Καλώς ήλθατε στην σελίδα για το Αγιο Ορος
https://www.agiooros.net/forum/
ναι σαφως απλως σου λεω πως ουτε ο παλαδιος ελενοπολεως που εγραψε την βιογραφια του αγιου χρυσοστομου ουτε ο βιογραφος του αγιου επιφανιου αναφερουν μια τετοια διενεξη απλως απο μια λαθος αναγνωση του ιστορικου σωκρατη εγινε αυτη η παρανοησηIonas έγραψε:Αγαπητέ giannisxrgiannisxr έγραψε:ΙωναIonas έγραψε:Αγαπητοί μου
Θα αναφερθώ σε τρεις μεγάλους Αγίους των πρώτων αιώνων, τους Μέγα Βασίλειο, Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο και Άγιο Επιφάνειο. ....................., ο Θεός όμως παραβλέπει τις ανθρώπινες μικρότητες βλέπει το κύριο που είναι η Σωτηρία των Ψυχών. Αυτό πιστεύω θα πρέπει να δουν και οι του Παλαιού Ημερολογίου και να μην κολλάνε σε ημερομηνίες και εποχές ...όλες οι μέρες άγιες είναι.
για να μην βρησκεσε σε λαθος δρομο σου λεω πως ο αγιος επιφανιος δεν αλληλοκατηγορηθηκαν ποτε με τον αγιο χρυσοστομο (αποδειχθηκε προσφατα σε συνεδριο στην θεσσαλονικη)
απλως ειχαν μια διενεξη οσον αφορουσε τους μακρους αδερφους η οποια λυθηκε εν καιρω πραγματι ο αγιος επιφανιος ηταν αρκετα αυστηρος
αλλα ξερεις κατι εχει πει και ενα ωραιο το οποιο ειναι αμιμητο για την ορθοδοξη απολογιτικη (ο δινω σε ελευθερη μεταφραση)
δεν ομιλουμε για να συνηγορησουμε υπερ του θεου ο θεος δεν εχει αναγκη δικηγορων μιλαμε για να υπερασπισουμε την πιστη των ορθοδοξων
και ξερεις κατι επειδη στο μεταπτυχιακο μου ερευνησα τον αγιο επιφανιο
δεν ηταν τοσο αυστηρος οσο λενε απλως ο γεροντας επισκοπος της κυπρου ηταν ειλικρινης και οτι ελεγε το ελεγε με απολυτη αγαπη και ανυποκριτα
Είναι μεγάλη τιμή για τους Παλιοημερολογίτες να μπαίνουν δίπλα στον Άγιο Επιφάνειο, και φυσικά δεν είναι ακριβείς οι αναλογίες. Με τα παραδείγματα που ανέφερα ( τα οποία είναι γεγονότα νομίζω), ήθελα να δείξω ότι τα ανθρώπινα λάθη δεν πρέπει με κανένα τρόπο να οδηγούν στη διάσπαση και απόσχιση. Ούτε αίμα μαρτυρίου δεν μπορεί να ξεπλύνει το σχίσμα, όπως έλεγαν οι Άγιοι Πατέρες.
Ο Μέγας Βασίλειος είχε κατηγορηθεί κατ' επανάληψη για αιρετικός από φανατικούς. Μεταξύ βέβαια των φανατικών αυτών δεν ήταν ο άγιος Επιφάνειος αλλά είναι δεδομένη η αντίθεσή τους σε σχέση με τον κανονικό και Ορθόδοξο Μελέτιος Αντιοχείας, τον οποίο ο Άγιος Επιφάνειος δεν αναγνώριζε. Επί του θέματος υπάρχει επιστολή του Μεγάλου Βασιλείου προς τον Άγιο Επιφάνειο, μέρος της οποίας έχω δημοσιεύση σε αυτό το φόρουμ. Παρόλο ότι οι υπερορθόδοξοι δεν αναγνώριζαν το Μελέτιο ηγήθηκε αυτός της Β΄Οικουμενικής Συνόδου.
Αν ζούσε σήμερα ο Μέγας Βασίλειος είναι σίγουρο ότι οι Παλιοημερολογίτες θα τον χαρακτήριζαν αιρετικό και οικουμενιστή, όπως χαρακτηρίζουν τον Αναστάσιο Αλβανίας και των Νικόλαο Μεσογαίας...
