Σελίδα 5 από 15
Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 16, 2008 10:04 pm
από NIKOSZ
konstantinoupolitis έγραψε:Και όπως έλεγε και ο Παύλος
http://www.youtube.com/watch?v=jdKr9noUM44
Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 16, 2008 10:30 pm
από konstantinoupolitis
Απο την περίφημη ταινία ο "Ασυμβίβαστος", περίπου στα χρόνια του "Φλού", ~1979;
Απο την ίδια ταινία σε μουσική του Θεοδωράκη και στίχους Λ. Παπαδόπουλου:
http://www.youtube.com/watch?v=qlwuTYBW ... re=related
Εκείνο όμως που μου αρέσει υπερβολικά είναι το εξής:
http://www.youtube.com/watch?v=XxBO_yeH ... re=related
Να σε φωτίζει ο Θεός ψυχάρα Νίκο !
Δημοσιεύτηκε: Τετ Ιούλ 16, 2008 10:53 pm
από NIKOSZ
Δικο σου αδερφε μου !
Να σ'εχει η Παναγια μας γερο...
Στον ύπνο μου
Στίχοι: Ανδρέας Θωμόπουλος
Μουσική: Ανδρέας Θωμόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος
Στον ύπνο μου απόψε είδα πάλι
πως ήμουνα λέει σοφός
οι άνθρωποι γύρω χορτάτοι
κοιτούσαν και βλέπανε πως
κυλούσε γλυκά η ζωή τους
αφέντες κακό πουθενά
χιλιάδες παιδιά στα ποτάμια
ψαρεύανε φως στα νερά
Στον ύπνο μου απόψε είδα πάλι
πως ήμουνα λέει σωστός
πως δεν τραγουδούσα μονάχος
κι ο φόβος φευγάτος κι αυτός
δεν είχαν αξία τα λόγια
δεν είχε ο Ιούδας φιλιά
και το πιο περίεργο απ' όλα
φωλιά η βουλή για πουλιά
http://rapidshare.com/files/130237646/0 ... 955__.html
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Ιούλ 17, 2008 6:06 am
από Teri
konstantinoupolitis έγραψε:ΔΕΥΤΕΡΑ ΒΡΑΔΥ
Την λάμψη του ήλιου καθρεφτίζεις στο βλέμμα σου,
την μέρα σαν παιδί που τον προσμένει για να τρέξει στους δρόμους
την νύχτα αντλώντας τον αντικατοπτρισμό του φεγγαριού
κι΄όταν ασέληνο είναι το στερέωμα, σαν ορφανό,
φωτίζεις απ΄τους πόθους σου καθάριο λευκό
Ανάσταση ζητάς μα κι΄ανάσταση είσαι
σαν και χθες σε θυμάμαι μέρα Μαγιού
λουσμένη στις ακτίνες, Πλατεία Αριστοτέλους, Ιανός
με το μαύρο των μαλλιών σου αντίθεση και χάρη
με την σκέψη σου στεφάνι μα και πρόσκληση μαζί
Σήμερα το βράδυ της Δευτέρας σου γράφω
με τα ίδια τα χέρια που δειλά σε ζυγώνουν
τυλιγμένα τα δάχτυλα αγγίζουν τις ψυχές
χαρίζοντας την γαλήνη, μα και μεταδίδοντας την αμηχανία
αίνιγμα ακόμα ο κόσμος σου που ζητώ να ανακαλύψω
Ιχνηλάτες στον κόσμο οι άνθρωποι γυρεύουν την αγάπη
οι περισσότεροι χαμένοι στους λαβύρινθους της πόλης
γυρεύοντας το όνειρο κι΄ας κόπηκε ο μίτος
κυριευμένοι στην αρχή που ποθούν να κατακτήσουν
ιχνηλάτης και΄γω στην ψυχή σου που μ΄ έλκει
Αν ήσουν αέρας θα γινόμουν πουλί
ήδη έγινα σύννεφο για να μου αλλάζεις το χρώμα
κόκκινο το χρώμα της φωτιάς που σου ταιριάζει
γαλάζιο το απέραντο στη Σάνη που αντικρύσαμε
είναι στιγμές που τίποτε δεν θέλω να σκέφτομαι
παρά μόνο το πώς θα σε προσέχω
Υπέροχο!!!
Μήπως να το γράψεις και στην ενότητα "Ο Χριστιανός είναι μες στην ποίηση"; Ή ν΄ανοίξουμε μια καινούρια ενότητα όπως πρότεινε ο Σπύρος; (
srev)
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Ιούλ 17, 2008 6:06 am
από aposal
agiooros έγραψε:konstantinoupolitis έγραψε:
Γενικά όσα απο τα κορίτσια γνώρισα στις συναντήσεις δείχνουν καλές και ευγενικές προσωπικότητες. Ωστόσο καμιά ελεύθερη δεν είδα, τουλάχιστον για κάποιον που έχει λόγο να ενδιαφερθεί.
Ean isoun stin synantisi stin Athina eixame kai lefteres kai poli kala koritsia.
Η αλήθεια είναι ότι η συναντηση των Αθηνών ήταν συνάντηση για καφέ κι έτσι προσήλκυσε πολλούς νέους και - λογικό είναι - μεταξύ αυτών και ανύπαντρους.
Οι συναντήσεις του Λιτοχώρου συνδυάστηκαν και με πνευματική δραστηριότητα (από τη σκοπιά αυτή ήταν πιο ολοκληρωμένες) και μετείχαν κυρίως οικογένειες.
Τα δε μικρά παιδιά ήταν - δόξα σοι ο Θεός - τρισχαριτωμένα όλα τους! Αυτά θα έπρεπε να βλέπουν οι ανύπαντροι/ες και να συντομεύουν τις διαδικασίες.
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Ιούλ 17, 2008 6:07 am
από Teri
aposal έγραψε:agiooros έγραψε:konstantinoupolitis έγραψε:
Γενικά όσα απο τα κορίτσια γνώρισα στις συναντήσεις δείχνουν καλές και ευγενικές προσωπικότητες. Ωστόσο καμιά ελεύθερη δεν είδα, τουλάχιστον για κάποιον που έχει λόγο να ενδιαφερθεί.
Ean isoun stin synantisi stin Athina eixame kai lefteres kai poli kala koritsia.
Η αλήθεια είναι ότι η συναντηση των Αθηνών ήταν συνάντηση για καφέ κι έτσι προσήλκυσε πολλούς νέους και - λογικό είναι - μεταξύ αυτών και ανύπαντρους.
Οι συναντήσεις του Λιτοχώρου συνδυάστηκαν και με πνευματική δραστηριότητα (από τη σκοπιά αυτή ήταν πιο ολοκληρωμένες) και μετείχαν κυρίως οικογένειες.
Τα δε μικρά παιδιά ήταν - δόξα σοι ο Θεός - τρισχαριτωμένα όλα τους! Αυτά θα έπρεπε να βλέπουν οι ανύπαντροι/ες και να συντομεύουν τις διαδικασίες.
Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι η επερχόμενη συνάντηση στην Εύβοια θα συνδυάσει και τα δύο!!!
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Ιούλ 17, 2008 6:17 am
από eortologio_gr
konstantinoupolitis έγραψε:...Έρχεται και πανσέληνος είναι κρίμα να μην το μοιράζεσαι μέ κάποιον/κάποια...
Το μηνυμά σου καθαρό και διαυγές.
Ισως η αίσθηση που κάποιες γυναίκες έχουν για "συνάντηση γνωριμίας" να εμπίπτει σε στρεβλές εντυπώσεις ότι μπορεί να "κακοχαρακτηριστουν".
Ισως τα αξύριστα πόδια και μασχάλες μαζί με τον κότσο μαζεμένο σαν μια μπαλίτσα στο κεφάλι και τα μαύρα μακρυά ρούχα να είναι η δικιά τους αίσθηση "προσκλησης" στο αντίθετο φύλο. Ισως και να είναι για κάποια ειδική κατηγορία ανδρών.
Δεν βλέπω σαν παράξενο αν κάποια γυναίκα πεί "ναι θέλω να παντρευτώ και προσεύχομαι και ψάχνω".
Η παρανόηση ή/και παρεξήγηση των λόγων της Ορθοδοξίας οδηγεί σε μια "ατυπη μοναχική ζωή" χωρίς διέξοδο.
Αυτό που χρειάζεται είναι να πούμε ΝΑΙ είμαι Ορθόδοξος και θέλω να ζήσω χριστιανικά, να αγαπήσω και να κάνω οικογένεια.
Οσο το θέλουμε αλλα το κρύβουμε τόσο κάτι θα μας τρώει εσωτερικά.
Εάν συνειδητά δεν επιθυμούμε γάμο και επαφή με το έτερο φύλο, απλά δεν παίρνουμε μέρος στις συζητήσεις και ακολουθούμε την δικιά μας πορεία που κατα την πίστη μας θα μας οδηγήσει ή μας οδηγεί στην Ορθοδοξία.
Ολοι οι άλλοι, πρέπει να το πούν ευθαρσώς : "Ερχεται και πανσέληνος είναι κρίμα να μην το μοιράζεσαι μέ κάποιον/κάποια"
Χρ.
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Ιούλ 17, 2008 7:53 am
από theodnot
αντε παιδια βιαστειτε γιατι εχω μια φιλη ανυπαντρη ( χωρις κοτσους, αξυριστα ποδια και μασχαλες, μακριες φουστες και τετοια ) που ομως ζει μια πνευματικη ζωη αλλα δυστυχως δεν βρισκει εναν συντροφο για τη επιγεια και την ουρανια ζωη...
χρυση την εχω κανει να ερθουμε στις συναντησεις αλλα φοβαται οτι δεν θα ταιριαζει με τον υπολοιπο κοσμο (γιατι αισθανεται πιο ¨γηινη¨ και κοσμικη)... συμφωνω με τα λογια του eortologio , οτι δηλαδη ενας νεος ανθρωπος σημερα μπορει να ειναι κοσμικος (λιγουλακι μην παρεξηγηθω) , αλλα ταυτοχρονα μπορει να ειναι πνευματικος και να βιωνει ζωη αρεστη στο Θεο.
αντε παιδια εσεις παντρευτειτε και εμεις κουμπαροι και φιλοι και συμμαχοι και βοηθοι σας στα καθημερινα προβληματα της ζωης...

Δημοσιεύτηκε: Πέμ Ιούλ 17, 2008 8:11 am
από eortologio_gr
theodnot έγραψε:...φοβαται οτι δεν θα ταιριαζει με τον υπολοιπο κοσμο (γιατι αισθανεται πιο ¨γηινη¨ και κοσμικη)...
Δηλαδή η αίσθησή σου είναι οτι οι περισσότεροι απο εμάς δεν είμαστε γήινοι και "κοσμικοί" ?
Εάν υπάρχει τέτοια εντύπωση τότε είναι λανθασμένη.
Ζούμε μέσα στην κοινωνία έχοντας μέσα μας (ή νομίζοντας οτι έχουμε) την φλόγα της Ορθοδοξίας. Και αυτό μας φέρνει κοντά.
Θυμάμαι σε μια συνάντηση που είχαμε για ουζάκι στην Θεσσαλονίκη, μια κοπέλλα καθ'όλα συμπαθής που ήρθε έχοντας φέρει μαζί της την Αγία Γραφή. Οταν την ρωτήσαμε γιατί την έφερε μας είπε οτι άλλα περίμενε. Μετά απο 15 λεπτά, δήλωσε οτι δεν πίστευε οτι μπορεί να υπάρχουν Χριστιανοί που να εκφράζονται τόσο ελεύθερα όσο εμείς.
Δεν είμαστε επέκταση του Κατηχητικού ούτε Ιερουργούμε κανοντας "αντιποίηση Αρχής". Ενα φόρουμ είμαστε ελεύθερων Ορθόδοξων γήινων και κοσμικών ανθρώπων.
Χρ.
ΥΓ. εννοείται οτι με τα γραφόμενά μου εκφράζω και εκπροσωπώ τον εαυτό μου και μόνο.
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Ιούλ 17, 2008 9:08 am
από aposal
Μου θυμίζει κάποιον που ρώτησε αν όλοι εμείς που μετέχουμε στο φόρουμ και πηγαίνουμε στις συναντήσεις είμαστε "φυσιολογικοί"!
Σε μία ξένη ταινία (του Νίκολας Ρεγκ νομίζω) ο καθηγητής Ψυχολογίας, που το υποδυόταν ο γνωστός τραγουδιστής Αρτ Γκαρφάνκελ, ρωτήθηκε αν ένα άτομο ήταν φυσιολογικό και απάντησε :
"Όλη μου τη ζωή ψάχνω να βρω το φυσιολογικό και ακόμη δεν το έχω βρει"!
Συμφωνώ πάντως με τον Χρήστο πως είμαστε ενταγμένοι στην κοινωνία που ζούμε, δεν φοράμε ράσα και δεν προχωράμε με κομποσχοίνια!
Ειλικρινά μιλάω, οι περισσότεροι από εμάς έχουν δύο μάτια, δύο αυτιά και μία μύτη (για μαλλιά και μυαλό δεν παίρνω όρκο). Ο πραγματικός Χριστιανισμός, αν υπάρχει, κρύβεται μέσα μας και δεν υπάρχει περίπτωση να τον αναγνωρίσει κάποιος από την εξωτερική μας εμφάνιση!