"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Θα ήθελα την άποψή σας πάνω σε ένα θέμα που αντιμετωπίζω εδώ και πολλά χρόνια.

Μεγάλωσα μέσα στην Εκκλησία και στα μοναστήρια, που φυσικά δεν πήγαινα μόνη μου, αλλά με τη μητέρα μου. Οι συγγενείς και οι γνωστοί όλο αυτό δεν το έβλεπαν με καλό μάτι και άρχισαν τον πόλεμο λέγοντας ότι εκεί που πάω θα μου κάνουν πλύση εγκεφάλου, θα κλειστώ σε μοναστήρι και όλα αυτά τα ωραία. Δεν θα μπω στον κόπο να σας πω τι άκουγε η μητέρα μου, τα ξέρετε. Εγώ δεν αντιδρούσα. Έκανα αυτό που ήθελα και δεν έδινα σημασία. Δεν μπορούσα βέβαια να κάνω και κάτι άλλο λόγω ηλικίας, καθάριζε η μαμά για μένα. Μεγαλώνοντας όμως άρχισα να αντιδρώ και να απαντάω. Το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο και χειρότερο, γιατί έφτανα στο σημείο να μαλώνω και να χάνω την ψυχική μου ηρεμία. Οπότε αποφάσισα πάλι να ακούω και μην μιλάω. Μετά από τόσα χρόνια δεν έχουν καταλάβει ότι δεν πρόκειται να αλλάξω ζωή επειδή έτσι τους αρέσει και η κατάσταση παραμένει η ίδια. Και το καλύτερο τώρα είναι ότι είμαι 30 χρονών ανύπαντρη και φταίει η εκκλησία κλπ. Τις επιλογές μου δεν τις σκέφτονται καθόλου, δεν υπάρχουν. Με κούρασαν! Τους συγγενείς δυστυχώς δεν τους διαλέγουμε και αναγκαστικά συνυπάρχουμε. Ξέρω ότι δεν θα σταματήσει όλο αυτό ό,τι κι αν κάνω, αλλά προσπαθώ να βρω την πιο ανώδυνη για όλους μας αντιμετώπιση.

Πως αντιμετωπίζεται εσείς ίδιες ή παρόμοιες καταστάσεις;

γραφουμε στο φόρουμ!
Δεν κοροιδευω, σοβαρα μιλάω.
Παρόμοιες καταστάσεις ζούμε όλοι.
Θα τοποθετηθώ πιο αργά

Άχ πόσο πολύ σε νιώθω!!! Δε λέγεται. Παιδιά μια Θεία μου αδερφή του πατέρα μου είναι άρρωστη. Οι γιατροί λένε και λένε και ματαλένε. Όταν μας ενημέρωσε τηλεφωνικός πριν ένα μήνα γιατι εμείς Γιάννενα αυτή Αθήνα, μου ξέφυγε εκεί που καθόμασταν στο τραπέζι με το σόι (μην φανταστείτε 2 άτομα και εγώ και η μάνα μου) η σκέψη ότι πριν κάνει ότιδήποτε, απο χημειοθεραπείες αγωγές εισαγωγή κτλ να εξολομογηθεί, είπα πρέπει να παέι να εξολολογηθεί (άκου τώρα ποιός μιλάει γαι εξομολόγηση ) ξέρετε τι απάντησαν? .... ναι!!! σιγά μην εξολομογηθει, δεν τα πιστεύω εγώ αυτά.... Έσκυψα το κεφάλι 300 μέτρα κάτω απο την γη. Τι να απαντούσα? Είπα ότι ...αλήθεια πρέπει να παέι.... και σώπασα!!!

