Απο email.
Για την αντικειμενική ενημέρωση σας κρίνουμε σκόπιμο να σας στείλουμε ολόκληρο τον επικήδειο λόγο, χωρίς καμία λογοκρισία, της οικογενείας του μακαριστού Μητροπολίτη πρ. Κώου και Νισύρου Αιμιλιανού.
Αγαπημένε μας Θείε,
Αγάπησες τον Χριστό και σε όλη σου τη ζωή αφιερώθηκες ολόψυχα στην Εκκλησία της Πόλης,
Γέννημα θρέμμα της Χάλκης, Γνήσιος ρωμιός.
Υπηρέτησες την εκκλησία από διάφορες επιτελικές θέσεις της Πατριαρχικής Αυλής και επί αρκετή σειρά ετών σαν Μέγας Πρωτοσύγκελλος του αείμνηστου Πατριάρχη Αθηναγόρα ο οποίος σου εμπιστεύθηκε κρίσιμες αποστολές και ευθύνες.
Θυσιάστηκες και εξορίστηκες το 1964 διότι υπηρέτησες με πιστότητα και αυταπάρνηση τα συμφέροντα της Ορθοδοξίας και του γένους και της πολυπαθούς Ρωμιοσύνης παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις των Αρχών.
Με την εξορία σου αποχωρίστηκες την μητέρα σου και τα αδέλφια σου και είδες να δημεύονται τα πατρικά σου σπίτια.
Ύστερα από μια πενταετή περιπλάνηση στην Αμερική ανέλαβες τη νεοσυσταθείσα Μητρόπολη Βελγίου την οποία οργάνωσες με ιδιόκτητα γραφεία, πνευματικό κέντρο, εκκλησίες και ξεκίνησες τις νόμιμες διαδικασίες ώστε να αναγνωριστεί η Ορθόδοξη Εκκλησία από τις Αρχές του Βελγίου.
Στη συνέχεια, το 1982 η αγάπη σου για την οικογένεια σου και για τη θάλασσα, σε οδήγησε στην Μητρόπολη της Κώου, όπου και εκεί επιτέλεσες επίσης σημαντικό έργο αφήνοντας αξιόλογη παρακαταθήκη στην εποπτεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Στην Κω σου έμελε να πληροφορηθείς την απομάκρυνση σου από τη Μητρόπολη, μέσω ενός απρόσωπου φαξ, και όχι από κάποιον ομογάλακτο αδελφό σου, γεγονός που σου πίκρανε και σε πόνεσε πολύ.
Τα τελευταία 2,5 χρόνια που έζησες μαζί μας διακρίναμε πάντα την αστείρευτη αγάπη σου για το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Μας ζήτησες να μη κλάψουμε παρά μόνο να προσευχόμαστε για σένα. Εμείς οι συγγενείς, οι φίλοι σου και αυτοί που σε αγάπησαν και σε τίμησαν θα σε έχουμε πάντα μέσα στην καρδιά μας, βλέποντες επί του τάφου σου την εμπνευσμένη δική σου επιγραφή Μητροπολίτης πρ. Κώου και Νισύρου Αιμιλιανός, ο από Μεγάλων Πρωτοσυγκέλλων του Οικουμενικού Πατριαρχείου και Προσδοκώ Ανάσταση Νεκρών.
Δέξου, πολυαγαπημένε μας θείε το δάκρυ μας, τον στεναγμό μας, αλλά και την ευχαριστία και την ευγνωμοσύνη μας για όσα πολλά μας πρόσφερες και ας είναι ελαφρύ το Αττικό χώμα που θα σε σκεπάσει σε λίγο.
Καλό ταξίδι, αλησμόνητε Θείε μας.
Τα ανίψια του
Αιμίλιος Σιδερίδης
Μηνάς Νερσισγιάν
Μακαριστού Μητροπολίτη πρ. Κώου και Νισύρου Αιμιλιανού
Συντονιστής: Συντονιστές
- Captain Yiannis
- Κορυφαίος Αποστολέας

- Δημοσιεύσεις: 3182
- Εγγραφή: Τρί Νοέμ 18, 2008 9:34 pm
Re: Μακαριστού Μητροπολίτη πρ. Κώου και Νισύρου Αιμιλιανού
agiooros έγραψε:Απο email.
