"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Θα εκπλαγείς από την μεταστροφή των αισθημάτων σου.
Αν θες να απαλλαγείς από τα αρνητικά αισθήματα που νιώθεις για κάποιον, θυμό, αποστροφή, ζήλεια, μίσος, βάλτον στην καθημερινή σου προσευχή.
Θα εκπλαγείς από την μεταστροφή των αισθημάτων σου. Και θα το εισπράξει και ο αδερφός. Που δικαίως ή άδικα τον αποστρέφεσαι.
Η προσευχή είναι η ανώτερη δημιουργία.
Αγίου Σωφρονίου του Έσσεξ

.....η κραυγή «Ιησού Χριστέ» γίνεται το ένδυμα της ψυχής
Η απόκτηση της προσευχής σημαίνει απόκτηση της αιωνιότητος. Όταν το σώμα είναι ετοιμοθάνατο, η κραυγή «Ιησού Χριστέ» γίνεται το ένδυμα της ψυχής. Όταν ο εγκέφαλος δεν λειτουργεί πλέον και είναι δύσκολο να θυμάται άλλες προσευχές, στο φως της θείας γνώσεως που εκπορεύεται από το Όνομα το πνεύμα μας θα υψωθεί σε άφθαρτη ζωή.
Αγίου Σωφρονίου του Έσσεξ

Εγώ αγαπώ, εγώ δίνομαι; Έχω καλή διάθεση για τον άλλο;
Πάνω στον άλλο προβάλλουμε ό,τι έχουμε μέσα μας. Ό άλλος είναι ό καθρέφτης μου. Έκείνο που βλέπω στον καθρέφτη σ’ έσένα, είναι αυτό που έχω εγώ μέσα μου. Αν έγώ δεν έχω αγάπη, πώς θα δω την αγάπη; Εκείνος πού πραγματικά αγαπά, δεν υπολογίζει τί παίρνει.
Δεν μπορεί ν’ αγαπά κάποιος και να σκέφτεται ότι οι άλλοι δεν τον αγαπούν, γιατί είναι τόση η αγάπη πού δίνει, χωρίς να περιμένει να πάρει. Ούτε τον απασχολεί ο άλλος. Τον απασχολεί ο ίδιος ο εαυτός του. Εγώ αγαπώ, εγώ δίνομαι; Έχω καλή διάθεση για τον άλλο;
Τα πάντα ξεκινούν από την αγάπη προς τον Θεό. Άμα πιστεύεις στον Θεό και Τον αγαπάς, σίγουρα δεν θέλεις να τον πικράνεις. Αυτός ο εγωισμός είναι που μάς καταστρέφει. Όποιος λέει ότι δεν με αγαπούν, σημαίνει ότι ο ίδιος δεν αγαπά, δεν έχει αγάπη.
Γερόντισσας Ι. Μ. Τρικουκκιώτισσας Χριστονύμφης Μοναχής

«Μίλησέ μας γιὰ τὶς θεῖες ὀπτασίες ποὺ ἔχεις», εἶπε κάποτε ἕνας μοναχὸς στὸν Ἀββᾶ Παχώμιο (286-346).
«Ἕνας ἁμαρτωλὸς σὰν ἐμένα δὲν περιμένει νὰ ἔχει καμιὰ ὀπτασία ἀπὸ τὸ Θεό», ἀπάντησε ὁ Παχώμιος. «(...) Ἐπίτρεψέ μου ὅμως νὰ σοῦ πῶ γιὰ μιὰ μεγάλη ὀπτασία. Ἂν δεῖς ἕναν ἅγιο καὶ ταπεινὸ ἄνθρωπο, αὐτὸ εἶναι μιὰ μεγάλη ὀπτασία. Γιατί ποιὰ ἄλλη μεγαλύτερη ὀπτασία ἀπ᾿ αὐτὴ μπορεῖ νὰ ὑπάρξει: νὰ δεῖς τὸν ἀόρατο Θεὸ νὰ φανερώνεται στὸ ναό του, σ᾿ ἕνα ὁρατὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο»;
Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνώτερη ὀπτασία ἀπὸ ὅλες, τὸ ἀληθινὸ θαῦμα: μιὰ ἀνθρώπινη ὕπαρξη φτιαγμένη κατ᾿ εἰκόνα καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν Θεοῦ. Στὴν πνευματικὴ ζωὴ τοῦ καθενὸς ἀπὸ μᾶς ἴσως δὲν ὑπάρχει καθῆκον πιὸ ἐπιτακτικὸ ἀπὸ αὐτό: νὰ ἀνανεώνουμε τὸ αἴσθημα τοῦ θαυμασμοῦ καὶ τῆς ἔκπληξης μπροστὰ στὸ θαῦμα καὶ τὸ μυστήριο τοῦ δικοῦ μας προσώπου. Ἡ λέξη μυστήριον, ἰδιαίτερα, χρειάζεται ἔμφαση. Ποιὸς εἶμαι; Τί εἶμαι; Ἡ ἀπάντηση δὲν εἶναι καθόλου εὔκολη. Γνωρίζω μόνο ἕνα πολὺ μικρὸ μέρος τοῦ ἐαυτοῦ μου. Τὰ ὅρια τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου εἶναι ἀπίστευτα πλατειά. Ἐκτείνονται κατὰ ὕψος καὶ κατὰ πλάτος στὸ χῶρο καὶ πέρα ἀπὸ τὸ χρόνο, στὸ ἀτελεύτητο. Προεκτείνονται μπροστὰ καὶ πίσω μέσα στὸ χρόνο καὶ πέρα ἀπὸ τὸ χρόνο, στὴν αἰωνιότητα. Στὸ βάθος τοῦ ἐαυτοῦ μου κρύβονται ἀνεξιχνίαστα βάθη ποὺ διαφεύγουν τῆς δικῆς μου ἀντίληψης.
Μέσα σ᾿ αὐτὸ τὸ μυστήριο ἀνθρώπινο πρόσωπο, ποὺ εἶναι φτιαγμένο κατ᾿ εἰκόνα τοῦ ζῶντος Θεοῦ, ὑπάρχουν τέσσερα στοιχεῖα ξεχωριστῆς σημασίας: ἐλευθερία, εὐχαριστία, κοινωνία καὶ ὡρίμανση.
Μητροπολίτη Διοκλείας Κάλλιστου Ware

Είναι δείγμα της χειρότερης αθλιότητας
και φοβερότερο και από την κόλαση, ενώ ο Κύριος υπέστη τέτοια θυσία, να βρεθούν κάποιοι που, μετά από τόση φροντίδα Του, να μη ωφεληθούν καθόλου από αυτήν.
Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου

Γιατί τέλος πάντων στενοχωριέσαι, άνθρωπε; μήπως λιγοστέψει το χρυσάφι σου;
Η ελεημοσύνη είναι σπουδαιότερο πράγμα από το να ανασταίνει κανείς νεκρούς. Γιατί είναι πολύ πιο σπουδαίο να δώσεις τροφή στον πεινασμένο Χριστό από το να αναστήσεις νεκρούς στο όνομα του Χριστού. Στην πρώτη περίπτωση εσύ ευεργετείς το Χριστό, στη δεύτερη ο Χριστός εσένα. Και αμείβεται κανείς όταν ευεργετεί και όχι όταν τον ευεργετούν. Στην περίπτωση αυτή, αν δηλαδή κάνεις θαύματα, εσύ οφείλεις στο Θεό, ενώ στην περίπτωση της ελεημοσύνης σου οφείλει ο Θεός.
Ελεημοσύνη είναι όταν την κάνεις με προθυμία, όταν την κάνεις με γενναιοδωρία, όταν δεν νομίζεις πως δίνεις αλλά πως παίρνεις, όταν την κάνεις σαν να σε ευεργετούν, σαν να κερδίζεις, σαν να μη χάνεις. Γιατί, αν νομίζεις το αντίθετο, δεν είναι ελεημοσύνη. Εκείνος που ελεεί άλλον, πρέπει να χαίρεται, όχι να δυσανασχετεί.
Γιατί πώς δεν είναι παράλογο αν, ενώ ανακουφίζεις τη λύπη του άλλου, λυπάσαι εσύ; Δεν την αφήνεις την ενέργειά σου έτσι να είναι ελεημοσύνη. Γιατί, αν στενοχωριέσαι που ανακούφισες τη στενοχώρια του άλλου, δίνεις δείγμα μεγάλης σκληρότητας και απανθρωπιάς· Προτιμότερο είναι να μην τον ανακουφίζεις παρά να τον ανακουφίζεις έτσι.
Γιατί τέλος πάντων στενοχωριέσαι, άνθρωπε; μήπως λιγοστέψει το χρυσάφι σου; Επιτέλους, αν έχεις αυτή τη γνώμη, μην δίνεις. Αν δεν πιστεύεις πως σου γίνονται πολλαπλάσια στον ουρανόν, μην προσφέρεις. Αλλά ζητάς εδώ την ανταπόδοση. Γιατί; Άφησε την ελεημοσύνη να είναι ελεημοσύνη και όχι εμπορία.
Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου

Η θεραπεία ξεκινά από την στιγμή που εντοπίζουμε το λάθος μας.
Είτε πάθος είναι, είτε άσθένεια, είτε ψυχολογικό, είτε παθολογικό, είτε οτιδήποτε. Η θεραπεία ξεκινά από τη στιγμή που δεχόμαστε τον εαυτό μας. Είμαι αυτός/ή, είμαι έτσι, έχω αυτό το πάθος. Από εκεί θα ξεκινήσεις να δεχθείς και κάποιο φάρμακο. Αν δεν δούμε κι αν δεν παραδεχθούμε το λάθος μας, το πάθος μας, θεραπεία δεν γίνεται.
Γερόντισσας Χριστονύμφης

Ποτέ δέν μπορεῖ νά βλαφτεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπό ἄλλον, ἄν δέν ἔχει μέσα του ἀποθηκευμένες τίς ἀφορμές τῶν παθῶν.
Καί γι’ αὐτό ὁ Δημιουργός τῶν πάντων καί Ἰατρός τῶν ψυχῶν, ὁ Θεός, ὁ μόνος πού γνωρίζει ἀκριβῶς τά τραύματα τῆς ψυχῆς, δέν παραγγέλλει νά ἀποφεύγομε τίς συναναστροφές τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά νά κόβομε τίς αἰτίες τῆς κακίας πού εἶναι μέσα μας, καί νά γνωρίζομε ὅτι ἡ ὑγεία τῆς ψυχῆς δέν κατορθώνεται μέ τόν χωρισμό ἀπό τούς ἀνθρώπους, ἀλλά μέ τήν διαμονή καί ἐξάσκηση μέ τούς ἐνάρετους ἀνθρώπους.
Ἁγίου Κασσιανοῦ τοῦ Ρωμαίου

Να δεχθούμε τον εαυτό μας όπως είναι, ότι είναι έτσι, είναι άλλιώς.
Ούτε να τον ωραιοποιούμε, ούτε να αισθανόμαστε αμηχανία. Το «γνώθι σαυτόν» πού έλεγε και ο Σωκράτης. Να τον γνωρίσουμε ποιος είναι, αλλά και να τον ανεχθούμε. Εμείς δεν θέλουμε να τον γνωρίσουμε, γιατί τον φοβόμαστε. Είναι μεγάλη αρετή κάποιος να γνωρίσει τον εαυτό του και να τον σηκώσει. Εμείς προσπαθούμε να τον κρύψουμε. Δεν κρύβεται ούτε από τον Θεό ούτε από τους ανθρώπους. Να κοιτάμε τον εαυτό μας. Όταν όλη μέρα κοιτάμε τους άλλους, δεν μάς μένει χρόνος για τον εαυτό μας.
Οι άλλοι μάς βλέπουν και μάς ξέρουν πολύ καλύτερα. Όπως κι εμείς ξέρουμε τούς άλλους. Τον εαυτό μας είναι που δεν ξέρουμε. Τού δίνουμε μία εικόνα πλασματική, ψεύτικη. Ενώ αν πούμε ότι είμαι έτσι, θα τον δεχτούμε και προχωράμε.
Ως μεταπτωτικοί άνθρωποι έχουμε ένα σωρό πάθη. Ούτε θα τα χάνουμε, ούτε θα άπογοητευόμαστε. Είμαι αυτός και θα το παλέψω. Άμα μάς λένε μία κουβέντα οι άλλοι, να την ελέγχουμε γιατί μάς την είπανε. Φαίνεται ότι κάτι έχω. Να βρίσκω μία ευκαιρία να διορθώνω κάτι σ’ αυτά πού μού είπαν. Ψάξε να βρεις γιατί σού είπαν αυτό το πράγμα, κάτι υπάρχει. Είναι ευκαιρίες να βρούμε τον εαυτό μας, να τον γνωρίσουμε και να παλέψουμε.
Μακαριστής Γερόντισσας Χριστονύμφης – Ι. Μ. Τρικουκιάς

Πώς μαθαίνουμε να προσευχόμαστε
Εκείνος που αληθινά αγαπά τον Χριστόν θα αφιερώσει όλη τη δύναμή του στην υπακοή των λόγων του. Αυτό το τονίζω, διότι αυτή είναι η πραγματική μας μέθοδος για να μάθουμε να προσευχόμαστε.
Αγίου Σωφρονίου του Έσσεξ