Σύμμαχος όλων των εκκλησιομάχων ο μητροπολίτης Μεσσηνίας
Δημοσιεύτηκε: Σάβ Δεκ 26, 2009 8:58 am
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ
Παραθέτω αυτούσιο άρθρο από τον τελευταίο 'Ορθόδοξο Τύπο' της 25/12/09
Τάσσεται δημοσίως υπέρ του χωρισμού Κράτους–Εκκλησίας
ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΩΝ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
δεν έχει αντίρρησιν να απομακρυνθούν τα θρησκευτικά σύμβολα από τους δημοσίους χώρους. Χαρακτηρίζει «ανίδεους» και με «φασίζουσα σκέψιν» όσους αντιδρούν εις τους διαλόγους μετά των Παπικών. και κατά συνέπειαν και εναντίον όσων υπέγραψαν την «Ομολογίαν Πίστεως».
Καυτά ερωτήματα προς τον Μεσσηνίας
Οι Εκκλησιομάχοι όλων των πολιτικών παρατάξεων απέκτησαν ένα μεγάλον σύμμαχον εις τα σχέδια των διά τον χωρισμόν Κράτους–Εκκλησίας, αλλά και εις το μεγάλον στόχον τους, ο οποίος είναι η απομάκρυνσις των θρησκευτικών συμβόλων και ο απογαλακτισμός του Κράτους από την Ορθοδοξίαν. Πρόκειται διά τον Μητροπολίτην Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομον, ο οποίος έχει την φήμην του «υπέρ προοδευτικού» εις την Διοικούσαν Εκκλησίαν και την εκπροσωπεί και εις τους Θεολογικούς Διαλόγους μετά των Παπικών.
Ο Μητροπολίτης εις συνέντευξιν, την οποίαν παρεχώρησεν εις το περιοδικόν «Flash Μεσσηνίας», τάσσεται υπέρ του χωρισμού Εκκλησίας και Κράτους, ενώ δεν έχει αντίρρησιν να απομακρυνθούν τα θρησκευτικά σύμβολα από τους δημοσίους χώρους. Την συνέντευξιν ανεδημοσίευσεν η εφημερίς «Έθνος» της 15ης Δεκεμβρίου. Συμφώνως με όσα έγραψε το «Έθνος»: «Απόψεις που θεωρούνται ριζοσπαστικές και θα προκαλέσουν αναταράξεις στο εσωτερικό της Εκκλησίας υποστηρίζει ο μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, σε συνέντευξη που έδωσε στο τεύχος Δεκεμβρίου του περιοδικού «Flash Μεσσηνίας».
Ο κ. Χρυσόστομος, ο οποίος θεωρείται ότι ανήκει στο “κλίμα” του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, τάσσεται υπέρ του διαχωρισμού Κράτους και Εκκλησίας λέγοντας: “δεν είναι η πρώτη φορά που το λέω, είμαι υπέρ του διαχωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τί είναι αυτό που ονομάζουμε διακριτοὶ ρόλοι”.
Απαντώντας επίσης σε ερώτηση γιά το ζήτημα της απομάκρυνσης των θρησκευτικών συμβόλων από δημόσιους χώρους δηλώνει: “Δεν έχω καμμία αντίρρηση. Η Εκκλησία δεν μένει στο επίπεδό των συμβόλων. Είτε μπεί είτε δεν μπεί η εικόνα στο δικαστήριο, εξαρτάται από τη συνείδηση του δικαστή αν θα είναι δίκαιος ή όχι. Όπως είμαι αντίθετος και με τον όρκο. Σημασία έχει ο σεβασμός προς το σύμβολο και όχι η απλὴ παρουσία του. Μόνο έτσι θα διασωθεί η αξία του”.
Η θέση του μητροπολίτη Μεσσηνίας είναι μάλιστα ότι τέτοιας φύσης ζητήματα αντιμετωπίζονται με πολλὴ επιπολαιότητα. “Από την Πολιτεία, δυστυχώς, με λαϊκισμό, από την Εκκλησία με στρουθοκαμηλισμό”, σημειώνει στη συνέντευξη.
