Ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη στη Θρονική Εορτή

[filotas]

Η Ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στη Θρονική Εορτή:

"Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε κύριε Walter Kasper, εκπρόσωπε της Α. Αγιότητος του Πάπα και Επισκόπου Ρώμης κυρίου Βενεδίκτου του 16ου, μετά της τιμίας υμών συνοδείας,

Μετά πολλής χαράς υποδεχόμεθα υμάς και πάλιν εις τας αυλάς της καθ’ ημάς Εκκλησίας της Νέας Ρώμης, ίνα συνεορτάσωμεν την ιεράν μνήμην του ιδρυτού και προστάτου αυτής Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου.

Από μέσης καρδίας ευχαριστούμεν τω αγαπητώ ημίν εν Κυρίω αδελφώ αγιωτάτω Πάπα της παλαιάς Ρώμης κυρίω Βενεδίκτω διότι ηυδόκησε και εφέτος να αποστείλη εκπροσώπους αυτού εις την Θρονικήν Εορτήν της ημετέρας Εκκλησίας στοιχών τω από δεκαετιών καθιερωθέντι έθει της ανταλλαγής επισκέψεων κατά τας θρονικάς εορτάς των δύο παλαιφάτων και αποστολικών Εκκλησιών ημών εις επιβεβαίωσιν της βουλήσεως αυτών όπως άρουν τα επί χιλιετίαν συσσωρευθέντα εμπόδια εις την μετ’ αλλήλων πλήρη κοινωνίαν.

Εις την ενταύθα παρουσίαν υμών αποδίδομεν σπουδαίαν συμβολικήν σημασίαν, καθότι δι’ αυτής δηλούται κατά τρόπον λίαν επίσημον η βούλησις και της αγιωτάτης Εκκλησίας της Ρώμης όπως πράξη και αύτη παν το κατ’ αυτήν, ίνα επανεύρωμεν την εν τη αυτή πίστει και μυστηριακή κοινωνία ενότητα ημών κατά το θέλημα του καλέσαντος ημάς εις ενότητα «ίνα ο κόσμος πιστεύση» (Ιω. ιζ’, 21)

Ο σήμερον εορταζόμενος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος υπήρξεν, ως γνωστόν, αυτάδελφος του κορυφαίου των Αποστόλων Πέτρου, από κοινού δε εγνώρισαν τον Ιησούν και επίστευσαν εις Αυτόν.

Κοινή η πίστις των αυταδέλφων Αποστόλων, κοινή και η πίστις των Εκκλησιών, τας οποίας ούτοι ίδρυσαν και καθηγίασαν δια του κηρύγματος και του μαρτυρίου των.

Την κοινήν ταύτην πίστιν εδογμάτισαν οι κοινοί Πατέρες των Εκκλησιών ημών συνελθόντες εξ ανατολών και δυσμών εν οικουμενικαίς συνόδοις, παραδόντες αυτήν ως θησαυρόν πολύτιμον εις τας Εκκλησίας ημών, ίνα επ’ αυτής οικοδομήσωμεν την εν Χριστώ ενότητα ημών.

Την κοινήν ταύτην πίστιν, την οποίαν επί μίαν χιλιετίαν διεφυλάξαμεν αλώβητον εν τε τη ανατολή και εν τη δύσει, καλούμεθα και πάλιν να θέσωμεν ως βάσιν της ενότητος ημών, αποκαθαίροντες αυτήν εκ πάσης τυχόν προσθήκης η αλλοιώσεως, ώστε «σύμψυχοι, το εν φρονούντες» (Φιλ. β’, 2) να χωρήσωμεν εις την εν τη θεία Ευχαριστία κοινωνίαν, εν τη οποία και ευρίσκεται το πλήρωμα της ενότητος της Εκκλησίας του Χριστού.

