"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΕΒ. ΜΗΤΡ. ΚΥΘΗΡΩΝ Κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ
ΣΕ ΗΜΕΡΙΔΑ ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
Ἅγιοι Πατέρες, ἀγαπητοὶ Ἀδελφοί,
ἐντιμότατοι σύνεδροι,
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Ἡ σπουδαιότητα τοῦ θέματος τῆς ἡμερίδος σας δύναται νὰ κατανοηθῆ πλήρως μόνον στὸν βαθμὸ ποὺ ἀντιληφθεῖ κανεὶς τὸ μέγεθος τοῦ προβλήματος - κινδύνου τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως, ἐφόσον ἐκ τῶν ἀντιθέτων πολλάκις κατανοοῦμε τὸ ζητούμενο. Πρόκειται γιὰ θέμα μείζονος σημασίας ποὺ προέκυψε τὸν 19ο αἰ. στὸν προτεσταντικὸ χῶρο καὶ εἰσήχθη στὸν Ὀρθόδοξο χῶρο τὸν 20ο αἰ. μὲ τὴν Πατριαρχικὴ Ἐγκύκλιο, ἀρχικά, τοῦ 1902-1904, στὴν ὁποία βρίσκουμε μιὰ πρωτόλεια διατύπωση τῆς περιβοήτου θεωρίας τῶν κλάδων, καὶ μὲ ἐκείνη τοῦ 1920, ποὺ τιτλοφορεῖται καὶ ἀπευθύνεται «Πρὸς τὰς ἁπανταχοῦ Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ», στὴν ὁποία οἱ ἑτερόδοξες θρησκευτικὲς ὀργανώσεις χαρακτηρίζονται ὡς χριστιανικὲς ἐκκλησίες καὶ ὑποδεικνύονται οἱ τρόποι διὰ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῆ ἡ συζητούμενη ἕνωση.
Ἀκολούθησαν οἱ θεολογικοί διάλογοι τῶν Μικτῶν Ἐπιτροπῶν, Ὀρθοδόξων – Ρωμαιοκαθολικῶν καί Ὀρθοδόξων – Προτεσταντῶν, μὲ τὶς διαβόητες ἀποφάσεις (Δηλώσεις Τορόντο 1950, κείμενο Πόρτο Ἀλέγκρε 2006 καὶ «Κείμενο Λίμα, 1982, - Βάπτισμα Εὐχαριστία Ἱερωσύνη») καὶ τὶς αἱρετικὲς θεωρίες «περὶ δύο πνευμόνων», περὶ ἐλλειμματικῆς Ὀρθοδοξίας, ὅταν δὲν ἔχει κοινωνία καὶ ἀποδοχὴ τῶν ἑτεροδόξων καὶ κακοδόξων ὁμολογιῶν κ.τ.τ.
Ἀποκορύφωμα ἐκείνων καὶ ὅλων τῶν οἰκουμενιστικῶν μετέπειτα λεχθέντων καὶ πραχθέντων ἀπετέλεσε ἡ λεγομένη «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Κρήτης», ἡ ὁποία κατωχύρωσε συνοδικῶς τὸν οἰκουμενισμό, ἀποτελώντας πλέον τὸ σημεῖο ἀναφορᾶς ὅλων τῶν οἰκουμενιστῶν, παραχάραξε τήν δογματική καί ἐκκλησιολογική διδασκαλία τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ὀνομάζοντας τούς ἑτεροδόξους (αἱρετικούς) «ἐκκλησίες», χωρίς νά διευκρινίζη ὅτι ἀρνεῖται ἤ ὄχι τό κύρος καί τήν ὑπόστασι τῶν αἱρετικῶν «μυστηρίων».
Ἡ Ἐκκλησιολογία μεταπίπτει σὲ κοινωνιολογία καὶ πολιτική. Προκρίνεται ἕνας ἐκκοσμικευμένος χριστιανισμός, ἐγκαταλείπεται τὸ δογματικὸ κριτήριο καὶ εἰσάγεται ἕνας ἀκραῖος σχετικισμὸς καὶ ὑποκειμενισμός. Μιὰ τέτοιου εἴδους ἕνωση ἀποτελεῖ σύζευξη ἑτεροκλήτων στοιχείων, γιὰ νὰ καταλήξουν σὲ μιὰ μίξη ἀμίκτων. Συζητεῖται καὶ ἐπιχειρεῖται, παντὶ τρόπῳ, μιὰ ἕνωση ποὺ δὲν προάγει τὴν ἑνότητα, παραβλέποντας καὶ ἀναιρώντας τὴν ἤδη ὑπάρχουσα φύσει ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, στὴν ὁποία δὲν ὑφίσταται ὁποιαδήποτε ἔννοια διαίρεσης.
Δὲν πρέπει νὰ παραβλέπεται ὅτι στὸν οἰκουμενισμὸ οἱ ἑτερότητες θεωροῦνται ὡς θετικὲς παραλλαγὲς μιᾶς διευρυμένης ἐκκλησίας (!). Ἡ θεία ἀποκαλυφθεῖσα διδασκαλία δέχεται πολλὲς ἑρμηνεῖες -καὶ ἀντίθετες μεταξύ τους-, ὅλες ἀποδεκτές, ἔτσι ὥστε νὰ γίνεται λόγος γιὰ ἐμπλουτισμὸ καὶ συμπερίληψη. «Ἑνότητα στὴν πίστη καὶ ἑνότητα/ἑτερότητα στὶς διατυπώσεις της» (Y. Congar, Diversités et communion, Παρίσι 1982, σ. 244), «ἑνότητα ἐν τῇ ποικιλίᾳ καὶ ἑνότητα ἐν τῇ ἑτερότητι καὶ μέσῳ τῆς ἑτερότητος» (O. Cullmann, Einheit durch Vielfalt, Τυβίγγη 1990², σ. 14), στὸ κέντρο ὁ Χριστὸς καὶ γύρω του ὅλες οἱ «ἐκκλησίες» ὡς «ἐκκλησίες τοῦ Χριστοῦ» (!), ὡς οἱ πλανῆτες γύρω ἀπὸ τὸν ἥλιο (βλ. E. Schlink, Ökumenische Dogmatik. Grundzüge, Γοττίγγη 1983, σ. 696).
Σὲ ὅλα αὐτὰ ἀπαντοῦμε μὲ τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς: «Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι μόνον μία, ἀλλὰ καὶ μοναδική. Ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν πολλὰ σώματα, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἐν αὐτῷ πολλὲς Ἐκκλησίες. Ἐν τῷ Θεανθρωπίνῳ αὐτοῦ σώματι ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καὶ μοναδική, ὅπως ὁ Θεάνθρωπος, ὁ Χριστός, εἶναι ἕνας καὶ μοναδικός. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον διαίρεσις, σχίσμα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πρωτίστως ἕνα πρᾶγμα ὀντολογικῶς ἀδύνατον. Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ διαίρεσις τῆς Ἐκκλησίας, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ, πλὴν ὑπῆρξε καὶ θὰ ὑπάρξῃ ἔκπτωσις ἐκ τῆς Ἐκκλησίας, κατὰ τὸν τρόπον, ποὺ πίπτουν τὰ ξερὰ καὶ ἄγονα κλήματα ἀπὸ τὴν θεανθρωπίνην καὶ αἰωνίως ζῶσαν ἄμπελον, ποὺ εἶναι ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός (Ἰω. 15, 1-6). Κατὰ καιροὺς ἀπεσπάσθησαν καὶ ἐξεβλήθησαν ἀπὸ τὴν μοναδικὴν ἀδιαίρετον Ἐκκλησίαν οἱ αἱρετικοὶ καὶ σχισματικοί, οἱ ὁποῖοι ἔκτοτε ἔπαψαν νὰ ἀποτελοῦν μέλη τῆς Ἐκκλησίας καὶ μέρη τοῦ θεανθρωπίνου σώματός της. Ἔτσι ἔχουν κατ’ ἀρχὴν ἀποκοπῆ οἱ Γνωστικοί, κατόπιν οἱ Ἀρειανοί, κατόπιν οἱ Πνευματομάχοι, κατόπιν οἱ Μονοφυσῖται, κατόπιν οἱ Εἰκονομάχοι, κατόπιν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί, κατόπιν οἱ Προτεστάνται, κατόπιν οἱ Οὐνῖται καὶ ἐν συνεχείᾳ ὅλα τὰ ἄλλα μέλη τῶν αἱρετικῶν καὶ σχισματικῶν λεγεώνων».
Συγκλείοντας τὸν χαιρετισμό μας ὑπενθυμίζουμε τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, τοῦ μεγαλυτέρου ἀντιαιρετικου θεολόγου τῆς δεύτερης χιλιετίας, τὰ ὁποῖα ἀπηύθυνε πρὸς τοὺς τότε οἰκουμενιστὲς – λατινόφρονες τοῦ Πατριάρχη Ἰωάννη Καλέκα, «Ποία σχέση, ποῖο μερίδιο, ποία γνησιότης μπορεῖ νὰ ἔχῃ ἀπέναντι στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ αὐτὸς ποὺ ὑπερασπίζεται τὸ ψεῦδος; Ἡ Ἐκκλησία εἶναι "στύλος καὶ θεμέλιο τῆς ἀληθείας", σύμφωνα μὲ τὸν Παῦλο... Διότι ὅσοι ἀνήκουν στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἀνήκουν στὴν ἀλήθεια· καὶ ὅσοι δὲν ἀνήκουν στὴν ἀλήθεια, δὲν ἀνήκουν οὔτε στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Καὶ αὐτὸ ἰσχύει ἀκόμη περισσότερο γι' αὐτοὺς ποὺ ψεύδονται γιὰ τοὺς ἴδιους τους τοὺς ἑαυτούς, ἀποκαλώντας τοὺς ἑαυτούς τους ἱεροὺς ποιμένες καὶ ἀρχιποιμένες, καὶ ἀποκαλούμενοι ἔτσι ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον· διότι ἔχουμε διδαχθῆ ὅτι ὁ Χριστιανισμὸς δὲν χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὰ πρόσωπα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν ἀκρίβεια τῆς πίστεως».
Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ μέχρι καὶ τὸ τέλος τοῦ 19ου αἰῶνος συνῆλθαν 10 Τοπικὲς Σύνοδοι στὴν Κωνσταντινούπολι καὶ δύο στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ τὴν Ρωσία, ποὺ κατεδίκασαν τὶς λατινικὲς κακοδοξίες καὶ αἱρετικὲς δοξασίες.
Ὁ οἰκουμενισμός, τέλος, βασιζόμενος στὰ δεκανίκια τῆς «Πανθρησκείας», τῆς «Παγκοσμιοποίησης» καὶ τῆς «νέας τάξης πραγμάτων», συνοδίτης καὶ συνοδοιπόρος των στὴν πλατεῖα καὶ εὐρύχωρο ὁδὸ τῆς ἀποστασίας καὶ τῆς ἀπωλείας, εἶναι ὁμολογουμένως ἡ παναίρεσις καὶ ὁ ἀμείλικτος καὶ ἀδυσώπητος πολέμιος τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανισμοῦ, οἱ δὲ ὑποστηρίζοντες καὶ προβάλλοντες αὐτόν, «ταράσσοντες (τὸ Χριστεπώνυμον Πλήρωμα) βαστάσουσι τὸ κρῖμα, οἷοι ἂν ὦσι» (πρβλ. Γαλ. 5, 10).
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!
†ὁ Κυθήρων & Ἀντικυθήρων Σεραφείμ

Όταν η επιστήμη υποκλίνεται στο Ευαγγέλιο: Ψηφιακή σάρωση «ανέστησε» αρχαίες Επιστολές του Παύλου και δεν έχει αλλάξει «ούτε ένα γιώτα»!
Ελευθέριος Ανδρωνης sportime.gr
Μια επιστημονική ανακάλυψη που προκαλεί ρίγος - Το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης ανέκτησε τα απαράλλακτα λόγια του Παύλου από τον 6ο αιώνα μ.Χ.
Κάθε φορά που η επιστημονική έρευνα φέρνει στο φως νέα ιστορικά στοιχεία για τον Χριστιανισμό, δεν γίνεται να μην κατακλυστείς από θαυμασμό για την απόλυτη αξιοπιστία της Αγίας Γραφής. Η θεοπνευστία και η πιστότητα του τελειότερου βιβλίου που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, είναι μια συναρπαστική αλήθεια που δεν παύει ποτέ να συγκινεί τις ευσεβείς ψυχές.
Μια πολύ σημαντική ανακάλυψη που ανακοινώθηκε αυτές τις μέρες από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, έρχεται να δείξει ότι η Εκκλησία φύλαξε ως μονάκριβη παρακαταθήκη τον Λόγο του Θεού και πράγματι εδώ και 2 χιλιετίες δεν άλλαξε «ούτε ένα γιώτα» από τα ευωδιαστά ρήματα της Καινής Διαθήκης.
Η ομάδα του καθηγητή Garrick Allen, σε συνεργασία με το Early Manuscripts Electronic Library (EMEL) κατάφερε να ανακτήσει ψηφιακά ένα μέρος του Κώδικα H (Codex Coislinianus) που χρονολογείται στον 6ο αιώνα μ.Χ. και περιείχε τις Επιστολές του Αποστόλου Παύλου.
Οι ακαδημαϊκοί ερευνητές μπόρεσαν να ανακτήσουν 42 σελίδες από τον χαμένο Κώδικα, σε μια περγαμηνή που είχε επαναχρησιμοποιηθεί τον 13ο αιώνα στη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους, για τη βιβλιοδεσία άλλων χειρόγραφων. Λόγω του υψηλότατου κόστους της περγαμηνής εκείνη την εποχή, αλλά και της φθοράς που θα είχε ενδεχομένως υποστεί ο Κώδικας H, οι μοναχοί «ανακύκλωσαν» τη γραφική ύλη όπως γινόταν συχνά τότε για να εξυπηρετηθούν οι χρηστικές ανάγκες.
Με τη μέθοδο της πολυφασματικής απεικόνισης, εντοπίστηκαν τα αόρατα ίχνη από το μελάνι που 1.500 χρόνια πριν, αντιγράφηκαν στη συγκεκριμένη περγαμηνή τα ουράνια θησαυρίσματα του Αποστόλου Παύλου. Γραμμένα – φυσικά – στην ατόφια γλώσσα του Ευαγγελίου, τα ελληνικά. Η δε ηλικία του χειρόγραφου πιστοποιήθηκε μέσω ραδιοχρονολόγησης με άνθρακα.
Για να αντιληφθούμε καλύτερα την παλαιότητα του κειμένου, ενδεικτικά να αναφέρω ότι κατά τον 6ο αιώνα μ.Χ. έζησε ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων, ο Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός, ο Άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος, ο Άγιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης. Ενώ, από το 527 μέχρι το 565 μ.Χ., ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο μέγας Ιουστινιανός.
Απαράλλακτα τα λόγια του Παύλου
Το πρώτο πράγμα που παρατηρεί κανείς στον ανακτημένο Κώδικα, προκαλεί δέος. Οι λόγοι του Παύλου είναι ευλαβικά απαράλλακτοι, ίδιοι ακριβώς με την Καινή Διαθήκη που έχουμε ως σήμερα στα σπίτια μας. Δεν υπάρχει η παραμικρή πρόσθεση ή αφαίρεση από το ιερό κείμενο. Οι πολύτιμοι μαργαρίτες είναι ατόφιοι όπως τους ενέπνευσε το Άγιο Πνεύμα και όπως τους παρέδωσε στην ανθρωπότητα ο μέγιστος Απόστολος. Το μόνο που αλλάζει είναι η κατανομή των κεφαλαίων, κάτι που δεν αφορά καθόλου το πρωτότυπο κείμενο, και που ούτως ή άλλως μεταβάλλεται εδώ και αιώνες από διάφορους ερμηνευτές της Γραφής.
Μάλιστα ο Κώδικας H θεωρείται το αρχαιότερο χειρόγραφο που χρησιμοποιεί διαχωρισμούς κεφαλαίων. Μια ακόμη απτή απόδειξη ότι οι χριστιανοί εμβάθυναν στη θεολογική ανάλυση της Γραφής από τους πρώτους αιώνες. Σε αυτό συνηγορούν και οι διάφορες σημειώσεις που εντοπίστηκαν από τους επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης, ως σχόλια των μελετητών που εντρυφούσαν στα λόγια του Παύλου.
Ανακαλύψεις σαν και αυτή, δείχνουν πόσο γελοίοι και αδαείς είναι οι κουφιοκεφαλάκηδες που λένε ότι η Γραφή είναι «παραμύθια των παπάδων» που γράφτηκαν μεταγενέστερα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανοησία από αυτή. To αρχαιότερο σωζόμενο χειρόγραφο της Καινής Διαθήκης χρονολογείται μεταξύ του 125-150 μ.Χ, ενώ το αρχαιότερο χειρόγραφο Επιστολών του Παύλου χρονολογείται γύρω στο 200-250 μ.Χ. Το κείμενο και σε αυτούς του πάπυρους, είναι αποστομωτικά αμετάβλητο. Κάθε επιστημονική ανακάλυψη αποδεικνύει περίτρανα ότι ο «Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας».
Το Μωσαϊκό της Μεγιδδώ
Μια ακόμη συγκλονιστική ανακάλυψη που μπορεί να μην είναι νέα, αλλά το τελευταίο διάστημα συζητείται έντονα στο διαδίκτυο, είναι το περίφημο Μωσαϊκό της Μεγιδδώ που ανακαλύφθηκε το 2005 στο βόρειο Ισραήλ. Θεωρείται ο αρχαιότερος χριστιανικός χώρος λατρείας που έχει βρεθεί και χρονολογείται περίπου στο 230 μ.Χ. Στην πιο σημαντική επιγραφή του μωσαϊκού δαπέδου που βρέθηκε εκεί, μία γυναίκα ονόματι Ακεπτούς έγραψε ότι πρόσφερε την τράπεζα της Θείας Ευχαριστίας «στον Θεό Ιησού Χριστό ως μνημόσυνο».
Μια συγκλονιστική μαρτυρία που δείχνει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι πρώτοι χριστιανοί λάτρευαν συνειδητά ως Θεό τον Ιησού Χριστό. Να λοιπόν πώς φαίνεται ακόμη μια φορά ότι οι σατανικές αιρέσεις που αμφισβητούν τη θεότητα του Χριστού (όπως ο Αρειανισμός τον 4ο αιώνα, αλλά και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στις μέρες μας), είναι μια όψιμη και κατασκευασμένη πλάνη. Μονάχα η Ορθοδοξία κράτησε και συνεχίζει να κρατά την αδιαίρετη τριαδική αλήθεια.
