"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Για να βοηθήσεις αυτόν που θέλει να σου μιλήσει, πρέπει να τον ακούσεις με την καρδιά σου. Αυτό σημαίνει έξοδο από τις έννοιες, τις αντιλήψεις, τις προκαταλήψεις, τις νευρώσεις, τις αρετές σου. Δηλαδή έξοδο από τον εαυτό σου και κάθοδο στον Άδη του αδελφού.

Η κάθοδος αυτή είναι μαρτύριο . . . Όμως είναι σωστικό! Γιατί «σώσει ψυχήν εκ θανάτου και καλύψει πλήθος αμαρτιών».

Γιʼ αυτό μέσα από τέτοια «ακρόαση» ο άνθρωπος ξαλαφρώνει. «Φορτώνει» το βάρος του είναι του. Ωστόσο, για να μην είναι «κατʼ άνθρωπον» η ακρόαση, χρειάζεται τα όποια βάρη των ανθρώπων να τα εναποθέσουμε στα πόδια του εσταυρωμένου, του μόνου που «αίρει την αμαρτίαν του κόσμου» γι αυτό και του Μοναδικού Σωτήρα.

π. Ανδρέας Αγαθοκλέους

• Απλοποίησε τη ζωή σου όσο μπορείς, για να ελευθερωθείς από το κοσμικό άγχος και για να έχει νόημα η ζωή σου.

• Όταν πονάει κανείς για την σημερινή κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο και προσεύχεται, τότε βοηθιούνται οι άνθρωποι, χωρίς να παραβιάζεται το αυτεξούσιο.

• Η καρδιά καθαρίζει με δάκρυα και αναστεναγμούς.

• Να ζείτε σε διαρκή δοξολογία και ευχαριστία προς τον Θεό, διότι μεγαλύτερη αμαρτία είναι η αχαριστία και μεγαλύτερος αμαρτωλός ο αχάριστος.

• Ο χρόνος μας δόθηκε από τον Θεό για να κάνουμε καλή χρήση αυτού, αγωνιζόμενοι συνεχώς για τη σωτηρία της ψυχής μας.

• Όσο περισσότερο ζει κανείς τη κοσμική ζωή, τόσο περισσότερο άγχος κερδίζει. Μόνο κοντά στο Χριστό κανείς ξεκουράζεται, γιατί ο άνθρωπος είναι πλασμένος για το Θεό! Εκεί είναι το φυσικό του, να βρίσκεται με το Θεό.

• Η καρδιά καθαρίζει με δάκρυα και αναστεναγμούς.

• Εκείνος που βοηθά τον πλησίον του, λαμβάνει βοήθεια από το Θεό. Εκείνος που κατηγορεί τον συνάνθρωπό του με φθόνο, έχει κατήγορό του το Θεό.

• Η αυτοπεποίθηση είναι μέγα εμπόδιο στη Θεία Χάρη. Εμπιστοσύνη απόλυτη να έχουμε μόνο στο Θεό.

• Ο άνθρωπος που κινείται από το συμφέρον του μόνο, είναι άχρηστος άνθρωπος.

• Ποιός ενδιαφέρεται σήμερα για τον άλλο; Κανείς. Όλοι ενδιαφερόμαστε για τον εαυτό μας, για τον άλλο τίποτα.

• Όταν εργάζεται κανείς με ηρεμία, διατηρεί τη γαλήνη του και αγιάζει όλη την ημέρα του.

• Εφόσον όλοι είμαστε αμαρτωλοί και κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τους πειρασμούς, καμιά από τις αρετές δεν είναι μεγαλύτερη από τη μετάνοια.

Γέροντας Παϊσιος Αγιορείτης

Η ΕΛΠΙΣ

Όσοι έχουν σταθερή ελπίδα προς τον θεό πλησιάζουν κοντά Του και φωτίζονται με τη λάμψη του αιωνίου φωτός.