Εσυ για πες μας σε ποια αδελφοτητα ανηκεις; Στη ΖΩΗ, ΧΡΥΣΟΠΗΓΗ κτλ;MHTSAKOS έγραψε:Το μεγάλο ερώτημα είναι και όποιος μπορεί ας απαντήσει, που δεν θα απαντήσει!
Με ποια από όλες τις αποσχιστικές παλαιοημερολογίτικες εκκλησίες να πάω;
Αφού δεν υπάρχει μια ενιαία παλαιοημερολογίτικη εκκλησία της Ελλάδος...
Ποιός παλαιοημερολογίτης μπορεί να διορίζει άτομα στο Άγιον Όρος και στην Ιερουσαλήμ;
Πάτερ Παΐσιος:
Και αυτοί οι λίγοι που έμειναν, έγιναν ένα σωρό κομμάτια. Και όλο κομματιάζονται, αλληλοαναθεματίζονται, αλληλοαφορίζονται και αλληλοκαθαιρούνται.
Που είναι η μια Αγία καθολική και Αποστολική εκκλησία;
Μα καλά τα θαύματα του Πάτερ Πορφύριου και Παΐσιου δεν τα βλέπετε δεν τα ακούτε, όχι όταν ζούσαν τώρα που πέθαναν;
Έτσι λές ?στο οτι μεγαλωσαμε σε μια χωρα που ποτε δεν κινδυνεψε η πιστη μας
εχουμε το θρησκευτικο μας πιστευω δεδομενο και ποτε δεν παλεψαμε να το κατακτησουμε
Για περισσότερα θα πρέπει να επισκεφθείτε:ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΜΑΝΔΡΑΣ
. Μάνδρα Αττικής. Τόπος που συνδέθηκε με ηρωϊκά αλλά και τραγικά γεγονότα. Τόπος που πρόσφερε στην υλιστική εποχή μας μία ακόμα ηρωϊδα της Πίστεώς μας, την νεαρά νεομάρτυρα Αικατερίνη Κων. Ρούττη. Είναι γνωστό σε όλους τους Χριστιανούς ότι ποτάμια ολόκληρα αίματος
εχύθησαν δια να στερεωθεί η αληθινή πίστη στον Χριστό. Αλλά και δια την διατήρησή της μακριά από την επίδραση αιρετικών νεωτερισμών πάλι εχρειάσθη να χυθεί μαρτυρικό αίμα.
Ελάτε τώρα Χριστιανοί, σεις που υπομονετικά φέρετε την περιφρόνηση των πολλών και που ακούετε στο όνομα Παλαιοημερολογίτες, ελάτε όλοι μαζί να γνωρίσουμε πως οι πατέρες και οι αδελφοί μας, που έζησαν τα πρώτα χρόνια του σχίσματος, αγωνίσθησαν και εδόξασαν την Εκκλησίαν των Γ.Ο.Χ. δίνοντας σε μας την δυνατότητα, ελεύθερα και τιμημένα να ζούμε και να λατρεύουμε τον Θεό μας.
Ας παρακολουθήσουμε λοιπόν πως εξελίχθηκαν τα θλιβερά γεγονότα της Μάνδρας, πως δηλαδή άρχισε και τι τραγικό τέλος έλαβε η ολονύκτιος πανηγυρική ακολουθία που έγινε προς τιμή των Αγίων Ταξιαρχών, τα ξημερώματα της 8ης Νοεμβρίου του 1927, εις τον ομώνυμο Ναό της Μάνδρας.
Από την παραμονή της εορτής, ευλαβείς γυναίκες της Μάνδρας, μαζί και η θαρετή υπερασπίστρια των Πατρίων Παραδόσεων Αικατερίνη (Ρούττη), ευπρέπισαν τον Ναό, ώστε το πανηγύρι τους που με τόση λαχτάρα περίμεναν να μην υστερήσει σε τίποτα. Εγκαίρως είχαν ενεργήσει και για ομόδοξο Ιερέα. Ησαν βλέπετε ελάχιστοι οι Ιερουργοί τότε και συνεπώς περιζήτητοι...