Ένα άλλο εντυπωσιακό εύρημα του Μωσαϊκού της Μεγιδδώ, είναι η επιγραφή ενός Ρωμαίου Εκατόνταρχου με το όνομα Γαϊανός (που ονομαζόταν και Πορφύριος) που αναφέρει ότι με δικά του χρήματα πλήρωσε για την κατασκευή του μωσαϊκού «φιλοτειμησάμενος», δηλαδή από φιλότιμο.
Μέσα από αυτή την εκπληκτική επιγραφή, ζωντανεύουν όλες οι αναφορές των Ευαγγελίων και των Πράξεων των Αποστόλων, για τους Ρωμαίους Εκατόνταρχους που απαρνήθηκαν την ειδωλολατρία και πίστεψαν στον Χριστό. Το πύρινο κήρυγμα των Αποστόλων είχε πράγματι εισχωρήσει βαθιά στις τάξεις του Ρωμαϊκού στρατού, κι έτσι λάμπει σαν το φως και η αλήθεια των συναξαριών μας που βρίθουν από Ρωμαίους στρατιωτικούς (σαν τον Χιλίαρχο Άγιο Γεώργιο ή τον Ανθύπατο Άγιο Δημήτριο) που μαρτύρησαν για την αναστημένη αγάπη του Χριστού.
Σε μια εποχή που λυσσομανά η αντιχριστιανική προπαγάνδα, είναι ωφέλιμο να ψηλαφούμε τα πολλά τεκμήρια της αξιοπιστίας της Αγίας Γραφής, τόσο για να δοξάζουμε περισσότερο τον Θεό που έχουμε, όσο και για να προσθέτουμε αδιάσειστα επιχειρήματα στη φαρέτρα της ομολογίας μας…

°Απο πολλά κακά να φυλαγεται ο μοναχός,ιδιαίτερα όμως από τη δόξα και τον πλούτο.
Γερο Βικτωρ ο Ρουμάνος.

Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης: «Θα κάνω πολλά θαύματα για να πιστέψει ο κόσμος και να σωθεί πριν έρθουν τα μεγάλα δεινά.
Η μοναχή Μακαρία Δεσύπρη εξιστορεί πώς βρήκε τα άγια λείψανα του Αγίου Εφραίμ…
«Καθισμένη πάνω στά ερείπια τού παλιού Μοναστηριού, όπου ή θεία Πρόνοια οδήγησε τά βήματά μου, έφερνα τόν στοχασμό μου σέ χρόνια περασμένα, σέ παλιούς καιρούς, όταν σκορπισμένα ήταν παντού τά κόκκαλα τών Αγίων μαρτύρων…».
«Καί καθώς καταγινόμουν στό καθάρισμα τών χαλασμάτων, αναλογιζόμουνα ότι βρισκόμουνα σέ τόπο ιερό καί έλεγα»:
– Θεέ μου, αξίωσέ με τήν ανάξια, νά ιδώ κι΄ εγώ έναν από τούς παλιούς πατέρες πού εδώ έζησαν…
«Καί ενώ περνούσε ό καιρός έχοντας πάντα εσωτερικά τήν ίδια επιθυμία, ένοιωθα μιά φωνή μέσα μου νά μού λέει:»
– Σκάψε, καί εκείνο πού ζητάς θά τό βρείς!
«Καί μ΄ έναν τρόπο θαυμαστό, ή μυστική αυτή φωνή, μού υπέδειξε τό κομμάτι γής στήν αυλή τού μοναστηριού, πού έπρεπε νά ψάξω».
«Ό καιρός περνούσε, καί ή φωνή αυτή, κάθε φορά πιό δυνατή μέ προέτρεπε ν΄ αρχίσω…».
«Έδειξα τό σημείο στόν εργάτη πού φώναξα γιά μιά άλλη επισκευή, στό παλιό Ηγουμενείο, καί τού είπα νά σκάψει. Αυτός, απρόθυμος άρχισε αλλού τό σκάψιμο. Καί αφού είδα ότι δέν μέ άκουγε νά πάει εκεί πού τού έδειχνα, τόν άφησα νά κάνει τό θέλημά του χτυπώντας τούς άγονους βράχους. Τελικά, κατάλαβε τό λάθος του καί γύρισε στό σημείο…».
«…καί φθάνοντας, έπειτα από ώρες, στό 1,70 βάθος, έφερε ό κασμάς στήν επιφάνεια τήν κεφαλή τού ανθρώπου τού Θεού. Τήν ίδια στιγμή, γέμισε άρωμα ή ατμόσφαιρα!».
«Ό εργάτης χλώμιασε, δέθηκε ή γλώσα του, καί κόπηκε ή μιλιά του».
