"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Το σώμα πλένεται και καθαρίζεται με το νερό...
Η ψυχή πλένεται και καθαρίζεται με ένα άλλο υγρό, που είναι συντεθειμένο από 2 συστατικά: α) το Αίμα του Χριστού και β) τα δάκρυα της μετανοίας...
(+Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα+)

Έξομολόγηση
( Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας)
Παλιὰ συνήθιζαν νὰ ἐξομολογοῦνται στὸν Ἰωάννη τὸ Βαπτιστή, ἀργότερα στοὺς ἀποστόλους, στὴν ἐποχὴ τοῦ Μ. Βασιλείου ἡ ἐξομολόγηση γινόταν «σ' ἐκείνους στοὺς ὁποίους ἡ Ἐκκλησία εἶχε ἐμπιστευθεί τη διαχείριση τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ». (Όροι κατ' ἐπιτομήν, έρωτ. ΣΠΗ, Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ 9, 356-358).
Οἱ ἐξομολόγοι πρέπει νὰ ἔχουν μεγάλη πείρα και «νὰ γνωρίζουν τὸν τρόπο τῆς θεραπείας» ἐκείνων ποὺ ἐξομολογοῦνται. Νὰ εἶναι ἀνεκτικοὶ στὶς ἀδυναμίες τῶν ἀδελφῶν καὶ νὰ διακρίνονται γιὰ τὴν «εὐσπλαχνία καὶ τὴ συμπάθεια». (Οροι κατ' ἐπιτομήν, ΣΚΘ' 229, Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ 9, 274). (Επιστ. 217, Αμφιλοχίῳ περὶ κανόνων, 74, Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ 1,234).
Θὰ ἐξομολογούμαστε κάθε κίνημα τῆς ψυχῆς, κάθε λόγο μας, κάθε κρυφό λογισμό, κάθε συναίσθημα τῆς καρδιᾶς. Τὸ ἀποτέλεσμα: ἡ βαθμιαία πρόοδος, ἡ συμμόρφωση στὶς ἐντολὲς τοῦ Χριστοῦ, ἡ τελειοποίηση.
Οἱ πνευματικοὶ «φροντίζουν γιὰ τοὺς πνευματικὰ ἀσθενεῖς μὲ εὐσπλαχνία καὶ συμπάθεια». Ἐπαινοῦν ὅ,τι εἶναι ἀξιέπαινο καὶ θεραπεύουν ὅ,τι εἶναι ἀνάξιο. (Οροι κατά πλάτος, ἐρώτ. ΚΣΤ', Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ 8, 304).
Οταν οἱ ἐξομολογούμενοι δείχνουν ἐξαιρετικὸ ζῆλο καὶ μετανοοῦν μὲ πόνο ψυχῆς, κερδίζουν τὴ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ· γι' αὐτὸ καὶ ὁ πνευματικὸς μπορεί νὰ μειώσει τὴ χρονική διάρκεια τῶν ἐπιτιμίων. (Επιστ. 217, Αμφιλοχίῳ περὶ κανόνων, 74, Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ 1, 234).
Ὁ πνευματικός, προκειμένου νὰ ἐπιβάλει ἕνα ἐπιτίμιο, θὰ λαβαίνει ὑπόψη του:
- Τη διάθεση αὐτοῦ ποὺ ἁμάρτησε.
- Τον τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο διέπραξε τὸ ἁμάρτημα.
- Αν ἐκεῖνος ποὺ ἁμάρτησε εἶναι εὐλαβὴς ἢ ἀδιάφορος. (Οροι κατ' ἐπιτομήν, ΠΑ', Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ 9, 108-110).
- Αν εἶναι νέος ἢ γέρος (Οροι κατ' ἐπιτομήν, ΠΒ', Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ 9, 112).
- Το περιβάλλον μέσα στὸ ὁποῖο ἀνατράφηκε ὁ ἐξομολογούμενος. (Ἑρμην. εἰς Ζ' ψαλμ., 5, Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ 5, 54).
- Ιδιαίτερα ἐκεῖνος ποὺ ἁμάρτησε βαριά πρέπει να χύσει δάκρυα, νὰ νηστέψει πολὺ καὶ νὰ ξαγρυπνήσει προσευχόμενος («Πρόσεχε σεαυτῷ», 4, Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ 6, 224).
- Ὁ ἀδιάφορος (ἢ ἐκεῖνος ποὺ ἁμάρτησε βαριά) πρέπει «να πενθεῖται, νὰ νουθετεῖται, νὰ ἐπιτιμᾶται». (Όροι κατ' ἐπιτομήν, έρωτ. ΠΑ', Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ 9, 108-110).
Εἶναι χρήσιμο καὶ οἱ παιδαγωγοί (γονεῖς καὶ ἐκπαιδευτικοί), προκειμένου νὰ τιμωρήσουν, να λαμβάνουν ὑπόψη τους: τη διάθεση αὐτοῦ ποὺ ἔσφαλε, τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖον ἐνέργησε, τὴν ἡλικία του, τη βαρύτητα τοῦ σφάλματος, καὶ νὰ νουθετοῦν καὶ αὐτοὶ καὶ νὰ ἐπιτιμοῦν, δείχνοντας το μεγάλο τους πόνο. Ἡ παιδική ηλικία, ἁπλὴ καὶ ἄδολη καὶ ἀδέξια στὸ νὰ ψεύδεται, καθώς εἶναι, ἐξομολογεῖται εὔκολα τα απόρρητα (τα μυστικά) τῆς ψυχῆς. (Οροι κατά πλάτος, ΙΕ', 3, Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ 8, 256-258).

Νὰ μὴ μιλᾶς γιὰ τὸν ἑαυτό σου.
Νὰ κρύβεις ὅσο εἶναι δυνατὸν τὰ προτερήματά σου. Νὰ ἀποφεύγεις
τοὺς ἐπαίνους. Μὴ θέλεις νὰ
βλέπουν οἱ ἄνθρωποι τὰ καλά σου
ἔργα καὶ νὰ σὲ δοξάζουν· ἀλλὰ νὰ τὰ βλέπει μόνο ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος τότε
θὰ σοῦ δώσει μεγάλο μισθό.
Ἅγιος Βασίλειος ο Μέγας
( Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ
Τόμος 6, σελ.126­- 128).

Τοῦ ἁγίου Μαξίμου
Ἡ γνώση κάνει τὸν ἄνθρωπο ὑπερόπτη, ἐνῶ ἡ ἀγάπη οἰκοδομεῖ (A' Koρ. 8, 2). γι᾿ αὐτό, συνένωσε τὴ γνώση μὲ τὴν ἀγάπη, καὶ θὰ εἶσαι ταπεινὸς καὶ πνευματικὸς οἰκοδόμος ποὺ θὰ οἰκοδομεῖς καὶ τὸν ἑαυτό σου καὶ ὅλους ἐκείνους ποὺ σὲ πλησιάζουν.
Εὐεργετινός Ὑπόθεση ΚΓ'. Τόμος 4 σελ. 239 ἐκδ. τὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας

"Στα χρόνια που έρχονται, ο διάβολος θα χρησιμοποιεί κάθε ευκαιρία να συγχύσει τους αληθινούς Ορθόδοξους Χριστιανούς, τον έναν ενάντια στον άλλο, άλλοτε για θέματα μεγάλα και άλλοτε (συνήθως) για μικρά.
Πρέπει να προσπαθήσουμε με σταθερότητα να μην πιαστούμε από το δόλωμα. ο διάβολος περπατά γυμνός ανάμεσά μας…
Το Πνεύμα των εσχάτων καιρών:
1. Η «χαρισματική αναζωπύρωση» ως ένα σημείο των καιρών
Στο τέλος αυτού του αιώνα δεν θα υπάρχει έλλειψη προφητών του Κυρίου του Θεού, ούτε υπηρετών του σατανά.
Αλλά στους έσχατους καιρούς αυτοί που πραγματικά θα υπηρετούν το Θεό θα επιτύχουν να κρυφτούν από τους ανθρώπους και δεν θα κάνουν θαύματα ανάμεσά τους όπως στον παρόντα καιρό,
αλλά θα βαδίζουν ένα δρόμο δράσης αναμεμειγμένης με ταπεινότητα, και στη βασιλεία των Ουρανών θα είναι μεγαλύτεροι από τους Πατέρες που δοξάστηκαν με θαύματα.
Επειδή εκείνη την εποχή κανείς δεν θα κάνει ενώπιον των ανθρώπων θαύματα που θα τους διεγείρουν και θα τους εμπνέουν να κοπιάζουν με ζήλο σε ασκητικούς αγώνες…
πολλοί, διακατεχόμενοι από άγνοια, θα πέσουν στην άβυσσο, παραστρατώντας στο πλάτος, του φαρδιού κι ευρύχωρου δρόμου.
Η αληθινή Ορθοδοξία από την ίδια της τη φύση μοιάζει εντελώς εκτός τόπου σ’ αυτούς τους δαιμονικούς καιρούς, μια ξεπερασμένη μειονότητα των περιφρονημένων και «ανόητων», στη μέση μιας θρησκευτικής «αναζωπύρωσης» εμπνευσμένης από ένα άλλο είδος πνεύματος.
Αλλά ας παρηγορηθούμε από τους βέβαιους λόγους του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: «Μη φοβάσαι, μικρό ποίμνιο, γιατί ο Πατέρας σας ευαρεστήθηκε να σας δώσει τη βασιλεία» (Λουκ. 12:32).
Ας ενδυναμωθούν όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί για τη μάχη που βρίσκεται μπροστά μας, μην ξεχνώντας ποτέ ότι εν Χριστώ η νίκη είναι ήδη δική μας. Εκείνος υποσχέθηκε ότι οι πύλες της κόλασης δεν θα υπερισχύσουν απέναντι στην Εκκλησία Του (Ματθ. 16:18), κι ότι η χάρη των εκλεκτών θα συντομεύσει τις μέρες της τελευταίας μεγάλης θλίψης (Ματθ. 24:22). Και στ’ αλήθεια, αν ο Θεός είναι μαζί μας, ποιος μπορεί να είναι εναντίον μας; (Ρωμ. 8:31).
Φαίνεται πως ο σατανάς εισέρχεται τώρα γυμνός στην ανθρώπινη ιστορία. Τα χρόνια που θα ακολουθήσουν υπόσχονται να είναι πιο τρομερά απ’ όσο μπορεί να φανταστεί εύκολα κανείς τώρα...
Αυτοί που θέλουν να είναι αληθινοί Χριστιανοί σ’ αυτές τις τρομερές ημέρες θα έπρεπε καλύτερα ν’ αρχίσουν να σοβαρεύονται σχετικά με την πίστη τους, μαθαίνοντας τι είναι ο αληθινός Χριστιανισμός, μαθαίνοντας να προσεύχονται στο Θεό εν πνεύματι και αληθεία, μαθαίνοντας να αναγνωρίζουν ποιος είναι ο Χριστός, στον Οποίο μονάχα έχουμε σωτηρία...."
Π. Σεραφείμ Ρόουζ

Σοῦ ἔδωσεν ὁ Θεὸς προθεσμίαν ζωῆς διὰ νὰ λατρεύῃς αὐτόν, σὺ ὅμως, ἐξοδεύων τὴν ζωήν σου ἄσκοπα καὶ εἰς τὰ χαμένα καὶ πρὸς καμμίαν ὠφέλειαν. Δὲν γνωρίζεις ὅτι πρέπει τὸν χρόνον νὰ τὸν ἐξοδεύωμεν μὲ περίσκεψιν περισσότερον ἀπὸ ὁ,τιδήποτε ἄλλο πρᾶγμα; Χρήματα ἐὰν ἐξοδεύσῃς θὰ ἠμπορέσῃς πάλιν νὰ τὰ ἀποκτήσῃς, ἂν ὅμως χάσῃς χρόνον, δύσκολα θὰ τὸν ἀποκτήσῃς· διότι ὀλίγος χρόνος μᾶς ἔχει ἐπιφυλαχθῆ κατὰ τὴν παροῦσαν ζωήν... Ἄν λοιπὸν δὲν τὸν χρησιμοποιήσωμεν ὅπως πρέπει, τί θὰ εἰποῦμεν ὅταν μεταβῶμεν εἰς τὴν ἄλλην ζωήν;
Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος
( Ἅπαντα τὰ Ἔργα σειρά ΕΠΕ
Τόμος 14 σελ. 87 Ὁμιλία ΝΗ')

Μνήμη σήμερα του οσίου πατρός ημών Σεραφείμ του Σαρώφ
"Περί προσευχής οσίου Σεραφείμ του Σαρωφ.."
Ο Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ έλεγε ότι όσοι αληθινά απεφάσισαν να υπηρετήσουν τον Κύριο, πρέπει να καταγίνονται στη μνήμη του Θεού και στην αδιάλειπτη και νοερά επίκληση του ονόματος Του: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό».
Τις ώρες που ακολουθούν μετά το γεύμα μπορεί κανείς να προσεύχεται ως εξής: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, πρεσβείαις της Θεοτόκου ελέησόν με τον αμαρτωλό».
Μπορεί επίσης να καταφεύγει ιδιαιτέρως στη Θεοτόκο:
«Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς» ή να λέει τον αρχαγγελικό ασπασμό: «Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία…»
Με αύτη την απασχόληση όχι μόνο διατηρούμε ειρηνική τη συνείδησή μας, αλλά μπορούμε να πλησιάσουμε τον Θεό και να ενωθούμε μαζί Του. Διότι, κατά τον άγιο Ισαάκ τον Σύρο, δεν μπορούμε να πλησιάσουμε με άλλο τρόπο τον Θεό, έκτος από την αδιάλειπτη προσευχή.
Τα είδη της προσευχής περιγράφει πολύ καλά ο Συμεών ο Νέος Θεολόγος. Όσο για την αξία της ο ιερός Χρυσόστομος λέει: «Μεγάλο το όπλο της προσευχής· είναι θησαυρός ατίμητος, πλούτος αδαπάνητος, λιμάνι αχείμαστο, πρόξενος της ησυχίας , ρίζα, πηγή και μητέρα πλήθους καλών έργων».
Όταν προσεύχεσαι στον ναό, να στέκεσαι σε στάση προσοχής. Σ’ αυτό θα βοηθηθείς αν έχεις τα μάτια κλειστά. Να τα ανοίγεις μόνο όταν σε κυριεύει η νύστα και η ακηδία. Τότε να προσηλώνεις το βλέμμα σου σε κάποια εικόνα και στο κερί που καίει μπροστά της.
Αν αιχμαλωτισθείς την ώρα της προσευχής από λογισμούς, ταπεινώσου και ζήτησε συγχώρηση λέγοντας: «Αμάρτησα, Κύριε, με τον λόγο, τον νου, την πράξη και με όλες μου τις αισθήσεις».
Αγωνίζου διαρκώς εναντίον της διασπάσεως του νου. Διαφορετικά η ψυχή σου, με την ενέργεια του διαβόλου, θα ξεφύγει από τη μνήμη και την αγάπη του Θεού, καθώς λέει ο άγιος Μακάριος: «Όλη η φροντίδα του αντιπάλου μας έγκειται στο να απομακρύνει τον λογισμό μας από τη μνήμη του Θεού, από τον φόβο και την αγάπη μας προς Αυτόν».
Όταν ο νους και η καρδιά ενωθούν στην προσευχή και οι λογισμοί δεν διασκορπίζονται, τότε η θεία χάρη φωτίζει και θερμαίνει την ψυχή και μια μυστική αγαλλίαση και ειρήνη πλημμυρίζει όλο τον εσωτερικό άνθρωπο. Οφείλουμε να ευχαριστούμε για όλα το Θεό και να παραδίδουμε τον εαυτό μας στο θέλημά Του. Οφείλουμε επίσης να αναφέρουμε σ’ Αυτόν όλους τους λογισμούς, τους λόγους και τις πράξεις μας και να προσπαθούμε, ώστε να υπηρετούν όλα μόνο το θέλημά Του.
Οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ

"Ολόκληρη η Ζωή του δικαίου και εναρετου είναι θλίψεις..."
• 'Όπως λοιπόν κανείς δεν στεφανωνεται,αν δεν υπάρξει αντίπαλος, έτσι και κανείς δεν μπορεί να αποδειχθεί δοκιμασμενος στην αρετή μόνον δια μέσω των θλιψεων.
"Από όλες λοιπόν τις θλίψεις μου με έσωσε ο Κύριος", όχι γιατί δεν με αφήνει να έχω θλίψεις, αλλά γιατί μαζί με τον πειρασμό θα μας χαρίσει και την διέξοδο, την λύση το τέλος του πειρασμού , ώστε να μπορούμε να τον υποφέρουμε.
• «Οι άγγελοι γράφουν τα ονόματα
όλων όσων μπαίνουν στην εκκλησία
χωρίς θυμό και κακία,
καθώς και τα ονόματα όλων όσων
προσεύχονται και νηστεύουν..»
• "Να μην γινόμαστε μικρόψυχοι για τα παιδιά μας ούτε να φοβηθούμε μήπως κοπιάσουν, αλλά να χαιρόμαστε, γιατί κοπιάζοντας θα δοξαστούν!"
~ Άγιος Βασίλειος ο Μέγας~

"Μοναξιά δέν εἶναι ἡ ἀπουσία τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά ἡ ἀπουσία τῆς Χάριτος ἀπό τόν ἄνθρωπο..."
Την μοναξιά οι άνθρωποι την ερμηνεύουν, ως μια αίσθηση απουσίας ανθρώπων γύρω τους και νιώθουν, ότι είναι απολύτως μόνοι.
Οι Πατέρες όμως, την μοναξιά την ερμηνεύουν ως απουσία του Αγίου Πνεύματος μέσα στον άνθρωπο, με αποτέλεσμα να μην νιώθει, ότι όταν είναι εντελώς μόνος του, είναι μαζί με άλλους δύο, να μην πω τρείς! Γιατί ο άνθρωπος όταν είναι μόνος του, είναι μαζί του ο άγγελος φύλακας και ο Χριστός. Και αν βάλουμε και τον εχθρό που παρακολουθεί εξ αποστάσεως, είναι τρείς. Άρα μοναξιά δεν είναι η απουσία των ανθρώπων, αλλά η απουσία της Χάριτος από τον άνθρωπο.
Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα

«Και βλέπω σήμερα που απομακρύνουν τα παιδιά από την Εκκλησία, πως έχουν αγριέψει!
Ενώ στην Εκκλησία το παιδάκι θα ηρεμήσει, γιατί δέχεται την ευλογία του Θεού, αγιάζεται!
Δεν τα αφήνουν να πηγαίνουν στην Εκκλησία, για να μην επηρεασθούν από τα πνευματικά!
Από τις άλλες ανοησίες όχι μόνον δεν τα απομακρύνουν, αλλά τους τις διδάσκουν κι όλας!»
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης