Γιατί αποτυγχάνει ο γάμος, ενώ τον έφτιαξε ο Θεός;

[Ionas]

Όλοι έτσι αρχίζουν την έγγαμη ζωή τους έχοντας κάνει τις "ΣΩΣΤΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ".... Αν είχαν όμως τη πραγματική γνώση του έγγαμου βίου .... πιστέψτε με κανείς δεν θα παντρευόταν. Ο καθένας μας νομίζει ότι σκέφτεται σωστά εκείνη τη στιγμή .... πες ο έρωτας, πες το ότι ανοίγει τα φτερά του σε κάτι καινούργιο,.... δεν ξέρω τι είναι ακριβώς, αλλά σε λίγα χρόνια το σίγουρο είναι ότι θα έκανε "άλλες επιλογές" γιατί θα είχε βιώσει ο ίδιος αυτά που του είχαν πει άλλοι πιο έμπειροι και δεν μπορούσε να τα φανταστεί.

Κανείς δεν πρόκειται να αποφύγει αυτό το "σταυρό" που στην ουσία τον διαλέγουμε μόνοι μας και στη συνέχεια κοιτάμε να βρούμε δικαιολογίες για να το βγάλουμε από πάνω μας. Το σωστό θα ήταν να ζητήσουμε τη βοήθεια του Θεού να τον σηκώσουμε μέχρι τέλους, αλλά δουλεύοντας το αυτεξούσιο κοιτάμε πιο θα ήταν το καλύτερο για μας, κάνοντας πάλι τις "σωστές επιλογές" και πάει λέγοντας....

Συγχωρέστε με.... αλλά ποιός είναι αυτός που δεν ζητά την ευτυχία και κυνηγάει το σταυρό;;;;;

Αγαπητή Mirto

Πιάνομαι από τη 2η και την τελευταία φράση σου για να σου πω δυο λόγια...

Αν είχαν όμως τη πραγματική γνώση του έγγαμου βίου .... πιστέψτε με κανείς δεν θα παντρευόταν
Συγχωρέστε με.... αλλά ποιός είναι αυτός που δεν ζητά την ευτυχία και κυνηγάει το σταυρό;;;;;

Σε αυτές τις δύο φράσεις βρίσκεται η αιτία της αποτυχίας του γάμου σήμερα.
Στην πρώτη ότι οι περισσότεροι νέοι που παντρεύονται πάνε σε "γάμου κοινωνία" προσδοκώντας μια απολαυστική ζωή, στη οποία όλα θα είναι ρόδινα χωρίς να είναι διατεθειμένοι να κάνουν μια πραγματικά αγαπητική σχέση σεβόμενοι την προσωπικότητα (δλδ την ελευθερία και τα δικαιώματα) του άλλου. Κατά δεύτερον δεν έχουν υπόψιν τους το λόγο του Χριστού: "Όποιος θέλει να γίνει δικός μου να αρνηθεί το εαυτό του (δλδ τα πάθη του) ας πάρει το σταυρό του και να με ακολουθήσει".
Αυτό είναι η ευτυχία από τούτη τη ζωή...το να ακολουθείς πιστά το Χριστό.

[mirto]

Αγαπητή Mirto

Πιάνομαι από τη 2η και την τελευταία φράση σου για να σου πω δυο λόγια...

Αν είχαν όμως τη πραγματική γνώση του έγγαμου βίου .... πιστέψτε με κανείς δεν θα παντρευόταν
Συγχωρέστε με.... αλλά ποιός είναι αυτός που δεν ζητά την ευτυχία και κυνηγάει το σταυρό;;;;;

Σε αυτές τις δύο φράσεις βρίσκεται η αιτία της αποτυχίας του γάμου σήμερα.
Στην πρώτη ότι οι περισσότεροι νέοι που παντρεύονται πάνε σε "γάμου κοινωνία" προσδοκώντας μια απολαυστική ζωή, στη οποία όλα θα είναι ρόδινα χωρίς να είναι διατεθειμένοι να κάνουν μια πραγματικά αγαπητική σχέση σεβόμενοι την προσωπικότητα (δλδ την ελευθερία και τα δικαιώματα) του άλλου. Κατά δεύτερον δεν έχουν υπόψιν τους το λόγο του Χριστού: "Όποιος θέλει να γίνει δικός μου να αρνηθεί το εαυτό του (δλδ τα πάθη του) ας πάρει το σταυρό του και να με ακολουθήσει".
Αυτό είναι η ευτυχία από τούτη τη ζωή...το να ακολουθείς πιστά το Χριστό.