Ο άνθρωπος, που για την αγάπη του Θεού δεν μεριμνά για τον εαυτό του, έχει ελπίδα αληθινή. Πιστεύει ότι μεριμνά γιʼαυτόν ο Θεός. Αν όμως στηρίζει την ελπίδα του στα έργα του και καταφεύγει στον Θεό μόνο όταν συναντά απρόοπτες δυσκολίες τις οποίες δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με τις δικές του δυνάμεις, τότε μια τέτοια ελπίδα είναι μάταια και ψεύτικη. Όποιος έχει την αληθινή ελπίδα ζητεί μόνο τη βασιλεία του Θεού. Όσο για τα απαραίτητα αγαθά της πρόσκαιρης ζωής είναι σίγουρος πως θα του δοθούν.

Αν στην καρδιά δεν υπάρχει τέτοια ελπίδα δεν είναι δυνατόν να υπάρχει και η ειρήνη. Η ελπίδα είναι εκείνη που δίνει χαρά και ειρήνη στην καρδιά. Γιʼ αυτή την ελπίδα είπε ο Κύριος : «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφωρτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς ( Ματθ,ια΄ 28 ). Ελπίζετε δηλαδή σʼ εμένα, κι εγώ θα σας ανακουφίσω από τους κόπους και τους φόβους σας .

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

Όλη μου η ευτυχία ή η δυστυχία εξαρτάται από τους λογισμούς μου και από τις διαθέσεις της καρδιάς μου. Αν οι λογισμοί κι οι διαθέσεις μου είναι σύμφωνα με την αλήθεια του Θεού, με το θέλημά Του, τότε είμαι αναπαυμένος, γεμάτος θείο φως, χαρά κι ευλογία. Αν όχι, τότε είμαι ανήσυχος, γεμάτος με πνευματικό και ψυχοφθόρο σκότος, νιώθω να με βαραίνει η απόγνωση. Αν μεταβάλλω τελείως τους απατηλούς κι ακάθαρτους λογισμούς και τις διαθέσεις της καρδιάς μου και τους κάνω αληθινούς και θεάρεστους, τότε αποκτώ πάλι ανάπαυση κι ευλογία.

Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

Ο πλησίον μου είναι μια ύπαρξη με ίσα δικαιώματα μαζί μου. Είναι ένας άνθρωπος σαν και μένα, πλασμένος κατ' εικόνα Θεού. Κι αφού είναι σαν και μένα, πρέπει να τον αγαπώ όπως αγαπώ και τον εαυτό μου. «Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν» (Ματθ. κβ΄ 39). Πρέπει να τον φροντίζω και να τον προσέχω όπως προσέχω τη σάρκα και το αίμα μου, να του φέρομαι στοργικά, ευγενικά, καλοσυνάτα, να του συγχωρώ τις αστοχίες όπως θα συγχωρούσα και τις δικές μου, όπως θα 'θελα να συγχωρήσουν κι οι άλλοι τα σφάλματά μου και να μου φέρονται με συγκατάβαση. Δηλαδή, όπως θα 'θελα οι άλλοι άνθρωποι να μην παρατηρούν τα λάθη μου, σαν να μην υπάρχουν, ή να τα αγνοούν με ευγένεια, με καλοσύνη και μεγαλοψυχία, το ίδιο πρέπει να κάνω κι εγώ στον αδελφό μου.

Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

Όσο περισσότερο προοδεύει στην πνευματική ζωή ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο πνευματοποιείται. Αρχίζει σιγά σιγά να βλέπει παντού το Θεό, την ύπαρξη της δύναμής Του σε όλα τα πράγματα. Βλέπει παντού και πάντα τον εαυτό του να κατοικεί στο Θεό, να εξαρτάται απ' Αυτόν ακόμα και στα πιο παραμικρά πράγματα. Αντίθετα, όσο περισσότερο ο άνθρωπος είναι δοσμένος στο σαρκικό τρόπο ζωής, τόσο περισσότερο σαρκικός γίνεται. Δε βλέπει παντού το Θεό. Δεν Τον βλέπει ούτε και στα πιο θαυμαστά επιτεύγματα της θείας Του δύναμης. Το μόνο που βλέπει παντού είναι σάρκα και ύλη. Στα δικά του μάτια ο Θεός δεν υπάρχει ποτέ και πουθενά. (πρβλ. Ψαλμ. 35: 2).

Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

«Όπως το σώμα έχει ανάγκη από υλική τροφή, έτσι και η ψυχή έχει ανάγκη από καθημερινή υπόμνηση και τροφή πνευματική»

Ιωάννης ο Χρυσόστομος.


«Η νωθρότητα είναι σύζυγος του ύπνου και οκνηρία μητέρα της πείνας».

Γρηγόριος ο Θεολόγος.


«Πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα, όσα ουχ υπάρχει μετά το θάνατον».

Ιωάννης ο Δαμασκηνός

Ζούσε κάποτε ένας αββάς πραότατος. Ήταν τόσο μεγάλη η αρετή του, που όλοι τον τιμούσαν σαν άγγελο Θεού!

Μια μέρα πήγε κάποιος παρακινημένος από τον πονηρό και τον έβρισε μπροστά σε όλους! Ο γέροντας τον κοίταξε προσεκτικά και είπε:

- Χάρη Θεού στο στόμα σου, αδελφέ.

- Ναι, φαύλε γεροφαγά!, συνέχισε μανιασμένος εκείνος. Αυτά τα λες για να φανείς στους άλλους πράος.

- Πράγματι, αδερφέ μου, παραδέχτηκε ο γέροντας. Αυτό που λες είναι αληθινό!

Μετά το επεισόδιο τον ρώτησε κάποιος:

- Δεν ταράχτηκες καθόλου, γέροντα;

- Όχι! Αποκρίθηκε ο αββάς. Ένιωθα σαν να σκέπαζε την ψυχή μου ο ίδιος ο Θεός.

Ένας γέροντας ερημίτης κίνησε για το πιο κοντινό χωριό να πουλήσει τα πανέρια του. Στο δρόμο που πήγαινε, τον βρήκε ο διάβολος (με την μορφή ληστών) κι από την πολλή κακία που του είχε, άρπαξε τα πανέρια από τα χέρια του κι έγινε άφαντος.

Τότε ο γέροντας, χωρίς να στενοχωρηθεί καθόλου, σήκωσε τα μάτια στον ουρανό και είπε:

- Σ' ευχαριστώ Θεέ μου, που με απάλλαξες από το φορτίο μου κι από τον κόπο να κατέβω στο χωριό.

Τότε ο διάβολος, μην υποφέροντας την γαλήνη του γέροντα, του πέταξε κατάμουτρα τα πανέρια, φωνάζοντας:

- Πάρτα πίσω, παλιόγερε.

Ο ερημίτης τα μάζεψε πάλι και συνέχισε τον δρόμο του για το χωριό.

«Σμίκρυνσον σεαυτόν εν πάσι προς πάντας ανθρώπους, και υψωθήση. Όπου γαρ βλαστάνει η ταπείνωσις, εκέι η του Θεού δόξα βρύει».

«Ταπείνωσε τον ευατό σου μπροστά στους άλλους και θα υψωθείς. Διότι όπου βλαστάνει η ταπείνωση, εκεί αναβλύζει η δόξα του Θεού.»

Ισαάκ ο Σύρος.


«Πολλού καμάτου χρεία εις το σωθήναι, και πολλού αιώνος».

«Πολύς κόπος και χρόνος χρειάζεται για να σωθούμε»

Εφραίμ ο Σύρος.


«Ο κτησάμενος αγάπην, διεσκόρπισε χρήματα, ο δε λέγων αμφοτέροις συζείν, ευατόν ηπάτησεν».

«Όποιος έχει αγάπη, τα χρήματά του τα σκορπίζει στους φτωχούς, αυτός που ισχυρίζεται οτι αγαπά ανθρώπους αλλά δεν αποχωρίζεται τα χρήματα, απατά τον εαυτό του».

Ιωάννης της Κλίμακος