Οι Απόστολοι

[ix8ys]

Του πρ. Γεωργ. Κουγιουμτζόγλου

Τους δώδεκα ιερούς Αποστόλους έχουμε χρέος όλοι οι Χριστιανοί να τιμούμε και να γεραίρουμε σαν φωστήρες του κόσμου, κήρυκες της ευσέβειας και καταλύτες της πλάνης. Και κάνω απ' όλα να τους γνωρίζουμε.

Πρώτος Απόστολος είναι ο Πέτρος, ο κορυφαίος των Αποστόλων, ο όποιος προηγουμένως ονομαζόταν Σίμων. Ήταν έγγαμος ψαράς, αγράμματος, αδελφός του Ανδρέα του Πρωτοκλήτου, από τη Βηθσαϊδα της Γαλιλαΐας, υιός του Ίωνα. Αυτόν τον Απόστολο μακάρισε ο Κύριος και τον ονόμασε Πέτρο, ενώ την πίστη του αποκάλεσε πέτρα πάνω στην όποια απεφάσισε να οικοδομήσει την Εκκλησία Του. «Μακάριος ει, Σΐμων Βαριωνα... συ ει Πέτρος, καί έπι ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την εκκλησίαν, καί πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματ. ιστ', 17, 18 ). Κήρυξε το Ευαγγέλιο πρώτα στην Ιουδαία και Αντιόχεια ακολούθως στη Μικρά Ασία και κατέληξε στη Ρώμη. Επειδή εκεί νίκησε με υπερφυσικό τρόπο το μάγο Σίμωνα, σταυρώθηκε από τον αυτοκράτορα Νέρωνα κατακέφαλα, (πάνω τα πόδια - κάτω το κεφάλι), όπως ο ίδιος το ζήτησε και έτσι έλαβε το άφθαρτο στεφάνι του μαρτυρίου, μεταξύ των ετών 66 και 69, αφού άφησε δύο καθολικές επιστολές στην Εκκλησία του Χριστού.

Δεύτερος είναι ο Ανδρέας*, ο Πρωτόκλητος, ο αδελφός του Πέτρου. Υπήρξε νωρίτερα μαθητής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, αλλά τον εγκατέλειψε για να ακολουθήσει τον Χριστό. Προσέλκυσε και τον αδελφό του λέγοντας: «Εύρήκαμεν τον Μεσσίαν». Θεωρείται ιδρυτής της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως. Κήρυξε το Ευαγγέλιο σε όλα τα παραθαλάσσια μέρη της Μαύρης θάλασσας, Βιθυνίας και Βυζαντίου. Αργότερα μέσω Θράκης και Μακεδονίας κατήλθε μέχρι την Αχαΐα. Στην Πάτρα ενήργησε πολλά θαύματα και επειδή πολλοί πίστευαν στον Χριστό ο Ανθύπατος της πόλεως Αιγεάτης κάρφωσε τον Απόστολο του Χρίστου σε ένα Σταυρό ανάποδα κι' εκεί παρέδωσε το πνεύμα του. Το λείψανο του μετά από πολλά χρόνια μεταφέρθηκε στο Ναό των Αγίων Αποστόλων Κωνσταντινουπόλεως.

Τρίτος Απόστολος είναι ο Ιάκωβος, ο του Ζεβεδαίου, αδελφός του Ιωάννου του Θεολόγου και Ευαγγελιστού. Είναι ο τρίτος της τριάδος Απόστολος, τον όποιον ο Κύριος ελάμβανε μαζί με τον Πέτρο και Ιωάννη ιδιαιτέρως στις προσευχές, αλλά και στη Μεταμόρφωση Του. Κήρυξε το Ευαγγέλιο σ' ολόκληρη την Ιουδαία. Ο Ηρώδης όμως ο Αγρίππας για την πολλή παρρησία πού είχε, τον θανάτωσε με μαχαίρι το 44 μ.Χ. και έτσι έγινε ό δεύτερος μάρτυρας της πίστεως μας μετά τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο ( 43 μ.Χ.).

