"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Να ζητάμε στην προσευχή μόνο τη σωτηρία της ψυχής μας. Δεν είπε ο
Κύριος: «Ζητείτε δε πρώτον την Βασιλείαν του Θεού... και ταύτα πάντα
προστεθήσεται υμίν»; Εύκολα, ευκολότατα ο Χριστός μπορεί να μας δώσει
ό,τι επιθυμούμε. Και κοιτάξτε το μυστικό. Το μυστικό είναι να μην το
έχετε στο νου σας καθόλου να ζητήσετε το συγκεκριμένο πράγμα. Το
μυστικό είναι να ζητάτε την ένωσή σας με τον Χριστό ανιδιοτελώς, χωρίς
να λέτε, «δώσ' μου τούτο, εκείνο...». Είναι αρκετό να λέμε, «Κύριε
Ιησού, ελέησόν με». Δεν χρειάζεται ο Θεός ενημέρωση από μας για τις
διάφορες ανάγκες μας. Εκείνος τα γνωρίζει όλα ασυγκρίτως καλύτερα από
εμάς και μας παρέχει την αγάπη Του. Το θέμα είναι ν' ανταποκριθούμε σ'
αυτή την αγάπη με την προσευχή και την τήρηση των εντολών Του. Να
ζητάμε να γίνει το θέλημα του Θεού• αυτό είναι το πιο συμφέρον, το πιο
ασφαλές για μας και για όσους προσευχόμαστε. Ο Χριστός θα μας τα δώσει
όλα πλούσια. Όταν υπάρχει έστω και λίγος εγωισμός, δεν γίνεται τίποτα.
-

Γέροντας Πορφύριος

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Ό Θεός δεν θα σε ρωτήσει, αν τα παι­διά σου τα έμαθες Γαλλικά, Γερμανικά ή Ιταλικά- ούτε αν τα έστειλες σε κάποιο πανεπιστήμιο, να σπουδάσουν επι­στήμες.

Εκείνο πού θα απαιτήσει από σένα ο Θεός, είναι, αν φρόντισες να εμφυτεύσεις μέσα τους:

• την θεοσέβεια και

• την καλωσύνη.

Αλήθεια! Αν σ' αυτά τα δύο αποτύ­χεις, τί άραγε εξέλιξη θα έχουν και τα εγγόνια σου;


Αγίου Τύχωνος Ζαντόνσκ

Από την ομιλία του ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΘΗΝΩΝ στον Άγιο Ανδρέα Πατρών :

"Η κρίση έρχεται, συμβαίνει, όταν υπερβαίνουμε το μέτρο, τα όρια. Όσο επώδυνη και αν είναι, άλλο τόσο είναι και μία δυνατότητα που μπορεί να γίνει μεταμορφωτική και απελευθερωτική. Η κρίση είναι ένας τρόπος να εξέλθουμε από το ναρκισσιστικό μας περίβλημα και την αυτιστική μας αυτάρκεια, είναι ένας τρόπος να ραγίσει ο συχνά γρανιτένιος καθωσπρεπισμός μας. Μέσα από μιά κρίση ενδέχεται να ταπεινωθούμε.
Διότι η κάθε κρίση είναι στο βάθος η σταύρωση και η ταφή, έστω και ακούσια, των εγωιστικών μας τάσεων και φαντασιώσεων. Μόνο διά του σταυρού θα φθάσουμε στην ανάσταση.
Συνεπώς, η εγκύστωση στο ναρκισσιστικό κέλυφος φέρει την κρίση, αλλά από την άλλη, το ότι τα πράγματα έρχονται σε κρίση είναι ο μόνος τρόπος για τον άνθρωπο να ταρακουνηθεί και «να έλθει εις εαυτόν».

Κάποιος άγιος γέροντας είπε " αν τις ώρες που βλέπουμε τηλεόραση και διασκεδάζουμε τις αφιερώναμε στην προσευχή θα ήμασταν όλοι οι άνθρωποι άγιοι".