. Προς τον σκοπό αυτό, μια επιτροπή είχε ξεκινήσει για την Αθήνα και να που νωρίς την παραμονή επιστρέφει με σούστα, συνοδεύοντας τον αείμνηστο ομολογητή Ιερέα π. Χριστόφορο Ψαλλίδα. Η υποδοχή που έγινε στον ερχόμενο ιερουργό ήταν ενθουσιώδης. Ολοι σχεδόν οι κάτοικοι τον καλωσόρισαν χαρούμενοι, ενώ οι καμπάνες όλων των Ναών κτυπούσαν χαρμόσυνα. Τόση ήταν η αγάπη και η εκτίμηση των πρώτων αγωνιστών για τους ομόδοξους Ιερείς.
. Ο Εσπερινός άρχισε ήσυχα και ειρηνικά. Το ίδιο ήσυχα θα συνεχιζόταν και θα τελείωνε και όλη η αγρυπνία αν δεν έκαναν την εμφάνισή τους τα ανεπιθύμητα, για το βράδυ εκείνο, όργανα της τάξεως, περικυκλώνοντας τον Ναό με κακές διαθέσεις. Και εύλογο γεννάται το ερώτημα: Μα γιατί αυτή η πολιορκία; Στο Ναό δεν βρίσκονταν παράνομοι. Δεν εκρύβοντο ληστές. Μόνον άξιοι τηρητές των Πατρίων Παραδόσεων είχαν συγκεντρωθεί για να δοξάσουν με κάθε τιμή τους προστάτες Αγίους τους. Τι λοιπόν ζητούσαν τα όργανα με τόση επιμονή; Απλούστατα ζητούσαν να εκτελέσουν την διαταγή του σχισματικού αρχιεπισκόπου Αθηνών, να συλλάβουν τον ιερουργούντα Ιερέα και να διαλύσουν το πλήθος των πανηγυριστών.
. Μπορεί να είχαν όμως λάβει εντολές τα όργανα, αλλά και οι Χριστιανοί της Μάνδρας έπρεπε να εκτελέσουν τις θεόσδοτες εντολές Του και να μην επιτρέψουν την παραμικρή διατάραξη της Εορτής. Έτσι οι πόρτες του Ναού κλείνονται και η ακολουθία συνεχίζεται πιο κατανυκτική. Είναι διότι γίνεται κάτω από την απειλή των όπλων.
. Κτυπούν με μανία τα όργανα. Κτυπούν όπου βρουν. Πόρτες, παράθυρα, τοίχους! Σπάζουν τζάμια! Και είναι ο 20ος αιώνας!!! Ο πολιτισμός θεριεύει. Και υποτίθεται ότι τα ατομικά και θρησκευτικά δικαιώματα ασκούνται με κάθε
ελευθερία! Τι τρομερή αλήθεια! Και βρισκόμαστε μάλιστα στα ιερά χώματα της Ορθοδόξου Χριστιανικής Ελλάδας!!!
. Προσεύχονται οι Πιστοί μέσα στο Ναό ήσυχα και ευλαβικά.
Μαίνονται, ουρλιάζουν και αισχρολογούν έξω τα όργανα των σχισματικών.
. Ζητούν μέσα ενίσχυση από τον Κύριο οι Πιστοί για να αντέξουν τον άδικο διωγμό τους. Ζητούν επίσης και τα όργανα έξω ενίσχυση επιγόντως για να επιτύχουν τον βέβηλο σκοπό τους. Είχαν πράγματι ανάγκη από ενισχύσεις!!! Πως θα συνελάμβαναν έναν πράο και άκακο Ιερουργό; Πως θα αντιμετώπιζαν τους άοπλους Πιστούς;
. Κοντεύει να ξημερώσει. Μέσα στο Ναό έχουν μεταλάβει οι περισσότεροι και περιμένουν το "Δι΄ ευχών..." του Ιερέως και αφου΄πάρουν την ευλογία του, να τον οδηγήσουν σε ένα κοντινό σπίτι να ξεκουραστεί. Πως θα γινόταν όμως αυτό, που έξω καιροφυλακτούσαν οι πραιτωριανοί των σχισματικών;
Μα προ ολίγου πήραν μέσα τους δύναμη από τον Χριστό! Δεν τους σκιάζει τίποτα. Προχωρούν άφοβα. Οι πόρτες ανοίγουν. Οι πιστοί αρχίζουν να εξέρχονται. Ζωντανό τείχος από ευσεβείς γυναίκες της Μάνδρας έχουν περικυκλώσει τον κινδυνεύοντα Ιερέα. Μέσα από το σκοτάδι ξεπροβάλουν
μροστά τους σαν ανήμερα θηρία τα όργανα των σχισματικών. Απαιτούν την παράδοση του Ιερέως.
. Μα γιατί άραγε; είναι το δικαιολογημένο ερώτημα των Πιστών. Μήπως εγκλημάτισε, μήπως καταχράσθηκε ή μήπως εβεβήλωσε;
Οχι! Τίποτα από όλα αυτά! Κι όμως τον ζητούν! Και λοιπόν; Ποιός θα τους τον παραδώσει; Δεν υπάρχει Ιούδας!
- Μόνο σαν θα περάσετε πάνω από τα πτώματά μας θα πάρετε τον Ιερέα μας!
ακούγεται σταθερή και δυνατή μια γυναικεία φωνή. Είναι η 27χρονη Αικατερίνα Ρούττη που άφησε σπίτι, άνδρα και παιδιά και ήλθε να υπερασπισθεί τον Ιερέα. Δεν την φοβίζουν οι φοβέρες των όπλων και γι΄ αυτό αποφασισμένη φωνάζει.
. Οι αστυνομικές δυνάμεις δεν μπορούν να διασπάσουν τον ανθρώπινο κλοιό. Αρχίζουν τότε να πυροβολούν για να τους εκφοβίσουν. Κάτι καταφέρνουν με αυτό. Απομακρύνονται αρκετοί πιστοί, αλλά το ζωντανό τείχος γύρω από τον Ιερέα παραμένει άφοβο. Σε λίγο όμως θα καμφθεί και αυτό εξ'αιτίας της απανθρώπου και αγρίας επιθέσεως των οργάνων, των οποίων μία σφαίρα κτυπά στον κρόταφο την αείμνηστον ομολογήτρια Αγγελική Κατσαρέλλη .
. Η Αικατερίνη Ρούττη όμως, η ψυχή της άμυνας, δεν το βάζει κάτω. Ελέγχει με θάρρος τους σχισματικούς μέχρι τη στιγμή που ένα όργανο θα σηκώσει το κοντάκι του όπλου για να κτυπήσει τον Ιερέα!
. Και τότε, Υψιστε Θεέ, τι τόλμη, τι αυτοθυσία!!!
. Μόλις η Αικατερίνα αντιλαμβάνεται την κακούργο χειρονομία, σπεύδει να σώσει τον Ιερέα, καλύπτοντάς τον με το σώμα της, οπότε και δέχεται αυτή το θανάσιμο εκείνο κτύπημα στο πίσω μέρος της κεφαλής. Η Αικατερίνα πέφτει στο δάπεδο του Ναού βάφοντάς το με το μαρτυρικό της αίμα, ενώ ακούγεται για τελευταία φορά να ψιθυρίζει:
. - Παναγία μου!
. Οι γυναίκες με αγωνία και λυγμούς σηκώνουν το αιμόφυρτο σώμα της και αφού προηγουμένως ειδοποιείται και ο άνδρας της, την μεταφέρουν στον "Ευαγγελισμό" των Αθηνών. Μαζί με την Αικατερίνα μεταφέρεται στον "Ευαγγελισμό" και η τραυματισθείσα ομολογήτρια Αγγελική Κατσαρέλλη, η οποία και εξέρχεται μετά από λίγες ημέρες.
. Η Αικατερίνη επτά ολόκληρες ημέρες ακίνητη, υπέφερε αφάνταστα χωρίς καν να μπορεί να μιλήσει. Με νοήματα ζήτησε μολύβι και χαρτί για να γράψει με δυσκολία στον άντρα της να προσέχει τα αγγελούδια της, τα δύο μικρά της, που ήταν τεσσάρων χρονών το πρώτο και λίγων μηνών το δεύτερο.
. Στις 15 Νοεμβρίου 1927 με το πάτριο Εορτολόγιο, πρώτη ημέρα της νηστείας των Χριστουγέννων και ώρα 4 το πρωΐ, παρέδωσε την μαρτυρική της ψυχή εις χείρας του στεφανοδότου Χριστού.
. Το τότε Διοικητικό Συμβούλιο της Ιεράς Κοινότητας Γ.Ο.Χ. Αθηνών, κινητοποίησε όλα τα υπ΄ αυτής παραρτήματα, ώστε να παρευρεθούν στην κηδεία της όσο το δυνατόν περισσότεροι Πιστοί.
. Επιζώντες αυτόπτες μάρτυρες της κηδείας, μας πληροφόρησαν ότι αυτό που παρακολούθησαν την ημέρα εκείνη δεν ήταν κηδεία αλλά ιερά Λειτανία μαρτυρικού λειψάνου. . Χιλιάδες πιστοί συνόδευσαν την πομπή, άλλοι κρατούντες άνθη άλλοι λαμπάδες και άλλοι φοίνικες.
. Η μάρτυς δεν έχει πλέον ανάγκη από τις δικές μας πρόσκαιρες τιμές και δόξες.
. Η τιμή που πρέπει να της απονείμει κανείς είναι εκείνη που ο Αγιος Χρυσόστομος μας υποδεικνύει: "Τιμή μάρτυρος, Μίμησις μάρτυρος".
. Εγκαρδιώνεστε λοιπόν, Χριστιανοί, και παραδειγματίζεσθε από την νεαρά μητέρα των 27 χρόνων, που έχυσε το αίμα της για την Αγίαν μας Πίστιν. Η νεομάρτυς Αικατερίνα, αποτελεί "τιμή και δόξα και κάυχημα" για την Εκκλησία των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών και θα προβάλλεται σε κάθε περίσταση, ως υπόδειγμα πίστεως, αγάπης, αυταπαρνήσεως και θυσίας για τις Πατρίους Παραδό
σεις.
. Αικατερίνη ! Η επόχή ας δεν διέθεσε αγχόνες, καμίνους, ξίφη. Διέθεσε τον υποκόπανο του όπλου για να σε φοβίσει. Πόσο φτωχό αλήθεια όπλο, για να σε κάνει να απαρνηθείς μία ζωντανή Πίστη! Κι όμως εσύ έδωσες την ζωή σου γι' αυτή.
Οι πρεσβείες σου ας μας ενισχύσουν και οι προσευχές σου ας προασπίζουν το Σώμα της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας από κάθε "δολίως κινούμενον" εχθρικό βέλος. Αμήν.
Αδελφέ μου, για το ότι κάποιοι κληρικοί (έστω και πολλοί) δεν στέκονται στο ύψος τους δεν φταίει κάποιο ημερολόγιο!andriyian έγραψε:
Ηδη βγηκαν τα μαχαιρια για τη διαδοχη του Αρχιεπισκοπου. Και τι μαχαιρια,γιαταγανια! Θα δεις και θα τριβεις τα ματια σου.
Α,και κατι αλλο. Να ξερεις οτι στο νεο ημερολογιο υπαρχει και το χρημα και ολοι εξαρτωνται απο αυτο. Που να κουνηθουν,θα χασουν το μπαγιόκο.
Συμφωνώ απόλυτα.anny έγραψε:...Πιστεύω οτι η εκκοσμικευμένη εκκλησία, πρέπει να μεταστραφεί στον Πατερικό πνευματικό τρόπο τόσο τού ιδίου του κλήρου, όσο και στην προσσέγγιση των πιστών.
Ο σύγχρονος αγχωμένος άνθρωπος έχει ανάγκη να βλέπει την εκκλησία κιβωτό διαφύλαξης του ουράνιου μηνύματος και της σωτήριας προοπτικής, έχει χρεία να ακουμπήσει την μοναχικότητά του και την αποξένωση στην νηπτική ησυχία της ορθοδοξίας.
Να βλέπει τον πνευματικό πήχυ ψηλά εκεί που του αξίζει και να τον κάνει πρότυπο...