλήσεις των Τούρκων.
Ο Γέροντας μας απήντησε : «Οι Τούρκοι θα μας χτυπήσουν, αλλά η Ελλάδα δε θα πάθει μεγάλη ζημιά. Δε θα περάσει πολύς καιρός μετά την επίεθση των Τούρκων στη χώρα μας και τότε οι Ρώσοι θα κτυπήσουν τους Τούρκους και θα τους διαλύσουν. Όπως ένα φύλλο χαρτί που το χτυπάς και διαλύεται έτσι και οι Τούρκοι θα διαλυθούν. Το 1/3 από αυτούς θα σκοτωθεί, το 1/3 θα εκχριστιανισθούν και το 1/3 θα πάει στην Κόκκινη Μηλιά. Η χρησιμοποίηση των νερών του Ευφράτη για αρδευτικά έργα από τους Τούρκους θα είναι μια προειδοποίηση ότι άρχισε η προετοιμασία του μεγάλου πολέμου που θα ακολουθήσει.
Μετά τη διάλυση της Τουρκίας, η Ρωσία θα συνεχίσει τον πόλεμο μέχρι τον Περσικό Κόλπο και θα σταματήσουν τα στρατεύματά της έξω από την Ιερουσαλήμ. Τότε οι δυτικές δυνάμεις θα δώσουν προθεσμία στους Ρώσους για να αποσύρουν από τα μέρη αυτά τα στρατεύματά τους, τόσο χρόνο όσο χρειάζεται για να γίνουν τα λάχανα, δηλαδή 6 μήνες. Η Ρωσία, όμως δε θα αποσύρει τις δυνάμεις της. Και τότε οι δυτικές δυνάμεις θα αρχίσουν να συγκεντρώνουν στρατεύματα, για να επιτεθούν στους Ρώσους.
Ο πόλεμος που θα ξεσπάσει θα είναι παγκόσμιος και θα έχει ως συνέπεια να χάσουν οι Ρώσοι. Θα ακολουθήσει μεγάλη σφαγή. Οι μεγαλουπόλεις θα γίνουν παραγκουπόλεις. Εμείς, οι Έλληνες, δε θα συμμετάσχουμε στον παγκόσμιο πόλεμο. Γύρω μας θα σφάζονται όλοι και εμείς θα είμαστε απ’ έξω. (…)
(Σελ.439-441)
Φωτιάδης Όμηρος, π. υπάλληλος πολιτικής διοίκησης Αγίου Όρους, Θεσσαλονίκη
Έλεγε ο πατήρ Παΐσιος ότι το Βυζάντιο έφτιαξε το Άγιον Όρος και ότι ήρθε η εποχή που θα ξεκινήσει το Άγιον Όρος να φτιάξει πάλι το Βυζάντιο. Ακόμη έλεγε : «Όταν θα δείτε οι Τούρκοι να χτίζουν τις δικές μας εκκλησίες, να ξέρετε ότι τις χτίζουν, για να πάμε εμείς μέσα». (…)
(Σελ.447)
Ο Γέροντας Παΐσιος για τα επερχόμενα και την Πόλη!!
Συντονιστής: Συντονιστές