Προτρεπτικοί λόγοι

* …Λοιπόν, όταν εσύ δεν αμαρτάνεις, δεν ψεύδεσαι, δεν κατακρίνεις, δεν πονηρεύεσαι κατά του πλησίον σου, τότε έχεις φόβο Θεού. Τότε είσαι σοφός και κατανοείς το Θεό, και για να μην Τον λυπήσεις δεν αμαρτάνεις. Και αυτή είναι η όραση του Θεού, και ο Θεός που βλέπει τα πάντα σε σκεπάζει από τις παγίδες του σατανά.

* …Όλες τις θλίψεις, παιδί μου, αν τις υπομένουμε, βρίσκουμε Χάρη παρά Κυρίου. Γι’ αυτό μας αφήνει ο Κύριος να πειραζόμαστε, για να μας δοκιμάζει και να μας πλέξει στεφάνους.

* …Παραιτήσου από το δικό σου θέλημα, για να βρεις ειρήνη ψυχής. Γιατί το θέλημα του ανθρώπου έχει γίνει χάλκινο τείχος και εμποδίζει το φωτισμό και την ειρήνη…

* Όντως μέγα είναι, στ’ αλήθεια, το μυστήριο της υπακοής! Αφού ο γλυκύς μας Ιησούς πρώτος χάραξε το δρόμο και έγινε παράδειγμα για μας, πόσο μάλλον εμείς είμαστε οφειλέτες να Τον μιμηθούμε.

* Ο μοναχός δεν αλλάζει τόπο κατοικίας, χρώμα ενδυμάτων και ιδίως νοημάτων. Ο μοναχός και η μοναχή αλλάζουν νουν και καρδιά μαζί. Δε σκέφτονται όπως οι κοσμικοί.

* Όλη η δύναμη της ψυχής είναι η προσευχή. Και καθώς το σώμα δυναμώνει με τις τροφές και τα διάφορα καρυκεύματα που του προσφέρουμε, έτσι και η ψυχή μας θέλει ευχή, ανάγνωση, λόγο προφορικό, να βλέπει παράδειγμα και έτσι λίγο-λίγο ξυπνάει… Με πολλή απλότητα να πορεύεσαι, για να βρεις την καθαρότητα της ψυχής. Η απλότητα είναι μεγάλη ευτυχία για την ψυχή…

* Τους μεν κανόνες οι άνθρωποι τους κατάργησαν, αλλά δεν τους κατάργησε ο Θεός. Μένουν, όπως τους έθεσαν οι Πατέρες και οι θείοι Απόστολοι. Επομένως να τους φυλάττουμε, αν θέλουμε να σώσουμε την ψυχή μας, για να μη βρούμε αντιμέτωπο το Θεό να υπερασπίζει τους νόμους των αγαπητών Του δούλων.

* Το στόμα σου αδιαλείπτως να μελετά την ευχή: “Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με”… Με την ευχή, θα καθαρίσει ο νους σου και θα την κατεβάσει στην καρδιά και θα γίνει διαδρομή, ένωση νου, λόγου και καρδιάς, και θα γίνει Παράδεισος μέσα σου.

* Από τη στιγμή που αρχίζουμε να διαπράττουμε την αμαρτία γινόμαστε δούλοι των δαιμόνων.

* Ο φιλάνθρωπος Θεός έκανε τον άνθρωπο αυτεξούσιο και μας δίδαξε να μη μετέχουμε σε πράξεις αισχρές και δε σκεπτόμαστε σοβαρά τα θεία και σωτήρια λόγια Του.

* Δεν υπάρχει άλλη θυσία τόσο ευώδης προς το Θεό, όσο η αγνότητα του σώματος.

* Τίποτε άλλο δε μισεί τόσο ο Θεός, όσο την παράνομη ηδονική ακαθαρσία του σώματος.

