Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ο άγιος πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης - Από τι μας γλίτωσες σήμερα Παναγία μου...
Πριν από 25 περίπου έτη ο π. Ιωάννης ήταν ασθενής και πλησίαζε η παραμονή των Θεοφανείων. Παρακάλεσε λοιπόν έναν ευλαβέστατο ιερέα της Ι. Μητροπόλεως Ζιχνών και Νευροκοπίου, τον π. Ευάγγελο Αναστασίου, να μεταβεί στο Νεοχώρι την ημέρα αυτή και να κάνει την ακολουθία των ωρών και του μεγάλου αγιασμού. Ήταν 4 η ώρα το πρωί και ο πατήρ Ευάγγελος με την πρεσβυτέρα του ξεκίνησαν για το Νεοχώρι. Χιόνιζε και ο δρόμος ήταν ολισθηρός. Μετά από 10 λεπτά διαδρομή, μία νταλίκα πήγε να τους χτυπήσει μετωπικά αλλά την τελευταία στιγμή βρέθηκαν με θαυμαστό τρόπο να την έχουν παρακάμψει και να κινούνται χωρίς να υπάρχει μπροστά τους κανένα εμπόδιο!!! Όταν έφτασαν στον Ιερό ναό του αγίου Γεωργίου, στο Νεοχώρι, μπήκαν στον νάρθηκα του Ιερού ναού και είδαν τον πατέρα Ιωάννη να ανάβει τις καντήλες και τον άκουσαν να μονολογεί:
" Από τι μας γλίτωσες σήμερα Παναγία μου!". Και ήταν κάτι που επανέλαβε πολλές φορές χωρίς να έχει αντιληφθεί ότι είχαν εισέλθει στον Ιερό ναό ο π. Ευάγγελος και η πρεσβυτέρα του. Από ταπείνωση δε, δεν τους ανέφερε τίποτα ! Αυτά μου διηγήθηκε η ευλογημένη πρεσβυτέρα του πατρός Ευαγγέλου.
Ο άγιος Γέροντας Ιωάννης Καλαΐδης έζησε ταπεινά και εν κρυπτώ την αγία ζωή του! Προστάτευε δε και προστατεύει τους χριστιανούς αδερφούς μας με τις θερμές ικεσίες του προς τον Θεό! Να έχουμε πάντοτε την αγία ευχή του! Αμήν!
Μιλτιάδης Τσεσμετζής - εκπαιδευτικός

[toula]

«Έχω και εγώ μία μικρή πείρα από την πνευματική τρέλλα, η οποία προέρχεται από τον θείο έρωτα. Φθάνει τότε ο άνθρωπος στην θεία αφηρημάδα και δεν θέλει να σκέφτεται τίποτε εκτός από τον Θεό, τα θεία, τα πνευματικά, τα ουράνια. Ερωτευμένος πιά θεϊκά, καίγεται εσωτερικά, γλυκά, και ξεσπάει εξωτερικά, παλαβά, μέσα στον θείο χώρο της σεμνότητος, δοξολογώντας τον Θεό».
«Όταν φουντώνει ο θείος έρως, ούτε κοιμάται κανείς ούτε τρώει, κάνει διαρκώς προσευχή, άσκηση και μετάνοιες, και τρέφεται περισσότερο από την ουράνια θέρμη. Και αν τον ζητούν να πάει κάπου, παλεύει, ποσπαθεί να βγη από την κατάσταση αυτή, αλλά δεν μπορεί· πέφτει κάτω δηλαδή… Γι’ αυτό πάει πιο βαθιά στην έρημο, για να μην τον διακόπτουν».
***
Με ρώτησε ένας λαϊκός στο Καλύβι: “Καλά, τι κάνεις εσύ εδώ; Μέρα-νύχτα τι κάνεις;” Ήταν γύρω ανθισμένες οι σουσούρες, όλη η πλαγιά γεμάτη λουλούδια. Μοσχοβολούσε ο τόπος! “Τι τραβάω, του λέω, όλη την ημέρα να ποτίσω και να περιποιηθώ όλα αυτά που βλέπεις! Και στον ουρανό βλέπεις την νύχτα πόσα κανδήλια ανάβω! Δεν προλαβαίνω να τα ανάψω όλα!” Με κοίταζε! “Την νύχτα, λέω, δεν βλέπεις κανδήλια επάνω; Εγώ τ’ ανάβω!!! Προλαβαίνω; Δεν είναι απλό σε τόσα κανδήλια να βάζης κανδηλήθρες, λάδι!!” Τάχασε ο καημένος.
Άγιος Παΐσιος

