Ποιός ήταν ο Αλή πασάς;
Ο Αλή πασάς γεννήθηκε το 1744 στο Τεπελένι. Για να μην υπάρξει "εμπόδιο στην προκοπή του" δηλητηρίασε τους δύο ετεροθαλείς αδελφούς του. Σε ηλικία 15 ετών ακολούθησε το ληστρικό επάγγελμα του πατέρα του και οργάνωσε την δολοφονία του πεθερού και του γαμπρού του. Το 1759 εξόντωσε τους Έλληνες του Χορμόβου, τους οποίους έψησε ζωντανούς στην μονή Τριμπούκι, και του Λεκλίου, τον προύχοντα των οποίων συνέτριψε εντός χειρομύλου. Το 1788 έγινε πασάς των Ιωαννίνων, αξίωμα που οι Τούρκοι απέδιδαν στους ομοθρήσκους τους Αλβανούς. Το 1797 επιτέθηκε με απίστευτη αγριότητα και κατέσφαξε τους Έλληνες του Λουκόβου, της Νίβιτσας και του Αγ.Βασιλείου στην περιοχή της Χιμάρας. Το 1798 κατέλαβε από τους Γάλλους την Πρέβεζα και αποκεφάλισε τους Έλληνες κατοίκους της που είχαν καταφύγει στο 'Ακτιο, αφού τους υποσχέθηκε ότι επανερχόμενοι στην πόλη τους ουδέν θα υφίσταντο. Το 1801 διέταξε τον πνιγμό της κυρά Φροσύνης, ερωμένης του γιού του, και δεκαεπτά Ελληνίδων παρθένων στην
λίμνη των Ιωαννίνων. Το 1803 ανάγκασε τους ηρωικούς και ανυπότακτους Σουλιώτες να εκπατρισθούν. Τότε οι γυναίκες του Ζαλόγγου προτίμησαν να γκρεμισθούν με τα παιδιά τους στον Αχέροντα ποταμό, παρά να παραδοθούν στους Τουρκαλβανούς, ενώ ο καλόγερος Σαμουήλ έβαλε φωτιά στην αποθήκη πολεμοφοδίων στο Κούγκι και ανατινάχθηκε στο αέρα μαζί με πολλούς άνδρες του Αλή πασά. Το 1807 εξόντωσε τους Έλληνες αρματολούς Νικοτσάρα, Ευθ.Βλαχάβα και Κατσαντώνη, ο οποίος μεταφέρθηκε ασθενής στα Ιωάννινα για να θανατωθεί με τρομερά βασανιστήρια. Το 1812 κατέσκαψε το Γαρδίκι και εξόντωσε τους Έλληνες κατοίκους του, αφού τους έκλεισε σε χάνι. Το 1819 αγόρασε από τους 'Αγγλους την Πάργα, οι Έλληνες κάτοικοι της οποίας αναγκάσθηκαν να φύγουν την Μεγάλη Παρασκευή στην Κέρκυρα, αποκομίζοντες την στάχτη από τα οστά των προγόνων τους. Το 1820 ήρθε σε σύγκρουση με την Υψηλή Πύλη, επειδή είχε εκδηλώσει φανερά την πρόθεσή του να ιδρύσει ανεξάρτητο αλβανικό βασίλειο. Το 1822 δολοφονήθηκε στο νησί της λίμνης των Ιωαννίνων από τους ανθρώπους του σουλτάνου. Υποκριτής, αυταρχικός και σκληρός, αποτέλεσε την μεγαλύτερη αλβανική απειλή για τον Ελληνισμό.