* Σ’ αυτή τη ζωή είναι αγώνας. Με τα ακάθαρτα πνεύματα πολεμάς, που δε σου ρίχνουν γλυκά και λουκούμια, αλλά σφαίρες οξείες που θανατώνουν ψυχή, όχι σώμα…


Γέρων Ιωσήφ Ησυχαστής

(Από το ημερολόγιο “Ουρανοδείκτες Σωτηρίας” των εκδόσεων Ορθόδοξος Κυψέλη)

Είπε ο αββάς Μακάριος ο μέγας:

Οφείλει η ψυχή τους λογισμούς της κατά την ψαλμωδία να τους συνάγει με κατάνυξη και τίποτε άλλο να μην έχει στο νου παρά την προσδοκία του Κυρίου και την αγάπη της την έμφυτη γι’ Αυτόν μόνο να την φυλάει. Και όπως η μάνα συνάγει τα παιδιά στο σπίτι για εκπαίδευση και νουθεσία, έτσι και η ψυχή οφείλει τους λογισμούς της που ρεμβάζουν να τους συνάγει από παντού σαν δικά της τέκνα, ακόμη κι αν σκορπίζονται από την αμαρτία. Μ’ αυτό τον τρόπο, όσο της είναι δυνατόν ασταμάτητα να συνάγει τους λογισμούς και να προσδοκά τον Κύριο με βεβαιωμένη πίστη, για να έρθει προς αυτήν και να της διδάξει την αληθινή προσευχή, την απερίσπαστη προς την αναζήτηση Αυτού μονάχα.

Από το Γεροντικό

Ο άθεος είναι ένα παιδί που προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του πως... δεν έχει πατέρα.

Αν ο Θεός βάζει δάκρυ στο μάτι σου είναι γιατί θέλει να δημιουργηθεί ουράνιο τόξο στην καρδιά σου.

ΥΓ: Από ημερολόγιο του 2009.

... ένα υπέροχο ποιήμα που έχει γράψει ένα παιδί από την Αφρική και προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως το καλύτερο ποιήμα του 2006.

Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος
Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος
Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος
Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος
Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος
Κι όταν πεθαίνω, είμαι μαύρος

Κι εσύ λευκέ άνθρωπε
Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ
Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός
Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος
Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε
Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος
Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος
Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι

Και αποκαλείς εμένα έγχρωμο;

Μέχρι πότε θα είμαστε άνθρωποι ολίγων πνευματικών ενδιαφερόντων, μέχρι πότε θα είμαστε πτωχοί; Ο ουρανός είναι μπροστά μας και μας προσφέρεται κι εμείς στρέφουμε τα ενδιαφέροντά μας στη γη; Η βασιλεία των Ουρανών είναι δική μας κι εμείς προτιμούμε τη φτώχεια του κόσμου; Η αθάνατη ζωή είναι κληρονομιά μας κι εμείς χάνουμε το χρόνο μας για ξύλα, λιθάρια και χωράφια;

Γϊνε πλούσιος, αυτό θέλω για σένα. Γϊνε πλεονέκτης και άρπαξε τη βασιλεία του Θεού. Σ’ αυτή την αρπαγή δεν υπάρχει μομφή. Σ’ αυτή την περίπτωση έγκλημα είναι να μην είσαι πλεονέκτης. Εδώ κατηγορείται εκείνος που δεν αρπάζει. Η βασιλεία του Θεού – λέει η Αγία Γραφή – βιάζεται και την κληρονομούν όσοι την αρπάζουν. Σ’ αυτέ τις περιπτώσεις γίνε βιαστής άρπαγας. Δεν ελαττώνεται εκείνο που αρπάζεις. Γιατί ούτε η αρετή, ούτε η ευσέβεια, ούτε η βασιλεία των Ουρανών διατρέχουν κίνδυνο να ελαττωθούν.

Άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος