"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Στα πνευ­μα­τι­κά θέ­μα­τα, δεν πρέ­πει οι άν­θρω­ποι να συγ­κρί­νον­ται με­τα­ξύ τους, για να δού­με ποιός εί­ναι ανώ­τε­ρος και ποιός κα­τώ­τε­ρος πνευ­μα­τι­κά. Η Ορ­θο­δο­ξία δεν δέ­χε­ται αυ­τήν την σύγ­κρι­ση, αλλά δέ­χε­ται την δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα. Και όλα αυτά, για­τί σε τυ­χόν σύγ­κρι­ση, υπάρ­χει κίν­δυ­νος, τους κα­τω­τέ­ρους να τους υπο­τι­μή­σει κα­νείς και τους ανω­τέ­ρους από αυ­τόν, να τους ζη­λέ­ψει.
Μέ­τρο σύγ­κρι­σης και πρό­τυ­πο ζωής, πρέ­πει να απο­τε­λεί πάν­τα ο Χρι­στός, διό­τι τότε ο άν­θρω­πος δεν απελ­πί­ζε­τε, αλλά τα­πει­νώ­νε­τε και δια της τα­πεί­νω­σης σώ­ζε­ται.
Η Πα­να­γία μας ακο­λού­θη­σε αυ­τήν την τα­κτι­κή της συγ­κρί­σε­ως με το Χρι­στό, με απο­τέ­λε­σμα να απο­κτή­σει όλες τις αρε­τές, στον πιο μέ­γι­στο βαθ­μό τους.
Γέρων Εφραίμ Σεραγιώτης
www.dogma.gr

Ο άγιος πατήρ ημών Ιωάννης Καλαΐδης - Τι έλεγε για τους κεκοιμημένους.
( Εν όψει του αυριανού Ψυχοσάββατου)
Μεγάλη ήταν η σημασία που έδινε ο άγιος Πατήρ στον αγώνα που θα πρέπει να κάνουμε για τους κεκοιμημένους! Μας έλεγε ότι θα πρέπει να δίνουμε τα ονόματά τους στους ιερείς για να τα διαβάζουν και να βοηθιούνται έτσι οι ψυχές. Έλεγε ότι τα κόλυβα είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε και ότι οι ψυχές αναπαύονται με αυτά και ιδιαίτερα τα Ψυχοσάββατα! Μέχρι και για τον άγιο Ραφαήλ μάς έλεγε ότι ζήτησε από κάποιους να του κάνουν κόλυβα για την γιορτή του! Επίσης ανέφερε ότι τα πρόσφορα που δίνουμε στους ναούς με τα ονόματα των κεκοιμημένων, πολύ βοηθούν τις ψυχές τους! Αλλά και για την ελεημοσύνη μάς έλεγε, ότι πρέπει να κάνουμε στο όνομα των νεκρών! Να λέμε δηλαδή στους ανθρώπους που ζητούν βοήθεια, ότι αυτά σου τα δίνω για την ψυχή του πατέρα μου ή της μητέρας μου και έτσι αυτός που δέχεται την βοήθεια να απαντάει: " Ο Θεός να τους συγχωρήσει".
Εκείνο όμως που δεν θα ξεχάσω ήταν αυτό που μας είπε κάποτε: " Παιδιά μου ο Θεός θα μας ρωτήσει την ημέρα της Κρίσεως αν δίναμε τα ονόματα των κεκοιμημένων γονέων μας στα Σαρανταλείτουργα! "
Αύριο που έχουμε Ψυχοσάββατο ας προσέλθουμε όλοι στους ιερούς ναούς για να διαβαστούν από τους ιερείς μας τα ονόματα των κεκοιμημένων μας.
Ας μας σκεπάζει πάντοτε η αγία ευχή του αγίου πατρός μας Ιωάννη! Αμήν!
Τσεσμετζής Μιλτιάδης - εκπαιδευτικός

Το Ευαγγέλιο.÷÷÷
Η διάδοση των Αληθειών του Ευαγγελίου δεν είναι μόνο προνόμιο των Επισκόπων, του Κλήρου και των Θεολόγων, αλλά και κάθε πιστού. Ο πιστός Χριστιανός πρέπει να είναι λυχνία και να φωτίζει τους άλλους σαν ένας μικρός Θεολόγος και να είναι σε θέση να απαντάει σωστά και να γνωρίζει τα θέματα γύρω από την Πίστη μας. Έτσι θα καθοδηγεί σωστά τον εαυτό του, αλλά και αυτούς που βρίσκονται υπό την επήρειά του.:-*:-*:-*:
*Δημήτριος Παναγόπουλος. Ιεροκήρυκας*
(✞ 13 Φεβρουαρίου 1982)