Η πορεία αύτη προς ανάκτησιν της πλήρους κοινωνίας, της οποίας απήλαυον αι Εκκλησίαι ημών κατά την πρώτην χιλιετίαν, έχει ήδη αρχίσει δια του διαλόγου της αγάπης και της αληθείας, όστις και συνεχίζεται, χάριτι θεία, παρά τας ενίοτε αναφυομένας δυσκολίας. Μετ’ ανυστάκτου ενδιαφέροντος και αδιαλείπτου προσευχής παρακολουθούμεν την πορείαν του μεταξύ των δύο Εκκλησιών ημών διεξαγομένου επισήμου θεολογικού Διαλόγου υπό την συμπροεδρείαν και της υμετέρας Σεβασμιότητος, όστις εισέρχεται ήδη εις την εξέτασιν κρισίμων εκκλησιολογικών ζητημάτων, ως είναι το θέμα του πρωτείου γενικώς, και ειδικώτερον εκείνο του επισκόπου Ρώμης, κατά την πρώτην χιλιετίαν.

Είναι τοις πάσι γνωστόν ότι το ακανθώδες τούτο θέμα υπήρξε πέτρα σκανδάλου εις την πορείαν των σχέσων των δύο Εκκλησιών ημών, διο και η άρσις εκ του μέσου ημών του εμποδίου τούτου θέλει αναμφιβόλως διευκολύνει μεγάλως την πορείαν ημών προς την ενότητα.

Πεποίθαμεν, όθεν, ότι η μελέτη της ιστορίας της Εκκλησίας κατά την πρώτην χιλιετίαν ως προς το θέμα τούτο θέλει προσφέρει την λυδίαν λίθον προς αξιολόγησιν και των εν τη δευτέρα χιλιετία εξελίξεων, αίτινες ατυχώς ωδήγησαν τας Εκκλησίας ημών εις μείζονα απ’ αλλήλων αποξένωσιν και διηύρυναν το μεταξύ ημών χάσμα.

Εις ένα κόσμον, ο οποίος σπαράσσεται από αντιθέσεις και συγκρούσεις, ο ειρηνικός και εποικοδομητικός διάλογος αποτελεί την μόνην οδόν προς επίτευξιν καταλλαγής και ενότητος. Εις την αποστολικήν περικοπήν, η οποία ανεγνώσθη κατά την σημερινήν Θείαν Λειτουργίαν, οι Απόστολοι προβάλλονται ως υπόδειγμα άκρας ταπεινοφροσύνης κατά το παράδειγμα του σταυρωθέντος Κυρίου: «λοιδορούμενοι ευλογούμεν, διωκόμενοι ανεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλούμεν· ως περικαθάρματα του κόσμου εγενήθημεν, πάντων περίψημα έως άρτι» (Α’ Κορ. δ’, 12-13).

Εάν το ήθος τούτο της ταπεινοφροσύνης πρέπει να επικρατή εις τας σχέσεις των πιστών προς τους διώκτας της Εκκλησίας, πόσον μάλλον επιβάλλεται τούτο εις τας μεταξύ των ιδίων των χριστιανών σχέσεις! Η ειρηνική διευθέτησις των υφισταμένων διαφορών εις τας διαχριστιανικάς σχέσεις ουδόλως συνεπάγεται απομάκρυνσιν εκ της αληθείας.

Η αλήθεια δεν φοβείται τον διάλογον, αλλ’ αντιθέτως, χρησιμοποιεί αυτόν ως μέσον, δια να γίνη αποδεκτή και υπ’ εκείνων, οι οποίοι δια διαφόρους λόγους αφίστανται αυτής.

Η μισαλλοδοξία και ο φανατισμός προκαλούν την αμυντικήν περιχαράκωσιν εκάστης πλευράς εις τυφλήν εμμονήν εις τας ιδίας αυτής θέσεις και απόψεις, μονιμοποιεί τας διαιρέσεις και εξανεμίζει πάσαν ελπίδα καταλλαγής. Μία τοιαύτη στάσις ουδεμίαν απολύτως σχέσιν δύναται να έχη προς το πνεύμα του Ευαγγελίου του Χριστού και προς το παράδειγμα των Αποστόλων.

Μόνον «αληθεύοντες εν αγάπη» (Εφ. δ’, 15) αληθεύομεν αληθώς, ως και μόνον εν αληθεία αγαπώντες (Β’ Ιω. 1) αγαπώμεν γνησίως. Ο ειλικρινής και εν πνεύματι ταπεινοφροσύνης διάλογος διασφαλίζει τον ευλογημένον τούτον συνδυασμόν, όστις και αποτελεί την μόνην θεοδίδακτον οδόν δι’ όσους επιθυμούν να είναι μιμηταί των Αποστόλων (Α’ Κορ. δ’, 16).

Το πνεύμα τούτο του ειλικρινούς και εν αγάπη διαλόγου καλείται σήμερον η Εκκλησία του Χριστού να εφαρμόση η ιδία εις τας μεταξύ των διηρημένων χριστιανών σχέσεις, αλλά και να κηρύξη αυτό προς πάντα άνθρωπον καλής θελήσεως εις οιονδήποτε χώρον και αν ανήκη ούτος.

Γνωρίζομεν εκ πείρας πικράς ότι η θρησκεία δύναται ευκόλως να χρησιμοποιηθή ως σημαία φανατισμού και συγκρούσεων μεταξύ των ανθρώπων.

Έχομεν προσωπικώς κατ’ επανάληψιν τονίσει ότι ο πόλεμος εν ονόματι της θρησκείας αποτελεί πόλεμον κατά της θρησκείας. Δια τούτο ο διαθρησκειακός διάλογος επιβάλλεται όλως ιδιαιτέρως εις τας ημέρας μας, χωρίς τούτο να συνεπάγεται οιονδήποτε συμβιβασμόν εις τας θρησκευτικάς εκάστου πεποιθήσεις. Τον διάλογον τούτον ενθαρρύνει και καλλιεργεί και το ημέτερον Οικουμενικόν Πατριαρχείον, συμβάλλον και ούτω το κατ’ αυτό εις την εμπέδωσιν της ειρήνης εν τω συγχρόνω κόσμω.

Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε μετά της εντιμοτάτης υμών συνοδείας,

Εις την Εκκλησίαν της Πόλεως ταύτης η Θεία Πρόνοια ανέθηκε, δια της υπό ιερών Οικουμενικών Συνόδων θεσπισθείσης τάξεως, την διακονίαν της πρωτοθρόνου εν τη Ορθοδοξία Εκκλησίας, εχούσης την ευθύνην του συντονισμού και της εκφράσεως της ομοφωνίας των κατά τόπους αγιωτάτων Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Εν τη ευθύνη ταύτη εργαζόμεθα ήδη επισταμένως δια την προετοιμασίαν της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, δια της ενεργοποιήσεως των αρμοδίων προσυνοδικών οργάνων.

Ούτω, κατά τον παρελθόντα Ιούνιον συνήλθεν επιτυχώς η Δ’ Προσυνοδική Πανορθόδοξος Διάσκεψις επιληφθείσα του θέματος της Ορθοδόξου Διασποράς, επίκειται δε η συνάντησις της Προπαρασκευαστικής Επιτροπής προς μελέτην και προετοιμασίαν και των λοιπών θεμάτων της Μεγάλης Συνόδου.

Σκοπόν της όλης προσπαθείας αποτελεί η σφυρηλάτησις της ενότητος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ώστε «εν ενί στόματι και μια καρδία» να συνεισφέρη εις την μαρτυρίαν του Ευαγγελίου εν τω συγχρόνω κόσμω.

Εν τη προσπαθεία ταύτη και τη καθόλου, πολυτρόπως δυσχερεί, διακονία αυτής η Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως πολύτιμον πάντοτε ηγείται την συμπαράστασιν της εν τη Παλαιά Ρώμη Εκκλησίας, προς την οποίαν εν αγάπη πολλή στρέφομεν την σκέψιν ημών και εν τη ώρα ταύτη.

Ασπαζόμενοι υμάς, και δι’ υμών τον αποστείλαντα υμάς ενταύθα αγαπητόν εν Κυρίω αδελφόν, φιλήματι αγίω ευχόμεθα όπως Κύριος ο Θεός, πρεσβείαις του Αγίου ενδόξου Πρωτοκλήτου Αποστόλου Ανδρέου, σκέπη και προστατεύη την Εκκλησίαν Αυτού από παντός κακού οδηγών αυτήν εις την εκπλήρωσιν του αγίου θελήματος Αυτού.

Ως ευ παρέστητε εν τω μέσω ημών, αγαπητοί αδελφοί! "

Πηγή: www.romfea.gr

[filotas]

Είναι εξαιρετικά σημαντικό το κείμενο αυτό, επειδή ο Οικουμενικός Πατριάρχης κάνει σ' αυτό μνεία:

1. Της σημερινής κατάστασης των σχέσεων Ορθόδοξης Εκκλησίας και ρωμαιοκαθολικών.
2. Τους στόχους του διαλόγου Ορθόδοξων και ρωμαιοκαθολικών
3. το σημερινό στάδιο του διαλόγου
4. Της πορείας προς την 1η μετά το σχίσμα Οικουμενική Σύνοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Σας παρακαλώ ιδιαίτερα μελετήστε την ομιλία αυτή χωρίς προκαταλείψεις, με ειλικρινή διάθεση να κατανοήσετε το περιεχόμενό της, ώστε να μπορέσουμε να το συζητήσουμε.

Προς το παρόν σχολιάζω μόνο δυο τρία σημεία, που εντόπισα με την πρώτη ανάγνωση.

1. Δεν έχει πραγματοποιηθεί καμιά ένωση μεταξύ Ορθοδόξων και ρωμαιοκαθολικών, όπως πολλοί έχουν πει στο παρελθόν. Το σχίσμα εξακολουθεί να ισχύει.
2. Ο στόχος του διαλόγου, κατά τον Πατριάρχη, είναι "να γίνει επανένωση Ορθοδόξων και ρωμαιοκαθολικών με βάση τα προ του σχίσματος δεδομένα και τις αποφάσεις των προ του σχίσματος Οικουμενικών Συνόδων, με την αφαίρεση όσων προστέθηκαν και από τις δύο πλευρές από το σχίσμα και μετά".
3. Το μεγαλύτερο εμπόδιο αυτή τη στιγμή είναι ...το πρωτείο του πάπα!!!!!
4. Οι εκατέρωθεν αντιδράσεις των φανατικών δεν είναι σύμφωνες με το πνεύμα του Ευαγγελίου και χτυπούν την ίδια την Εκκλησία.
5. Συνεχίζεται η προετοιμασία της 1ης Οικουμενικής Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας (η οποία κατά πάσα πιθανότητα θα συζητήσει και θέματα που αφορούν τη σχέση Ορθοδόξων και ρωμαιοκαθολικών).

[panagiotisspy]

Ευχαριστούμε πολύ Νίκο.

Κρατώ σε αυτή τη φάση, τρία χαρακτηριστικά.

Δια τούτο ο διαθρησκειακός διάλογος επιβάλλεται όλως ιδιαιτέρως εις τας ημέρας μας, χωρίς τούτο να συνεπάγεται οιονδήποτε συμβιβασμόν εις τας θρησκευτικάς εκάστου πεποιθήσεις.

Καμμία υποχώρηση επομένως.

Μετ’ ανυστάκτου ενδιαφέροντος και αδιαλείπτου προσευχής παρακολουθούμεν την πορείαν του μεταξύ των δύο Εκκλησιών ημών διεξαγομένου επισήμου θεολογικού Διαλόγου υπό την συμπροεδρείαν και της υμετέρας Σεβασμιότητος, όστις εισέρχεται ήδη εις την εξέτασιν κρισίμων εκκλησιολογικών ζητημάτων, ως είναι το θέμα του πρωτείου γενικώς, και ειδικώτερον εκείνο του επισκόπου Ρώμης, κατά την πρώτην χιλιετίαν.

Είναι τοις πάσι γνωστόν ότι το ακανθώδες τούτο θέμα υπήρξε πέτρα σκανδάλου εις την πορείαν των σχέσων των δύο Εκκλησιών ημών, διο και η άρσις εκ του μέσου ημών του εμποδίου τούτου θέλει αναμφιβόλως διευκολύνει μεγάλως την πορείαν ημών προς την ενότητα.

Πεποίθαμεν, όθεν, ότι η μελέτη της ιστορίας της Εκκλησίας κατά την πρώτην χιλιετίαν ως προς το θέμα τούτο θέλει προσφέρει την λυδίαν λίθον προς αξιολόγησιν και των εν τη δευτέρα χιλιετία εξελίξεων, αίτινες ατυχώς ωδήγησαν τας Εκκλησίας ημών εις μείζονα απ’ αλλήλων αποξένωσιν και διηύρυναν το μεταξύ ημών χάσμα.

Καυτηριάζεται σαφέστατα, το ζήτημα του πρωτείου, ως κυρίαρχη αιτία του προβλήματος.