Τέταρτος είναι ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής και Θεολόγος, αδελφός του Ιακώβου. Είναι ο Απόστολος πού αγαπήθηκε από τον Χριστό «σφόδρα» και ο έπιπεσών έπι το στήθος Αυτού. Ο Ιωάννης έχει λάβει τα περισσότερα επίθετα: Απόστολος, Ευαγγελιστής, Θεολόγος, Μαθητής της αγάπης, Ήγαπημένος μαθητής, Επιστήθιος, Παρθένος, Βοανεργές - υιός της Βροντής. Κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Μικρά Ασία. Εξορίστηκε στην Πάτμο, όπου πλήθη απίστων προσήλθαν στο Χριστιανισμό. Όταν επέστρεψε στην Έφεσο αναπαύθηκε εν ειρήνη (περίπου 95 χρονών). Νωρίτερα μας άφησε το Ευαγγέλιο του, τρεις Καθολικές επιστολές και την Αποκάλυψη.

Πέμπτος Απόστολος του Χριστού είναι ο Φίλιππος ο από Βηθσαϊδα της Γαλιλαίος, συμπατριώτης του Ανδρέου και Πέτρου. Είναι αυτός πού είπε στο Ναθαναήλ «όν έγραψε Μωσής καί Προφήται εύρήκαμεν, Ίησούν τον υίόν του Ιωσήφ τον από Ναζαρέτ» (Ίω. α', 46). Κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Μικρά Ασία (Λυδία και Μυσία) και στην Ίεράπολη μαζί με τον Βαρθολομαίο (Ναθαναήλ) και την αδελφή του Μαριάμνη. Μαρτύρησε τρυπημένος στους αστραγάλους και καρφωμένος σ' ένα ξύλο στην Ιεράπολη. Λόγω σεισμού πού ακολούθησε οι συνοδοί του αφέθησαν ελεύθεροι.

Έκτος είναι ο Βαρθολομαίος ή Ναθαναήλ. Όταν ο φίλος του Φίλιππος του είπε για τον Χριστό τ' ανωτέρω και πλησίασε, ο Χριστός τον προϋπάντησε λέγοντας: «Ιδε αληθώς Ισραηλίτης, εν ώ δόλος ουκ εστί» (Ίω. α', 48 ). Κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Ινδούς, οι όποιοι ονομάζονταν Ευδαίμονες και τους παρέδωσε το κατά Ματθαίον Εύαγγέλιον. Από τους απίστους όμως σταυρώθηκε στην Ουρβανούπολη. Εκεί παρέδωσε το πνεύμα του και έλαβε το στέφανο του μαρτυρίου.

Έβδομος Απόστολος είναι ο Θωμάς πού λεγόταν και Δίδυμος. Είναι ο Μαθητής που για την απιστία του είπε ο Κύριος: «Μη γίνου άπιστος, αλλά πιστός» (Ίω. κ', 27) και αυτός ψηλαφώντας Τον είπε: «Ό Κύριος μου καί ό Θεός μου» (κ', 28 ). Κήρυξε το Ευαγγέλιο του Χρίστου στους Πάρθους, Μήδους, Πέρσες και Ινδούς. Ο Βασιλεύς των τελευταίων, επειδή ο Θωμάς βάπτισε και τον υιό του, τον φυλάκισε και τελικά τον καταδίκασε σε θάνατο: Οι στρατιώτες τον κατατρύπησαν με τις λόγχες τους.

Όγδοος είναι ο Ματθαίος, ο Τελώνης, αδελφός του Ιακώβου του Άλφαίου. Είναι αυτός που ακολούθησε τον Χριστό αφού εγκατέλειψε «την ύπηρεσίαν του». Μετά το μεγάλο δείπνο πού προσέφερε στον Χριστό έγινε Απόστολος και Ευαγγελιστής. Το Ευαγγέλιο του το έγραψε στην Αραμαική γλώσσα οκτώ χρόνια μετά την Πεντηκοστή, αργότερα όμως μεταφράστηκε στα Ελληνικά. Κήρυξε το Ευαγγέλιο στους Πάρθους καί Μήδους στους οποίους ίδρυσε Εκκλησία, μετά από πολλά θαύματα που έκανε σ' αυτούς. Τελικά θανατώθηκε από τους άπιστους δια πύρας.