Επικρίσεις
Ο κ. Χρυσόστομος εμφανίζεται εξαιρετικά επικριτικός και γιά την ακύρωση κάθε προοδευτικής κίνησης στον χώρο της Εκκλησίας από συντηρητικούς κύκλους επισημαίνοντας: “δέν ξέρω τί είναι, πάντα υπάρχει μιά αόρατη δύναμη, δεν ξέρω ποιά είναι αυτή, δεν μπορώ να τη χαρακτηρίσω ούτε να την προσδιορίσω, η οποία ό,τι φιλοπρόοδο υπάρχει προσπαθεί να το φρενάρει και να το φέρει πίσω”.
Όπως διευκρινίζει, υπήρξαν αντιδράσεις και όταν ο Μακαριστός Χριστόδουλος εισηγήθηκε απλοποίηση της αμφίεσης των ιερέων, αλλά και όταν επιχείρησε να καθιερώσει τη χρήση της δημοτικής γλώσσας στη λατρεία. Αποψη εκφέρει και γιά τις προγαμιαίες σχέσεις υπογραμμίζοντας: “γιά τους ανθρώπους που βρίσκονται στον χώρο της Εκκλησίας η σχέση αυτὴ πρέπει να ιεροποιηθεί διά του γάμου. Πέραν αυτού, ο κάθε άνθρωπος που θέτει τον εαυτό του εκτός των ορίων της Εκκλησίας, είναι ελεύθερος να ζήσει όπως θέλει”.
Ο μητροπολίτης, που είναι και αντιπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος στον Διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς, ασκεί σκληρὴ κριτικὴ σε όσους τάσσονται κατά της συνεννόησης (σ.σ.: υπενθυμίζεται ότι ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφεὶμ υποστηρίζει κείμενο, που υπογράφουν λαϊκοὶ και κληρικοὶ εναντίον του διαλόγου) κάνοντας λόγο γιά “ανίδεους” και γιά “φασισμό της σκέψης”».
Ερωτήματα
Αυτά υποστηρίζει ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, Καθηγητής Πανεπιστημίου.
Θέλομεν όμως να τον ερωτήσωμεν:
1ον) Πώς σχολιάζει τάς θέσεις του Προέδρου του Αρείου Πάγου κ. Καλαμίδα, ο οποίος ετάχθη δημοσίως εναντίον της αποφάσεως του Ευρωδικαστηρίου διά την απομάκρυνσιν του Τιμίου Σταυρού και των θρησκευτικών συμβόλων εκ των δημοσίων καταστημάτων;
2ον) Πώς σχολιάζει τάς θέσεις βουλευτών, της Ελλάδος, της Κύπρου αλλά και άλλων χωρών, οιοποίοι τάσσονται υπέρ της παρουσίας των θρησκευτικών συμβόλων εις τα δημόσια καταστήματα–σχολεία;
3ον) Πώς εννοεί τον χωρισμόν ΚράτουςΕκκλησίας; Μήπως με τον τερματισμόν των δικαιωμάτων, τα οποία έχουν σήμερον οι Μητροπολίται; Μήπως με την κατάργησιν της δημοσιοϋπαλληλίας των Μητροπολιτών, οι περισσότεροι εκ των οποίων ασκούνται εις διοικητικά καθήκοντα, παρά εις πνευματικά και ποιμαντικά;
Μήπως με την διατήρησιν των προνομίων και το ανεξέλεγκτον των Μητροπολιτών και την κατάργησιν της μισθοδοσίας του εφημεριακού κλήρου υπό του Κράτους; Μήπως με τον πλήρη εξοβελισμόν της διδασκαλίας των Θρησκευτικών από τα σχολεία, την περιθωριοποίησιν των Θεολόγων και την διακήρυξιν ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία κακώς αναγνωρίζεται ως επικρατούσα;
4ον) Συμμερίζεται την κυβερνητικήν άποψιν ότι ο μή χωρισμός Κράτους–Εκκλησίας είναι εις βάρος του Κράτους Δικαίου;
5ον) Πώς εννοεί τον προοδευτισμόν; και ποίαι είναι αι φιλοπρόοδοι δυνάμεις, αι οποίαι «φρενάρονται» υπό της αοράτου δυνάμεως των συντηρητικών κύκλων; Μήπως αι φιλοπρόοδοι δυνάμεις τρέπονται εις άτακτον φυγήν, όταν «ξυπνά» η εκκλησιολογική συνείδησις του πιστού λαού, ο οποίος εναντιώνεται εις τάς καινοτομίας και ματαιώνει τα σχέδια των προοδευτικών, ως συνέβη και με την ματαίωσιν των σχεδίων του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Χριστοδούλου, ο οποίος ήθελε να επιβάλη το κοντόρασον εις τους κληρικούς κόντρα εις την παράδοσιν και την χρήσιν της δημοτικής γλώσσης εις την λατρείαν; Διατί τρέπονται εις άτακτον υποχώρησιν από τα σχέδια των, όταν αντιδρά ο πιστός λαός;
Μήπως φοβούνται ότι θα αδειάσουν και άλλο αι Εκκλησίαι, οι εφημέριοι των οποίων είδον το ποίμνιόν των να απομακρύνεται εξ αυτών εξ αιτίας πόρνων, ομοφυλοφίλων και άλλων σκανδαλοποιών Μητροπολιτών, οι οποίοι εζήτουν από την Αρχήν Προσωπικών Δεδομένων να αποφανθή ότι ο Μητροπολίτης έχει προσωπικήν ζωήν και ως εκ τούτου δικαίωμα εις την ομοφυλοφιλίαν κ.λπ.;
Αν έχουν «κότσια» οι φιλοπροοδευτικοί, ας αποτολμήσουν καινοτομίας και θα ίδωμεν, εάν οιπιστοί θα τους ακολουθήσουν ή εάν θα τους γκρεμίσουν από τους θρόνους των;
Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας τάσσεται και υπέρ του συμφώνου ελευθέρας συμβιώσεως δι᾽εκείνους, οι οποίοι ευρίσκονται εκτός Εκκλησίας; Είναι δυνατόν, όμως, μέλη της Ιεραρχίας (δέν είναι μόνον ο Μεσσηνίας) να εκφράζωνται δι᾽ αυτού του τρόπου; Διότι οιπερισσότεροι εξ αυτών, οι οποίοι καταφεύγουν εις τους πολιτικούς γάμους ή εις τα σύμφωνα ελευθέρας συμβιώσεως, με την πάροδον των ετών, καταφεύγουν και εις την Εκκλησίαν.
Η Ποιμαίνουσα, όμως, Εκκλησία δεν έχει υποχρέωσιν να διαφωτίζη την αναγκαιότητα του Ιερού θεσμού του γάμου ή να κάμνη αγώνα διά την συγκρότησιν οικογενειών «δεμένων» με το Ιερόν Μυστήριον του γάμου; Μήπως όμως κάμνει αγώνα εναντίον των αμβλώσεων–εκτρώσεων ή εναντίον των αιρέσεων; (Ελάχιστοι οι Μητροπολίται, οι οποίοι προβαίνουν εις ένα τοιούτον αγώνα). Όταν η Διοικούσα Εκκλησία διακηρύσση ότι δεν την αφορά το σύμφωνον ελευθέρας συμβιώσεως, ως διακηρύσσει και ο Μεσσηνίας, τότε δεν κάμνει αγώνα διά να αυξήση το ποίμνιον της Εκκλησίας αλλά λέγει και εις τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, οι οποίοι έχουν μερικήν επαφήν με την Εκκλησίαν (τέσσαρας φοράς το έτος), ότι δύνανται να ακολουθήσουν την οδόν εκείνων, οι οποίοι ευρίσκονται «εκτός Εκκλησίας», είναι βαπτισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί αλλά δεν θέλουν καμμίαν σχέσιν με τα μυστήρια της Εκκλησίας. Ποίος θα πείση τον «χαλαρόν χριστιανόν» ότι το σύμφωνον ελευθέρας συμβιώσεως δεν είναι κάτι, το οποίον αντιβαίνει εις θεσμούς, παραδόσεις και μυστήρια; Όχι πάντως το φιλοπρόοδον τμήμα της Ιεραρχίας.
Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας, όμως, κατηγορεί, όσους υπέγραψαν την «Ομολογίαν Πίστεως» (εμμέσως πλήν σαφώς) ως «ανίδεους» αλλά και διά «φασισμό της σκέψης». Άραγε η Ιεραρχία, η οποία διεκήρυξε ότι αι αποφάσεις της Μικτής Θεολογικής Επιτροπής της Κύπρου (περί του Πρωτείου του Πάπα) δεν δεσμεύουν την Εκκλησίαν της Ελλάδος είναι «ανίδεος» καί «φασίζουσα» ως πρός το σκεπτικόν; Είναι δέ γνωστόν ότι η απόφασις της Ιεραρχίας ελήφθη μετά τάς δυναμικάς αντιδράσεις του πιστού λαού, αι οποίαι προεκλήθησαν από την «Ομολογίαν Πίστεως». Είναι δυνατόν όμως να αποκαλή Καθηγητάς Πανεπιστημίου και μάλιστα ρασοφόρους, Θεολόγους όλων των βαθμίδων της Εκπαιδεύσεως, Καθηγουμένους Ιερών Μονών με μεγάλην φήμην, Κληρικούς, Λαϊκούς και Μητροπολίτας, οι οποίοι υπέγραψαν την «Ομολογίαν Πίστεως» ως ανίδεους και με φασίζουσα σκέψιν; και πώς είναι δυνατόν να υβρίζη ουσιαστικώς τον πιστόν λαόν, ο οποίος υπέγραψεν (εις έν μόνον περιοδικόν) την «Ομολογίαν Πίστεως»; Όλοι εμείς, οι οποίοι υπεγράψαμεν την «Ομολογίαν Πίστεως» έχομεν το δικαίωμα να ελέγχωμεν και να αντιδρώμεν εκάστην φοράν, κατά την οποίαν πιστεύομεν ότι προδίδεται η Ορθόδοξος Πίστις. και αυτό επράξαμεν με την «Ομολογίαν Πίστεως» και τάς αντιδράσεις μας, διά όσα επρόκειτο να συμβούν εις την Κύπρον.
Εμείς οι«ανίδεοι» και «φασίζοντες» υπεχρεώσαμεν την Ιεραρχίαν να διαφοροποιηθή εκ του Οικουμενικού Πατριαρχείου διά τα τεκταινόμενα εις την Κύπρον.
Εμείς επροκαλέσαμεν κρίσιν εις τους κόλπους της Ιεραρχίας, μέλη της οποίας αμφεσβήτησαν τούς εκπροσώπους των Ορθοδόξων ότι υπερασπίζονται σθεναρώς την αλήθειαν της Πίστεώς μας.
Εμείς, εάν χρειασθή, θα γκρεμίσωμεν από τάς θρόνους των Μητροπολίτας, οι οποίοι θά προδώσουν την Πίστιν ή θα αποδεχθούν τον απογαλακτισμόν του Κράτους από την Ορθοδοξίαν.
Από τώρα και εις το εξής θα παρακολουθώμεν στενώς τον Μεσσηνίας, ο οποίος τυχαίως κατέλαβε τον θρόνον, αλλά με νομίμους και αδιαβλήτους διαδικασίας. Όπως θα θέσωμεν και άλλους Μητροπολίτας, οι οποίοι έχουν παρομοίας θέσεις. και θα ομιλήσωμεν την κατάλληλον στιγμήν διά το συμφέρον της Εκκλησίας.
