"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Μόσχας Κύριλλος “Αν η Εκκλησία μετατρέπεται σε πολιτική δύναμη χάνει την εμπιστοσύνη του λαού”
Πέμπτη, 10 Μάρτιος 2011 - Συντάχθηκε απο τον/την Αιμίλιος Πολυγένης



Ο Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσίων κ. Κύριλλος, μιλώντας χθες στην τηλεοπτική του εκπομπή “Ο Λόγος του Ποιμένα”, μεταξύ άλλων τόνισε ότι η Εκκλησία δεν πρέπει να είναι μια πολιτική δύναμη, εκφράζοντας παράλληλα και την ελπίδα ότι δεν θα συμβεί.

Ο κ. Κύριλλος απαντώντας σε επιστολές των τηλεθεατών, τόνισε: “Η Εκκλησία δεν πρέπει να έχει πολιτική επιρροή στην Κυβέρνηση”.

“Αν η Εκκλησία μετατρέπεται σε πολιτική δύναμη, χάνει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας και του λαού”, πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο Πατριάρχης Μόσχας.

Ο Προκαθήμενος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, σε άλλο σημείο της εκπομπής ανέφερε, ότι “η Εκκλησία έχει μόνο ένα τρόπο να επηρεάσει την εξουσία, τους αδύναμους, τους πλούσιους, του φτωχούς και τους μορφωμένους – με το να κηρύττει τον ζωντανό λόγο του Θεού”.

Επίσης, δεν παρέλειψε να σημειώσει, ότι πολλοί είναι αυτοί που είναι στην εξουσία και πιστεύουν στον Θεό.

Ο Πατριάρχης Κύριλλος διευκρίνισε, ότι “η Εκκλησία δεν εκμεταλλεύεται την πνευματική επιρροή που έχει στους ανθρώπους της, συμπεριλαμβανομένων των δυνατών και αδυνάτων, για επιτύχει τους στόχους της”.

Κλείνοντας ο Πατριάρχης Κύριλλος τόνισε: “Σε όλη την ιστορία η Εκκλησία μας κατάφερε να αποφύγει του πειρασμούς, ας ελπίζουμε ότι θα τα καταφέρει και τώρα”.

Πηγή: romfea.gr

Το πεδίο δράσης της πολιτικής και της Εκκλησίας αλληλοεπικαλύπτεται σ' ένα μεγάλο τμήμα του, αφού και οι δύο υπηρετούν τα συμφέροντα του λαού. Επομένως είναι αδύνατον να μην υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ Εκκλησίας και πολιτικής, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η Εκκλησία ασκεί εξουσία ή πολιτική επιρροή στην εξουσία.

Την άποψη ότι η Εκκλησία ασκεί πολιτική επιρροή προς την εκάστοτε εξουσία, όταν υπερασπίζεται τα συμφέροντα του λαού την εκφράζουν μόνο όσοι δεν γνωρίζουν τι σημαίνει Εκκλησία, ότι δηλαδή Εκκλησία είναι ο ίδιος ο λαός και ότι ο κλήρος το μόνο που κάνει είναι να μεταφέρει τη φωνή του ίδιου του λαού.

Όταν ο Αρχιεπίσκοπος (ή ο Πατριάρχης Ρωσίας στην συγκεκριμένη περίπτωση) εκφράζει την ανησυχία του, για παράδειγμα, για το περιεχόμενο της παιδείας, δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να μεταφέρει την ανησυχία του ίδιου του πληρώματος της Εκκλησίας, δηλαδή του λαού, προς την εξουσία, που δυστυχώς έχει ξεχάσει ότι εκπροσωπεί κι αυτή το λαό κι έχει καταντήσει να υπηρετεί και μέσω της παιδείας αλλότρια συμφέροντα.

Επομένως δεν είναι το πρόβλημα ότι η Εκκλησία εκφράζει άποψη για θέματα που βρίσκονται στο κοινό πεδίο δράσης Εκκλησίας και πολιτικής, αλλά ότι των πολιτικών "τα έργα είναι σκοτεινά και δεν θέλουν να έρθουν στο φως, για να μην ελεγχθούν γι αυτά" (βλ. Ιωαν, 3, 19-21). Ας αρχίσουν οι πολιτικοί να εργάζονται για το συμφέρον του λαού, όπως άλλωστε οφείλουν και τότε αυτόματα η συνεργασία τους με την Εκκλησία θα αποκατασταθεί, αφού θα βαδίζουν παράλληλα μεν αλλά προς την ίδια κατεύθυνση.