[toula]

Ο νομικός και γραφειοκρατικός παραλογισμός ιδιαίτερα στο Iερό Mυστήριο της βαπτίσεως.
Αν κάποιος έχει κάνει πολιτικό γάμο δεν μπορεί να γίνει ανάδοχος. Προσέξτε κάτι εδώ. Αυτός που έχει κάνει πολιτικό γάμο, έχει δεσμευτεί, έστω και για την πολιτεία, να ζει με έναν άνθρωπο. Ναι μεν δεν είναι γάμος με την εκκλησιαστική, πνευματική έννοια αλλά έχει δεσμευτεί ενώπιον κάποιου ανθρώπου. Στην τελική δεν ξέρουμε γιατί έκανε αυτή την επιλογή. Μπορεί να είναι για λόγους επαγγελματικούς, για οικονομικούς, επειδή προέκυψε μια εγκυμοσύνη κλπ. Η Εκκλησία δεν το εξετάζει. Έκανες πολιτικό γάμο; Είσαι εκτός από την αναδοχή.
Ωραία …. (Μην βιαστείτε θα δείτε παρακάτω που θέλω να καταλήξω)
Πάμε τώρα στην άλλη περίπτωση. . .
Αν κάποιος είναι ελεύθερος αλλά έχει ταυτόχρονα σχέσεις με 3 παντρεμένες γυναίκες δεν υπάρχει πρόβλημα να γίνει ανάδοχος. Απλά πάει στον Παπά λέει ότι είναι ελεύθερος, παίρνει και το χαρτί από τα ΚΕΠ ή το GOV και όλα μια χαρά. Αυτός που νομικά, σύμφωνα με τα χαρτιά είναι οκ, δεν υπάρχει πρόβλημα. Ο άλλος όμως, που τουλάχιστον έχει έναν άνθρωπο, έχει κάνει έναν πολιτικό γάμο και έχει δεσμευτεί έστω πολιτειακά να είναι μαζί με έναν άνθρωπο, είναι εκτός. Καταρχήν, πολλοί που κάνουν πολιτικό αργότερα κάνουν και Εκκλησιαστικό γάμο. Φυσικά υπάρχουν και αυτοί που κάνουν πολιτικό αλλά μένουν εκεί διότι δεν πιστεύουν στο Μυστήριο. Θέλω να πω ότι η Εκκλησία δεν εξετάζει πνευματικά τις περιπτώσεις, απλά σου λέει φέρει το χαρτί, και ό,τι λέει το χαρτί θα εξαρτηθεί αν θα γίνεις ανάδοχος.
Θυμάμαι πριν χρόνια το εξής περιστατικό. . .
Μια κοπέλα μου είχε πει ότι έχει κάνει πολιτικό γάμο, οπότε της είπα ότι δεν μπορεί να γίνει νονά και μου απαντάει το εξής: «Ωραία, δηλαδή αν είχα κάνει θρησκευτικό γάμο για χαβαλέ αλλά ήμουν άθεη τότε δεν θα υπήρχε πρόβλημα, σωστά;».
Θέλετε και το καλύτερο;
Γνωρίζω κοπέλα που είχε κάνει για χαβαλέ θρησκευτικό γάμο και μετά έγινε σατανίστρια, αλλά εν τέλει αφού είχε κάνει θρησκευτικό γάμο μια χαρά βάπτισε το παιδί του κολλητού της.
Όλα αυτά τα λέω για τον εξής λόγο.
Μήπως τελικά πρέπει να εξετάζουμε με πνευματικά κριτήρια ό,τι έχει σχέση με τα Ιερά Μυστήρια, και όχι απλά τα χαρτιά ;
π. Σπυρίδων Σκουτής – euxh .gr

[toula]

Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από την γκρίνια. Σταμάτα να ζεις γκρινιάζοντας, ζητώντας αγάπη και σημασία από τους άλλους ενώ δεν θέλουν να σου δώσουν για τους χ , ψ λόγους.
Το παράπονο και η γκρίνια είναι καρπός υπερηφάνειας. Άφησε τον άλλον στην ελευθερία και την ησυχία του. Δεν σε πήρε ο άλλος στις γιορτές ; Απομακρύνθηκε; Δεν πειράζει, προχώρα παρακάτω. Ως άνθρωποι θα φάμε την πίκρα μας αλλά δεν πρέπει να μείνουμε εκεί. Μην μπαίνεις σε λογισμούς πώς , γιατί , διότι κλπ. Κοίταξε πρώτα τη δική σου συμπεριφορά μήπως χρειαστεί να διορθώσεις κάτι, και αν δεν υπάρχει κάτι από τη δική σου την πλευρά, προχώρα παρακάτω. Μην πιέζεις κανέναν, είτε είσαι σε σχέση ή γάμο, με τα παιδιά σου ή τα εγγόνια σου. Σταμάτα να προβάλεις τα δικά σου θέλω και επιθυμίες επάνω στους άλλους. Σταμάτησε να λες τη φράση «Αυτό είναι το σωστό, εγώ το ξέρω. Αυτό που σου λέω εγώ θα κάνεις». Άφησε τον άλλον να είναι ο εαυτός του. Άφησέ τον στη δική του ομορφιά και αρμονία της ελευθερίας του. Μην τον ενοχλείς. Παράδειγμα και προσευχή αρκούν. Τα υπόλοιπα άφησέ τα στον Θεό.
Ιδιαίτερα στον γάμο, πολλοί θέλουν να αλλάξουν τον άλλον. Όχι αδερφέ μου. Επέλεξες τον άλλον για αυτό που είναι και όχι για αυτό που θες εσύ να γίνει. Δεν αγόρασες κάποιον δούλο σαν δικτάτορας αλλά επέλεξες έναν άνθρωπο ελεύθερο να «περπατήσετε» μαζί προς τον ουρανό. Όταν κάνεις μια επίσκεψη σε ένα σπίτι και ο άλλος σου ανοίγει την πόρτα, μπαίνεις μέσα με σεβασμό και δεν κάνεις στον άνθρωπο αυτό παρατηρήσεις για να αλλάξει τη διακόσμηση. Δέχεσαι αυτό που βλέπεις και μένεις στην ουσία, ότι ο άλλος εκτός από το σπίτι, σου άνοιξε και την καρδιά του.
Μην θελήσεις ποτέ να αλλάξεις κανέναν. Μην θελήσεις ποτέ ο άλλος να γίνει σαν κι εσένα, ακόμα και για το παιδί σου να εύχεσαι να γίνει κάτι καλύτερο από σένα κι από τα όρια του εαυτού του. Σταμάτα να ανοίγεις Πηδάλια και Πατέρες της Εκκλησίας για να κρίνεις τις ζωές των άλλων. Μια τέτοια συμπεριφορά σε κάνει δυστυχισμένο. Νιώθεις ότι θέλεις να βοηθήσεις λιγάκι; Ποτέ μην βάζεις στις προτάσεις σου τελεία, βάζε ερωτηματικό με πολύ διάκριση και αγάπη κι αυτό πάντα την κατάλληλη στιγμή.
Άφησε τους ανθρώπους στην «τρέλα» τους και στο όνειρό τους. Κοίταξε τον εαυτό σου να γίνεις εσύ Άγιος και φάρος για τους άλλους. Χωρίς να τους το πεις και να τους το δείξεις αλλά να το δουν από μόνοι τους. Αυτό θα είναι μια «πετυχημένη» πνευματική μεταμόρφωση.
Προσπάθησε να φτιάξεις την καθημερινότητά σου και τη ζωή σου ώστε να είσαι χαρούμενος. Πίστεψέ με, είναι εφικτό, αρκεί να θέλεις. Ένα ρητό λέει ότι : «Η αγάπη βρίσκει τον δρόμο ενώ η αδιαφορία βρίσκει πάντα μια δικαιολογία». Μην είσαι όλο δικαιολογίες : «Δεν γίνεται εκείνο, το άλλο, όχι, δεν κλπ». Ό,τι δεν λύνεται, κόβεται λέει άλλη μια ρήση. Άλλαξε τη ροή της καθημερινότητας και της ζωής σου. Να ασχολείσαι με τον εαυτό σου και με τους άλλους μόνο για να βοηθάς και όχι για να κατακρίνεις. Να έχεις πάντα μέσα σου αίσθηση ζωής αιωνίου ακόμα και όταν πήζεις στη δουλειά ή με την κίνηση στο δρόμο.
Έδυσε ο ήλιος; Τελείωσε η μέρα; Σκέψου . . Με όσους επικοινώνησα σήμερα ήμουν γεμάτος χαρά; Έδωσα χαρά ή μήπως έβγαλα τοξικότητα και δηλητήριο; Αν πεθάνω αυτό το βράδυ θα είμαι υπερήφανος γι’ αυτή την τελευταία μέρα της ζωής μου; Είσαι χαρούμενος με την «εικόνα» της ζωής σου που βλέπεις στον καθρέφτη; Όχι; Άλλαξέ την τώρα! Μπορείς!
Συνήθως όταν ένας ζωγράφος τελειώνει ένα έργο στο τέλος βάζει την υπογραφή του και περνάει ένα βερνίκι. Κάνε αδερφέ τα υπόλοιπα και άσε την υπογραφή και το βερνίκι στον Θεό!
Καλές δημιουργίες . . .
π.Σπυρίδων Σκουτής – euxh . gr Λιγότερα
euxh.gr - Άφησε τις δικαιολογίες και ξεκίνα τις αλλαγές.

[toula]

Στο «Πιο πέρα από τη θάλασσα» ο Πολ Λιντς γράφει για ένα σήμα ασυρμάτου που μπορεί να ταξιδεύει για πάντα γύρω από τη γη χωρίς να φτάσει ποτέ στον προορισμό του. Σαν μια χαμένη κραυγή ανθρώπων που έχουν πεθάνει από καιρό.
Μόλις το διάβασα σκέφτηκα την προσευχή. Αυτή την βαθιά ανάγκη του ανθρώπου.
Πόσες κραυγές ανθρώπων έχουν ανέβει στους αιώνες προς τον Θεό χωρίς να πάρουν ποτέ την απάντηση που περίμεναν;
Πόσοι κάθισαν μόνοι μέσα στη νύχτα και είπαν:
«Θεέ μου, πού είσαι;»
«Άκουσέ με.»
«Βοήθησέ με.»
Και απέναντί τους σιωπή.
Μερικές φορές η προσευχή μοιάζει πράγματι με ασύρματο μέσα σε φουρτουνιασμένη θάλασσα. Στέλνεις το σήμα σου ξανά και ξανά και δεν ξέρεις αν κάποιος σε ακούει.
Κι όμως συνεχίζεις.
Ίσως γιατί η πίστη δεν είναι πάντοτε η βεβαιότητα ότι θα λάβεις απάντηση.Είναι πολλές φορές η απόφαση να συνεχίσεις να εκπέμπεις ακόμη και μέσα στη σιωπή.
Κάθομαι καμιά φορά στην προσευχή και σκέφτομαι ότι κάπου μέσα σ’ αυτή τη σιωπή υπάρχουν ακόμη οι φωνές όλων εκείνων που προσευχήθηκαν πριν από εμάς. Οι άρρωστοι. Οι μάνες. Οι φυλακισμένοι. Οι ναυαγοί. Οι άνθρωποι που φοβήθηκαν, που απελπίστηκαν, που παρακάλεσαν και δεν είδαν ποτέ αυτό που ζήτησαν.
Σαν να ταξιδεύουν ακόμη οι κραυγές τους μέσα στον χρόνο.
Και τότε η δική μου μικρή προσευχή ενώνεται μαζί τους.
Δεν ξέρω πάντα γιατί ο Θεός σιωπά.
Δεν ξέρω γιατί κάποια αιτήματα μοιάζουν να χάνονται.
Ξέρω όμως ότι ο Χριστός πάνω στον Σταυρό προσευχήθηκε κι Εκείνος μέσα στη σιωπή:
«Θεέ μου, Θεέ μου, ἱνατί με ἐγκατέλιπες;»
Ίσως λοιπόν η πίστη να μην αρχίζει όταν ο ασύρματος απαντήσει.
Ίσως αρχίζει όταν, ακόμη και μέσα στην πιο μεγάλη σιωπή, αρνείσαι να τον κλείσεις.
Αυτή η άρνηση να κλείσεις το ασύμαρτο σε κάνει μεγάλο.
Σε βαθαίνει και υψώνει προς τον Θεό. Δηλαδή στο κάτι παραπάνω και πέρα από σένα.
Γιατί η προσευχή δεν είναι πάντοτε η φωνή του ανθρώπου που βρήκε τον Θεό.
Μερικές φορές είναι η κραυγή του ανθρώπου που εξακολουθεί να Τον ψάχνει.
— π. Λίβυος —