Θεωρητικά, αγαπητέ Ιοna, έτσι θα πούμε όλοι και θα συμφωνήσουμε ..... γιατί σχεδόν όλοι μας με αυτές τις σκέψεις ξεκινάμε, αλλά πίστεψέ με στην πράξη διαφέρει πολύ!!!!!!!!!!! Από μια αγαπητική σχέση αρχίζουν σχεδόν όλα..... πρωταρχικό ρόλο έχει το συναίσθημα μετά έρχονται οι όρκοι αγάπης, πίστης , εμπιστοσύνης, κατανόησης, σεβασμού κ.α. αλλά μέχρι εκεί. Μετά την αγαπητική σχέση και κατά την συμβίωση όταν φεύγει ο έρωτας και η ρομαντικότητα εκεί το πρώτο ρόλο τον έχει ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ ..... σ' αυτήν την αρένα έρχονται αντιμέτωποι οι δύο και όχι μόνο, προσωπικότητες των ανθρώπων. Από εκείνη τη στιγμή σηκώνεις το σταυρό σου και προχωράς ..... ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ .... είναι το αντίθετο από αυτό που λές στην τελευταία σου παράγραφο ....." σε τούτη τη ζωή σηκώνεις το σταυρό και στην άλλη .....ζεις την ευτυχία".

[Ionas]

..................
Από εκείνη τη στιγμή σηκώνεις το σταυρό σου και προχωράς ..... ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ .... είναι το αντίθετο από αυτό που λές στην τελευταία σου παράγραφο ....." σε τούτη τη ζωή σηκώνεις το σταυρό και στην άλλη .....ζεις την ευτυχία".

Εγώ όμως επιμένω, Μυρτώ, γιατί αν δεν έχεις από τούτη τη ζωή Ειρήνη στην καρδιά και τη Χαρά του Χριστού δεν θα την έχεις ούτε στην άλλη.... Προσεγγίζουμε το θέμα από διαφορετικές αφετηρίες μου φαίνεται.
Πρέπει να ζούμε έτσι, ώστε να μην λυπούμε το Πνεύμα το Άγιο, το οποίο δίνει τη Χαρά και την Ειρήνη...

[aposal]

Θεωρητικά, αγαπητέ Ιοna, έτσι θα πούμε όλοι και θα συμφωνήσουμε ..... γιατί σχεδόν όλοι μας με αυτές τις σκέψεις ξεκινάμε, αλλά πίστεψέ με στην πράξη διαφέρει πολύ!!!!!!!!!!! Από μια αγαπητική σχέση αρχίζουν σχεδόν όλα..... πρωταρχικό ρόλο έχει το συναίσθημα μετά έρχονται οι όρκοι αγάπης, πίστης , εμπιστοσύνης, κατανόησης, σεβασμού κ.α. αλλά μέχρι εκεί. Μετά την αγαπητική σχέση και κατά την συμβίωση όταν φεύγει ο έρωτας και η ρομαντικότητα εκεί το πρώτο ρόλο τον έχει ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ ..... σ' αυτήν την αρένα έρχονται αντιμέτωποι οι δύο και όχι μόνο, προσωπικότητες των ανθρώπων. Από εκείνη τη στιγμή σηκώνεις το σταυρό σου και προχωράς ..... ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ .... είναι το αντίθετο από αυτό που λές στην τελευταία σου παράγραφο ....." σε τούτη τη ζωή σηκώνεις το σταυρό και στην άλλη .....ζεις την ευτυχία".

Θα συμφωνήσω με τον Ιωνά! Για να νιώσει κάποιος την πραγματική και αιώνια ευτυχία, την κατά Χριστόν (και όχι την εφήμερη που αύριο δεν ξέρει αν θα υπάρχει), πρέπει πρώτα να σηκώσει σταυρό, ώστε να πλησιάσει τον Θεό! Αν το πετύχει, τότε ζει την ευτυχία! Γιατί όπου υπάρχει πόνος, εκεί υπάρχει και ο Χριστός! Και όπου υπάρχει ο Χριστός, εκεί υπάρχει η ευτυχία!
Όσοι το κατάφεραν ζήτησαν από τον Θεό να τους δώσει και άλλες δοκιμασίες, ώστε να Τον πλησιάσουν ακόμη περισσότερο!
Όσο για το γιατί χωρίζουν τα ζευγάρια σήμερα, ο Γέρων Παΐσιος ανέφερε δύο λόγους : Την φιληδονία και τον εγωισμό!
Ο έρωτας και ο ρομαντισμός είναι καλό να υπάρχουν, αλλά όχι μόνοι τους! Αν δεν υπάρχει και πνευματικό υπόβαθρο στο ζευγάρι, οι (εφήμερες) ερωτικές συγκινήσεις δεν εξασφαλίσουν την βιωσιμότητα της σχέσης! Αν το ιδανικό είναι η φιληδονία, τότε ο καθένας θα την ψάχνει οπουδήποτε και συνέχεια!

