"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Οι παπάδες αυτό, εκείνο, το άλλο...
Εγώ θα συμφωνήσω μαζί σου, λέω, θα συμφωνήσω.
Μόνο θα σε ρωτήσω κάτι.
Μόνο κακοί υπάρχουν;
Μπορείς να μου πεις γιατί ψάχνεις τους κακούς και όχι τους καλούς;
Μήπως σε βολεύει;
Μήπως ένας κακός παπάς σε βολεύει για να κάνεις αυτά που θέλεις να κάνεις, ενώ ένας καλός σου βάζει φρένο;
Εσύ πρέπει να προβληματιστείς!
Σισανίου και Σιατίστης Παύλος

"Να , τέκνον, ένα παράδειγμα από μέσα στον κόσμον, για να εννοήσης.."
Εξομολογώ ανδρόγυνο από την Θεσσαλονίκη . Έχουν τέτοιαν ακρίβειαν που τους εθαύμασα. Το σπίτι τους μοιάζει σαν μοναστήρι.
Η γυναίκα όλο στο σπίτι. Βγαίνει έξω, μόνο για ψώνια και ό,τι άλλο απαραίτητο. Έχουν τρία παιδιά. Μόλις φύγουν τα παιδιά στο σχολείο και ο άνδρας για δουλειά, κάθεται μια-δυό ώρες και λέγει ευχήν. Κατόπιν σηκώνεται. Αρχίζει δουλειές του σπιτιού και εν τω μεταξύ η ευχή, σαν μηχανή, δουλεύει ασταμάτητα ,πότε με το στόμα , πότε με τον νουν.
Ο άνδρας, μόλις γυρίσει από την δουλειάν ,αμέσως θ’ αλλάξη και θα πάη για προσευχή και μελέτη.
Αυτήν την τάξιν, εσυνήθισαν και τα παιδιά τους. Άκου τι έγραφε τις προάλλες η μάνα: «Τα παιδιά μας έμαθαν να λένε την ευχήν και στο σχολείο. Όταν γυρίζουν από το σχολείο, εγώ έχω τελειωμένες και τις δουλειές και το φαγητό. Κάθομαι ξανά στο προσευχητάρι.
Τα παιδιά με περιέργεια: «Τι κάνεις εκεί μαμά;». «Προσεύχομαι στον Χριστούλη για να μας φυλάει». «Μαμά, μπορούμε κι εμείς να προσευχόμαστε μαζί σου;». «Βεβαίως, παιδιά μου. Ο Χριστούλης σας αγαπά και θέλει να μιλάτε μαζί του». Έτσι λοιπόν, κάναμε συνήθεια και το μεσημέρι προσευχόμαστε όλοι μαζί δεκαπέντε-είκοσι λεπτά και ύστερα τρώμε.
Όταν το βράδυ γυρίσει και ο μπαμπάς, καθόμαστε όλοι μαζί. Άλλοτε διαβάζουμε μαζί βιβλία της εκκλησίας, άλλοτε τους διηγούμαι ιστορίες από κανένα βιβλίο που διάβασα.
Κάποτε μας τυχαίνει κανένας ξένος και μας χαλά λίγο την σειρά ˙ ωστόσο οι πιο πολλοί , μας έμαθαν και είτε έρχονται για ν’ ακούσουν καμιά ωφέλιμη κουβέντα, είτε πάνε σε άλλους φίλους τους, που ταιριάζουν στα φρονήματα.
Την νύχτα, όσος χρόνος περισσέψει, τον χρησιμοποιούμε για προσευχή και μελέτην.
Την Κυριακή, όλοι οικογενειακώς θα εκκλησιαστούμε και θα κοινωνήσουμε. Με την χάριν του Κυρίου και τα παιδιά μας, προσαρμόστηκαν και μας ακολουθούν χωρίς προβλήματα. Παρ’ όλον ότι οι φίλοι τους στο σχολείο δεν νηστεύουν, όμως ευτυχώς δεν παρασύρονται».
Τελειώνοντας , γράφει αυτή η χαριτωμένη γυναίκα:
«Κατ’ αυτόν τον τρόπον κυλά η ζωή μας.
Αν και έχουμε πολλούς πειρασμούς από τον φθόνον του εχθρού, όμως αισθανόμαστε ότι στο σπίτι μας βασιλεύει ο Χριστός και είμαστε πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι».
Να , τέκνον ,ένα παράδειγμα από μέσα στον κόσμον, για να εννοήσης , ότι ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης . Δίνει την χάριν του παντού.
Π. Χαραλάμπος Διονυσιάτης

"Κυριακή Δ' Νηστειών Αγ. Ιωάννου
της Κλίμακος"...
• Είδα άνθρωπο που φανερά αμάρτησε, αλλά μυστικά μετενόησε. Και αυτόν που εγώ τον κατέκρινα ως ανήθικο, ο Θεός τον εθεωρούσε αγνό, διότι με την μετάνοιά του, Τον είχε πλήρως εξευμενίσει.
• Νὰ μὴ λέγης ὅτι, ἂν καὶ προσευχήθηκες πολὺν καιρό, δὲν κατώρθωσες τίποτε, διότι ἤδη κάτι σπουδαῖο κατώρθωσες.
Τί, ἀλήθεια, ὑπάρχει ἀνώτερο ἀπὸ τὴν προσκόλλησι στὸν Κύριον καὶ ἀπὸ τὴν συνεχῆ παραμονὴ σ᾿ αὐτὴν τὴν ἕνωσι;
• "Αγωνιστείτε να αποκτήσετε την ταπείνωση.
Είναι ευωδία και ένδυμα Χριστού.
Για χάρη της όλα θα τα συγχωρήσει ο Θεός.
Δε θα εξετάσει τις ελλείψεις που έχει ο αγώνας μας.
Ενώ χωρίς ταπείνωση, καμία άσκηση δε θα μας βοηθήσει.
Με το ταπεινό φρόνημα μπορεί ο άνθρωπος να σωθεί.
Χωρίς αυτό το εισιτήριο, δε θα μας επιτρέψει να μπούμε στον παράδεισο
που είναι γεμάτος
από ταπεινούς"
• Μην ξεγελασθής, ώ νέε!
Μου έτυχε να ιδώ μερικούς να προσεύχωνται ολόψυχα για πρόσωπα πού τα αγαπούσαν πολύ. Και ενώ τους κινούσε το πνεύμα της πορνείας, ενόμιζαν ότι εκπληρώνουν τον νόμο της αγάπης!
Αγ. Ιωάννου της Κλίμακος

"Ο Άγιος Παΐσιος και ο ομοφυλόφιλος."
(Απλή ποιμαντική αγάπης χωρίς συναίνεση στα πάθη και τα λάθη.)
Μια φορά είχε έρθει στο καλύβι ένα νέο παιδί απελπισμένο,
γιατί έπεφτε σε σαρκική αμαρτία
και δεν μπορούσε να απαλλαγεί από αυτό το πάθος.
Είχε πάει σε δύο πνευματικούς που προσπάθησαν
με αυστηρό τρόπο να το βοηθήσουν να καταλάβει
ότι είναι βαρύ αυτό που κάνει.
Το παιδί απελπίστηκε.
«Αφού ξέρω ότι αυτό που κάνω είναι αμαρτία, είπε,
και δεν μπορώ να σταματήσω να το κάνω και να διορθωθώ,
θα κόψω κάθε σχέση μου με τον Θεό».
Όταν άκουσα το πρόβλημά του,
το πόνεσα το καημένο και του είπα:
«Κοίταξε, ευλογημένο, ποτέ να μην ξεκινάς τον αγώνα σου απ’αυτά που δεν μπορείς να κάνεις,
αλλά από αυτά που μπορείς να κάνεις.
Για να δούμε τι μπορείς να κάνεις και να αρχίσεις από αυτά. Μπορείς να εκκλησιάζεσαι κάθε Κυριακή;».
«Μπορώ», μου λέει.
«Μπορείς να νηστεύεις κάθε Τετάρτη και Παρασκευή;». «Μπορώ».
«Μπορείς να δίνεις ελεημοσύνη το ένα δέκατο απ’το μισθό σου
ή να επισκέπτεσαι αρρώστους και να τους βοηθάς;».
«Μπορώ».
«Μπορείς να προσεύχεσαι κάθε βράδυ,
έστω και αν αμάρτησες και να λες:
«Θεέ μου, σώσε την ψυχή μου;».
«Θα το κάνω γέροντα» μου λέει
. «Άρχισε, λοιπόν, του λέω, από σήμερα να κάνεις όλα αυτά που μπορείς
και ο Παντοδύναμος Θεός θα κάνει το ένα που δεν μπορείς».
Το καημένο ηρέμησε και συνέχεια έλεγε:
«Σ’ευχαριστώ,πάτερ».
(Το παιδί ελευθερώθηκε εν τέλει από το θανάσιμο πάθος που είχε.)
Είχε, βλέπεις, φιλότιμο και ο Καλός Θεός το βοήθησε.
Άγιος Παίσιος Αγιορείτης

Τους απιστους που λενε ανοησίες για το Άγιο Φως ξέρετε ποιος θα τους κρίνει;
Ο ΑΓΙΟΣ ΤΟΥΝΟΜ.
"οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἅγιοι τὸν κόσμον κρινοῦσι;" (Α Κορ. 6,2)
Το έτος 1579 μ.Χ. οι αντιχαλκηδόνιοι Αρμένιοι δωροδόκησαν τους Τούρκους που κατείχαν τα Ιεροσόλυμα και το Μεγάλο Σάββατο εισήλθε στον Πανάγιο Τάφο ο δικός τους Πατριάρχης να πάρει το Άγιο Φως. Έτσι, οι Ορθόδοξοι με τον Πατριάρχη ήλθαν και έμειναν έξω από το Ναό της Αναστάσεως, στην Αγία Αυλή. Η λύπη τους ήταν μεγάλη, γι᾽ αυτό προσεύχονταν στον Κύριο με πολύ πόνο. Ο Ορθόδοξος Πατριάρχης καθόταν περίλυπος μπροστά στην αριστερή μαρμάρινη κολώνα της Πύλης του Ναού. Εν τω μεταξύ, εντός του Ναού ο Πατριάρχης των Αρμενίων και οι Αρμένιοι προσεύχονταν και παρακαλούσαν τον Κύριο να λάβουν το Άγιο Φως, αλλά τούτο δεν εμφανιζόταν. Το πλήθος των πιστών παρέμεινε στο προαύλιο του ναού καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, αλλά ακόμη και μετά τη δύση του ηλίου.
Στο απέναντι τζαμί, ήταν ανεβασμένος για να κάνει τη συνηθισμένη προσευχή ο Άραβας Χότζας Εμίρης Τούνομ. Έξαφνα όμως, το Άγιο Φως, «σχίζει» την κολώνα, που ήταν μπροστά στον έλληνα Πατριάρχη και εμφανίζεται θαυμαστά προς μεγάλη χαρά των Ορθοδόξων. Ο Χότζας βλέποντας το παράδοξο αυτό γεγονός και για να προλάβει το ωραίο ουράνιο φως, έπεσε κάτω απο τον μιναρέ και δεν έπαθε τίποτα. Και ενώ όταν ήταν στον μιναρέ υμνούσε τον Αλλάχ, τώρα άρχιζε να φωνάζει ότι ο Χριστός είναι Θεός αληθινός και ότι Αυτόν πρέπει να προσκυνούμε. «Μπροστά στο κατόφλι της αγίας πόρτας είναι και μερικά καρφία καρφωμένα στην γην, από τον καιρόν εκείνον που έγινε το θαύμα, τα οποία λένε τα έμπηξε ένας εμίρις, ο οποιος βλέποντας εκείνο το εξαίσιο θαύμα πίστευσε ευθύς στον Χριστό, και φωνάζοντας μία είναι η πίστις των χριστιανών, έμπηξε τα καρφιά εκείνα ένα προς ένα στην πέτρα, σαν σε κερί μαλακό, και αυτός μαρτύρησε υπό πυρός κατακαείς.» (Συμεών, Προσκυνητάριον Αγίας Πόλεως Ιερουσαλήμ, Βιέννη 1749, σ. 20) “Άγιον Φως” (Χαράλαμπος Κ. Σκαρλακίδης).
Οι Τούρκοι τον έπιασαν και τον έκαψαν για να μην μαθευθή το γεγονός.
Το ανωτέρω θαύμα συνέβη στις 18 Απριλίου του 1579 μ.Χ. επί Σουλτάνου Μουράτ και Πατριάρχου Ιεροσολύμων Σωφρονίου του Δ΄.
Από τότε σουλτανικό φιρμάνι όρισε ότι μόνον οι Ορθόδοξοι Έλληνες να μεταδίδουν το Άγιο Φως.
Τεμάχια των ιερών λειψάνων του ευρίσκονται για προσκύνημα στη γυναικεία Μονή της Μεγάλης Παναγιάς Ιεροσολύμων, που έκτισε η Αγία Μελάνη.
Η ιερά κολώνα, που «διερράγη» από το Άγιο Φως σώζεται μέχρι σήμερα, ραγισμένη μαυρισμένη αλλά και ευωδιάζουσα δείχνοντας την αλήθεια της Ορθοδοξίας!

» 𝚫𝛖𝛔𝛕𝛖𝛘ώς, 𝛂𝛋𝛐ύ𝛔𝛂𝛍𝛆 ό𝛕𝛊 𝛑𝛒ό𝛋𝛆𝛊𝛕𝛂𝛊 𝛎𝛂 𝛋ά𝛎𝛐𝛖𝛎 𝛎𝛐𝛍𝛐𝛉έ𝛕𝛈𝛍𝛂, 𝛐𝛊 𝛖𝛑𝛆ύ𝛉𝛖𝛎𝛐𝛊, 𝛄𝛊𝛂 𝛎𝛂 𝛄ί𝛎𝛆𝛕𝛂𝛊 «𝛄ά𝛍𝛐ς 𝛐𝛍𝛐𝛗𝛖𝛌𝛐𝛗ύ𝛌𝛚𝛎»!. 𝚱𝛂𝛕𝛂𝛌ά𝛃𝛂𝛍𝛆 𝛑𝛐ύ 𝛑ά𝛍𝛆 ά𝛄𝛂𝛑𝛈𝛕𝛐ί;𝚺𝛕𝛈𝛎 𝚬𝛌𝛌ά𝛅𝛂 𝛕𝛐𝛖 𝟏𝟖𝟐𝟏; 𝚺𝛕𝛈𝛎 𝚬𝛌𝛌ά𝛅𝛂 𝛕𝛐𝛖 𝟏𝟗𝟒𝟎; 𝚺𝛕𝛈𝛎 𝚬𝛌𝛌ά𝛅𝛂 𝛕𝛐𝛖 𝚨𝛄ί𝛐𝛖 Ό𝛒𝛐𝛖ς; 𝚯𝛂 𝛕𝛐𝛌𝛍ή𝛔𝛐𝛖𝛎 𝛎𝛂 𝛋ά𝛎𝛐𝛖𝛎 έ𝛎𝛂 𝛕έ𝛕𝛐𝛊𝛐 𝛂𝛎𝛐𝛖𝛔𝛊𝛐ύ𝛒𝛄𝛈𝛍𝛂;
» 𝚻𝛐 𝛐𝛍𝛐𝛌𝛐𝛄ώ, 𝛘𝛚𝛒ίς 𝛎𝛂 𝛉έ𝛌𝛚 𝛎𝛂 𝛅𝛈𝛍𝛊𝛐𝛖𝛒𝛄ή𝛔𝛚 𝛆𝛎𝛕𝛖𝛑ώ𝛔𝛆𝛊ς: 𝚬ά𝛎 𝛐𝛊 𝛑𝛐𝛌𝛊𝛕𝛊𝛋𝛐ί 𝛍𝛂ς, 𝛆𝛅ώ, 𝛖𝛑𝛐𝛄𝛒ά𝛙𝛐𝛖𝛎 𝛕έ𝛕𝛐𝛊𝛐 𝛎𝛐𝛍𝛐𝛉έ𝛕𝛈𝛍𝛂 𝛉𝛂 𝛃𝛒𝛐𝛖𝛎 𝛂𝛎𝛕𝛊𝛍έ𝛕𝛚𝛑𝛐 𝛕𝛐𝛎 𝚬𝛑ί𝛔𝛋𝛐𝛑𝛐. 𝚫𝛆𝛎 𝛗𝛐𝛒ά𝛍𝛆 𝛕𝛐 𝛆𝛄𝛋ό𝛌𝛑𝛊𝛐 𝛄𝛊𝛂 𝛎𝛂 𝛋𝛆𝛒𝛅ί𝛇𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛆𝛎𝛕𝛖𝛑𝛚𝛔𝛊𝛂𝛔𝛍𝛐ύς, 𝛄𝛊𝛂 𝛎𝛂 𝛆𝛊𝛔𝛑𝛒ά𝛏𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛘𝛆𝛊𝛒𝛐𝛋𝛒𝛐𝛕ή𝛍𝛂𝛕𝛂 𝛋𝛂𝛊 𝛆𝛑𝛂ί𝛎𝛐𝛖ς, 𝛂𝛌𝛌ά 𝛄𝛊𝛂 𝛎𝛂 𝛅𝛐𝛏ά𝛇𝛐𝛖𝛍𝛆 𝚬𝛋𝛆ί𝛎𝛐𝛎 𝛑𝛐𝛖 έ𝛘𝛖𝛔𝛆 𝛕𝛐 𝚨ί𝛍𝛂 𝚻𝛐𝛖 𝛔𝛕𝛐 𝚺𝛕𝛂𝛖𝛒ό.
» 𝚬ά𝛎 𝛂𝛖𝛕ό 𝛕𝛐 𝛎𝛐𝛍𝛐𝛉έ𝛕𝛈𝛍𝛂 𝛄ί𝛎𝛆𝛊 𝛑𝛒𝛂𝛄𝛍𝛂𝛕𝛊𝛋ό𝛕𝛈𝛕𝛂,𝛐𝛗𝛆ί𝛌𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛎𝛂 𝛂𝛎𝛕𝛊𝛅𝛒ά𝛔𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛋𝛂𝛊 𝛎𝛂 𝛐𝛍𝛐𝛌𝛐𝛄ή𝛔𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛕𝛐 𝚾𝛒𝛊𝛔𝛕ό. 𝚪𝛊𝛂𝛕ί 𝛂𝛒𝛋𝛆𝛕ά 𝛑𝛌έ𝛐𝛎 𝛑ή𝛒𝛆 𝛋𝛂𝛕ή𝛗𝛐𝛒𝛐 𝛈 𝚷𝛂𝛕𝛒ί𝛅𝛂. Ό𝛘𝛊 𝛋𝛂𝛊 𝛔𝛕𝛈 𝛅𝛊𝛂𝛔𝛕𝛒𝛐𝛗ή 𝛕έ𝛌𝛐ς 𝛑ά𝛎𝛕𝛚𝛎.. Ό𝛘𝛊, 𝛆𝛑𝛆𝛊𝛅ή 𝛑ά𝛍𝛆 𝛑ί𝛔𝛚 𝛂𝛑ό 𝛕𝛐 ά𝛒𝛍𝛂 𝛕𝛈ς 𝚬𝛖𝛒ώ𝛑𝛈ς, 𝛎𝛂 𝛑𝛒𝛐𝛅ώ𝛔𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛕𝛂 𝛊𝛅𝛂𝛎𝛊𝛋ά 𝛍𝛂ς, 𝛕𝛊ς 𝛂𝛏ί𝛆ς 𝛍𝛂ς, 𝛕𝛈𝛎 𝛐𝛊𝛋𝛐𝛄έ𝛎𝛆𝛊ά 𝛍𝛂ς, 𝛕𝛈𝛎 𝛕𝛊𝛍ή 𝛍𝛂ς! 𝚻𝛈𝛎 𝚻𝚰𝚳𝚮 𝛍𝛂ς! 𝚻𝛊 𝛗𝛐𝛃𝛆𝛒ό 𝛑𝛒ά𝛄𝛍𝛂!
» 𝚨ς 𝛆𝛖𝛘𝛈𝛉𝛐ύ𝛍𝛆 𝛔ή𝛍𝛆𝛒𝛂, 𝛂𝛄𝛂𝛑𝛈𝛕𝛐ί....
𝚴𝛂 𝛄ί𝛎𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛐𝛍𝛐𝛌𝛐𝛄𝛈𝛕ές 𝛕𝛈ς 𝛂𝛌𝛈𝛉𝛆ί𝛂ς. 𝚴𝛂 𝛋𝛒𝛂𝛕ή𝛔𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛙𝛈𝛌ά 𝛕𝛈𝛎 𝛐𝛊𝛋𝛐𝛄έ𝛎𝛆𝛊𝛂 𝛕𝛈𝛎 𝚶𝛒𝛉ό𝛅𝛐𝛏𝛈, 𝛕𝛈𝛎 𝚨𝛌𝛈𝛉𝛊𝛎ή, 𝛕𝛈𝛎 𝚬𝛌𝛌𝛈𝛎𝛊𝛋ή. 𝚻𝛂 𝛑𝛂𝛊𝛅𝛊ά 𝛍𝛂ς 𝛋𝛐𝛎𝛕ά 𝛔𝛕𝛐 𝚽𝛚ς 𝛕𝛐𝛖 𝚾𝛒𝛊𝛔𝛕𝛐ύ. 𝚻𝛐𝛎 𝛆𝛂𝛖𝛕ό 𝛍𝛂ς 𝛔𝛕𝛐𝛎 𝛂𝛄𝛊𝛂𝛔𝛍ό. Ώ𝛔𝛕𝛆 έ𝛕𝛔𝛊, 𝛎𝛂 𝛄ί𝛎𝛐𝛖𝛍𝛆 ό𝛌𝛐𝛊 ά𝛏𝛊𝛐𝛊 𝛕𝛈ς 𝚺𝛚𝛕𝛈𝛒ί𝛂ς, 𝛕𝛈𝛎 𝛐𝛑𝛐ί𝛂 𝛍𝛂ς 𝛘𝛂𝛒ί𝛇𝛆𝛊 𝛍ό𝛎𝛐 𝛐 𝚱ύ𝛒𝛊𝛐ς 𝚰𝛈𝛔𝛐ύς 𝚾𝛒𝛊𝛔𝛕ός, 𝛐 𝛂𝛌𝛈𝛉𝛊𝛎ός 𝛍𝛂ς 𝚯𝛆ός! ».
𝚷𝛆𝛒𝛊𝛐𝛅𝛊𝛋ό ❞Ά𝛄𝛊𝛐ς 𝚱𝛐𝛔𝛍άς 𝛐 𝚨𝛊𝛕𝛚𝛌ός❞
𝟙𝟜/𝟙𝟚/𝟙𝟛

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης
Ὁ Κύριος εἶναι ζωντανός καί εἶναι ἐδῶ, παιδιά. Παρών!
Δέν κάθεται στόν θρόνο Του, ἐκεῖ, καί νά λέμε:
«Ποῦ θά Τόν βροῦμε;» Ἅμα ἀνοίξεις τά μάτια, θά Τόν δεῖς.
Ἄνοιξε τά μάτια, γιατί ἔχουμε παραπέτια μπροστά καί δέν βλέπουμε…

Το Ιερότερο σημείο της Χριστιανοσύνης! Ο Πανάγιος Τάφος του Κυρίου μας! Ας ευχηθούμε, στις δύσκολες αυτές μέρες που διαβαίνουμε, η χάρη του Παναγίου Τάφου να φωτίσει όλο τον κόσμο, να μας δώσει μετάνοια και να φωτίσει τους ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων, των ισχυρών της γης, να σταματήσουν τις εχθροπραξίες και να επέλθει ειρήνη στους λαούς.