Παντως σε περιπτωση που αλλαξει γνωμη, σχετικα με την πολιτικη επιρροη της Εκκλησιας,
και αφησει αυτα που λεει προς τα εξω, για λαϊκη καταναλωση,
ο αγιος Μοσχας και Πασων των Ρωσιων, Κυριλλος,
αλλα και συντομα οπως επιδιωκει, και φαντασιωνεται, Κυριλλος ο πασων των ηπειρων και απαντων των θαλασσων,
αφου με μεθοδευμενες και περισπουδαστες, εκκλησιαστικο-πολιτικες κινησεις,
επιχειρει να υπερσκελισει το Πρωτοθρονο και Ιστορικο και Μαρτυρικο Οικουμενικο Πατριαρχειο,
και τον Πατριαρχη του Γενους των Ορθοδοξων, κ.κ. Βαρθολομαιο,
ας συμβουλευθει τον Pontifex Maximus Benedict XVI,
o οποιος εχει διδακτορικο στην πολιτικη επιρροη, και την ιντριγκα,
οπως και ολοι οι προκατοχοι του, ανα τους αιωνες εκει στο Βατικανο..

Ουτως η αλλως, κανονιζουν τα επιτελεια τους,
για το κοντινο μελλον μια συναντηση αγαπης και αλληλοκατανοησης..

Θα συννενοηθουν μια χαρα, να στριμωξουν τον Βαρθολομαιο,
ο ενας εκ δεξιων, και ο αλλος εξ αριστερων.

Ταπεινοι και απλοι, να ειμαστε, και να προσπαθουμε γιαυτο,
αλλα αφελεις και ελαφρομυαλοι, ομως δεν πρεπει να ειμαστε,
αδελφοι εν Χριστω.

Γιατι και αυτο, αμαρτια ειναι..

Αυτά που διαβάζω εδώ , και που προέρχονται από τον Μακαριώτατο Μόσχας Κύριλο , μου αποπνέουν μία Αγιοπνευματική αύρα και τίποτα άλλο.

Συμφωνώ δηλαδή, ότι δεν θα πρέπει να έχει καμία πολιτική υπόσταση η θέση της Εκκλησίας , ιδιαίτερα δε, μέσα στα τεκταινόμενα , των πολιτικών.

Κατόπιν αυτού , χρειάζεται μεγάλη διάκριση, από τους Ιεράρχες, της Μεγάλης Του Χριστού Εκκλησίας , στο πως θα χειριστούν τα θέματα της πολιτικής , οι οποίοι Ιεράρχες, πέραν του ποιμαντικού (πνευματικού) έργου τους , καλούνται να βοηθήσουν και στα υλικά προβλήματα του ποιμνίου τους.
Ως άλλοι Ηγούμενοι Μοναστηριού, θυσιάζουν την προσωπική τους γαλήνη, για να κάνουν το καθήκον τους,
το οποίο είναι , … το υπούργημα του Χριστεπώνυμου λαού.

Ο Κύριος μας διά πρεσβειών της Υπεραγίας μας Θεοτόκου
να τους Σκέπει Φρουρεί και Φυλάτει.
Δόξα Σοι ο Θεός

Όταν υπάρχει κοινωνικός σχηματισμός με οργάνωση, δράση, ιεραρχία, και πιστεύω, αναπόφευκτα έχει και αυξημένη πολιτική επιρροή, είτε το θέλει ο ίδιος είτε όχι, είτε του το αναγνωρίζουν είτε όχι.
Αυτό συμβαίνει με όλες τις οργανωμένες κοινωνικές ομάδες.
Λέγοντας πολιτική επιρροή εννοούμε, την δύναμη εκείνη η οποία είναι δυνατόν να διαμορφώσει, να προσδιορίσει, ή έστω να ληφθεί υπ’ όψιν η θέληση και η βούλησή της, στην τελική ισορροπία όλων των δυνάμεων, αυτών που διαμορφώνουν την κάθε χρονική περίοδο, την με όποιο τρόπο, μέθοδο ή σύστημα εφαρμόζεται η τελική εξουσιαστική επιβολή και των κανόνων ΄΄δικαίου΄΄ της.
Κατ΄εξοχήν κοινωνικοί σχηματισμοί σε ορισμένες χώρες, με εκπεφρασμένη την βούλησή τους να ασκήσουν εξουσία είναι τα πολιτικά κόμματα, στις ΄΄δημοκρατίες΄΄ τουλάχιστον, σε άλλες χώρες είναι δυνατόν να υπάρχουν άλλου είδους σχηματισμοί συμφερόντων που ασκούν εξουσία.

Υπό την έννοια αυτή η Εκκλησία έχει το μερίδιο πολιτικής επιρροής που της ανήκει, που αν και μεγάλο, απέχει όμως να το εκμεταλλεύεται έχοντας στόχους και επιδιώξεις πολιτικού οργανισμού, και αυτό εννοεί ο Μόσχας, ότι δεν πρέπει να επιθυμεί και να επιδιώκει πολιτική κρατική εξουσία, διότι έτσι θα εκτραπεί του σκοπού της, και αυτό είναι το μόνο βέβαιο.

Επειδή ακριβώς λοιπόν η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει και σημαίνουσα πολιτική επιρροή, αυτός είναι και ο λόγος που ορισμένοι επιθυμούν να την φιμώσουν, να την περιορίσουν, και αν ήταν δυνατόν να την εξαφανίσουν από προσώπου γης. Οι άλλες θρησκείες δεν ενοχλούν καθόλου, αλλά αντίθετα ως προϊόντα ψεύδους και πλάνης, είναι βούτυρο στο ψωμί του άρχοντα του κόσμου τούτου και των οργάνων του στην άσκηση εξουσίας.

Η παγίδα όμως, αυτής καθ’ αυτής της δυνάμεως της Εκκλησίας με το πολυπληθές ΄΄ποίμνιο΄΄, δεν αφήνει κατά καιρούς ανεπηρέαστους ορισμένους ηγέτες της, και έχουμε το κατ’ εξοχήν παράδειγμα του Παπικού φαινόμενου.

Παρ’ ημίν φρόντισε και φροντίζει η κεφαλή της Εκκλησίας ο Κύριος, να έχουμε δια σκληρών και αδυσώπητων διαχρονικά δοκιμασιών ταπεινότερο φρόνημα……

“η Εκκλησία έχει μόνο ένα τρόπο να επηρεάσει την εξουσία, τους αδύναμους, τους πλούσιους, του φτωχούς και τους μορφωμένους – με το να κηρύττει τον ζωντανό λόγο του Θεού”.

Φυσικά και συμφωνώ
Αλλά είναι τόσο λεπτά θέματα αυτά που μπορεί κι εμείς να καταλάβουμε λάθος κάποια δήλωση
Πιστεύω ότι μιλά για την πολιτική επιρροή και όχι ότι δεν πρέπει να έχει λόγο και άποψη η Εκκλησία για τις αποφάσεις του κράτους που την αφορούν

Captain Yiannis έγραψε:Αυτά που διαβάζω εδώ , και που προέρχονται από τον Μακαριώτατο Μόσχας Κύριλο , μου αποπνέουν μία Αγιοπνευματική αύρα και τίποτα άλλο.

Συμφωνώ δηλαδή, ότι δεν θα πρέπει να έχει καμία πολιτική υπόσταση η θέση της Εκκλησίας , ιδιαίτερα δε, μέσα στα τεκταινόμενα , των πολιτικών.

Κατόπιν αυτού , χρειάζεται μεγάλη διάκριση, από τους Ιεράρχες, της Μεγάλης Του Χριστού Εκκλησίας , στο πως θα χειριστούν τα θέματα της πολιτικής ,
οι οποίοι Ιεράρχες, πέραν του ποιμαντικού (πνευματικού) έργου τους , καλούνται να βοηθήσουν και στα υλικά προβλήματα του ποιμνίου τους.
Ως άλλοι Ηγούμενοι Μοναστηριού, θυσιάζουν την προσωπική τους γαλήνη, για να κάνουν το καθήκον τους,
το οποίο είναι , … το υπούργημα του Χριστεπώνυμου λαού.

Ο Κύριος μας διά πρεσβειών της Υπεραγίας μας Θεοτόκου
να τους Σκέπει Φρουρεί και Φυλάτει.
Δόξα Σοι ο Θεός

Αισθάνομαι την ανάγκη να συμπληρώσω, ή μάλλον να διευκρινίσω στο κείμενό μου ότι ,
υπάρχει ενίοτε η ανάγκη … , οι Ποιμαίνοντες , να λάβουν θέση και επί πολιτικών θεμάτων, χωρίς αυτό να τους εντάσσει απαραίτητα σε οποιοδήποτε πολιτικό σχήμα, .
Αυτό βέβαια , θα πρέπει να γίνετε πάντα μέσα στα πλαίσια του Υπουργήματός τους, και με την μεγίστη Διάκριση, προκειμένου να μην σκανδαλίσουν.

Δανείζομαι την ερμηνεία της λέξεως που χρησιμοποιώ παραπάνω, … σαν πλεονασμό βέβαια , το θεωρώ όμως απαραίτητο ....., ο νοών νοείτω,
και ζητώ ... να με συγχωρήσετε


Τεκταινόμενα


Το ομηρικό ρήμα τεκταίνομαι (μετοχή του οποίου είναι τα τεκταινόμενα) έχει αρχική σημασία εργάζομαι ως τέκτων (δηλ. μάστορας), μαστορεύω.

Ωστόσο ήδη στην αρχαία ελληνική χρησιμοποιείται συχνότατα με κακή σημασία και σημαίνει δολίως τι κατασκευάζω, επινοώ, χαλκεύω, δολοπλοκώ, μηχανορραφώ.

Επομένως τα τεκταινόμενα λέξη που συχνά χρησιμοποιούμε λανθασμένα για να προσδιορίσουμε γενικά τα συμβαίνοντα
είναι κυρίως «τα σχεδιαζόμενα με δόλο».


Αυτό γιά τους πολιτικούς μας …. , που ο Κύριος να τους φωτίζει.

filotas έγραψε: Ο κ. Κύριλλος απαντώντας σε επιστολές των τηλεθεατών, τόνισε: “Η Εκκλησία δεν πρέπει να έχει πολιτική επιρροή στην Κυβέρνηση”.

“Αν η Εκκλησία μετατρέπεται σε πολιτική δύναμη, χάνει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας και του λαού”, πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο Πατριάρχης Μόσχας.

Ο Προκαθήμενος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, σε άλλο σημείο της εκπομπής ανέφερε, ότι “η Εκκλησία έχει μόνο ένα τρόπο να επηρεάσει την εξουσία, τους αδύναμους, τους πλούσιους, του φτωχούς και τους μορφωμένους – με το να κηρύττει τον ζωντανό λόγο του Θεού”.

Η Εκκλησία έχει πνευματική επιρροή σε όλα τα μέλη της και είναι λογικό να επηρεάζεται και η πολιτική εξουσία. Το να ζητάει η Εκκλησία σωστή αγωγή των παιδιών στα σχολεία, είναι μέσα στα δικαιώματά της, όως και το να καλεί τους πιστούς να μην εφαρμόσουν κάποιους θεσμούς, όπως πχ του πολιτικού γάμου.
Μπορεί ακόμη και να έθει σε κρούση με την πολιτεία όταν η τελευταία έχει ως σκοπό να απομακρύνει τους πολίτες από την Ορθοδοξία. Πχ η Εκκλησία, κατά την άποψή μου θα πρέπει να εκφράσει την αντίθεσή της στην υποχρεωτική κάρτα του πολίτη, εφόσον αυτή περιέχει το περίφημο chip και εάν δεν πετύχει να γίνει μη υποχρεωτική, τότε οφείλει να ζητήσει από τους πιστούς να μην την παραλάβουν, συμβουλεύοντάς τους και το τι θα κάνουν από εκείνη τη στιγμή και μετά.
Αυτά όλα δεν αποτελούν πολιτική επιρροή. Η τελευταία, κατά την άποψή μου, εμπεριέχεται στις συναλλαγές μεταξύ του αργηγού μιας Εκκλησίας και του αρμόδιου Υπουργού, ή του Πρωθυπουργού και καλύπτει άλλα συμφέροντα, μη Χριστιανικά.