Γνωρίζομεν εκ πείρας πικράς ότι η θρησκεία δύναται ευκόλως να χρησιμοποιηθή ως σημαία φανατισμού και συγκρούσεων μεταξύ των ανθρώπων.

Έχομεν προσωπικώς κατ’ επανάληψιν τονίσει ότι ο πόλεμος εν ονόματι της θρησκείας αποτελεί πόλεμον κατά της θρησκείας.

Πάρα πολύ σωστά.

[Thomas15n]

Η Ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στη Θρονική Εορτή:

"Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε κύριε Walter Kasper, εκπρόσωπε της Α. Αγιότητος του Πάπα και Επισκόπου Ρώμης κυρίου Βενεδίκτου του 16ου, μετά της τιμίας υμών συνοδείας,

Μετά πολλής χαράς υποδεχόμεθα υμάς και πάλιν εις τας αυλάς της καθ’ ημάς Εκκλησίας της Νέας Ρώμης, ίνα συνεορτάσωμεν την ιεράν μνήμην του ιδρυτού και προστάτου αυτής Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου.

Από μέσης καρδίας ευχαριστούμεν τω αγαπητώ ημίν εν Κυρίω αδελφώ αγιωτάτω Πάπα της παλαιάς Ρώμης κυρίω Βενεδίκτω διότι ηυδόκησε και εφέτος να αποστείλη εκπροσώπους αυτού εις την Θρονικήν Εορτήν της ημετέρας Εκκλησίας στοιχών τω από δεκαετιών καθιερωθέντι έθει της ανταλλαγής επισκέψεων κατά τας θρονικάς εορτάς των δύο παλαιφάτων και αποστολικών Εκκλησιών ημών εις επιβεβαίωσιν της βουλήσεως αυτών όπως άρουν τα επί χιλιετίαν συσσωρευθέντα εμπόδια εις την μετ’ αλλήλων πλήρη κοινωνίαν.

Εις την ενταύθα παρουσίαν υμών αποδίδομεν σπουδαίαν συμβολικήν σημασίαν, καθότι δι’ αυτής δηλούται κατά τρόπον λίαν επίσημον η βούλησις και της αγιωτάτης Εκκλησίας της Ρώμης όπως πράξη και αύτη παν το κατ’ αυτήν, ίνα επανεύρωμεν την εν τη αυτή πίστει και μυστηριακή κοινωνία ενότητα ημών κατά το θέλημα του καλέσαντος ημάς εις ενότητα «ίνα ο κόσμος πιστεύση» (Ιω. ιζ’, 21)

Τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου.
Επιτέλους ας μας πει καθαρά ο Πατριάρχης, ο Πάπας είναι κανονικός επίσκοπος της Εκκλησίας; Το Βατικανό είναι κανονική Εκκλησία; ΝΑΙ Ή ΟΧΙ.

Το Βατικανό έχει αιρετικά δόγματα; έχει αποκοπεί από αιώνων από το σώμα της Εκκλησίας του Χριστού; ΝΑΙ Ή ΟΧΙ.

Η μόνη διαφορά μας είναι το πρωτείο του Πάπα ως επισκόπου και τίποτε άλλο; ΝΑΙ Ή ΟΧΙ.

Γιατί αν το θέμα έγκειται μόνο στο θέμα του πρωτείου και κατά τα άλλα συμφωνούμε στο δόγμα στην διαδασκαλία στην λειτουργική ζωή και πρακτική, τότε είμαστε ήδη ενωμένοι!

Μετά γιά πιά ενότητα μιλάμε και πιά ένωση επιδιώκουμε αφού είμαστε ενωμένοι στην πίστη;

Αν πάλι έχουμε διαφορές στο δόγμα στην διδασκαλία στην λειτουργική ζωή και πρακτική, αυτά θα μείνουν ως έχουν μετέωρα!
Πότε θα λυθούν προ της επίσημης ενώσεως ή μετά την επίσημη ένωση;

Προφανώς αφού ονομάζει ο Πατριάρχης τον Πάπα Αγιώτατο Αδελφό και Επίσκοπο της Παλαιάς Ρώμης, και το Βατικανό Αγιώτατη Εκκλησία, σημαίνει πώς γιά το Φανάρι το Βατικανό είναι κανονική εκκλησία και ο Πάπας κανονικός επίσκοπος της, έχει να δώσει κάποιος διαφορετική ερμηνεία στα λόγια του Πατριάρχη;
Το όλο θέμα είναι διαδικαστικό δηλαδή, άμα καθορίσουμε την θέση του Πάπα ξεμπερδέψαμε λοιπόν και είμαστε μία Εκκλησία οι παπικοί και οι ορθόδοξοι! Αυτό δεν λένε τα λόγια του Πατριάρχη;

[avvas]

Προφανώς αφού ονομάζει ο Πατριάρχης τον Πάπα Αγιώτατο Αδελφό και Επίσκοπο της Παλαιάς Ρώμης, και το Βατικανό Αγιώτατη Εκκλησία, σημαίνει πώς γιά το Φανάρι το Βατικανό είναι κανονική εκκλησία και ο Πάπας κανονικός επίσκοπος της, έχει να δώσει κάποιος διαφορετική ερμηνεία στα λόγια του Πατριάρχη; Το όλο θέμα είναι διαδικαστικό δηλαδή, άμα καθορίσουμε την θέση του Πάπα ξεμπερδέψαμε λοιπόν και είμαστε μία Εκκλησία οι παπικοί και οι ορθόδοξοι!

Αυτά αποτελούν δικά σου εντελώς αυθαίρετα συμπεράσματα.

Τι πάει να πεί «Προφανώς...»;
Για σένα είναι «Προφανώς...» για μένα δεν είναι καθόλου προφανώς.

Τι πάει να πεί «σημαίνει πως...»;
Για σένα «σημαίνει πως...» για μένα δεν σημαίνει τίποτε.

Και τι σημαίνει «να δώσει κάποιος διαφορετική ερμηνεία..»;
Εσύ δίνεις μια ερμηνεία που εξυπηρετεί την πολεμική σου κατά του Οικουμενικού Πατριάρχη.
Εγώ δεν δίνω καμμία απολύτως ερμηνεία, ούτε διαφορετική ούτε ίδια.
Απλά δεν δίνω ερμηνεία. Επειδή απλά δεν χρειάζεται.
Το κείμενο είναι σαφέστατο και αναλυτικότατο.

Αυτό δεν λένε τα λόγια του Πατριάρχη;

Όχι! Δεν λένε αυτά τα λόγια του Πατριάρχη!
Αυτά κατάλαβες εσύ απ τα λόγια του Πατριάρχη.

Ο δημιουργός του θέματος έγραψε λίγο παραπάνω.. αλλά μάλλον δεν το διάβασες

Σας παρακαλώ ιδιαίτερα μελετήστε την ομιλία αυτή χωρίς προκαταλείψεις, με ειλικρινή διάθεση να κατανοήσετε το περιεχόμενό της, ώστε να μπορέσουμε να το συζητήσουμε.

Παρακάλεσε - ιδιαίτερα μάλιστα - να μελετήσουμε - και όχι απλά να ρίξουμε μια ματιά - με ειλικρινή διάθεση το κείμενο για να το συζητήσουμε.

Πράγμα που προφανώς εσύ δεν το έπραξες.

Για να τοποθετηθεί κάποιος σε ένα θέμα πρέπει πρώτα να διαβάσει με προσοχή όσα γράφτηκαν και επί όσων ακριβώς κατά λέξη και κατά γράμμα και κατά κεραία παρατέθηκαν να πάρει θέση.
Και όχι επί όσων ο ίδιος «κατάλαβε» απ όσα παρατέθηκαν.

Αν αυτό ισχύει για μια οποιαδήποτε απλή γραπτή επικοινωνία οφείλει να τηρείται με θρησκευτική ευλάβεια όταν πρόκειται να τοποθετηθούμε επί τόσο λεπτών ζητημάτων όπως ο διάλογος Ορθοδόξων με τους Καθολικούς.

Και για να τοποθετηθώ και επί του θέματος..

Απλά .. δεν έχω κάτι να πώ.
Αυτό μούλειπε τώρα να σχολιάζω και τον καθόλα κανονικό Οικουμενικό Πατριάρχη!

[filotas]

Δεν μου κάνει καμιά εντύπωση, ότι ο Θωμάς εμφανίστηκε και πάλι ξαφνικά απ' το πουθενά για να ρίξει λάσπη κατά την προσφιλή του τακτική, που αλλού, στον Πατριάρχη.

Η δημοσίευση του συγκεκριμένου θέματος αποσκοπούσε στο να κατανοήσουμε επιτέλους ποια είναι η ουσία αυτού του διαλόγου και σε ποιο στάδιο βρίσκεται, σύμφωνα με όσα συνόψισε ο Πατριάρχης στη θρονική εορτή. Οι εκτιμήσεις του καθενός μπορεί να είναι διαφορετική, αλλά δεν μπορεί να στεκόμαστε στο πως αποκάλεσε ο Πατριάρχης τον πάπα και να μη δίνουμε σημασία στο τι προτείνει, δηλαδή την επιστροφή στα προ του σχίσματος δεδομένα. Περίμενα κάποιος να το σχολιάσει αυτό, αλλά φαίνεται μας ενδιαφέρει μόνο η επιφάνεια και αδιαφορούμε για την ουσία.

Επαναλαμβάνουμε όλοι κάθε μέρα "εις Μιαν Αγίαν Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν", αλλά το λέμε μόνο με τα χείλη κι όχι με την καρδιά μας. Κι αν πραγματικά επιθυμούμε όλη η γη να γίνει Μια Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, πως αλλιώς μπορεί να γίνει, εκτός από τον τρόπο που προτείνει ο Πατριάρχης;

Αυτή είναι η επίσημη γραμμή του Πατριαρχείου είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, επειδή δεν εξυπηρετεί το μένος τους κατά του Πατριαρχείου. Τους χειρισμούς γύρω από το θέμα μπορούμε να τους συζητήσουμε, αλλά αυτό είναι δευτερεύον ζήτημα, το πρωτεύον και ουσιαστικό είναι ο στόχος κι αν συμφωνούμε σ' αυτόν, τότε θα βρούμε και τον τρόπο.

[aposal]

Μια και είμαστε εν μέσω νηστείας, ας κάνουμε πράξη τα λόγια του Χριστού μας :
«Τι δε βλέπεις το κάρφος το εν τω οφθαλμώ του αδελφού σου, την δε εν τω σω οφθαλμώ δοκόν ου κατανοείς»; (Ματθ. 7,3)

[srev]

Μια και είμαστε εν μέσω νηστείας, ας κάνουμε πράξη τα λόγια του Χριστού μας :
«Τι δε βλέπεις το κάρφος το εν τω οφθαλμώ του αδελφού σου, την δε εν τω σω οφθαλμώ δοκόν ου κατανοείς»; (Ματθ. 7,3)

Σωστά, τώρα και πάντοτε. Θα προσπαθήσω να μην ξανακατηγορήσω ιεράρχη. Τελεία.

Σπύρος.

[cloaca]

Εγώ να σας πω δεν έχω καταλάβει κάτι.
Οι καθολική εκκλησία θέλει να επιστρέψει στην Ορθόδοξη Εκκλησία και το συζητούνε πως θα γίνει αυτό?
Η επανένωση των διαφόρων εκκλησιών θα γίνει προς την Ορθοδοξία?
Όλες οι εκκλησίες κατάλαβαν τα λάθη τους και συζητάνε τον τρόπο επανένωσης τους με την Ορθόδοξη Εκκλησία?
Αν είναι έτσι συμφωνώ με τον Πατριάρχη και θα είναι και μεγάλος Άγιος αν το καταφέρει αυτό.
Δηλαδή θα κάνουν όλες αυτές οι εκκλησίες πίσω για τα λάθη που κάνανε και θα μετανοήσουν ,αλλά η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν θα κουνηθεί ούτε χιλιοστό προς τα πίσω?
Έτσι είμαι μαζί με τον Πατριάρχη.

[cloaca]

Και κάτι άλλο.
Αν επιτευχθεί αυτό ,ο Πάπας και όλοι οι υπόλοιποι ιερείς όλων των εκκλησιών θα γίνουν Ορθόδοξοι ιερείς και ο Πάπας ένας απλός παπάς ή Δεσπότης ή Πατριάρχης.
Και κάποιοι ιερείς τους που μπορεί να μην κάνουν για ιερείς για στην Ορθόδοξη Εκκλησία θα πρέπει να διωχθούν(γυναίκες,ομοφυλόφιλοι).