marinam έγραψε:Άχ πόσο πολύ σε νιώθω!!! Δε λέγεται. Παιδιά μια Θεία μου αδερφή του πατέρα μου είναι άρρωστη. Οι γιατροί λένε και λένε και ματαλένε. Όταν μας ενημέρωσε τηλεφωνικός πριν ένα μήνα γιατι εμείς Γιάννενα αυτή Αθήνα, μου ξέφυγε εκεί που καθόμασταν στο τραπέζι με το σόι (μην φανταστείτε 2 άτομα και εγώ και η μάνα μου) η σκέψη ότι πριν κάνει ότιδήποτε, απο χημειοθεραπείες αγωγές εισαγωγή κτλ να εξολομογηθεί, είπα πρέπει να παέι να εξολολογηθεί (άκου τώρα ποιός μιλάει γαι εξομολόγηση ) ξέρετε τι απάντησαν? .... ναι!!! σιγά μην εξολομογηθει, δεν τα πιστεύω εγώ αυτά.... Έσκυψα το κεφάλι 300 μέτρα κάτω απο την γη. Τι να απαντούσα? Είπα ότι ...αλήθεια πρέπει να παέι.... και σώπασα!!!

Δεν φανταζεστε ποσο σας νιωθω..πριν 1 μηνα περιπου η γιαγια μου ηταν στο νοσοκομειο σε σοβαρη κατασταση και εγω ντρεπομουν να πω να την κοινωνησουν..για να μην πουν παλι τα γνωστα για εμενα. Ευτυχως το ειπα και δεν την κοινωνησαν τοτε αλλα αργοτερα αφου βγηκε απο το νοσοκομειο. Κατι ειναι και αυτο.
Γενικα νομιζω οτι δεν πρεπει να απανταμε σε αυτα που μας λενε αλλα να κανουμε υπομονη..ομολογω ομως οτι δεν αντεχω παντα και πολλες φορες υποκυπτω και μετα αναρωτιεμαι ετσι ειναι ο σωστος χριστιανος? οχι βεβαια

marinam έγραψε: Είπα ότι ...αλήθεια πρέπει να παέι....

Πολύ σωστά έπραξες για μένα. Την Αλήθεια δεν πρέπει να την κρατάμε για μας...

christmas08 έγραψε:Γενικα νομιζω οτι δεν πρεπει να απανταμε σε αυτα που μας λενε αλλα να κανουμε υπομονη..ομολογω ομως οτι δεν αντεχω παντα και πολλες φορες υποκυπτω και μετα αναρωτιεμαι ετσι ειναι ο σωστος χριστιανος? οχι βεβαια

Συμφωνώ ότι πρέπει να κάνουμε υπομονή...αλλά μπορούμε όμως να ανεχόμαστε την οποιαδήποτε προσβολή και την αδιακρισία των συγγενών μας και να μην παίρνουμε θέση, να μην υπερασπιζόμαστε την πίστη μας; Και μέχρι πιο σημείο μπορούμε εμείς να φτάσουμε; Είναι δύσκολα πάντως...

polina έγραψε: Πως αντιμετωπίζεται εσείς ίδιες ή παρόμοιες καταστάσεις;

Καταρχάς μην νομίζεις ότι είσαι η μόνη κοπέλα που περνά κάποιου είδους πίεση ,αν κάποιος θέλει να ασχολείται με τις ζωές των άλλων έχει "υλικό" πάντα
Αν δεν ήσουν της Εκκλησίας και δεν είχες παντρευτεί τα ίδια θα άκουγες
Αν είχες παντρευτεί αλλά δεν τους άρεσε ο γαμπρός τα ίδια θα άκουγες
Αν είχες παντρευτεί και είχες χωρίσει για Χ-Ψ λόγους τα ίδια θα άκουγες
Αν είχες παντρευτεί και βίωνες άσχημες καταστάσεις και δεν χώριζες τα ίδια θα άκουγες
Που θέλω να καταλήξω ; πως σε αυτή τη ζωή πάντα οι άλλοι έχουν άποψη για την ζωή τη δική μας .Ολοι έχουν μια καλύτερη άποψη μια καλύτερη γνώμη
Η λύση ποιά είναι ; να μην σε απασχολεί η γνώμη την άλλων .Δεν βρίσκω το λόγο γιατί θα πρέπει
Προσωπικά δεν με απασχολεί η γνώμη των άλλων για μένα παρά μόνο αυτών των ανθρώπων που εγώ έχω επιλέξει να με απασχολεί η γνώμη τους
Δεν μιλάω μόνο για συγγενείς αλλά και γενικότερα
Ο καθένας αποφασίζει για το πως θέλει να αντιμετωπίσει την ζωή του
Είσαι εσύ καλά ; νιώθεις εσύ μέσα σου γεμάτη και χαρούμενη με τις επιλογές σου ; αυτό έχει σημασία