– Άφησέ με μόνη, τόν παρακάλεσα…
«Γονάτισα μέ ευλάβεια καί ασπάσθηκα τό σκήνωμα τού Αγίου συλλογιζόμενη τήν έκταση οδύνης καί πόνου τού τότε μαρτυρίου του…».
Καί αλλού, ή μοναχή Μακαρία Δεσύπρη, εξιστορεί πώς είδε ολοζώντανο τόν Άγιο Εφραίμ…
«Ήταν βράδυ, καί διάβαζα μόνη μου τόν Εσπερινό στό ερειπωμένο μοναστήρι, όταν ξαφνικά άκουσα βήματα…Ξεκινούσαν από τό βάθος τού τάφου προχώρησαν στήν αυλή κι΄ έφθασαν στήν πόρτα τής Εκκλησίας. Τά βήματα ακούγονταν δυνατά καί σταθερά καθώς πλησίαζαν. Γιά πρώτη φορά στήν ζωή μου μέσα σ΄ εκείνη τήν ερημιά φοβήθηκα…Δέν γύρισα ούτε πού νά κοιτάξω ώσπου άκουσα τήν φωνή του νά λέει»:
– Ώς πότε θά μ΄έχεις εκεί πέρα; Κι΄αυτός (ό εργάτης), πώς πέταξε τό κεφάλι μου έτσι;
«Γύρισα τότε τρομαγμένη καί τόν είδα!».
«Ήταν ψηλός, μέ μάτια μικρά στρογγυλά πού τρεμόπαιζαν στίς κόγχες τους. Έβλεπα τίς ρυτίδες του, καί τά γένια του πού έφθαναν μέχρι τόν λαιμό του. Τό μαύρο ράσο του μαύρο μέ πτυχώσεις, καί στό αριστερό του χέρι κρατούσε ένα φώς υπέρλαμπρο ενώ μέ τό δεξί ευλογούσε!…».
«Ήταν ένα πλάσμα, 500 ετών, καί βρισκόταν μέ τήν δύναμι τού Χριστού ολοζώντανο, ακριβώς δίπλα μου!!».
– Συγχώρεσέ με, τού είπα, καί αύριο μόλις ξημερώσει ό Θεός τήν ημέρα του, θά σέ φροντίσω…
«Καί αμέσως έγινε άφαντος!»
«Συνέχισα ειρηνικά τόν Εσπερινό μου, καί τό πρωϊ καθάρισα τά άγια λείψανα, τά έπλυνα, καί άναψα ένα μικρό καντηλάκι».
«Τό ίδιο βράδυ είδα τόν Άγιο στόν ύπνο μου. Στεκόταν όρθιος καί κατάφωτος μέσα στήν Εκκλησία. Κρατούσε τήν εικόνα του στά χέρια του καί μέ κοίταζε…».
«Άκουσα τήν φωνή του πεντακάθαρα…».
– Σ΄ ευχαριστώ πολύ, μού είπε. Ονομάζομαι Εφραίμ…
«Πέρασε αρκετός καιρός απ΄ αυτό τό περιστατικό καί πάντα μέσα μου είχα μιά απορία…».
«Ώσπου μιά μέρα, μετά τό τέλος τού Εσπερινού, καθώς μέ τό χέρι μου έκλεινα τήν πόρτα τής Εκκλησίας, ακούω τρία χτυπήματα, σάν από κεχριμπαρένιο κομπολόϊ. Κατάλαβα ότι ήταν ό Άγιος, μπήκα στό ιερό πού βρίσκονταν τά άγια λείψανά του, άναψα ένα κερί καί ευλαβικά τά προσκύνησα».
«Αλλά τί νά ειπώ καί τί νά λαλήσω, όταν τήν ίδια ακριβώς στιγμή σάν χείμαρος πλημμύρησε όλος ό τόπος από τήν Παραδεισένια εκείνη ευωδία πού τά άγια λείψανα έβγαζαν…».
Η αείμνηστος ηγουμένη Μακαρία Δεσύπρη περιγράφει την εμφάνιση του Αγίου Εφραίμ
Έτσι περιγράφει ή αείμνηστος ηγουμένη Μακαρία Δεσύπρη τήν εμφάνιση τού αγίου, σάν μία σφραγίδα – πρόλογο σέ κάθε ένα από τά βιβλία γιά τόν Άγιο Εφραίμ, πού μέχρι σήμερα τό μοναστήρι έχει κυκλοφορήσει, μέ τόν γενικό τίτλο «ΟΠΤΑΣΙΑΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ τού Αγίου Μεγαλομάρτυρος Εφραίμ τού θαυματουργού» – Αθήναι, 1998.