Για την αντικειμενική ενημέρωση σας κρίνουμε σκόπιμο να σας στείλουμε ολόκληρο τον επικήδειο λόγο, χωρίς καμία λογοκρισία, της οικογενείας του μακαριστού Μητροπολίτη πρ. Κώου και Νισύρου Αιμιλιανού.
Αγαπημένε μας Θείε,
Αγάπησες τον Χριστό και σε όλη σου τη ζωή αφιερώθηκες ολόψυχα στην Εκκλησία της Πόλης,
Γέννημα θρέμμα της Χάλκης, Γνήσιος ρωμιός.
Υπηρέτησες την εκκλησία από διάφορες επιτελικές θέσεις της Πατριαρχικής Αυλής και επί αρκετή σειρά ετών σαν Μέγας Πρωτοσύγκελλος του αείμνηστου Πατριάρχη Αθηναγόρα ο οποίος σου εμπιστεύθηκε κρίσιμες αποστολές και ευθύνες.
Θυσιάστηκες και εξορίστηκες το 1964 διότι υπηρέτησες με πιστότητα και αυταπάρνηση τα συμφέροντα της Ορθοδοξίας και του γένους και της πολυπαθούς Ρωμιοσύνης παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις των Αρχών.
Με την εξορία σου αποχωρίστηκες την μητέρα σου και τα αδέλφια σου και είδες να δημεύονται τα πατρικά σου σπίτια.
Ύστερα από μια πενταετή περιπλάνηση στην Αμερική ανέλαβες τη νεοσυσταθείσα Μητρόπολη Βελγίου την οποία οργάνωσες με ιδιόκτητα γραφεία, πνευματικό κέντρο, εκκλησίες και ξεκίνησες τις νόμιμες διαδικασίες ώστε να αναγνωριστεί η Ορθόδοξη Εκκλησία από τις Αρχές του Βελγίου.
Στη συνέχεια, το 1982 η αγάπη σου για την οικογένεια σου και για τη θάλασσα, σε οδήγησε στην Μητρόπολη της Κώου, όπου και εκεί επιτέλεσες επίσης σημαντικό έργο αφήνοντας αξιόλογη παρακαταθήκη στην εποπτεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Στην Κω σου έμελε να πληροφορηθείς την απομάκρυνση σου από τη Μητρόπολη, μέσω ενός απρόσωπου φαξ, και όχι από κάποιον ομογάλακτο αδελφό σου, γεγονός που σου πίκρανε και σε πόνεσε πολύ.
Τα τελευταία 2,5 χρόνια που έζησες μαζί μας διακρίναμε πάντα την αστείρευτη αγάπη σου για το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Μας ζήτησες να μη κλάψουμε παρά μόνο να προσευχόμαστε για σένα. Εμείς οι συγγενείς, οι φίλοι σου και αυτοί που σε αγάπησαν και σε τίμησαν θα σε έχουμε πάντα μέσα στην καρδιά μας, βλέποντες επί του τάφου σου την εμπνευσμένη δική σου επιγραφή Μητροπολίτης πρ. Κώου και Νισύρου Αιμιλιανός, ο από Μεγάλων Πρωτοσυγκέλλων του Οικουμενικού Πατριαρχείου και Προσδοκώ Ανάσταση Νεκρών.
Δέξου, πολυαγαπημένε μας θείε το δάκρυ μας, τον στεναγμό μας, αλλά και την ευχαριστία και την ευγνωμοσύνη μας για όσα πολλά μας πρόσφερες και ας είναι ελαφρύ το Αττικό χώμα που θα σε σκεπάσει σε λίγο.
Καλό ταξίδι, αλησμόνητε Θείε μας.
Τα ανίψια του
Αιμίλιος Σιδερίδης
Μηνάς Νερσισγιάν
Θλιβερό συμβάν (αυτό το υπογραμμισμένο)
Γιατί να συμβαίνουν άραγε, τέτοια πράγματα στην εκκλησία αγάπης Του:
Κανείς δεν είναι τέλειος και κανείς δεν θα πρέπει να απαιτεί από τους άλλους τελειότητα.
Όλοι ως ατελείς πορευόμαστε και με ατέλειες συμπορευόμαστε.
Η τελειότητα δεν ανήκει στους ανθρώπους παρά μονάχα στον Θεό.
Όλοι ως ατελείς πορευόμαστε και με ατέλειες συμπορευόμαστε.
Η τελειότητα δεν ανήκει στους ανθρώπους παρά μονάχα στον Θεό.