Ας το κατανοήσουν καλώς αυτό οινεωτερίζοντες Μητροπολίται.
Παραθέτω αυτούσιο άρθρο από τον τελευταίο 'Ορθόδοξο Τύπο' της 25/12/09
Τάσσεται δημοσίως υπέρ του χωρισμού Κράτους–Εκκλησίας
ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΟΜΑΧΩΝ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
δεν έχει αντίρρησιν να απομακρυνθούν τα θρησκευτικά σύμβολα από τους δημοσίους χώρους. Χαρακτηρίζει «ανίδεους» και με «φασίζουσα σκέψιν» όσους αντιδρούν εις τους διαλόγους μετά των Παπικών. και κατά συνέπειαν και εναντίον όσων υπέγραψαν την «Ομολογίαν Πίστεως».
Καυτά ερωτήματα προς τον Μεσσηνίας
Οι Εκκλησιομάχοι όλων των πολιτικών παρατάξεων απέκτησαν ένα μεγάλον σύμμαχον εις τα σχέδια των διά τον χωρισμόν Κράτους–Εκκλησίας, αλλά και εις το μεγάλον στόχον τους, ο οποίος είναι η απομάκρυνσις των θρησκευτικών συμβόλων και ο απογαλακτισμός του Κράτους από την Ορθοδοξίαν. Πρόκειται διά τον Μητροπολίτην Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομον, ο οποίος έχει την φήμην του «υπέρ προοδευτικού» εις την Διοικούσαν Εκκλησίαν και την εκπροσωπεί και εις τους Θεολογικούς Διαλόγους μετά των Παπικών.
Ο Μητροπολίτης εις συνέντευξιν, την οποίαν παρεχώρησεν εις το περιοδικόν «Flash Μεσσηνίας», τάσσεται υπέρ του χωρισμού Εκκλησίας και Κράτους, ενώ δεν έχει αντίρρησιν να απομακρυνθούν τα θρησκευτικά σύμβολα από τους δημοσίους χώρους. Την συνέντευξιν ανεδημοσίευσεν η εφημερίς «Έθνος» της 15ης Δεκεμβρίου. Συμφώνως με όσα έγραψε το «Έθνος»: «Απόψεις που θεωρούνται ριζοσπαστικές και θα προκαλέσουν αναταράξεις στο εσωτερικό της Εκκλησίας υποστηρίζει ο μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, σε συνέντευξη που έδωσε στο τεύχος Δεκεμβρίου του περιοδικού «Flash Μεσσηνίας».
Ο κ. Χρυσόστομος, ο οποίος θεωρείται ότι ανήκει στο “κλίμα” του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, τάσσεται υπέρ του διαχωρισμού Κράτους και Εκκλησίας λέγοντας: “δεν είναι η πρώτη φορά που το λέω, είμαι υπέρ του διαχωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τί είναι αυτό που ονομάζουμε διακριτοὶ ρόλοι”.
Απαντώντας επίσης σε ερώτηση γιά το ζήτημα της απομάκρυνσης των θρησκευτικών συμβόλων από δημόσιους χώρους δηλώνει: “Δεν έχω καμμία αντίρρηση. Η Εκκλησία δεν μένει στο επίπεδό των συμβόλων. Είτε μπεί είτε δεν μπεί η εικόνα στο δικαστήριο, εξαρτάται από τη συνείδηση του δικαστή αν θα είναι δίκαιος ή όχι. Όπως είμαι αντίθετος και με τον όρκο. Σημασία έχει ο σεβασμός προς το σύμβολο και όχι η απλὴ παρουσία του. Μόνο έτσι θα διασωθεί η αξία του”.
Η θέση του μητροπολίτη Μεσσηνίας είναι μάλιστα ότι τέτοιας φύσης ζητήματα αντιμετωπίζονται με πολλὴ επιπολαιότητα. “Από την Πολιτεία, δυστυχώς, με λαϊκισμό, από την Εκκλησία με στρουθοκαμηλισμό”, σημειώνει στη συνέντευξη.
