Διαγραφή των Αναθεμάτων απο τα Δίπτυχα: Σημεία των Καιρών;

[konstantinoupolitis]

Με λύπη μου είδα, φαντάζομαι λόγω ...τατου Βενεδίκτου, πως απο τα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος διεγράφησαν εντελώς τα διάφορα αναθέματα των Οικουμενικών Συνόδων. Τα αναθέματα ως γνωστόν διαβάζονται κατα την λιτανεία της Κυριακής της Ορθοδοξίας, ως αποδοχή βέβαια των διαφόρων Ορθοδόξων σχετικών Αποφάσεων και δη των Οικουμενικών. Τα τελευταία χρόνια, ούτως ή άλλως με αφορμή την συντομία της ακολουθίας, είχαν απαλειφθεί τα περισσότερα. Φέτος, όμως, απαλείφθηκαν τελείως. Σημεία των Καιρών;

[gas]

Λάθη των Ορθοδόξων σήμερα



Την επιστολή έλαβα από την Ελληνοκαναδική Ιεραποστολική αδελφότητα 'Ορθόδοξος Φωνή':




Μετά το πέρας των συμπροσευχών στο Βατικανό, αι οποίαι έλαβον χώραν την 25ην Ιανουαρίου εν. έτους [2006], μεταξύ παπικών, «ορθοδόξων» και προτεσταντών, διά την ενότητα των «Εκκλησιών», ύψιστον καθήκον απέναντι της ορθοδόξου πίστεώς μας, δεν μας αφήνει να ησυχάσωμεν, αλλά μας υποχρεώνει να ρίξωμεν και ημείς φωνήν διαμαρτυρίας, δι’ όσα κατά τας ημέρας αυτάς συμβαίνουν, εις βάρος της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, της Ορθοδόξου Εκκλησίας.


Δυστυχώς, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και η Εκκλησία της Ελλάδος, δια να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, επικαλούνται τον χρόνον. Μας λέγουν τα πάντα ήλλαξαν. Είμεθα εις την Νέαν Εποχήν! «Γέγονε τα πάντα καινά», και κατ’ ουσίαν μας έκαναν Ουνίτας! Αλλά ποία άλλαξαν; Η δογματική διδασκαλία, η Ηθική, η λειτουργική πράξις, η θεόθεν μαρτυρηθείσα «εν πολλοίς τεκμηρίοις» πνευματική πείρα της Ορθοδοξίας; Αλλάσουν αυτά; Πως δυνάμεθα να παραθεωρήσωμεν ανενόχως Δόγματα,Όρους, Ι. Κανόνας;


Εάν οι καιροί πρέπει να προσδιορίζουν το πνεύμα της Εκκλησίας, διατί οι τελευταίοι προς ημάς Πατέρες ενέμειναν εις την διδασκαλίαν των Πατέρων των πρώτων αιώνων; Και όχι μόνον ενέμειναν, αλλά και ήντλησαν. Όχι κατά τρόπον δουλικόν, μιμητικόν, αλλά κατά εσωτερικήν κοινωνίαν, εκ ταυτότητος βίου, από «νούν Χριστού». Και αυτοί δεν είναι ολίγοι και άσημοι. Πλήθη Οσίων και Ομολογητών, που ανέπνεαν Χριστόν, πλήθη αγίων διδασκάλων, από τον άγιον Γρηγόριον τον Παλαμά μέχρις Ιωσήφ του Βρυεννίου και του αγίου Μάρκου Εφέσου, του Πατριάρχου Γενναδίου, Ευγενίου Βουλγάρεως, αγίου Μακαρίου Κορίνθου, Αθανασίου του Παρίου, αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου και μέχρις εσχάτων, έως του αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως.


Διά μίαν εισέτι φοράν, οι παπικοί, ευρίσκουν την προς ενότητα τείνουσαν εποχήν μας ως μίαν σπανίαν ευκαιρίαν να αντλήσουν οφέλη τόσον από τους αφελείς «ορθοδόξους», όσον και από το επαναστατήσαν τέκνον των, τόν προτεσταντισμόν, αρκούμενοι μόνον εις την αξίωσιν να βλέπουν πάντες εις το πρόσωπον του πάπα την μίαν εν τω κόσμω Εκκλησίαν. Και ας κρατούν τας παραδόσεις των…..


Συμπροσευχή λοιπόν στο Βατικανό να ενωθούμε με τους αιρετικούς. Με αυτούς που δεν εβάστασαν ανόθευτον την πίστιν τών Πατέρων μας. Να ενωθούμε. Αλλά πώς; Να ενωθή η αλήθεια με το ψεύδος; Το φώς με το σκότος; Οι πιστοί εις την Εκκλησίαν με εκείνους που ηρνήθησαν την Εκκλησίαν; Να ενωθούμε, ναί. Αλλ’ αφού αποβάλουν οι κακόδοξοι τας κακοδοξίας των. Εις τα ζητήματα της πίστεως δεν χωρούν ανθρώπινοι συναισθηματισμοί. Αείποτε η Εκκλησία του Χριστού «δια τους λόγους των χειλέων Του εφύλαξεν οδούς σκληράς». Μέσος όρος δεν υπάρχει. Ή πιστεύομεν ή δεν πιστεύομεν.

Ή ο από δέκα αιώνων Καθολικισμός περιέπεσεν εις αιρέσεις, οπότε πρέπει να τας αποβάλη και κατόπιν να έλθη προς ένωσιν Δογματικήν και Εκκλησιαστικήν ή δεν έχει αιρέσεις οπότε η Εκκλησία μας πλανάται επί δέκα αιώνας. Και όχι μόνον δέκα αιώνας, αλλά πλανάται μεθ’ όλων των Οικουμενικών Συνόδων και των αγίων Πατέρων και τα πάντα γίνονται άνω κάτω. Και κατά συνέπειαν πρέπει να διορθώσωμεν Ιερούς Κανόνας, να συμπληρώσωμεν το Σύμβολον της Πίστεως, να διασκευάσωμεν τα λειτουργικά μας βιβλία, να χρίσωμεν με ασβέστη τους τοιχογραφημένους αγίους Πατέρας μας καί να καύσωμεν τας φορητάς εικόνας των, αφού επλανήθησαν και πλανούν και ημάς τόσους αιώνας…

Πρέπει να παύσωμεν του λοιπού να λέγωμεν εις τας προσευχάς μας «δι’ ευχών των αγίων Πατέρων ημών». Πρέπει να κλαύσωμεν δια τα πλήθη των Ομολογητών, πού εμαρτύρησαν ματαίως και πρό του σχίσματος και μετά το σχίσμα. Και πρέπει να σβήσωμεν πλέον και την ιεράν κανδήλαν, που καίει ακοίμητα εις την είσοδον του Ναού του Πρωτάτου, επάνω εις τα άγια λείψανα των Αγιορειτών Πατέρων, που εμαρτύρησαν από τους Ενωτικούς του 13ου αιώνος, διότι δεν εδέχθησαν το μνημόσυνον του Πάπα.

Εάν δεν είναι αιρετική η παπική Εκκλησία, τότε τα θαύματα των αγίων Ομολογητών της Ορθοδοξίας είναι δαιμονικαί απάται. Εάν δεν είναι οι Λατίνοι αιρετικοί, πρέπει να καύσωμεν όλους τους αντιλατινικούς λόγους του Μ. Φωτίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Καβάσιλα, Ιωσήφ Βρυεννίου, Αγίου Μάρκου του Ευγενικού, Γενναδίου του Σχολαρίου και τόσων ιερωτάτων θεολόγων μέχρι του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ως και τας Συνοδικάς αποφάσεις. Τότε τι χρειάζονται, το «Πηδάλιον», το «Ωρολόγιον», το «Τριώδιον»; Να τα ρίψωμεν εις το πύρ και να ομολογήσωμεν ότι επλανήθημεν!


Δεν αγόμεθα από ακρίτους μισαλλοδοξίας. Δεν είμεθα τετυφλωμένοι φανατικοί. Αισθανόμεθα την ανάγκην, ως τέκνα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, να δώσωμεν «την μαρτυρίαν του Αρνίου, ήν έχομεν». Η Ορθόδοξος Εκκλησία, διετήρησεν απαραχάρακτον την παρακαταθήκην της πίστεως, ως Δόγμα και Ηθικήν, και οφείλομεν να το γνωρίζωμεν. Εκπέμπομεν το φώς τής πίστεως και όσοι οι εν τω σκότει άς προσέλθουν.

Θέλουν εξηγήσεις; Θέλουν «λόγον περί της εν ημίν ελπίδος»; Είμεθα έτοιμοι. Όχι να δίδωμεν αφορμάς, δια να λέγουν οι κακόδοξοι ότι αμφιβάλλομεν δια την πάμφωτον και αδαμαντίνην Ορθοδοξίαν μας. Όσα καλώς και εν Αγίω Πνεύματι παρελάβομεν υπό της Εκκλησίας αυτά τηρούμεν ως κόρην οφθαλμού. Δεν γνωρίζομεν άλλα δόγματα και ανθρώπινα καινοτομήματα. Γνωρίζομεν τα αναθέματα, διά των οποίων η αγία Εκκλησία μας κατωχύρωσε τας εν Οικουμενικαίς Συνόδοις διατυπωθείσας δογματικάς αληθείας και δεν τολμώμεν να σκεφθώμεν καμμίαν μεταβολήν και κανένα συμβιβασμόν.



ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΗ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ “ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΦΩΝΗ” - 3805 BOUL. DE SOUVENIR, CHOMEDEY, LAVAL, Q.C. CANADA H7V 1Y2 - TEL : (450) 681-0446 FAX : (450) 681-0446

[Misha]

Με λύπη μου είδα, φαντάζομαι λόγω ...τατου Βενεδίκτου, πως απο τα Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος διεγράφησαν εντελώς τα διάφορα αναθέματα των Οικουμενικών Συνόδων. Τα αναθέματα ως γνωστόν διαβάζονται κατα την λιτανεία της Κυριακής της Ορθοδοξίας, ως αποδοχή βέβαια των διαφόρων Ορθοδόξων σχετικών Αποφάσεων και δη των Οικουμενικών. Τα τελευταία χρόνια, ούτως ή άλλως με αφορμή την συντομία της ακολουθίας, είχαν απαλειφθεί τα περισσότερα. Φέτος, όμως, απαλείφθηκαν τελείως. Σημεία των Καιρών;

εννοεις απαλειφθηκαν απο τυπικο?απο την εκδοση των διπτυχων του 2007?
ή οτι δεν διαβαζονται την Κυριακη της Ορθοδοξιας?
παντως λογω Ρατζιγκερ θα δουμε καμποσα "χαρωπα" ακομα τους επομενους μηνες.

[konstantinoupolitis]

Όντως Misha, εννοώ την επίσημη έκδοση των Διπτύχων του 2007. Βέβαια το άλλο τυπικό, το ανεπίσημο και κίτρινο, φαντάζομαι καταλαβαίνεις πιο εννοώ, τους είχε. Εντούτοις επειδή απαλείφθηκαν απο την επίσημη έκδοση του 2007(είχε μόνο τα "Αιωνία η μνήμη") και στην ενορία που ψέλνω, όπως σίγουρα και σε τόσες άλλες φέτος δεν διαβάστηκαν. ούτε και ψάλθηκε, βέβαια, το "ούκ απαρνησόμεθά σε..." Φυσικά ότι έγινε, δεν έχω καμία αμφιβολία πως έγινε συνειδητά και λόγω Γιόζεφ Ράτσιγκερ, όπως σωστά αναφέρεις.

[YiaVi]

Πρέπει να είμαστε πολιτικώς ορθοί, έτσι δεν είναι; Και η Εκκλησία να γίνει μία "εκκλησία" νέου τύπου, εκσυγχρονισμένη, πολιτικώς ορθή, έτσι δεν είναι;
Αυτό μάλιστα που παρατηρώ στο πνεύμα που κυριαρχεί τελευταία στην (εκ-Χριστοδουλισμένη) Εκκλησία της Ελλάδος είναι η υπέρτατη αξία της ηθικής ως κριτήριο παν-χριστιανικής ενότητας. Να το πω πιο απλά (με τη λογική Χριστόδουλου): Αν συμφωνώ με τον πάπα στην καταδίκη των προγαμιαίων σχέσεων και των εκτρώσεων, οι δογματικές διαφορές τίθενται σε δεύτερη μοίρα, ουσιαστικά είναι ένα μουσειακό είδος, κατάλληλο για μελέτη από τους ειδικούς. Έτσι, σκόπιμα παραθεωρείται η σύνδεση δόγματος και χριστιανικής-πνευματικής ζωής, καθώς και η σύνδεση ορθού δόγματος και πληρότητας της Χάριτος.
Άκουσα από το ραδιόφωνο κήρυγμα του αρχιεπισκόπου στην πανήγυρη του ναού του Αγίου Αθανασίου στο Θησείο και ήταν ξεκάθαρο ότι επικέντρωσε αποκλειστικά το ζήτημα της διαφοράς μας με τους αιρετικούς στο θέμα της αντιμετώπισης της σαρκικής αμαρτίας: Δηλαδή, είπε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι οι αιρετικοί είναι αιρετικοί επειδή σοβαρές σαρκικές αμαρτίες δεν τις θεωρούν αμαρτίες (υπονοούσε κυρίως τους Αγγλικανούς και την αποδοχή της ομοφυλοφιλίας). Ενδιαφέρουσα και καινοφανής άποψη! Φαντάζομαι ότι με τον πάπα Βενέδικτο ο Μακαριώτατος έχει τακιμιάσει στη βάση της κοινής ηθικής. Δεν ξέρω βέβαια αν ο Μέγας Αθανάσιος είχε εστιάσει τη διαφορά Ορθοδόξων και Αρειανών σε θέματα ηθικής .

Δεν με εκπλήσσει το πνεύμα της ομιλίας του αρχιεπισκόπου: Η ιδεολογικοποίηση του Χριστιανισμού είναι μία από τις βασικές κατηγορίες της θεολογικής σκέψης του κ. Χριστόδουλου από τότε που εξελέγη. Και ο ηθικισμός είναι μία βασική παράμετρος του πνεύματος της αδελφότητας "Χρυσοπηγή" (κάτι ξέρω και εγώ ως Πειραιώτης...).

Και μια και λέγαμε για "εκκλησία νέου τύπου", δείτε αυτό (λίγο παλιό, αλλά επίκαιρο):
http://www.vatican.va/news_services/lit ... si_en.html

[arkadios]

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ!
ΔΙΑΒΑΣΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΨΑΤΕ ΚΑΙ ΩΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΜΟΥ ΝΑ ΠΩ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ. Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ ΑΚΟΜΗ ΖΩΝΤΑΝΗ!ΕΑΝ ΔΕΝ ΤΗΡΟΥΣΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΕΚΤΡΟΧΙΑΣΤΕΙ ΟΠΩΣ ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟΙ. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΝΑ ΝΠΡΟΣΘΕΣΕΙ Η ΝΑ ΑΠΑΛΕΙΨΕΙ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ. Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΦΕΤΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΤΟ ΤΥΠΙΚΟ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΩΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ.ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΤΥΠΙΚΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΤΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΑ.ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ΟΥΤΕ ΤΟ ΤΥΠΙΚΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΤΑ ΕΧΕΙ.ΣΥΝΕΠΩΣ ΔΕΝ ΑΛΛΟΙΩΣΕ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΑΠΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΖΗΣΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΩΣ ΨΑΛΤΗΣ, ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΣΧΗΜΟ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΛΕΞΗ ΑΝΑΘΕΜΑ. ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΑΡΚΕΙ, ΚΑΙ ΕΙΤΕ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΤΕ ΟΧΙ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΚΑΤΙ.
ΜΕ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΕΣΤΕ ΜΕ, ΑΣ ΜΗΝ ΚΟΛΛΑΜΕ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ. ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΟΤΙ ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΥΜΕ ΥΠΕΡ ΑΙΩΝΙΑΣ ΜΝΗΜΗΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ. ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΚΑΚΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ, ΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΛΥΠΗΘΕΙ Ο ΘΕΟΣ!!

[chrisden]

Διαφορετική οπτική στο θέμα έχει ο Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Ηγούμενος Ι.Μ. Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όορυς:

"Ημέρα χαράς και δοξολογίας του Τριαδικού Θεού για τη νίκη της ορθής πίστεως κατά των «χριστιανοκατηγόρων» Εικονομάχων και όλων των αιρετικών. Μεγάλος ήταν ο πόνος της Εκκλησίας για την επικράτηση της εικονομαχικής αιρέσεως επί εκατόν περίπου χρόνια. Και γι’ αυτό μεγάλη σήμερα η χαρά της:

«Ημέρα χαρμόσυνος, και ευφροσύνης ανάπλεως, πεφανέρωται σήμερον· φαιδρότης δογμάτων γαρ, των αληθεστάτων, αστράπτει και λάμπει, η Εκκλησία του Χριστού, κεκοσμημένη αναστηλώσεσιν, Εικόνων των αγίων νυν, εκτυπωμάτων και λάμψεσι· και ομόνοια γίνεται, των πιστών θεοβράβευτος» (Προσόμοιον αίνων Κυριακής της Ορθοδοξίας).

Αλλά και ημέρα μνήμης των Αγίων Πατέρων και Ομολογητών, οι οποίοι δε συνεβιβάσθησαν με την αίρεση και την πολιτική εξουσία και τη διορισμένη απ’ αυτήν εκκλησιαστική εξουσία, αλλά εκράτησαν, ομολόγησαν και παρέδωσαν την Ορθόδοξο πίστην υποστάντες διωγμούς, φυλακίσεις, βασανιστήρια, εξορίες, δημόσιες διαπομπεύσεις και εξευτελισμούς και τελικά πολλοί απ’ αυτούς και μαρτυρικούς θανάτους.

«Επί του΄τοις τους της ευσεβείας Κήρυκας αδελφικώς τε και πατροποθήτως, εις δόξαν και τιμήν της ευσεβείας, υπέρ ης ηγωνίσαντο, ανευφημούμεν και λέγομεν:

Γερμανού, Ταρασίου, Νικηφόρου και Μεθοδίου (Πατριαρχών) των ως αληθώς αρχιερέων Θεού, και της Ορθοδοξίας προμάχων και Δδασκάλων αιωνία η μνήμη» (Συνοδικόν της Ορθοδοξίας).

Εν συνεχεία μακαρίζονται οι εκ των Μητροπολιτών, Αρχιεπισκόπων, Ηγουμένων και Μοναχών Ομολογηταί.

Ευφημούνται επίσης οι ορθόδοξοι βασιλείς, και μάλιστα όσοι γενόμενοι μοναχοί αντίλαξαν την επίγεια Βασιλεία με την Ουράνια.

Όμως η Εκκλησία θέλει να μη λησμονήσουμε και όσους αιρετικούς πολέμησαν την Αλήθεια της. Αυτούς τους υποβάλλει σε αναθέματα, ακολουθώντας τους λόγους του Αποστόλου Παύλου: «Ει τις υμάς ευαγγελίζεται παρ’ ο παρελάβετε, ανάθεμα έστω» (Γαλ. α΄9).

Είναι πολύ λυπηρό, ότι μέλη της Εκκλησίας (Πατριάρχαι, Αρχιερείς, Ιερείς, Ηγούμενοι, Μοναχοί και λαϊκοί) εκήρυξαν αιρετικές διδασκαλίες, προσπάθησαν να τις επιβάλλουν στην Εκκλησία και παρέσυραν πλήθος ψυχών στην απώλεια. Προέταξαν τον ανθρώπινο λόγο του θείου λόγου. Έκριναν την Αποκάλυψη και τη Θεολογία της Εκκλησίας βάσει της κοσμικής σοφίας, ενώ έπρεπε να κρίνουν τη φιλοσοφία με τα κριτήρια της αποκαλυφθείσης Αληθείας και Θεολογίας. Έτσι, έβγαλαν τον εαυτό τους από την Ορθόδοξο Πίστη και ως εκ τούτου και από την ίδια την Εκκλησία. Το «ανάθεμα» ήταν δική τους επιλογή.

Η Εκκλησία εκφωνεί δημόσια τα αναθέματα, για να προφυλάξει το Ορθόδοξο ποίμνιο από τη λύμη και τις παγίδες των αιρετικών. Η εκφώνησις άρα των αναθεμάτων έχει παιδαγωγικό χαρακτήρα και δε πρέπει να παραλείπεται κατά την ανάγνωση του Συνοδικού της Κυριακής της Ορθοδοξίας χάριν δήθεν φιλανθρωπίας.

Οι μακαρισμοί των Ορθοδόξων Ομολογητών και τα αναθέματα των αιρετικών μας καθιστούν όλους προσεκτικούς, ώστε να μην εκπέσουμε σε κάποια αίρεση, παλαιά ή νέα, και χάσουμε τη σωτηρία μας. Βοηθούν ακόμη το ποίμνιο να διατηρεί τη δογματική του ευαισθησία. Είναι γνωστό ότι η Ποιμαντική της Εκκλησίας είχε πάντοτε δογματικές και θεολογικές βάσεις, όπως φαίνεται και στη Λατρεία. Η αδογμάτιστος, αθεολόγητος, ηθικιστική Ποιμαντική είναι υπεύθυνη για την αδιαφορία και άγνοια της πίστεως μας από μέρος του πληρώματος της Εκκλησίας. ..."

Ολόκληρο το κείμενο εδώ: http://www.aegean.gr/agios-therapontas/ ... gious.html

Χρήστος

[PATIENT]

Χαίρετε αδελφοί.
Τα τεκταινόμενα τον 20ο αιώνα υπό των πατριαρχών δεν έχουν προηγούμενο σε προδοσία. Και άλλοτε συνέβησαν εκπτώσεις πίστεως αλλά η αντίδραση των υπολοίπων ορθοδόξων εκκλησιών , δεν επέτρεψε την διαιώνιση των καταστάσεων αυτών.
Σήμερα όμως ουδεμία φωνή ακούγεται σε σημείο που να προβληματίσει σοβαρά και αποφασιστικά ώστε να ανατραπεί η κατάσταση.
Αν οι περισσότεροι σήμερα νομίζουν ότι όλα βαίνουν καλώς , αύτό οφείλεται στην έλλειψη ενημέρωσης και ορθόδοξης κατήχησης . Δυστυχώς η κατήχηση άν και όπου γίνεται , περιορίζεται σε θέματα κυρίως προσευχής , νηστείας και άλλων συναφών θεμάτων , ενώ η αντιαιρετική διδασκαλία έχει πέσει στους ώμους ολίγων και μάλιστα χωρίς πολλές φορές να παίρνει δημοσιότητα η φωνή τους.

Πόσοι από εδώ μέσα για παράδειγμα γνωρίζουν το εξής γεγονός; Και αν το γνωρίζουν λίγοι εδώ στο φόρουμ ελαχιστότατοι θα το γνωρίζουν παραέξω.

Σε γράμμα, που έστειλε ο Αθηναγόρας το 1968 στον πάπα Παύλο Στ΄, για τη γιορτή των Χριστουγέννων, γράφει:

«Εν τη κοινωνία ταύτη (της αγάπης του Χριστού) ιερουργούντες μετά της χορείας των περί ημάς Ιερωτάτων Μητροπολιτών και υπερτίμων, μνησθησόμεθα από των διπτύχων της καρδίας ημών του τιμίου ονόματός Σου. αδελφέ, Αγιώτατε της Πρεσβυτέρας Ρώμης Επίσκοπε, ενώπιον της αγίας αναφοράς αυτού τούτου του τιμίου Σώματος και αυτού τούτου του τιμίου αίματος του Σωτήρος εν τη θεία του Αγιωτάτου προκατόχου ημών, Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Και ερούμεν τη αγία ημέρα των Χριστουγέννων ενώπιον του αγίου θυσιαστηρίου και λέγομεν σοι: της Αρχιερωσύνης σου μνησθείη Κύριος ο Θεός, πάντοτε, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων» !!!
Τόμος αγάπης σ. 525, 528 – 530, Π. Γρηγορίου, Πορεία ειρήνης, τομ. α΄, σ. 293

Η ομολογία αυτή του Αθηναγόρα είναι όντως φοβερή! Ομολογεί τη μνημόνευση στην αγία Πρόθεση και στο άγιο Θυσιαστήριο του ονόματος του αιρετικού πάπα! Αυτό σημαίνει αδιαμφισβήτητα ότι θεωρούσε τον εαυτό του ενωμένο με τον πάπα! Σημαίνει ότι ο Αθηναγόρας θεωρούσε ότι έγινε η ΄Ενωση των Εκκλησιών!


Και επειδή έχω ξαναγράψει καπου αλλού για το θέμα της υπογραφής ενός κειμένου μεταξύ Αθηναγόρα και Πάπα Παύλου στ' το 1965 περί ΑΡΣΕΩΣ κάποιων ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ , δεν είδα απο κανέναν να δίνει την δέουσα προσοχή.
Εγραψα συγκεκριμένα :
Το σχετικό απόσπασμα από το γαλλικό πρωτότυπο που φέρει τις υπογραφές των ανωτέρω προσώπων , ως εκπροσώπων των εκκλησιών τους, έχει ως εξής:

«regretter également et enlever de la mémoire et du milieu de l’ Eglise les sentences d’ excommunication qui les ont suivis, et dont le souvenir opère jusqu’à nos jours comme un obstacle au rapprochement dans la charité, et les vouer à l’oubli ;» (Π. Γρηγορίου, Πορεία προς την ενότητα, Αθήνα 1978, σ. 33).

Mπορεί κανείς να μας κάνει την μετάφραση παρακαλώ;

[inaapp]

Για να αποφύγουμε τις συνέπειες του καπνίσματος οι εταιρείες προειδοποιούν με σχετικές προειδοποιήσεις. Το ίδιο δεν πρέπει να κάνει η Εκκλησία όσον αφορά (και το τσιγάρο) την πνευματική μας υγεία; Η αίρεση είναι αρρώστια και η Ορθοδοξία- Ορθοπραξία είναι φάρμακα για την ψυχή μας. Τα αναθέματα είναι πατερικές (ιατρικές) γνωματεύσεις καθώς και νυστέρια για τα αρρωστημένα μυαλά ανθρώπων που εξέπεσαν της αληθείας, και θα πρέπει κάθε άλλο παρά πρότυπά μας να είναι. Βροντοφωνάζει η Εκκλησία: Η ΑΙΡΕΣΗ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ.

[silver]

Ο PATIENT έγραψε :

Και επειδή έχω ξαναγράψει καπου αλλού για το θέμα της υπογραφής ενός κειμένου μεταξύ Αθηναγόρα και Πάπα Παύλου στ' το 1965 περί ΑΡΣΕΩΣ κάποιων ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ , δεν είδα απο κανέναν να δίνει την δέουσα προσοχή.
Εγραψα συγκεκριμένα :
Το σχετικό απόσπασμα από το γαλλικό πρωτότυπο που φέρει τις υπογραφές των ανωτέρω προσώπων , ως εκπροσώπων των εκκλησιών τους, έχει ως εξής:

«regretter également et enlever de la mémoire et du milieu de l’ Eglise les sentences d’ excommunication qui les ont suivis, et dont le souvenir opère jusqu’à nos jours comme un obstacle au rapprochement dans la charité, et les vouer à l’oubli ;» (Π. Γρηγορίου, Πορεία προς την ενότητα, Αθήνα 1978, σ. 33).

Mπορεί κανείς να μας κάνει την μετάφραση παρακαλώ;

Αδελφέ γράφεις : «δεν είδα από κανέναν να δίνει την δέουσα προσοχή». Έδωσα την δέουσα προσοχή, και βρήκα καθηγήτρια Γαλλικής Φιλολογίας, η οποία δεν βγάζει συμπέρασμα από το κείμενο. Είχα υποψίες ότι δεν θα είχα καλό αποτέλεσμα, διότι κοιτάζοντας το κείμενο—δεν ξέρω Γαλλικά—αλλά είδα αρκετά «&» και κατά το λα-ικό «δεν μου γέμισε το μάτι».
Όπως σου έχω ξαναπεί, από το 1993 που οι ‘’Ορθόδοξοι’’ υπέγραψαν το κατάπτυστο κείμενο-συμφωνία, του Βαlamand, όλα τελείωσαν.
Δεν σε είδα για λίγες μέρες εδώ, και απορούσα τι να έγινες. Καιρός λοιπόν να σε στενοχωρήσω λίγο, ρωτώντας σε : αφού βρίσκεσαι εκτός Εκκλησίας, τι σε ενδιαφέρουν τα κείμενα του Αθηναγόρα ή του Βαρθολομαίου; Άσε τους εντός της Εκκλησίας να κάνουν τον αγώνα τους. Νομίζεις ενδιέφερε τον Μ. Αθανάσιο οι μεταξύ, των εκτός Εκκλησίας, διαφορές των αιρετικών;


===============
Γίνονται τρομερές προδοσίες τής Πίστεως στίς ήμέρες μας. Άλλοτε οί αίρερικοί άρνούνταν μερικές άλήθειες τής Πίστεως. Οί Οίκουμενισταί ύποτιμούν, περιφρονούν, άπορρίπτουν συλλήβδην όλο τό Χριστιανισμό καί θέλουν νά μάς ένώσουν όχι μόνο μέ όλους τούς αίρετικούς άλλά καί μέ όλες τίς ψευδοθρησκείες τού κόσμου. (Νικόλαος Σωτηρόπουλος, θεολόγος-φιλόλογος καί ίεροκήρυξ, άπό τό βιβλίο: Αρχιμ, Σωφρόνιος Βαζούρας σελ. 22).