Ένατος είναι ο Ιάκωβος ο υιός του Άλφαίου, αδελφός του Λευί δηλ. του Ματθαίου. Λέγεται και Ιάκωβος ο μικρός, προς διάκριση από τον Ιάκωβο το μεγάλο, τον αδελφό του Ιωάννου, αλλά και προς διάκριση από τον Ιάκωβο τον Άδελφόθεο. Ο τόπος στον όποιο κήρυξε ο Απόστολος Ιάκωβος δεν είναι εξακριβωμένος. Αναγράφεται ότι κήρυξε στα έθνη και ονομάστηκε σπέρμα θειο. Κηρύττοντας και ελέγχοντας τους απαίδευτους λαούς κρεμάστηκε σε σταυρό και έτσι παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό.

Δέκατος Απόστολος είναι ο Σίμων ό Κανανίτης δηλ. ο Ζηλωτής, από την Κανά της Γαλιλαίας. Ο Σίμων ανήκε στο κόμμα των Ζηλωτών (που στα Αραμαικά ο ζηλωτής λέγεται Κanana και με Ελληνική κατάληξη Κανανίτης = Ζηλωτής) και διατήρησε την ονομασία του αυτή και ως Απόστολος, (όπως και ο Ματθαίος ο Τελώνης). Κήρυξε το Ευαγγέλιο του Χριστού στη Μαυριτανία και γενικά στην Αφρική. Τελικά μαρτύρησε με σταυρικό θάνατο.

Ενδέκατος είναι ο Ιούδας Ιακώβου, τον οποίο ο Ματθαίος ονομάζει Λεββαϊο ή Θαδδαΐο. Ο Ιούδας, δηλαδή αυτός διακρινόμενος από τον Ιούδα τον Ισκαριώτη, τον προδότη, είναι αδελφός του Ιακώβου του Αδελφόθεού και επομένως υιός του Ιωσήφ του μνήστορος. Άρα είναι «αδελφός» του Κυρίου. Λεββαΐος σημαίνει θαρραλέος και Θαδδαϊος (στα Αραμαικά) σημαίνει μεγάθυμος, μεγαλόψυχος. Είναι συγγραφεύς της Καθολικής επιστολής Ιούδα. Κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Μεσοποταμία και φώτισε τα ευρισκόμενα στη χώρα αυτή έθνη. Πήγε και στην Έδεσσα, οπού θεράπευσε τον Τοπάρχη. Τελικά τον κρεμάσανε και τον θανάτωσαν με εκτοξευόμενα βέλη.

Δωδέκατος Απόστολος τον Χριστού είναι ο Ματθίας, στη θέση του προδότη Ιούδα. Μετά την Ανάληψη του Κυρίου, οι Απόστολοι, αφού επιλέξανε δύο, τους καταλληλότερους από τους εβδομήκοντα Αποστόλους, έβαλαν κλήρο «και προσευξάμενοι... επεσεν ό κλήρος έπι Ματθίαν καί συγκατεψηφίσθη μετά των ένδεκα Αποστόλων» (Πράξ. α', 24.26). Κήρυξε το Ευαγγέλιο του Χριστού στην Αιθιοπία και αφού υπέμεινε πολλά βασανιστήρια από τους απίστους παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια του Θεού.

* Ο Άγιος Νικόδημος, δεύτερο Απόστολο, αναφέρει, τον Παύλο, το σκεύος εκλογής του Χρίστου, ο όποιος υπερνίκησε όλους τους Αποστόλους στο ζήλο της πίστεως και στους κόπους. Αυτός κήρυξε τον Χριστό από Ιεροσολύμων μέχρι του Ιλλυρικού, όπως ο ίδιος αναφέρει και έφθασε στη Ρώμη αποκεφαλίστηκε.

Από το βιβλίο "Λατρευτικό Εγχειρίδιο"

Πηγή: http://www.pigizois.gr

[Harrys1934]

Φίλε ΙΧΘΥΣ δεν φταίω εγώ που πεύτω πάντα πάνω σου ίσως να έχουμε πολλά κοινά σημεία. δεν πειράζει που δεν ακούγεσε αλλά εγώ προχωράω.
Αλλ' ήλθαν οι ποταμοί, ποταμοί βασιλικοί και μεγάλοι ποτσμοί, οι οποίοι έρρεον όχι με ύδατα, αλλά με αίματα εσφαγμένων χριστιανών. Αυτοί είναι οι τύρανοι της παλαιάς και της νέας Ρώμης, οι χριστιανομάχοι, οι διώκται της πίστεως, οι οποίοι όρμησαν, με σφοδρότατον διωγμον να εκκριζώσουν εκ θαμελίων την Εκκλησία του Χριστού. Γνωρίζεται πόσοι ήσαν αυτοί; Οι σπουδαιότεροι τούτων ήσαν δεκαοκτώ τον αριθμόν. Γνωρίζεται πόσον καιρόν εβάσταξεν οδιωγμός; Οκτακοσίους χρόνους και περισσότερον. Γνωρίζεται πόσοι εμαρτύρησαν από την μανίαν τόσων τυράνων; Και τόσων χρόνων; Μετρήσατε τα άστρα του Ουρανού ¨η την άμμον της θαλάσσης: Αν ο Θεός εφύλατε εις έναν τόπο το αίμα τόσον χριστιανών, οι οποίοι εμαρτύρησαν διά την πίστην του Χριστού, ασφαλώς ήθελε κάμει άλλην μία Ερυθρά θάλασσα αγίων αιμάτων. Οι χριστιανοί όμως φονευόμενοι επλήθηναν, διωκόμενοι αύξηναν, πολεμούμενοι εστερεώνοναν πειραζόμενοι ελαμπρύνοννταν περισσότερον εις την αρετή....Ώ πίστης των χριστιανών: Θεία εις την αρχήν Θεία εις την αύξησιν, Θεία εις την στερέωσιν, όλη Θεία. Συ έγινες από τον Θεόν. Συ αυξύνθης από τον Θεόν, Συ εστερεώθης από τον Θεόν. Συ είσαι η αληθινή διδασκαλία, όποιος σε κρατεί, εκείνος πιστεύει ορθά εις την Εκκλησία. Συ είσαι η απλανής οδός, όποιος εις σε περιπατεί, φθάνει ασφαλώς εις τον Παράδεισον. Χριστιανέ Ορθόδοξε, συ έχεις χρέος να ευχαριστείς χίλιες και χίλιες φορές τον Θεόν, ο οποίος σε έκαμε και εγεννήθης μέσα εις μίαν πίστην. ¨ενας παλαιός φιλόσοφος, διά τρία πράγματα ευχαριστεί τους θεούς, πρώτον διότι εγεννήθ η άνδρας και όχι γυναίκα, δεύτερον διότι ήταν ¨Ελλην, και όχι βάρβαρος, τρίτον ότι ήταν φιλόσοφος και όχι αμαθής. Διά άλλα τρία πράγματα έχεις και συ χρέος να ευχαριστείς τον Θεόν, πρώτον διότι εγενήθης χριστιανός και όχι άπιστος, δεύτερον διότι είσαι χριστιανός Ορθόδοξος και όχι αιρετικός. Και τρίτον ότι είσαι χριστιανός Ορθόδοξος, τόσον κατά την πίστην, ,όσον κατά ζωήν και όχι κατ΄α την πίστη μόνον. Επειδή η πίστης είναι ο πρώτος κανών της ζωής των ανθρώπων, αφού έτσι επίστευαν, φανταστείται πως εζούσαν οι άνρωποι του καιρού εκείνου. Και ποιοί είναι εκείνοι τους οποίους εξέλεξε ο Κύριος, για να ντροπιάσουν τους σοφούς του κόσμου; Αλιείς στο επάγκελμα, δηλαδή αγράμματοι και πεινασμένοι, δώδεκα τον αριθμό, δηλαδή πολύ λίγοι. Πορευθέντες εις τον ΄κοσμο και κηρύξατε το Ευαγγέλιο -Μάρκο ΙΣΤ-15-...Νομίζω ότι τους βλέπω να κατεβαίνουν από το υπερώον της Ιερουσαλήμ και να πάνε ο κάθε ένας σε διαφορετικό τόπο. Σταθείται, σταθείται λίγο, ώ άνδρες Γαλιλαίοι, περιμένεται λίγο σας παρακαλώ για να μου πείτε ποιο είναι το έργο που επιχειρείτε; Εμείς αποκρίνονται είμαστε απσταλμένοι να πάμε άλλος στην Ρώμη, η οππία είναι ο θρόνος της βασιλείας του κόσμου, άλλος εις την Αθήνα όπου είναι η καθέδρα της σοφίας της γης, άλλος εις τους Ινδούς, και άλλος στους σκύθες, σε έθνη άγρια και βάρβαρα, μέχρι τα πέρατα της οικουμένης να ξεριζώσουμε κάθε άλλη θρησκεία και να πείσουμε τους ανθρώπους να δεχθούν μία νέα Πίστην και να πιστεύουν ως Θεόν έναν άνθρωπον που εγενήθη χωρίς πατέρα, από μόνη την μητέρα και αυτήν Παρθένον και πτωχιά. Πηγαίνουμε να φέρουμε τον κόσμο εις άλλην Πίστην, και εις άλλην ζωήν να κάνουμε τον ειδωλολάτρη κόσμο Χρισιανόν, τον ασεβή κόσμο άγιον. Καλά, σεις βέβαια επιχειρείτε ένα μεγάλο και δύσκολο έργο, αλλα΄που είναι τα στρατεύματα σας; Εμείς είμαστε δώδεκα μόνον άνθρωποι τουε λένε. Που είναι τα όπλα σας; Εκείνος που μας έστειλε παρήγγειλε να μη λάβουμε ούτε ραβδί. Σεις λοιπόν έχετε εις τον νου σας να ελκύσεται εις την γνώμη σας τους ανθρώπους με πολλά χρήματα; ¨Οχι είμεθα πολύ πτωχοί, αλλά και εκείνα τα ολίγα που είχαμε τα δώσαμε στους πτωχούς. Αλλά έχετε καν την δύναμη του λόγου; Είσθε ρήτορες διά να πείσετε τους ανθρώπους να δεχθούν δόγματα τόσο παράδοξα ενάντια σε κάθε φυσικό λόγο; Ούτε αυτό. Εμείς δεν γνωρίζουμε τι είναι σοφία του κόσμου και δεν ομιλούμε άλλη γλώσσα αλλά του γένους μας. Και λοιπόν που στηρίζετε τις ελπίδες σας ότι θα επιστρέψετε εις την Πίστην την οποία διδάσκετε ανάν κόσμο ολόκληρον; Εμείς δεν περιμένουμε από καμίαν ανθρώπινη δύναμη, αλλά μόνον εις την δύναμη του Διδασκάλου μας που μας έστειλε και ελπίζουμε να κατορθώσουμε τα πάντα. .....Τί ακούω, ακροαταί; Τί βλέπω; Όσα είπαν ότι θα κατορθώσουν οι άνθρωποι αυτοί το κατόρθωσαν. ..Ναί Δύναμη Θεού. Ναί Δεξιά Κυρίου Εποίησε Δύναμη (Ψαλμός-117, 15) Ιδού λοιπόν ότι η Ορθοδοξία είναι όλη Θεία εις την αρχήν, είναι Θεία και στην αύξησιν. Αλλά τι παράδοξον θέαμα είναι αυτό το οποίον βλέπω! Τα ολίγα εκείνα πρόβατα ενίκησαν, εδίωξαν και λύκους και λέοντες και δαίμονες και όλους τους δυνατούς, οι πτωχοί τους βασιλείς, οι αγράμματοι τους φιλσόφους! Οι δώδεκα έγιναν αναρίθμητοι εγέμισαν όλην την γη. Βλέπω και επάνω εις τρόπαια του Καπιτωλίου της Ρώμης υψώθη ο Σταυρος του Χριστού, βλέπω και εις την Αθήνα έπεσε ο βωμός ο αφιερωμένος εις τον άγνωστον θεό, και προσκυνείται ο Εσταυρωμένος...Δεξιά του Κυρίου ήταν εκείνη η οποία έκανε με τα χέρια των Αποστόλων να πίπτουν οι ναοί των ειδώλων, να συντρίβονται τα είδωλα, να πιστεύουν οι ειδωλολάτραι...΄ΧΑΡΡΗς ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΣΕ ΑΛΛΗ ΣΕΛΙΔΑ

[Harrys1934]

Δεξιά του κυρίου ήταν εκείνη η οποία έκανε με τα χέρια των Αποστόλων να πίπτουν οι ναοι των ειδώλων, να συντρίβονται τα είδωλα, να πιστεύουν οι ειδωλολάτραι.... Διά των χειρών των Αποστόλων εγίνοντο σημεία και τέρατα εν τω λαώ πολλά (Πραξ-Ε-12) σημεία ήσαν το να ιατρεύονται άρρωστοι, να καθαρίζονται λεπροί, να ανασταίνονται νεκροί, να διώκονται ακάθαρτα πνεύματα....Τέρατα δε ήσαν το να φιλούν λέοντες τα πόδια των αγίων ανδρών, να μένουν οι Μάρτυρες άφλεκτοι μέσα εις το πυρ, να πολεμούν Παρθένοι με τα θηρία, και να τα δαμάζουν: Βουνά ασάλευτα να περπατούν, θάλασσα αγριεμένη να γαληνεύει εις την προσευχή ενός Χριστιανού. Σημεία και τέρατα πολλά στον λαό. Ελάτε τώρα άθεοι, ελάτε ασεβείς ελάτε όλοι οι εχθροί της Ορθοδόξου Πίστεως::Όσες ακτίνες έχει ο Ήλιος, τόσες είναι οι αποδείξεις, που βεβαιώνουν , ότι αυτή η Πίστης την οποία εμείς κρατούμε είναι η αληθυνη Πίστης::Πλην εγώ θέλω να σας προβάλω ένα απιχείρημα. Τα θαύματα αυτά για τα οποία λέγω, ότι Θεός αύξανε την Πίστην των χρισταινών έγιναν στ' αλήθεια ¨Η δεν έγιναν: Αν έγιναν αυτή λοιπόν είναι η πίστης η αληθινή του Θεού, διά την οποία ο Θεός έκαμε τόσα θαύματα. Αν δεν έγιναν ,πως λοιπόν μία τέτοια Πίστης με διδασκαλία τόσον δύσκολον εις τον νουν, με νόμον τόσον βαρύ εις την θέλησιν εξαπλώθη εις όλην την γη χωρίς θαύματα;...Τούτο είναι ακόμη θαύμα μεγαλύτερο, μάλιστα των θαυμάτων το θαύμα. Δεξιά Κυρίου εποίησε δύναμη Αυτό ενόστετο με το προηγούμενο.
Παιδιά ξέρετε τι ώρα είναι η ώρα εδώ μπροστά στο καντράν λέει 3και 4 λεπτά ξημερόματα δεν είμαι και πολύ μακριά από την τακτική μου ώρα. Κουράστηκα όμως να γράφω ΄τοσο πολύ. Αν αρέσει στους φίλους χαλάλι
με αγάπη κυρίου θα σας ξανά ιδώ αύριο πρώτα ο Θεός. Ο ΧΑΡΡΗΣ ΑΠΌ ΤΟ SYDNEY-AUSTRALIA