Επικρίσεις
Ο κ. Χρυσόστομος εμφανίζεται εξαιρετικά επικριτικός και γιά την ακύρωση κάθε προοδευτικής κίνησης στον χώρο της Εκκλησίας από συντηρητικούς κύκλους επισημαίνοντας: “δέν ξέρω τί είναι, πάντα υπάρχει μιά αόρατη δύναμη, δεν ξέρω ποιά είναι αυτή, δεν μπορώ να τη χαρακτηρίσω ούτε να την προσδιορίσω, η οποία ό,τι φιλοπρόοδο υπάρχει προσπαθεί να το φρενάρει και να το φέρει πίσω”.
Όπως διευκρινίζει, υπήρξαν αντιδράσεις και όταν ο Μακαριστός Χριστόδουλος εισηγήθηκε απλοποίηση της αμφίεσης των ιερέων, αλλά και όταν επιχείρησε να καθιερώσει τη χρήση της δημοτικής γλώσσας στη λατρεία. Αποψη εκφέρει και γιά τις προγαμιαίες σχέσεις υπογραμμίζοντας: “γιά τους ανθρώπους που βρίσκονται στον χώρο της Εκκλησίας η σχέση αυτὴ πρέπει να ιεροποιηθεί διά του γάμου. Πέραν αυτού, ο κάθε άνθρωπος που θέτει τον εαυτό του εκτός των ορίων της Εκκλησίας, είναι ελεύθερος να ζήσει όπως θέλει”.
Ο μητροπολίτης, που είναι και αντιπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος στον Διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς, ασκεί σκληρὴ κριτικὴ σε όσους τάσσονται κατά της συνεννόησης (σ.σ.: υπενθυμίζεται ότι ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφεὶμ υποστηρίζει κείμενο, που υπογράφουν λαϊκοὶ και κληρικοὶ εναντίον του διαλόγου) κάνοντας λόγο γιά “ανίδεους” και γιά “φασισμό της σκέψης”».
Ερωτήματα
Αυτά υποστηρίζει ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, Καθηγητής Πανεπιστημίου.
Θέλομεν όμως να τον ερωτήσωμεν:
1ον) Πώς σχολιάζει τάς θέσεις του Προέδρου του Αρείου Πάγου κ. Καλαμίδα, ο οποίος ετάχθη δημοσίως εναντίον της αποφάσεως του Ευρωδικαστηρίου διά την απομάκρυνσιν του Τιμίου Σταυρού και των θρησκευτικών συμβόλων εκ των δημοσίων καταστημάτων;
2ον) Πώς σχολιάζει τάς θέσεις βουλευτών, της Ελλάδος, της Κύπρου αλλά και άλλων χωρών, οιοποίοι τάσσονται υπέρ της παρουσίας των θρησκευτικών συμβόλων εις τα δημόσια καταστήματα–σχολεία;
3ον) Πώς εννοεί τον χωρισμόν ΚράτουςΕκκλησίας; Μήπως με τον τερματισμόν των δικαιωμάτων, τα οποία έχουν σήμερον οι Μητροπολίται; Μήπως με την κατάργησιν της δημοσιοϋπαλληλίας των Μητροπολιτών, οι περισσότεροι εκ των οποίων ασκούνται εις διοικητικά καθήκοντα, παρά εις πνευματικά και ποιμαντικά;
Μήπως με την διατήρησιν των προνομίων και το ανεξέλεγκτον των Μητροπολιτών και την κατάργησιν της μισθοδοσίας του εφημεριακού κλήρου υπό του Κράτους; Μήπως με τον πλήρη εξοβελισμόν της διδασκαλίας των Θρησκευτικών από τα σχολεία, την περιθωριοποίησιν των Θεολόγων και την διακήρυξιν ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία κακώς αναγνωρίζεται ως επικρατούσα;
4ον) Συμμερίζεται την κυβερνητικήν άποψιν ότι ο μή χωρισμός Κράτους–Εκκλησίας είναι εις βάρος του Κράτους Δικαίου;