Τὴν πραγματικὴ ἀξία μιᾶς σεσωσμένης ψυχῆς θὰ τὴν ἀντιληφθοῦμε ἐὰν σωθοῦμε…
«Πολλοι Πατέρες εἶπαν ὅτι εὐκολότερα κάνει ὁ Θεὸς μυρίους Αγγέλους καὶ Τάγματα Ἀγγέλων, παρὰ μία ψυχή. Τόσο μεγάλη σημασία καὶ ἀξία γιὰ τὸ Θεὸ ἔχει ἡ δημιουργία ἑνὸς ἀνθρώπου, μιᾶς ψυχῆς! Τὴν πραγματικὴ ἀξία μιᾶς σεσωσμένης ψυχῆς θὰ τὴν ἀντιληφθοῦμε ἐὰν σωθοῦμε καὶ εἰσαχθοῦμε στὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Ἐκεῖ κανεὶς ἀντιλαμβάνεται, ἐπειδὴ θὰ ἔχει πάρει καὶ τὸ καθ᾽ ὁμοίωσιν, ποιὰ δόξα τὸν περιμένει. Θὰ εἶναι ὅπως ὁ Χριστὸς κατὰ πάντα, ἀλλὰ κατὰ Χάρη, ὄχι κατὰ φύση!
Δὲν μπορεῖ οὔτε ἀγγελικὸς, οὔτε ἀνθρώπινος νοῦς νὰ συλλάβει τὴ δόξα ἑνὸς σεσωσμένου ἀνθρώπου!»
Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγ. Ανδρέα (Σεραγιώτης)
www.orthmad.gr

Αν ο άν­θρω­πος δεν έχει καλό λο­γι­σμό και δεν βγά­ζει τον εαυ­τό του από τις ενέρ­γειές του – αν ενερ­γεί δη­λα­δή με ιδιο­τέ­λεια -, δεν βο­η­θιέ­ται, ούτε και από έναν Άγιο. Όχι άγιο Γέ­ρον­τα ή άγια Γε­ρόν­τισ­σα να έχει, όχι τον Άγιο Αν­τώ­νιο να είχε Γέ­ρον­τα, αλλά και όλους τους Αγί­ους, δεν μπο­ρεί να βο­η­θη­θεί. Ούτε ο ίδιος ο Θεός δεν μπο­ρεί να βο­η­θή­ση έναν τέ­τοιον άν­θρω­πο, αν και το θέ­λει πολύ. Όταν κα­νείς αγα­πά­ει τον εαυ­τό του, έχει δη­λα­δή φι­λαυ­τία, όλα τα ερ­μη­νεύ­ει όπως τα αγα­πά­ει ο εαυ­τός του. Και βλέ­πεις, άλ­λοι τα ερ­μη­νεύ­ουν αμαρ­τω­λά, άλ­λοι όπως τους ανα­παύ­ει και σιγά-σιγά γί­νον­ται φυ­σιο­λο­γι­κές αυ­τές οι πα­ρά­λο­γες ερ­μη­νεί­ες τους. Όπως και αν φερ­θείς, σκαν­δα­λί­ζον­ται.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
www.dogma.gr

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Περί βλασφημίας
'Oσοι βλα­σφη­μούν τα Θεία, τους πε­ρι­μέ­νουν δύο κο­λά­σεις: η μία στην επό­με­νη ζωή και η άλλη, μετά όταν γί­νει η Δευ­τέ­ρα Πα­ρου­σία. Όσοι όμως με­τα­νο­ή­σουν τώρα, στην επό­με­νη θα υπο­φέ­ρουν, αλλά όταν ξα­να­κα­τέ­βει ο Χρι­στός μας θα τους συγ­χω­ρέ­σει. Για κάθε βλα­σφη­μία που λένε οι γο­νείς, δεν πα­θαί­νουν τί­πο­τα και το κακό πάει στα παι­διά τους. Ενώ για κάθε βλα­σφη­μία που λένε τα παι­διά, ούτε αυτά πα­θαί­νουν τί­πο­τα και το κακό πάει στους γο­νείς. Έτσι η βλα­σφη­μία του ενός, τι­μω­ρεί τον άλ­λον.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
www.dogma.gr

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ: Οι θλίψεις
Διά πολ­λών θλί­ψε­ων, είπε ο Κύ­ριος, θα ει­σέλ­θε­τε στην ζωή… Δεν υπάρ­χει άλλη οδός εκτός των πει­ρα­σμών και των θλί­ψε­ων. Αυ­τήν την οδό βά­δι­σαν όλοι οι Άγιοι προ­φή­τες, Από­στο­λοι, Μάρ­τυ­ρες, Όσιοι και Δί­καιοι. Υπάρ­χει και η ευ­ρύ­χω­ρη οδός την οποί­αν όσοι ακο­λου­θούν πη­γαί­νουν στην απώ­λεια… Εμείς να ζη­τού­με από τον Θεό να μας δώ­σει καλή φώ­τι­ση και δύ­να­μη να βα­δί­σου­με με προ­θυ­μία τη στε­νή και τε­θλι­μέ­νη οδό, η οποία οδη­γεί στην ευ­ρυ­χω­ρία της Βα­σι­λεί­ας των ου­ρα­νών και την ανερ­μή­νευ­τη ευ­τυ­χία.
Όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης
www.dogma.gr

Ο ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ
Οι παλαιοί ζωγράφοι,που ζωγραφίζανε τη Δευτέρα Παρουσία, παριστάνουνε στον ουρανό τον Χριστό καθισμένον στον θρόνο του για να κρίνει τον κόσμο, και από τις δυο μεριές καθισμένους τους Δώδεκα Απόστολους.
Από το υποπόδιο του θρόνου βγαίνει ο πύρινος ποταμός,που μέσα σ' αυτόν καίγουνται οι αμαρτωλοί,που τους καταπίνει ο βύθιος δράκων.
Οι αρχάγγελοι κράζουνε με τις σάλπιγγες,και σηκώνουνται από τα μνήματα οι νεκροί τρομαγμένοι.
Ένας άγγελος τυλίγει τον ουρανό σαν να 'ναι χαρτί,κι άλλος ζυγιάζει τις ψυχές.Οι άνεμοι φυσούνε θυμωμένοι από τις τέσσερες μεριές της οικουμένης,θηρία και τέρατα καταβροχθίζουνε κεφάλια,χέρια, πόδια ανθρώπινα.
Οι δαίμονες τρίζουνε τα δόντια τους.Η κτίση όλη ταράζεται από τα θεμέλια της.Οι ψυχές τρέμουνε σαν τα ξερά φύλλα που τα παίρνει ο δρόλαπας.Ο ήλιος μαύρισε και καρβούνιασε,και το φεγγάρι έσβησε.Φόβος και τρόμος πλακώνει όλη την οικουμένη.
Μονάχα ένας άνθρωπος δεν ταράζεται,ένα γεροντάκι,ταπεινό και ήσυχο,που αργοπερπατά με το ραβδάκι του,μέσα στην κοσμοχαλασιά,και πορεύεται θαρρετά προς τον θρόνο του Χριστού.Αυτός είναι ο «Ελάχιστος»,όπως είναι γραμμένο στην εικόνα,δηλαδή ο πιο τιποτένιος,ο πιο καταφρονεμένος σε τούτον τον κόσμο.
Τούτος είναι ο «Ελάχιστος», που ανοίξανε οι πόρτες τ' ουρανού για να μπει μέσα στον Παράδεισο!
Φ.Κόντογλου.
***
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ...
Ὢ ποία ὥρα τότε, καὶ ἡμέρα φοβερά,
ὅταν καθίσῃ ὁ Κριτὴς ἐπὶ θρόνου φοβεροῦ!
βίβλοι ἀνοίγονται, καὶ πράξεις ἐλέγχονται,
καὶ τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους δημοσιεύονται,
Ἄγγελοι περιτρέχουσιν, ἐπισυνάγοντες πάντα τὰ ἔθνη.
Δεῦτε ἀκούσατε
βασιλεῖς καὶ ἄρχοντες,
δοῦλοι καὶ ἐλεύθεροι,
ἁμαρτωλοὶ καὶ δίκαιοι,
πλούσιοι καὶ πένητες,
ὅτι ἔρχεται Κριτής,
ὁ μέλλων κρῖναι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην,
καὶ τίς ὑποστήσεται ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ,
ὅταν Ἄγγελοι παρίστανται,
ἐλέγχοντες τὰς πράξεις,
τάς διανοίας, τὰς ἐνθυμήσεις,
τὰ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρα;
ὢ ποία ὥρα τότε!
Ἄλλά πρὸ τοῦ φθάσαι τὸ τέλος,
σπούδασον κράζουσα, ψυχή·
ὁ Θεός, ἐπίστρεψον, σῶσόν με,
ὡς μόνος εὔσπλαγχνος.
Ιδιόμελον των Αίνων

Η ΚΡΙΣΗ
Θα έρθει μια μέρα όταν θα σταθούμε ενώπιον του Ζωντανού Θεού, και τότε θα έλθει η κρίση. Όχι πως ο Θεός περιμένει να μας κρίνει και να καταδικάσει τις κακές μας πράξεις ˙ αλλά όταν θα σταθούμε ενώπιον Εκείνου που είναι η ομορφιά, και ανακαλύψουμε πόσο διαστρέψαμε την εικόνα Του μέσα μας, όταν σταθούμε μπροστά σ’ Εκείνον που μας αγάπησε τόσο πολύ και συνειδητοποιήσουμε πόση λίγη αγάπη Του δώσαμε – αυτό δεν θα είναι κρίση;
Αυτό συμβαίνει επίσης στις σχέσεις μας. Κάποιες φορές ανακαλύπτουμε ότι κάποιος μας αγάπησε τόσο βαθιά, τόσο αληθινά, και πήραμε ο,τι μας δόθηκε, την αγάπη, την ζεστασιά, την τρυφερότητα, όλη την φροντίδα, τις θυσίες του , ότι αποδεχθήκαμε τη ζωή του προσώπου που μέρα με τη μέρα απαρνήθηκε τον εαυτό του για το καλό μας, δίχως ανταπόκριση, θεωρώντας δεδομένο ότι η αγάπη που μας προσφέρθηκε ήταν δικαίωμά μας. Και έρχεται μια μέρα που αυτό το πρόσωπο πεθαίνει, και αντιλαμβανόμαστε ότι παίρναμε συνεχώς, και ποτέ δεν δείξαμε ένα σημάδι αναγνώρισης, ποτέ δεν κάναμε αυτό το πρόσωπο να νοιώσει ότι καταλάβαμε πόσο βαθιά, αληθινά, ευγενικά μας αγάπησε.
Και τώρα, βρισκόμαστε μπροστά στην τελική κρίση : πολύ αργά, πολύ αργά!.. Ω, το πρόσωπο που μας αγάπησε μας έχει από καιρό ξεχάσει, και τώρα αυτό το πρόσωπο λέει στον Θεό τα λόγια που ο Χριστός είπε όταν σταυρωνόταν: Πάτερ, συγχώρησε τους! Δεν γνωρίζουν τι κάνουν… Αλλά πόσο οδυνηρή είναι η κρίση, η κρίση προς τον εαυτό μας· η αίσθηση ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε τόσο ευτυχισμένο το αγαπημένο πρόσωπο – και δεν το κάναμε. Αυτή είναι μια κρίση πολύ πιο σοβαρή από την κρίση οποιουδήποτε δικαστηρίου, κάτι που κάθε μέρα που θα περνάει θα μας πληγώνει κατάκαρδα, περισσότερο από κάθε επίσημη καταδίκη. Δεν θα κριθούμε σύμφωνα με την πίστη μας στις εντολές, αλλά αν μάθαμε ν’ αγαπάμε.
+Αντωνίου επισκ. Σουρόζης

Μόλις μπήκαμε στην Τυρινή και ζητάμε ήδη να δούμε την νύχτα της Ανάστασης.Η νηστεία,γράφει ο π.Σμεμαν, δεν είναι τιποτα άλλο παρά πείνα και δίψα για τον Θεό.Ο Αδάμ διεστρεψε την πείνα σε απληστία.Ο Χριστός έδωσε στην πείνα το ιδιο το νόημα για την αναζήτηση της αληθινής Ζωής. Η νηστεία σωματική και κυρίως πνευματική είναι ό λ η ένα πνευματικό ζήτημα.Είναι το καίριο αίτημα. Στην Εκκλησία δεν χορταίνουμε να ...μην χορταίνουμε και να θελουμε έτι και έτι περισσότερο από την αδαπανητη Τρυφή.
Η Τυρινή εισοδεύει στον εσπερινό με ένα υπέροχο ιδιόμελον , το οποίο από τώρα ακόμα,από την πρώτη στιγμή, ζητά να απολαύσουμε την νύχτα της Ανάστασης και το πασχαλινό δείπνο της Θείας Ευχαριστίας.
Λιχνευσάμενοι, τὴν πρώτην ὑπέστημεν γύμνωσιν, ἡττηθέντες τῆς πικρᾶς γεύσεως, καὶ τοῦ Θεοῦ ἐξόριστοι γεγόναμεν, ἀλλ' ἐπανάγωμεν πρὸς μετάνοιαν, καὶ τὰς αἰσθήσεις ἐκκαθάρωμεν πρὸς ἃς ὁ πόλεμος, ἐπεισόδιον τὴν νηστείαν ποιούμενοι, ἐλπίδι χάριτος, τὰς καρδίας βεβαιούμενοι, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατήσαντες, καὶ βρωθήσεται ἡμῖν ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ἐν τῇ ἱερᾷ καὶ φωτοφόρῳ νυκτὶ τῆς ἐγέρσεως, τὸ ὑπὲρ ἡμῶν ἀχθὲν σφάγιον, τὸ τοῖς Μαθηταῖς κοινωνῆσαν, ἐν ἑσπέρᾳ τοῦ μυστηρίου, καὶ σκότους λύον τὴν ἀγνωσίαν, ἐν τῷ φωτὶ τῆς αὐτοῦ Ἀναστάσεως.

π. Παντ. Κρούσκος