Συμφωνώ με τον Μάνο.

lovethink έγραψε:Είσαι εσύ καλά ; νιώθεις εσύ μέσα σου γεμάτη και χαρούμενη με τις επιλογές σου ; αυτό έχει σημασία

Πρέπει να καταλάβουμε μιά για πάντα ότι ο δρόμος της Πίστεως δεν είναι με ροδοπέταλα στρωμένος, είναι μοναχικός και δύσκολος.

Αλλά ο Θεός δεν θα μας αφήσει ποτέ.

Ακόμα κι' αν έχουμε 100 πίκρες και μιά χαρά, ε, αυτή η χαρά πάντοτε θα επισκιάζει κάθε θλίψη.

panagiotisspy έγραψε:Συμφωνώ με τον Μάνο.

lovethink έγραψε:Είσαι εσύ καλά ; νιώθεις εσύ μέσα σου γεμάτη και χαρούμενη με τις επιλογές σου ; αυτό έχει σημασία

Πρέπει να καταλάβουμε μιά για πάντα ότι ο δρόμος της Πίστεως δεν είναι με ροδοπέταλα στρωμένος, είναι μοναχικός και δύσκολος.

Αλλά ο Θεός δεν θα μας αφήσει ποτέ.

Ακόμα κι' αν έχουμε 100 πίκρες και μιά χαρά, ε, αυτή η χαρά πάντοτε θα επισκιάζει κάθε θλίψη.

\

Οταν λέω "νιώθεις γεμάτη και χαρούμενη με τις επιλογές σου" αυτό εννοώ
Δεν εννοώ ότι είσαι συνέχεια μέσα στη καλή χαρά .Είναι σημαντικός παράγοντας ότι κάνουμε να το κάνουμε με χαρά και να το θέλουμε
Τον αγώνα μας σαν άνθρωποι ,ο καθένας τον προσωπικό του αγώνα ,όλη του η ζωή , οι επιλογές του , να είναι αποτέλεσμα δικών του επιλογών κι όχι των άλλων
Τουλάχιστον τώρα το 2010

Να αποφεύγουμε τα πολλά πολλά με όλους αυτούς και να βρίσκουμε ανθρώπους με τα ίδια ενδιαφέροντα με τα δικά μας,όπως πολύ σωστά είπε κάποιος παραπάνω να γράφουμε στο forum.

lovethink έγραψε: να μην σε απασχολεί η γνώμη την άλλων .Δεν βρίσκω το λόγο γιατί θα πρέπει
Προσωπικά δεν με απασχολεί η γνώμη των άλλων για μένα παρά μόνο αυτών των ανθρώπων που εγώ έχω επιλέξει να με απασχολεί η γνώμη τους
Δεν μιλάω μόνο για συγγενείς αλλά και γενικότερα
Ο καθένας αποφασίζει για το πως θέλει να αντιμετωπίσει την ζωή του
Είσαι εσύ καλά ; νιώθεις εσύ μέσα σου γεμάτη και χαρούμενη με τις επιλογές σου ; αυτό έχει σημασία

Δεν με απασχολεί η γνώμη τους...Τους φίλους τους διαλέγουμε, τους συγγενείς μας όμως όχι...Δεν ξέρω πως να τους αντιμετωπίσω όταν πέφτουν όλοι πάνω μου και με βομβαρδίζουν με την αδιακρισία τους, λες κι αυτοί ξέρουν το καλό μου...Εγώ πολύ καλά είμαι με αυτό που είμαι, ότι κι αν είναι τέλος πάντων!