"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Τα φοβεροτερα τελωνια που εμποδίζουν τους πιο πολλούς χριστιανους είναι της πορνειας,της μέθης,των εκτρωσεων,της υπερηφανειας,της απιστίας,της ακηδιας,της φιλαργυριας,του μίσους και της γαστριμαργιας.
Οσ.Κλεοπας Ηλιε.

Δεν έχω δει κανένα χριστιανο που να είναι τέλειος ή ελευθερωμενος από την αμαρτία.
Οσ.Μακαριος ο Αιγύπτιος.

Την ψυχη που συνηθίζει να εξομολογειται,η σκέψη της εξομολογησεως τη συγκρατεί σαν χαλινάρι και δεν την αφήνει να αμαρτήσει.Απεναντιας ,τις αμαρτίες που δεν σκέφτεται κανείς να εξομολογηθεί,τις διαπράττει συχνά και άφοβα σαν σε σκοτάδι.
Οσ.Ιωαννης της Κλίμακας.

Δεν πρέπει νά ἐμπιστευόμαστε καί οὒτε νά θαρρεύουμε ποτέ είς τόν ἑαυτόν μας
( Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου «Ἀόρατος Πόλεμος» Κεφάλαιο Β΄)
Ἡ Φιλαυτία μας (δηλαδή ἡ ἀγάπη μας πρός τόν ἑαυτόν μας) εἶναι ἡ προκαταρκτική αἰτία καί ἡ ρίζα καί ἡ ἀρχή ὃλων τῶν ἂλλων παθῶν καί κακιῶν πού μᾶς διακατέχουν.
Αὐτός πού ἐμπιστεύεται μόνον τόν ἑαυτόν του, ὁνομάζεται εἰς τήν Παλαιά Διαθήκη, «ἐπικατάρατος » ( Ἰερεμίας ζ΄5)
Ἡ ἀνάγκη νά συνειδητοποιήσουμε τήν μηδαμινότητά μας, εἶναι ἀπαραίτητη γιά νά προχωρήσουμε στήν ἐσωτερική διόρθωση τοῦ ἑαυτοῦ μας. Χωρίς αὐτό τό πρῶτο βῆμα, δέν θά μπορέσουμε νά ἐπιτύχουμε τίποτε άπολύτως ὡς πρός τήν διόρθωσή μας.
Ἀπό ἐμᾶς δέν μπορεῖ νά προέλθει κανένα καλό, οὒτε κάποιος καλός λογισμός πού θά μποροῦσε νά ἰκανοποιήσει τόν Θεό. Διότι κάθε χάρις καί κάθε άρετή ἒρχεται σέ ἐμᾶς μόνον ἀπό τόν Θεό.(ἐμεῖς εἲμαστε ἰκανοί μόνον γιά τό κακό,γιά τό διεφθαρμένο καί γιά τό ἐγκληματικό)
Τό νά συνειδητοποιήσουμε ὃτι ἐμεῖς δέν ἒχουμε ἀπό μόνοι μας καμμία δύναμη, αὐτό εἶναι ἓνα δῶρο πού μᾶς τό δίδει ὁ Θεός,μέ διαφορετικό γιά τόν κάθε ἓναν άπό ἐμᾶς τρόπο, ὣστε νά μπορέσουμε νά προχωρήσουμε στήν ἐσωτερική βελτίωση τοῦ ἑαυτοῦ μας.
Τό νά νομίζουμε ὃτι εἲμεθα κάτι τό ξεχωριστό,αὐτό ὁνομάζεται οἲησις.Εἲναι ἡ οἲησις πάθος λεπτό καί κρυφό καί πολύ δύσκολα γίνεται άντιληπτό άπό αὐτούς πού τό ἒχουν.
Εἶναι πάθος πολύ ἐπικίνδυνο διότι διώχνει τήν Χάριν Τοῦ Θεοῦ ἀπό μέσα μας.
Πῶς ὃμως θά πολεμήσουμε τήν οἲησι;
Α) Νά πιστέψουμε μέσα μας ὃτι ἀπό μόνοι μας δέν μπορῦμε να κάνουμε κανένα καλό πού θά μᾶς βοηθοῦσε ὣστε νά γίνουμε ἂξιοι τῆς Βασιλείας Τοῦ Θεοῦ.
Β) Να ζητοῦμε ἀπό τόν Θεό μέ ἐπιμονή και θέρμη τήν Βοήθειά Του ὣστε νά συνειδητοποιήσυμε την πλήρη ἀδυναμία τοῦ ἑαυτοῦ μας καί νά μήν ἀμφιβάλλουμε ὃτι ὁ Θεός θά μᾶς βοηθήσει.
Γ) Να φοβόμαστε τήν κακία καί τίς μεθοδεύσεις τῶν πονηρῶν δαιμόνων πού θά προσπαθήσουν με χίλιες μετοδεύσεις,νά μᾶς έμποδίσουν άπό τήν άπαλλαγή μας άπό τήν οἲησιν καί τήν βελτίωσἠ μας.
Δ) Ὃταν πέφτουμε σέ κάποιο σφάλμα μικρό ἢ μεγάλο, νά καταλαβαίνουμε τήν ἀδυναμία μας καί νά χάνουμε ἒτσι τήν ἐμπιστοσύνη μας πρός τόν ἑαυτό μας καί πρός τούς ἂλλους.Νά παραδεχόμαστε τήν ἀδυναμία μας καί μἀλιστα νά θέλουμε νά περιφρονηθοῦμε άπό τους ἂλλους γι΄αὐτήν τήν άδυναμία μας και νά δεχόμαστε αὐτήν τήν καταφρόνηση ὡς δίκαιη και σωστή.
Στήν κάθε πτώση μας, θά πρέπει νά σκεφτόμαστε πόσο στήν πραγματικότητα εἲμαστε άδύναμοι καί νά ζητοῦμε ἀπό τόν Θεό ἐπίμονα και ἐνοχλητικά γιά νά μᾶς βοηθήσει καί ἀκόμη ἂς γνωρίζουμε ὃτι χωρίς τήν βοήθειά Του, θά ξαναπέσουμε στά χειρότερα.
Ὁ Ἃγιος Χρυσόστομος λεγει ὃτι ὃποιος νομίζει τόν ἑαυτόν του καί τίς δυνάμεις του ὃτι εἶναι στό μηδέν, αὐτός γνωρίζει τόν ἑαυτό του περισσότερον ἀπό τούς ἂλλους.
Ὁ Ἃγιος Δαμασκηνός λέει ὃτι τίποτε καλλίτερο δεν ὑπάρχει άπό τό νά γνωρίζει κάποιος τήν άδυναμία του και τήν ἂγνοιά του. Και τίποτε χειρότερο, ἀπό τό νά ἀγνοεῖ αὐτά τά πράγματα.
( Ἀπόσπασμα σέ ἐλεύθερη ἀπόδοση ἀπό τό βιβλίο τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου «Ἀόρατος Πόλεμος» Κεφάλαιο Β΄)