"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Η ζωή της προσευχής συνδυαζόμενη με τη νηπτική καλλιέργεια και την συνεχή μυστηριακή ζωή,θα βοηθήσει σημαντικά στην αναγέννηση των πιστών,τη δύσκολη αυτή εποχή που ζούμε.....Η μελέτη είναι ένα απο τα πρώτα αυτά σκαλοπάτια....Με ότι ασχολείται ο νούς αυτά μαθαίνει....Πάντως η ασχολία με μάταια πράγματα και περιττές κουβέντες κάνουν αργό,δυσκίνητο και πολλές φορές τελείως αδύνατο το πνεύμα στην προσευχή.Γιαυτό ο αββάς Ησα΄ι"ας λέγε鴨<όταν σηκώνεσαι κάθε πρωί,πρίν αρχίσεις την εργασία σου,μελέτησε τους λόγους του Θεού.Όταν αυτούς έχεις όλη την ημέρα συντροφιά σου δεν θα σου κάνει όρεξη νάσχολείσαι με κοσμικές υποθέσεις,δεν θα ταραχθείς,δεν θάμαρτήσεις>.<Δροσίζουν τον καύσωνα της ψυχής οι λόγοι του Θεού.Σαν το νήπιο θύλαζε τους για να αυξηθείς>,λέγει ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος,αυτός που κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Νύσσης,μόνη τροφή είχε την μελέτη της Αγίας Γραφής.Γιαυτόν που επιθυμεί να ζήσει τη ζωή της προσευχής είναι απαραίτητη η καθημερινή εντρύφηση της Αγίας Γραφής.Η μελέτη της βοηθά και συντομεύει την επέμβαση του Θεού στην ζωή μας.Καλό είναι να προηγείται της προσευχής μελέτη,αλλά όχι και η οποιαδήποτε,ακόμη και θρησκευτικών βιβλίων.Η μελέτη της Αγίας Γραφής και ιδιαιτέρως των Ψαλμών,του βίου του αγίου της ημέρας,ενός κατανυκτικού ασκητικού κειμένου,είναι προπαρασκευαστικά της ψυχής κείμενα για να αφήσει τη σύγχυση,τον κόπο,την ταραχή της ημέρας,για να συγκεντρωθεί,να κατανυγεί,να θυμηθεί τις οφειλές του και να παραδοθεί αυτός που είναι,όποιος κι άν είναι,στον Θεό.Άς τονισθεί πως ο Θεός δεν είναι υπόθεση μερικών στιγμών του εικοσιτετραώρου.Είναι υπόθεση όλης της ημέρας,η μνήμη του πρέπει να είναι συνεχής,η σκέψη ότι η σκέπη του μας συνοδεύει παντού και πάντοτε.Όλη η μέρα μας πρέπει να είναι προετοιμασία για τις κορυφαίες αυτές ιερές ώρες του εναγκαλισμού μας με τον Θεό.Και οι ώρες της προσευχής αφετηρία δυνάμεων για τις ώρες που θα ακολουθήσουν στον αγώνα μας πρός συνάντηση των άλλων,των πειρασμών και των θλίψεων,των ευχαρίστων και των δυσαρέστων. Απόσπασμα απο το βιβλίο του Μοναχού Μωυσέως <Η κοινωνία της ερήμου και η ερημία των πόλεων>.

Το Ωρολόγιο,το Ψαλτήριο,τα Μηνιαία,το Τριώδιο,το Πεντηκοστάριο,η Παρακλητική δεν είναι βιβλία μόνο για τάναλόγια των εκκλησιών αλλά και για το ταμείο των οικείων μας.Είναι εργαλεία τα βιβλία αυτά.Είναι ωραίο κανείς νάγαπήσει την καθημερινή συντροφιά τους,έστω κι έναν μικρό όρθρο να κάνει,μερικούς ύμνους του Εσπερινού να πεί ή το Απόδειπνο και τους Χαιρετισμούς της Παναγίας,που πολύ την χαροποιούν και περισσότερο μας χαροποιεί εκείνη....Η προσευχή όλων στην εκκλησία κάμπτουν ευκολώτερα τον Θεό και τον κάνουν πιό ευήκουο στις αιτήσεις μας.Λέει ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος..Στο ναό να στέκεσαι σαν να είσαι στον ουρανό με τους αγγέλους,ανάξιο να θεωρείς τον εαυτό σου που συμπροσεύχεται με τους αδελφούς σου.Και να προσέχεις,να μη βλέπεις εδώ κι εκεί και να περιεργάζεσαι τους αδελφούς,πως ο καθένας στέκεται και πως ψάλλει,μα τον εαυτό σου να κυττάς,την ψαλμωδία σου και τις αμαρτίες σου.>Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει..Η προσευχή είναι λιμάνι στις τρικυμίες της ζωής,άγκυρα στους κλυδωνισμούς της,στήριγμα των κλονιζομένων,θησαυρός των φτωχών,ασφάλεια των πλουσίων,θεραπεία των ασθενών,διατήρηση της υγείας.Τα αγαθά τα κάνει μόνιμα και τα κακά τα διώχνει.Η προσευχή σιγάζει τα πάθη της ψυχής,καταπραύνει τις εξεγέρσεις του θυμού,διώχνει τον φθόνο,διαλύει την κακή επιθυμία,μαραίνει την πρός τα εγκόσμια αγάπη,αποκτά μεγάλη ηρεμία η ψυχή.>Απόσπασμα απο το βιβλίο του Μοναχού Μωησέως<η κοινωνία της ερήμου και η ερημία των πόλεων>

Εμπόδια σοβαρά της προσευχής είναι η πολυυπνία,η πολυφαγία,η πολυλογία και η πολυτέλεια.Στοιχεία όλα λήθης του Θεού,όπου δίνουν νωχέλεια και πλαδαρότητα στο σώμα και δυσχαιρένουν την ανάταση κι εγρήγορση του πνεύματος.Δεν βοηθουν στην καθαρότητα,συγχύζουν το νού,την καρδιά΄την κρίση,που στην προσευχή πρέπει να ηρεμούν,γαληνιούν και ησηχάζουν.Όταν πλησιάζεις τον Θεό για να προσευχηθείς,λέει ο αββάς Ισαάκ γίνε με τον λογισμό σου σαν μερμύγκι,σαν ένα απο τα ερπετά της γής,και σαν βδέλλα και σαν νήπιο που ψελλίζει...Οι αμαρτίες του ανθρώπου δεν θα πρέπει να τον εμποδίζουν απο την προσευχή.Για τις αμαρτίες μας να ντρεπόμαστε αλλά αυτές να μην μας απομακρύνουν από την προσευχή.Πλησίασε με την προσευχή τον Θεό,ας είσαι αμαρτωλός,για να συμφιλιωθείς μαζί Του και να του δώσεις αφορμή για τη συγχώρηση των αμαρτιών σου που θα σου δώσει,για να δείξει την φιλανθρωπία Του.Απόσπασμα απο το βιβλίο του Μοναχού Μωυσέως <Η κοινωνία της ερήμου και η ερημία των πόλεων>.

Ο άνθρωπος που είναι πολύ εύκολος στα λόγια θα δυσκολευτεί πολύ στην προσευχή.Η πολυλογία συγχίζει,κουράζει,σκοτίζει.Η σιωπή συγκεντρώνει το νού,ξεκουράζει το πνεύμα,το θέτει σε συνεχή ετοιμότητα.Η πολυλογία σίγουρα και σύντομα θα φέρει αμαρτία...Ο άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος θεμέλιο της προσευχής θέτει το να προσέχει ο προσευχόμενος τους λογισμούς του και με πολύ ησυχία και ειρήνη να προσεύχεται.Γιατί κατά τον άγιο Εφραίμ τον Σύρο,αυτός που προσεύχεται καθαρά καίει τους δαίμονες,αυτός όμως που είναι απρόσεκτος τον κοροιδεύουν οι δαίμονες....Οι λογισμοί όμως φανερώνουν αδυναμία της βουλήσεώς μας,δείχνουν πως δεν αγαπάμε ακόμη πολύ τον Θεό,τουλάχιστον ας μην κρυβόμαστε πίσω απο το δάχτυλό μας και δικαιολογούμαστε μήπως μας λυπηθεί ο Θεός και μας τους πάρει.Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος λέει <Κι άν φεύγει ο λογισμός σου συνέχεια απο τηνπροσευχή,εσύ να παλεύεις ασταμάτητα να τον επαναφέρεις.Δεν θα κριθούμε γιατί μας έφευγε η προσοχή απο την προσευχή αλλά γιατί δεν την ανακαλούσαμε. Απόσπασμα απο το βιβλίο του Μοναχού Μωυσέως <Η κοινωνία της ερήμου και η ερημία των πόλεων>.

Άπειρες είναι οι αιτίες, που μέρα και νύχτα στη ζωή μας, μας παρακινούν για προσευχή: Όλος ο κόσμος γύρω μας. Όλα τα κτίσματα του Δημιουργού μας παρακινούν ν’ αναπέμψουμε δεήσεις προς τον Κύριον. Ο ήλιος που μας χαρίζει το φως της ημέρας. Το φεγγάρι με τ’ άστρα, που τις ξάστερες νύχτες γίνονται αδαμαντοστόλιστη κορώνα της γης. Τα σύννεφα με τις αστραπές και τις μπόρες, οι σεισμοί! Η απεραντοσύνη της θάλασσας, άλλοτε με τη γαλήνη κι άλλοτε με τα κύματα της. Τα πουλιά που πετάνε επάνω μας τιτιβίζοντας χαρούμενα… Όλα μας λένε: «Προσευχήσου στον Πλάστη μας»…».

Οι καθημερινές μας ανάγκες, η συναίσθηση της μικρότητας μας μέσα στο απέραντο σύμπαν, μας παρακινούν να ζητούμε κάθε τόσο με προσευχές τη βοήθεια του Κυρίου. Η ιστορία μας με τις εθνικές καταστροφές, όταν οι πρόγονοι μας δεν ακολουθούσαν το δρόμο του Θεού και με τις ανόδους και νικηφόρους πολέμους, όταν εκτελούσαν τις εντολές Του, μας επιτάσσει: «Μη ξεχνάς ποτέ σου το Θεό». Οι προγονικές συνήθειες, που κληρονομήσαμε από τους γονείς μας. Οι γραπτοί και άγραφοι νόμοι. Με λίγα λόγια ο ηθικός νόμος, που με θεϊκή έμπνευση καταγράφτηκε στα Ευαγγέλια, μας βροντοφωνούν να βρισκόμαστε σε διαρκή επικοινωνία με τον Ουράνιο Πατέρα.

Τα άπειρα παραδείγματα των Αγίων και των Μαρτύρων της Εκκλησίας μας, που η προσευχή τους πλημμύριζε με γαλήνη και καρτερία και στις πιο φρικτές στιγμές των μαρτυρίων τους! Αλλά και ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς, που σταυρώθηκε για τη σωτηρία μας, μας δείχνουν μέρα-νύχτα το δρόμο της προσευχής. Αρκεί ν’ ανοίξουμε τα μάτια της ψυχής μας. Αρκεί να συναισθανθούμε το σκοπό της αποστολής μας σε τούτο τον πρόσκαιρο κόσμο και θα δούμε ολόφωτο το δρόμο της προσευχής να μας οδηγεί προς τον Κύριο της αιώνιας ζωής.

Προσπάθησε λοιπόν και συ, αδελφέ, να έχεις πάντα ανοιχτά τα μάτια και τ’ αυτιά της ψυχής σου, για να βλέπεις και ν’ ακούς όλα αυτά, που σου μιλάνε για την προσευχή και σου δείχνουν φωτεινό το δρόμο προς τον Θεό!…


Ο Πανάγαθος Θεός ακούει τις προσευχές όλων μας ανεξαιρέτως, αρκεί να εκπορεύονται και εκπέμπονται από τα βάθη της καρδιάς μας. Ακόμη και των αμαρτωλών τις προσευχές ακούει ο Κύριος, όταν γίνονται με πίστη και πραγματική μετάνοια. Χαίρεται μάλιστα ο Κύριος, όταν οι αμαρτωλοί, πικρά μετανιωμένοι για τις πράξεις τους, ζητούν συγχώρεση. Έτσι χάρηκε ο πατέρας της παραβολής του Ασώτου κι έσφαξε το μόσχο το σιτευτό, μόλις γύρισε ο παραστρατημένος υιός του! – Ο προφητάναξ Δαβίδ, ο μεγάλος αυτός ποιητής και ψαλμωδός, που οι προσευχές του περιέχονται στο ανυπέρβλητο Ψαλτήρι «Αμάρτησα απέναντι του Κυρίου» ομολόγησε, όταν συνήλθε από το παραστράτημα του. Και ο Κύριος του φανέρωσε: «Σου συγχώρεσα την αμαρτία σου, μη λοιπόν στενοχωρείσαι γι’ αυτήν». Όταν ο αυταρχικότατος και σκληρότατος βασιλιάς των Ιουδαίων Μανασσής ταπεινώθηκε νικημένος κι αιχμαλωτισμένος από τους Ασσυρίους και προσέφυγε στον Θεό και τον παρακάλεσε να τον συγχωρέσει για τ’ αμαρτήματα του, Εκείνος «και υπήκουσε αυτού και υπήκουσε της βοής αυτού και επέστρεψεν αυτόν εις Ιερουσαλήμ επί την βασιλείαν αυτού»…

Κατά την παραβολή του Κυρίου Ιησού, όταν ο Τελώνης μπήκε στο ναό και ταπεινός και συντριμμένος ζήτησε συγχώρεση λέγοντας «Θεέ μου, λυπήσου με τον αμαρτωλό και συγχώρεσε με», επειδή τα λόγια βγήκαν από τα μύχια της καρδιάς του, έκαναν τον Μεγαλοδύναμο να τον συγχωρέσει. Και κατά τη σταύρωση του Κυρίου μας Ιησού, ένα «Μνήσθητι μου, Κύριε», δηλαδή «Θυμήσου με, Κύριε, όταν έλθεις στη Βασιλεία σου» του ενός από τους δύο ληστές, στάθηκε ικανό, για να μπει αυτός μέσα στον Παράδεισο!

Μη διστάσεις λοιπόν και συ, αδελφέ μου, όταν ως άνθρωπος πέσεις σε κάποιο αμάρτημα, να ζητήσεις τη συγχώρεση από τον Κύριο μας. Να είσαι βέβαιος, πως, όταν η μετάνοια σου είναι πραγματική, θα σου δοθεί η άφεση.


Πνευματικά Μελετήματα

Αδιαλείπτως Προσεύχεσθε

Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου

πηγή:http://www.rel.gr/index.php?rpage=melet ... link_id=27

Καί πως θα είναι γεμάτη από ευχαρίστησι η καρδιά μας? Αν ασκήσουμε και σηνηθήσουμε τονα εαυτό μας να ευχαριστεί τον Θεό,οχι μόνον όταν παίρνη,αλλά και όταν δεν ικανοποιηθή το αίτημα μας.Διότι ο θεός άλλοτε δίνει αυτό που ζητάμε και άλλοτε όχι,αλλά και τα δυο τα κάνει για το συμφέρον μας.Ωστε ειτε λάβεις,ειτε δεν λάβεις,έλαβες με ότι δεν έλαβες ειτε πετύχεις στο αίτημα σου,ειτε δεν πετύχεις,πέτυχες με ότι δεν πέτυχες σ'αυτό που ζητούσες.Συμβαίνει δηλαδή μερικές φορές,όταν δεν παίρνουμε αυτό που ζητάμε,να έχουμε μεγαλύτερο κέρδος,παρά αν το παίρναμε.Διότι αν δεν ήταν για το συμφέρον μας πολλές φορές η άρνησις της εκπληρώσεως του αιτήματος μας,οπωσδήποτε θα μας το έδινε πάντοτε το να μην εκπληρωθεί όμως το αίτημα μας αλλά για το συμφέρον μας,αυτό αποτελεί επυτυχία.Επειδή λοιπόν πολλές φορές σταματάμε το ζήλο μας για την προσευχή,παίρνοντας εκείνο ποθ ζητάμε,θέλοντας να αυξήση την απαγρύπνησι μας στις προσευχέσ μας,αργεί να μας δώσει αυτό που ζητάμε.