5ον) Πώς εννοεί τον προοδευτισμόν; και ποίαι είναι αι φιλοπρόοδοι δυνάμεις, αι οποίαι «φρενάρονται» υπό της αοράτου δυνάμεως των συντηρητικών κύκλων; Μήπως αι φιλοπρόοδοι δυνάμεις τρέπονται εις άτακτον φυγήν, όταν «ξυπνά» η εκκλησιολογική συνείδησις του πιστού λαού, ο οποίος εναντιώνεται εις τάς καινοτομίας και ματαιώνει τα σχέδια των προοδευτικών, ως συνέβη και με την ματαίωσιν των σχεδίων του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Χριστοδούλου, ο οποίος ήθελε να επιβάλη το κοντόρασον εις τους κληρικούς κόντρα εις την παράδοσιν και την χρήσιν της δημοτικής γλώσσης εις την λατρείαν; Διατί τρέπονται εις άτακτον υποχώρησιν από τα σχέδια των, όταν αντιδρά ο πιστός λαός;
Μήπως φοβούνται ότι θα αδειάσουν και άλλο αι Εκκλησίαι, οι εφημέριοι των οποίων είδον το ποίμνιόν των να απομακρύνεται εξ αυτών εξ αιτίας πόρνων, ομοφυλοφίλων και άλλων σκανδαλοποιών Μητροπολιτών, οι οποίοι εζήτουν από την Αρχήν Προσωπικών Δεδομένων να αποφανθή ότι ο Μητροπολίτης έχει προσωπικήν ζωήν και ως εκ τούτου δικαίωμα εις την ομοφυλοφιλίαν κ.λπ.;
Αν έχουν «κότσια» οι φιλοπροοδευτικοί, ας αποτολμήσουν καινοτομίας και θα ίδωμεν, εάν οιπιστοί θα τους ακολουθήσουν ή εάν θα τους γκρεμίσουν από τους θρόνους των;
Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας τάσσεται και υπέρ του συμφώνου ελευθέρας συμβιώσεως δι᾽εκείνους, οι οποίοι ευρίσκονται εκτός Εκκλησίας; Είναι δυνατόν, όμως, μέλη της Ιεραρχίας (δέν είναι μόνον ο Μεσσηνίας) να εκφράζωνται δι᾽ αυτού του τρόπου; Διότι οιπερισσότεροι εξ αυτών, οι οποίοι καταφεύγουν εις τους πολιτικούς γάμους ή εις τα σύμφωνα ελευθέρας συμβιώσεως, με την πάροδον των ετών, καταφεύγουν και εις την Εκκλησίαν.
Η Ποιμαίνουσα, όμως, Εκκλησία δεν έχει υποχρέωσιν να διαφωτίζη την αναγκαιότητα του Ιερού θεσμού του γάμου ή να κάμνη αγώνα διά την συγκρότησιν οικογενειών «δεμένων» με το Ιερόν Μυστήριον του γάμου; Μήπως όμως κάμνει αγώνα εναντίον των αμβλώσεων–εκτρώσεων ή εναντίον των αιρέσεων; (Ελάχιστοι οι Μητροπολίται, οι οποίοι προβαίνουν εις ένα τοιούτον αγώνα). Όταν η Διοικούσα Εκκλησία διακηρύσση ότι δεν την αφορά το σύμφωνον ελευθέρας συμβιώσεως, ως διακηρύσσει και ο Μεσσηνίας, τότε δεν κάμνει αγώνα διά να αυξήση το ποίμνιον της Εκκλησίας αλλά λέγει και εις τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, οι οποίοι έχουν μερικήν επαφήν με την Εκκλησίαν (τέσσαρας φοράς το έτος), ότι δύνανται να ακολουθήσουν την οδόν εκείνων, οι οποίοι ευρίσκονται «εκτός Εκκλησίας», είναι βαπτισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί αλλά δεν θέλουν καμμίαν σχέσιν με τα μυστήρια της Εκκλησίας. Ποίος θα πείση τον «χαλαρόν χριστιανόν» ότι το σύμφωνον ελευθέρας συμβιώσεως δεν είναι κάτι, το οποίον αντιβαίνει εις θεσμούς, παραδόσεις και μυστήρια; Όχι πάντως το φιλοπρόοδον τμήμα της Ιεραρχίας.
Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας, όμως, κατηγορεί, όσους υπέγραψαν την «Ομολογίαν Πίστεως» (εμμέσως πλήν σαφώς) ως «ανίδεους» αλλά και διά «φασισμό της σκέψης». Άραγε η Ιεραρχία, η οποία διεκήρυξε ότι αι αποφάσεις της Μικτής Θεολογικής Επιτροπής της Κύπρου (περί του Πρωτείου του Πάπα) δεν δεσμεύουν την Εκκλησίαν της Ελλάδος είναι «ανίδεος» καί «φασίζουσα» ως πρός το σκεπτικόν; Είναι δέ γνωστόν ότι η απόφασις της Ιεραρχίας ελήφθη μετά τάς δυναμικάς αντιδράσεις του πιστού λαού, αι οποίαι προεκλήθησαν από την «Ομολογίαν Πίστεως». Είναι δυνατόν όμως να αποκαλή Καθηγητάς Πανεπιστημίου και μάλιστα ρασοφόρους, Θεολόγους όλων των βαθμίδων της Εκπαιδεύσεως, Καθηγουμένους Ιερών Μονών με μεγάλην φήμην, Κληρικούς, Λαϊκούς και Μητροπολίτας, οι οποίοι υπέγραψαν την «Ομολογίαν Πίστεως» ως ανίδεους και με φασίζουσα σκέψιν; και πώς είναι δυνατόν να υβρίζη ουσιαστικώς τον πιστόν λαόν, ο οποίος υπέγραψεν (εις έν μόνον περιοδικόν) την «Ομολογίαν Πίστεως»; Όλοι εμείς, οι οποίοι υπεγράψαμεν την «Ομολογίαν Πίστεως» έχομεν το δικαίωμα να ελέγχωμεν και να αντιδρώμεν εκάστην φοράν, κατά την οποίαν πιστεύομεν ότι προδίδεται η Ορθόδοξος Πίστις. και αυτό επράξαμεν με την «Ομολογίαν Πίστεως» και τάς αντιδράσεις μας, διά όσα επρόκειτο να συμβούν εις την Κύπρον.
Εμείς οι«ανίδεοι» και «φασίζοντες» υπεχρεώσαμεν την Ιεραρχίαν να διαφοροποιηθή εκ του Οικουμενικού Πατριαρχείου διά τα τεκταινόμενα εις την Κύπρον.
Εμείς επροκαλέσαμεν κρίσιν εις τους κόλπους της Ιεραρχίας, μέλη της οποίας αμφεσβήτησαν τούς εκπροσώπους των Ορθοδόξων ότι υπερασπίζονται σθεναρώς την αλήθειαν της Πίστεώς μας.
Εμείς, εάν χρειασθή, θα γκρεμίσωμεν από τάς θρόνους των Μητροπολίτας, οι οποίοι θά προδώσουν την Πίστιν ή θα αποδεχθούν τον απογαλακτισμόν του Κράτους από την Ορθοδοξίαν.
Από τώρα και εις το εξής θα παρακολουθώμεν στενώς τον Μεσσηνίας, ο οποίος τυχαίως κατέλαβε τον θρόνον, αλλά με νομίμους και αδιαβλήτους διαδικασίας. Όπως θα θέσωμεν και άλλους Μητροπολίτας, οι οποίοι έχουν παρομοίας θέσεις. και θα ομιλήσωμεν την κατάλληλον στιγμήν διά το συμφέρον της Εκκλησίας.
Ας το κατανοήσουν καλώς αυτό οινεωτερίζοντες Μητροπολίται.
