"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

inaf έγραψε:Αν και είμαι έξω από τον χορό θα πω την γνώμη μου, σωστή ή λάθος. Στα 7 χρόνια που εργάζομαι δύο φορές μου είπαν κοπέλες συνάδελφοι με απολογητικό ύφος "μην με κοιτάς έτσι, απλά δεν πρόλαβα να βαφτώ". Και απάντησα "είσαι πολύ πιο όμορφη έτσι" (για τον λόγο αυτό και κοίταζα παράξενα ). Προσπαθώ να μην το θεωρώ ενδεικτικό του χαρακτήρα το γεγονός του βαψίματος γιατί όντως δεν είναι αλλά να κοιτάζω τον εαυτό μου όπου θα βρω πάμπολα πολύ χειρότερα και καλά κρυμμένα πάθη. Άλλωστε είναι πολλά που δεν ξέρουμε πίσω από κάθε πράξη που όχι μόνο να την δικαιολογεί αλλά και να την επιβάλει όπως ειπώθηκε και παραπάνω.

panagiotisspy έγραψε:Εγώ πιστεύω ότι οι άνθρωποι που έχουν εσωτερική ομορφιά (είτε γυναίκες είτε άντρες), αργά ή γρήγορα θα την δείξουν στον συνάνθρωπό τους.
Μού έχει συμβεί πολλές φορές αυτό, να θεωρήσω όμορφο έναν κατά τεκμήριο "άσχημο" εμφανισιακά άνθρωπο, αλλά και το αντίθετο, να θεωρήσω άσχημο έναν "όμορφο".

Κατά τα άλλα όλοι στα πλαίσια της "εφημερότητάς" μας ως όντα, προσέχουμε πώς θα δείξουμε το "δήθεν" και δεν προσέχουμε και τόσο το αληθινό.

Επομένως το θέμα είναι βαθύτερο και άπτεται της γενικότερης αντίληψής μας περί της "αλήθειας".

Προσωπικά θα μπορούσα να θαυμάσω κάτι "όμορφο" εμφανισιακά.

Αλλά δεν θα μπορούσα ποτέ να το αγαπήσω εξ αιτίας της "ομορφιάς" του.

smarti έγραψε:

panagiotisspy έγραψε:Εγώ πιστεύω ότι οι άνθρωποι που έχουν εσωτερική ομορφιά (είτε γυναίκες είτε άντρες), αργά ή γρήγορα θα την δείξουν στον συνάνθρωπό τους.
Μού έχει συμβεί πολλές φορές αυτό, να θεωρήσω όμορφο έναν κατά τεκμήριο "άσχημο" εμφανισιακά άνθρωπο, αλλά και το αντίθετο, να θεωρήσω άσχημο έναν "όμορφο".

Κατά τα άλλα όλοι στα πλαίσια της "εφημερότητάς" μας ως όντα, προσέχουμε πώς θα δείξουμε το "δήθεν" και δεν προσέχουμε και τόσο το αληθινό.

Επομένως το θέμα είναι βαθύτερο και άπτεται της γενικότερης αντίληψής μας περί της "αλήθειας".

Προσωπικά θα μπορούσα να θαυμάσω κάτι "όμορφο" εμφανισιακά.

Αλλά δεν θα μπορούσα ποτέ να το αγαπήσω εξ αιτίας της "ομορφιάς" του.

johnge έγραψε:Να απαντήσω κι εγώ, αν και πρέπει να παραδεχτώ πως δεν βάφομαι! Καλά το παράξενο θα ήταν να βάφομαι!!

Σημασία πάνω από όλα έχει να μην ξεχνάμε τον Θεό. Να μην ξεχνάμε την δόξα Του και να ζητάμε να μας ελεεί με το μέγα έλεος Του. Ο μακαριστός Χριστόδουλος είχε πει ότι ο Θεός μας θέλει και με το σκουλαρίκι και με το τζιν, και με μακριά μαλλιά, και με ξυρισμένα (όπως είμαι κι εγώ).

Και δεν είχε άδικο. Δεν θέλω να δικαιολογήσω κανέναν, ούτε καν τον εαυτό μου. Η προσέγγιση με τον Θεό σε αλλάζει. Τόσο πνευματικά αλλά και σωματικά. Και αυτή η διαρκής επικοινωνία είναι που θα μας αλλάξει, αλλά κυρίως θα μας σώσει. Ο Χριστόδουλος θέλησε ο κόσμος να αρχίσει να γνωρίζει τον Θεό. Και η γνώση του Θεού είναι ατελείωτη. Όσο μαθαίνουμε τον Θεό, τόσο αλλάζουμε, μεταμορφώνόμαστε.

Όταν άρχισα να ξυρίζω το κεφάλι μου, το έκανα προσωπικά από στυλ ίσως και λόγω τριχόπτωσης. Πλέον εξακολουθώ να το έχω για τελείως διαφορετικούς λόγους όμως και όπως είπε εύθυμα ο γέροντάς μου (και με παρότρυνε να το χρησιμοποιώ) για να έρχεται πιο εύκολα η επιφοίτηση του Αγ. Πνεύματος.

Η βαφή και κάθε είδους καλλωπισμού όταν χρησιμοποιείται, δεν θα πρέπει να μας γίνει εμμονή. Και αυτό που μετράει περισσότερο είναι το κίνητρο και η αγαθή διάθεση. Εκεί ας δώσουμε έμφαση, και ο Κύριος θα μας καθοδηγήσει στο να γίνουμε άξια μέλη του.