[mirto]

Εγώ όμως επιμένω, Μυρτώ, γιατί αν δεν έχεις από τούτη τη ζωή Ειρήνη στην καρδιά και τη Χαρά του Χριστού δεν θα την έχεις ούτε στην άλλη.... Προσεγγίζουμε το θέμα από διαφορετικές αφετηρίες μου φαίνεται.
Πρέπει να ζούμε έτσι, ώστε να μην λυπούμε το Πνεύμα το Άγιο, το οποίο δίνει τη Χαρά και την Ειρήνη...

Και πάλι θα συμφωνήσω μαζί σου...... αλλά εγώ και πολλοί άλλοι φαντάζομαι, δεν το βιώνουν έτσι όπως το λες και όπως θα έπρεπε να είναι.

Η αφετηρία σ' αυτό που ισχυρίζεσαι ώστε να μη λυπούμε το ΄Αγιο Πνεύμα είναι μια ερώτηση που θα κάνεις στον άλλο και εκεί θα τα περικλείεις ΟΛΑ χωρίς όρκους και αυταπάτες..... η ερώτηση είναι "ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΓΙΟΙ;;;;;"

Πες μου τώρα ποιος είναι αυτός που θα κάνει μια τέτοια ερώτηση στον άλλο και θα τον πάρει στα σοβαρά. Γι' αυτό σου λέω ότι χρειάζεται μεγάλη δύναμη απίστευτη ταπείνωση για να μπορέσεις να ζήσεις ενάρετη και ευτυχισμένη ζωή........ σ' αυτή τη ζωή.

[Ionas]

ΝΑΙ! Μυρτώ!

[Ionas]

.....Αλλά αξίζει.................
"Στενή η Πύλη και τεθλιμένη η οδός η απάγουσα στη Ζωή...ο ζυγός μου (όμως) Χρηστός..." Ιησούς Χριστός

[WHEEL]

καλα και η μανα μου δεν ειχε σχεσεις πριν το γαμο αλλα ο γαμος της ηταν αποτυχια τελειως και σε πολυ κακη μορφη.δεν πιστευω σε αυτο.ποσοι γαμοι που εγιναν εν χριστω εχουν κρατησει με το σωστο τροπο

Δεν είπε ο Χριστός ότι αν γίνει κάποιος γάμος εν παρθενία είναι και ευλογιμένος!
Ο Χριστός ξέρει ποια γυναίκα ή ανδρας μας ταιριάζει στον καθένα μας.
Οπότε ισχύει αυτό το:
«Με ρώτησες η γυναίκα που σου' δωσα ή ο άνδρας που πήρες , είναι η ευλογία μου ή με κάλεσες με το ζόρι για να σε ευλογήσω; »

Δεν είναι λίγο θολό; Ξέρουμε ότι ο θεός ελάχιστες φορές εμφανίζεται.

Νομίζω πως ο Θεος δίνει σημάδια που φαίνεται τι σου δίνει ή το τι θέλει.
Αλλά για να ξέρεις φίλε και εγώ εκεί μπερδεύτικα, οπότε το κρατάω ως ερώτηση για τον πνευματικό μου.

Aυτά τα σημάδια όμως δεν φαίνεται να είναι κατανοητά και αντιληπτά από όλους μας. Μάλλον φταίει η έλλειψη διάκρισης, αρετή που χρειάζεται αγώνα για να την αποκτήσεις.
Βάση των πνευματικών, η προσευχή βοηθάει πολύ.Ας ελπίσουμε να τα δούμε όταν εμφανισθούν.

[MHTSAKOS]

Aυτά τα σημάδια όμως δεν φαίνεται να είναι κατανοητά και αντιληπτά από όλους μας. Μάλλον φταίει η έλλειψη διάκρισης, αρετή που χρειάζεται αγώνα για να την αποκτήσεις.
Βάση των πνευματικών, η προσευχή βοηθάει πολύ.Ας ελπίσουμε να τα δούμε όταν εμφανισθούν.

Την περίπτωση να μας μιλήσει ο Θεός όταν θέλουμε οποσδήποτε απάντηση, σε όλους μας (μην κρυβόμαστε), φαίνετε κάτι μακρινό και σχεδόν αδύνατο.
Ποιός λέει πως μιλάει με τον Θεό και δεν τον έχουμε για τρελό ή ...Παΐσιο.
Ποιός από μας νομίζει πως είναι τρελός ή Πάτερ Παΐσιος;
Αλλά όλοι φαντάζομαι παραδέχονται ότι κατά την διάρκεια της ζωής τους είχαν ένα τουλάχιστον δείγμα απάντησης σε θέμα που ούτε κάν ρώτησαν τον Θεό.
Μάλλον είναι αδύνατον να υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει πάρει απάντηση από τον Θεό σε κάτι, κάποτε.
Η ίδια η «τύχη» της ζωής μας είναι η απάντηση του Θεού.
Πως θα μορφοποιήσουμε την απάντηση του Θεού;

Θεωρώ πως με επιμονή στο ζήτημά μας και κυρίως παρατήρηση στο χρόνο που θα κάνουμε προσευχή ζητώντας κάτι, θα μας έδειχνε το πως ανταποκρίνεται ο Θεός.
Δηλαδή βάζουμε ένα χρονοδιάγραμμα που ορίζουμε ότι θα κάνουμε προσευχή σε κάτι που μας καίει και κοιτάμε τι αποτέλεσμα έχουμε.

Νομίζω αυτό δεν γίνεται και έτσι φανταζόμαστε πως ΚΑΙ πολύ προσευχή κάναμε ΚΑΙ ζητήσαμε και... τελικά δεν πήραμε απάντηση.
Κανείς όμως δεν κάθεται μια ολόκληρη μέρα π.χ. να λέει το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» σκέφτοντας το πρόβλημά του ή αυτό που ζητάει!
Μόνο τα βράδια όταν λέμε προσευχή ή δευτερόλεπτα κατά την διάρκεια της ημέρας που συνολικά δεν φτάνουν ούτε την 1 ώρα!
Η ειρωνεία είναι, ότι περνάνε κατά καιρούς εφιαλτικές σκέψεις που κρατάνε εβδομάδες.
Και όταν λέω εβδομάδες, εννοώ ολοκληρωτικές εβδομάδες που μόνο κατά τον ύπνο μας δεν σκεφτόμαστε αυτά που σκεφτόμαστε!
(που σίγουρα, σιγουρότατα, έχουν τα απότελέσματά τους αυτές οι σκέψεις χμμμ.)

Ο Θεός είπε «αιτείται και δοθήσεται υμίν»!
(αυτός που είπε ότι: Ο ουρανός και η γη θέλουσι παρέλθει, οι δε λόγοι μου δεν θέλουσι παρέλθει)
Και όταν τον ρώτησαν πάνω σε αυτό τον Κύριο, αυτός είπε στη συνέχεια!
Σας ζητήσανε ποτέ τα παιδιά σας ψάρι και εσείς τους δώσατε να φάνε πέτρες;!

Άρα αυτό που χρειάζεται είναι να ζητάμε με επιμονή και όπως λέει θα δοθεί αδιαμφισβήτητα κάποια απάντηση!!!
(ποιός το κάνει όμως συμπεριλαμβανομένου και μένα; )

Άρα αγαπητέ WHEEL για να υπάρξουν «σημάδια» και να γίνουν αντιληπτά και για να τα δούμε, χρειάζεται να ζητηθούν πρώτα κανονικά.

[aposal]

Άρα αυτό που χρειάζεται είναι να ζητάμε με επιμονή και όπως λέει θα δοθεί αδιαμφισβήτητα κάποια απάντηση!!!
(ποιός το κάνει όμως συμπεριλαμβανομένου και μένα; )

Άρα αγαπητέ WHEEL για να υπάρξουν «σημάδια» και να γίνουν αντιληπτά και για να τα δούμε, χρειάζεται να ζητηθούν πρώτα κανονικά.

Αν αυτό που ζητάμε είναι κάτι που αφορά εμάς, καλόν είναι να το ζητήσουμε μία μόνο φορά και ακόμα καλύτερα να μην το ζητήσουμε ποτέ! Ο Θεός ξέρει πολύ καλύτερα από εμάς τι έχουμε ανάγκη και τι όχι! Ή - ακριβέστερα - τι μας συμφέρει να αποκτήσουμε και τι όχι!
Αν αφορά κάποιον άλλον, τότε ναι, πρέπει να το ζητούμε συνέχεια!