Νά σημειώσουμε εδώ, ότι τά περιγραφόμενα θαύματα είναι πάντα επώνυμα, μέ στοιχεία καί διευθύνσεις, καί αφορούν ανθρώπους διαφόρων κοινωνικών στρωμάτων καί επαγγελμάτων. Εργάτες, επαγγελματίες, υπάλληλοι, γιατροί, αξιωματικοί, καί δικηγόροι, είναι οί άνθρωποι πού μέ τό χέρι στήν καρδιά ομολογούν θαυματουργικές επεμβάσεις τού Αγίου Εφραίμ, αλλά καί εμφανίσεις πρόσωπο με πρόσωπο σέ περιστατικά περίεργα καί παράδοξα…
Περιστατικά πού συνέβησαν εδώ καί τώρα, στήν εποχή μας, μιά εποχή μέ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά καί επικινδυνότητες, γι΄ αυτό καί ό Άγιος Εφραίμ από τίς πρώτες κι΄ όλας εμφανίσεις του στήν τότε ηγουμένη Μακαρία, είχε πεί:
«Θά κάνω πολλά θαύματα, γιά νά πιστέψει ό κόσμος καί νά σωθεί (νά σώσει δηλαδή τήν ψυχή του), πριν έλθουν τα μεγάλα δεινά…».

°Να είσαι έτοιμος να πεθάνεις για τον Χριστό.
Π.Δημητριος Στανιλοαε.

Που είναι οι στρατιώτες και τα αποσπάσματα και οι φαλαγγες και τα όπλα και τα δόρατα;
Που είναι οι βασιλείς και οι ιερείς και οι δικαστές οι καταδικασμενοι;
Που είναι οι δούλοι και τα μαχαίρια και τα ανακατα ξεφωνητα;
Που είναι οι οχλοι και η λύσσα και η αξεστη φρουρά;
Στ'αληθεια χάθηκαν.
Λόγος εις την θεοσωμο ταφή του Κυρίου.
Αγ.Επιφανιος Κύπρου.

Εάν είσαι χριστιανός,
πόλη δεν εχεις επάνω στη γη.
Και αν γίνει δική μας όλη η οικουμένη,
ξένοι και παρεπίδημοι είμαστε.
Στον ουρανό έχουμε πολιτογραφηθεί,
εκεί ζούμε·
μη παραμερίζουμε σαν τα μικρά παιδιά
τα μεγάλα και θαυμάζουμε τα μικρά.
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
www.erimitic.gr

Οι μοναχοί είναι οι προδρομοι της ανθρωπότητας,διότι γίνονται οι ίδιοι με τον αγώνα τους παράδειγμα αρετών,χωρίς το οποίο δεν μπορεί να ζήσει ο κόσμος.
Π.Δημητριος Στανιλοαε.

ΟΠΟΥ ΑΚΟΥΤΕ
βαρύγδουπες φράσεις τοῦ τύπου "Ὀρθοδοξία ἢ Θάνατος", "Ὑπακοὴ = ζωή, παρακοὴ = θάνατος", "ὁ ἐπάρατος Οἰκουμενισμός" κλπ ποὺ θυμίζουν στρατόπεδα καὶ ὄχι πιστούς, νὰ κρατᾶτε μικρὸ καλάθι. Αὐτὰ εἶναι τὰ σημαίνοντα. Τὰ σημαινόμενα (ἐννοούμενα) εἶναι "μὴν πειράζετε τὰ εἴδωλά μας", ὅπως θὰ ἔλεγε ἡ Ἁγία Μαρία Σκομπτσόβα τῶν Παρισίων. Καμία σχέση μὲ Χριστὸ καὶ ταπείνωση. Ἀερολογίες ἀπὸ τὸν ἀκατοίκητο ἐξώστη τοῦ μυαλοῦ τους. "Τρομοκρατικὲς θεολογίες ἰδιωτικοῦ τύπου" τὶς ὀνόμαζε ὁ μακαριστὸς Σιατίστης Παύλος. Όχετὸς ὕβρεων καὶ ἀγραμματοσύνη, ὅπως καὶ ὀργὴ πρὸς τοὺς ἐπιμελεῖς καὶ μελετηρούς, καὶ γενικῶς πρὸς ἐκείνους ποὺ ἔχουν τὴν τάση νὰ ἀναλύουν καὶ νὰ μὴν καταπίνουν ἀμάσητα μερικά. Νὰ σκεφτεῖτε ἔχουν λόγο ἀκόμη καὶ στὸ ἂν οἱ Ἁγιοκατατάξεις τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ... ἔγκυρες!! Γι' αὐτὸ καὶ προβάλλουμε στὴ φωτογραφία τὴν ἐμβληματικὴ Μητέρα τοῦ Παρισιοῦ.
