1) Η ευχή του Χριστού έχει τόση δύναμη πο πρέπει να τη λέμε όσο πιο συχνά μπορούμε. Είναι δε αυτό αποταμίευση πλούτου για την άλλη ζωή γιατί ενώ οι αμαρτίες σβήνονται με τη μετάνοια και την εξομολόγηση, το καλό που κάνουμε (δηλ. και η προσευχή) δε μπορεί να χαθεί, δε σβήνεται δηλαδή ούτε με την αμαρτία. Και μάλιστα είπε ο Γέροντας ότι αν την ώρα που φεύγει η ψυχή από αυτόν τον κόσμο εμείς λέμε την ευχή, τότε δε μπορούν τα τελώνια να μας πειράξουν και θα πάμε ΣΥΣΤΗΜΕΝΟΙ κατευθείαν στον Παράδεισο.
2) Ανέφερε το όνομα ενός Γέροντα που έχει κοιμηθεί τώρα, ο οποίος έλεγε ότι επειδή είναι αμαρτωλός θα πάει στην κόλαση. Κι εκεί όμως έλεγε πως θα κάθεται σε μια άκρη της κόλασης με το κομποσχοινάκι του να λέει την ευχή. Φυσικά οι δαίμονες θα τον βρίζουν επειδή θα ενοχλούνται κι επειδή στο τέλος δε θ'αντέξουν θα του δώσουν μια κλωτσιά και θα βρεθεί έτσι κι αυτός στον Παράδεισο
3) Να μην απογοητευόμαστε όταν προσευχόμενοι μας έρχονται στο νου άλλες έννοιες γιατί μας βομβαρδίζει ο διάβολος επειδή μας θεωρεί εχθρούς του άρα είμαστε σε καλό δρόμο. Στα πνευματικά τόνισε ισχύει απολύτως ότι κανείς δε μάχεται το φίλο του αλλά τον εχθρό του