Καὶ τὸ ἀκόμη πιὸ σημαντικό, καμία σχέση μὲ βίωση τῶν ἐσχάτων. Εἶναι οἱ μόνοι ποὺ δὲν δικαιοῦνται (διὰ ροπάλου) νὰ μιλοῦν γιὰ τὰ ἔσχατα. Ταλιμπανάκια μὲ συσσωρευμένη ἐπιθετικότητα μιᾶς καρδιᾶς ἀκάθαρτης, ποὺ χρόνισε στὸ νὰ ὑπακούει ἄλλα ἀφεντικὰ πλὴν τοῦ Χριστοῦ. Κάθε καρυδιᾶς καρύδι. Καὶ ἄποψη γιὰ ὅλα, ὅπως καὶ ἀσέβεια καὶ περιφρόνηση πρὸς τοὺς ἐπισκόπους καὶ κείνους ποὺ -ὀρθότατα- τοὺς σέβονται καὶ τοὺς ἀγαποῦν εἰλικρινῶς καὶ τὸ δείχνουν ὅταν χρειαστεῖ (ἀλλιῶς Χάρις δὲν πλησιάζει, ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος καὶ ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος στὸ Ἔσσεξ, σᾶς ἀρέσει δὲν σᾶς ἀρέσει μερικῶν). Μακαρίτης κεκοιμημένος γέροντας κάποτε, κατὰ τὴν ἀκολουθία "τοῦ καιροῦ" μοῦ ἐξομολογήθηκε "δὲν τοὺς χωνεύω τοὺς δεσποτάδες, διάβασέ μου συγχωρητικὴ εὐχή". Τὸ ἔλεγε μὲ πίκρα, σὰ νὰ μὴν μποροῦσε νὰ τὸ ξεπεράσει.
Βέβαια ὁ ταλιμπανισμός τῶν φανατικῶν κρύβεται ὅταν τοὺς πεῖς νὰ πᾶνε νὰ τὰ ποῦνε αὐτὰ στὴ Συρία τοῦ Τζολάνι, διότι συνήθως τέτοιου εἴδους διακηρύξεις προέρχονται ἀπὸ σταθερὸ μηνιαῖο εἰσόδημα καὶ γεμᾶτο στομάχι, πολλάκις συνδυασμένα καὶ μὲ ταλαιπωρημένα πληκτρολόγια - τὸ "μετερίζι" τους.

Αρχιμ. Εφραίμ Τριανταφυλλοπουλος

ΠΡΟΣΟΧΗ: Διαδικτυακή Απάτη με Προσωπο της Παναγίας και των Αγίων από δήθεν θρησκευτική σελίδα.
​Αδελφοί μου, χρειάζεται μεγάλη προσοχή και πνευματική εγρήγορση σχετικά με σελίδες στο διαδίκτυο (όπως αυτή με το όνομα «Υπεραγία Θεοτόκε») που χρησιμοποιούν την πίστη μας ως "δόλωμα" για αλλότριους σκοπούς.
​Πώς λειτουργεί η παγίδα:
​Το «Αμήν» ως Δόλωμα: Σας ζητούν να γράψετε «Αμήν» για να λάβετε δήθεν ευλογία ή να «ενεργοποιήσετε» μια προσευχή. Στην πραγματικότητα, αυτό το κάνουν για να αυξήσουν την απήχηση της σελίδας τους και να εντοπίσουν εύπιστους ανθρώπους.
​Ψεύτικα Βίντεο (AI): Χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη για να δημιουργήσουν βίντεο με τη μορφή του Αγίου Παϊσίου, του Αγίου Νικολάου ή άλλων Αγίων, βάζοντάς τους να λένε λόγια που ποτέ δεν είπαν.
​Προσωπικά Μηνύματα: Αφού σχολιάσετε, σας στέλνουν προσωπικό μήνυμα προσκαλώντας σας σε «μαθήματα» από δήθεν ιεραποστόλους, οι οποίοι όμως διδάσκουν αιρετικές και ξένες προς την Ορθοδοξία θεωρίες.
​
​Η ευλογία δεν «ενεργοποιείται» με σχόλια στο Facebook. Η πνευματική ζωή βιώνεται μέσα στην Εκκλησία, στα Μυστήρια και στην προσωπική προσευχή, όχι μέσα από αλγόριθμους.
​Οι Άγιοι δεν είναι «μασκότ». Η χρήση των μορφών τους σε βίντεο που μιλούν με ρομποτικές φωνές είναι ασέβεια και παραπλάνηση.Για οποιοδήποτε μάθημα πίστης ή απορία, συμβουλευόμαστε τον πνευματικό μας και την επίσημη ενορία μας, όχι ανώνυμους διαχειριστές σελίδων.
​Μην απαντάτε, μην σχολιάζετε και μην μοιράζεστε τέτοιο περιεχόμενο. Η σιωπή και η αναφορά (report) αυτών των σελίδων είναι η καλύτερη προστασία για εμάς και τους συνανθρώπους μας.