«Δεν υπάρχει άνθρωπος άνευ του Θεανθρώπου, ούτε υπάρχει άνθρωπος εκτός του Θεανθρώπου».
Ιουστίνος Πόποβιτς
«Καλύτερη μια μετρημένη βραδύτητα από μια γρήγορη απερισκεψία».
Γρηγόριος ο Θεολόγος
Ψυχοφελή μηνύματα...
Συντονιστής: Συντονιστές
Η ευχή του Ιησού
«Ο Θεός μας έδωκε το στόμα μας
να δοξάζωμεν τον Κύριόν μας,
να λέγωμεν το "Κύριε Ιησού Χριστέ,
Υιέ και Λόγε του Θεού του ζώντος,
δια της Θεοτόκου και πάντων των Αγίων
έλεησον με τον αμαρτωλόν
και ανάξιον δούλον σου".
Μέσα εις το "Κύριε Ίησού Χριστέ"
θεωρείται η Αγία Τριας,
ο Θεός, η ενσαρκος οικονομία
του Χρίστου μας, η Δέσποινά μας
η Θεοτόκος και πάντες οι Άγιοι.
Όθεν, αδελφοί μου, ή τρώγομεν
ή πίνομεν ή δουλεύομεν,
να μη μας λείπη αυτός ο λόγος,
η ευχή "Κύριε Ιησού Χριστέ,
έλεησόν με" από το στόμα μας
και ο σταυρός· και καλόν
και άγιον είναι να προσευχόμεθα
πάντοτε το πρωΐ, το βράδυ
και τα μεσάνυχτα»
.
Από τη γ' διδαχή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού
«Ο Θεός μας έδωκε το στόμα μας
να δοξάζωμεν τον Κύριόν μας,
να λέγωμεν το "Κύριε Ιησού Χριστέ,
Υιέ και Λόγε του Θεού του ζώντος,
δια της Θεοτόκου και πάντων των Αγίων
έλεησον με τον αμαρτωλόν
και ανάξιον δούλον σου".
Μέσα εις το "Κύριε Ίησού Χριστέ"
θεωρείται η Αγία Τριας,
ο Θεός, η ενσαρκος οικονομία
του Χρίστου μας, η Δέσποινά μας
η Θεοτόκος και πάντες οι Άγιοι.
Όθεν, αδελφοί μου, ή τρώγομεν
ή πίνομεν ή δουλεύομεν,
να μη μας λείπη αυτός ο λόγος,
η ευχή "Κύριε Ιησού Χριστέ,
έλεησόν με" από το στόμα μας
και ο σταυρός· και καλόν
και άγιον είναι να προσευχόμεθα
πάντοτε το πρωΐ, το βράδυ
και τα μεσάνυχτα»
.
Από τη γ' διδαχή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
O Μέγας Αρσένιος (4ος-5ος αι.) είχε τη συνήθεια να διηγείται στους πατέρες ωφέλιμες ιστορίες και οπτασίες του, τις οποίες απέδιδε σε άλλα πρόσωπα, για ν' αποφεύγει ο ίδιος την κενοδοξία. Κάποτε, διηγήθηκε, ένας ηλικιωμένος μοναχός, ενώ καθόταν στο κελί του, άκουσε αγγελική φωνή να του λέει: "Βγες έξω, να σου δείξω την αξία των έργων των ανθρώπων".
Βγηκε ο μοναχός και ακολούθησε τον άγγελο σε κάποιο τόπο, όπου ένας άνθρωπος έκοβε ξύλα. Όταν τελείωσε, τα έδεσε και προσπάθησε να τα σηκώσει, αλλά δε μπόρεσε. 'Αφησε τότε κάτω το δεμάτι, πρόσθεσε κι άλλα ξύλα και διαρκώς συνέχιζε να προσθέτει.
Προχώρησαν πιο κάτω και δείχνει ο άγγελος στο μοναχό άλλον άνθρωπο που αντλούσε νερό από ένα πηγάδι με τρύπιο κουβά. και όπως ήταν φυσικό, μέχρι ν' ανεβάσει τον κουβά, το νερό χυνόταν όλο. Πιο πέρα βλέπουν ένα μεγάλο ναό. Δυό καβαλάρηδες κρατώντας οριζόντια ένα μεγάλο ξύλο προσπαθούσαν για πολλή ώρα να μπουν μέσα. Δεν τα κατάφερναν όμως, γιατί ούτε έσκυβαν, ούτε το ξύλο άφηναν. "'Ακουσε τώρα πώς εξηγούνται αυτά", είπε ο άγγελος. "Αυτοί που βαστουσαν τό ξύλο, συμβολίζουν όσους πιστεύουν πως είναι δίκαιοι. Κι έτσι, για την υπερηφάνειά τους, μένουν έξω από τον παράδεισο. Εκείνος που έβγαζε νερό με το τρύπιο δοχείο, καλλιεργεί βέβαια τις αρετές - νηστεία, προσευχή, ελεημοσύνη κ.ά. - αλλά είναι ανθρωπάρεσκος. Κι επειδή του αρέσουν η επίδειξη και ο έπαινος των ανθρώπων, γι' αυτό δε θα έχει καθόλου μισθό. Εκείνος, τέλος, που δε μπορούσε να σηκώσει τα ξύλα, συμβολίζει καθένα που έχει πολλές αμαρτίες, και, αντί να τις αποβάλλει με τη μετάνοια, προσθέτει κι άλλες".
Βγηκε ο μοναχός και ακολούθησε τον άγγελο σε κάποιο τόπο, όπου ένας άνθρωπος έκοβε ξύλα. Όταν τελείωσε, τα έδεσε και προσπάθησε να τα σηκώσει, αλλά δε μπόρεσε. 'Αφησε τότε κάτω το δεμάτι, πρόσθεσε κι άλλα ξύλα και διαρκώς συνέχιζε να προσθέτει.
Προχώρησαν πιο κάτω και δείχνει ο άγγελος στο μοναχό άλλον άνθρωπο που αντλούσε νερό από ένα πηγάδι με τρύπιο κουβά. και όπως ήταν φυσικό, μέχρι ν' ανεβάσει τον κουβά, το νερό χυνόταν όλο. Πιο πέρα βλέπουν ένα μεγάλο ναό. Δυό καβαλάρηδες κρατώντας οριζόντια ένα μεγάλο ξύλο προσπαθούσαν για πολλή ώρα να μπουν μέσα. Δεν τα κατάφερναν όμως, γιατί ούτε έσκυβαν, ούτε το ξύλο άφηναν. "'Ακουσε τώρα πώς εξηγούνται αυτά", είπε ο άγγελος. "Αυτοί που βαστουσαν τό ξύλο, συμβολίζουν όσους πιστεύουν πως είναι δίκαιοι. Κι έτσι, για την υπερηφάνειά τους, μένουν έξω από τον παράδεισο. Εκείνος που έβγαζε νερό με το τρύπιο δοχείο, καλλιεργεί βέβαια τις αρετές - νηστεία, προσευχή, ελεημοσύνη κ.ά. - αλλά είναι ανθρωπάρεσκος. Κι επειδή του αρέσουν η επίδειξη και ο έπαινος των ανθρώπων, γι' αυτό δε θα έχει καθόλου μισθό. Εκείνος, τέλος, που δε μπορούσε να σηκώσει τα ξύλα, συμβολίζει καθένα που έχει πολλές αμαρτίες, και, αντί να τις αποβάλλει με τη μετάνοια, προσθέτει κι άλλες".
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Ο Γέροντας Χατζη-Γιώργης ο Αθωνίτης (1886), γόνος εκλεκτός της Καισάρειας, άφησε όνομα στο Όρος ως ασκητής και ιδίως ως νηστευτής και ελεήμων. Για να υπομένει με χαρά τους κόπους και τους πόνους της ασκήσεως, έφερνε πάντα στο νού του την ακόλουθη αφήγηση του γέροντά του παπα-Νεόφυτου: "Κάποτε ένας άρρωστος έχασε την υπομονή του και παρακάλεσε τον Κύριο να τον απαλλάξει από τους φρικτους πόνους. Παρουσιάζεται τότε ένας άγγελος και του λέει:
-Είναι ανάγκη να ζήσεις ένα ακόμη χρόνο στη γη, για να καθαριστεί η ψυχή σου από τη δοκιμασία της αρρώστιας. Αν αυτό σου φαίνεται δύσκολο, ο πανάγαθος Θεός προτείνει να περάσεις τρείς ώρες στην κόλαση. Διάλεξε ένα από τα δύο.
-Προτιμώ να περάσω τρεις ώρες στην κόλαση, απάντησε ο άρρωστος, πιστεύοντας πως ένας χρόνος δοκιμασίας στη γη είναι συγκριτικά πολύ μακρύς. Ο άγγελος πηρε αμέσως στα χέρια την ψυχή του, την άφησε στην κόλαση και είπε:
-Μετά από τρεις ώρες θά επιστρέψω.
Εκείνος ο δύστυχος, μόλις έμεινε μόνος, τρομοκρατήθηκε. 'Ακουγε κραυγές και ξεχώριζε μες στο σκοτάδι την άγρια όψη των κολασμένων και τα φλογισμένα μάτια των δαιμόνων. του φαινόταν πως πέρασαν αιώνες. Από στιγμή σε στιγμή περίμενε τον άγγελο. Ο άγγελος, όμως, δε φαινόταν.
'Αρχισε τότε να βογγάει και να κλαίει, γιατί έχασε την ελπίδα του παραδείσου.
Να, όμως, που η γλυκιά μορφή του αγγέλου φάνηκε πάλι στην άβυσσο.
-Πώς είσαι, άνθρωπε; τον ρωτάει μ' ένα παραδεισένιο χαμόγελο.
-Δέν πίστευα πώς και οι άγγελοι λένε ψέματα, ψιθύρισε μισοπεθαμένος εκείνος. Υποσχέθηκες να με πάρεις σε τρείς ώρες κι έχουν περάσει αιώνες ως τώρα με αφόρητα βάσανα.
-Τι λες, άνθρωπε! Μια ώρα πέρασε μόνο και πρέπει να μείνεις άλλες δύο.
-Ωχ, όχι, δεν αντέχω άλλο! Πάρε με από δω. Προτιμώ να υποφέρω για χρόνια στη γη!
-Ενταξει, συμφώνησε ο άγγελος. Ο καλός Θεός θα σ' ελεήσει.
Μ' αυτά τα λόγια συνηλθε ο άρρωστος και είδε πως βρισκόταν πάλι στο κρεβάτι του πόνου.
-Είναι ανάγκη να ζήσεις ένα ακόμη χρόνο στη γη, για να καθαριστεί η ψυχή σου από τη δοκιμασία της αρρώστιας. Αν αυτό σου φαίνεται δύσκολο, ο πανάγαθος Θεός προτείνει να περάσεις τρείς ώρες στην κόλαση. Διάλεξε ένα από τα δύο.
-Προτιμώ να περάσω τρεις ώρες στην κόλαση, απάντησε ο άρρωστος, πιστεύοντας πως ένας χρόνος δοκιμασίας στη γη είναι συγκριτικά πολύ μακρύς. Ο άγγελος πηρε αμέσως στα χέρια την ψυχή του, την άφησε στην κόλαση και είπε:
-Μετά από τρεις ώρες θά επιστρέψω.
Εκείνος ο δύστυχος, μόλις έμεινε μόνος, τρομοκρατήθηκε. 'Ακουγε κραυγές και ξεχώριζε μες στο σκοτάδι την άγρια όψη των κολασμένων και τα φλογισμένα μάτια των δαιμόνων. του φαινόταν πως πέρασαν αιώνες. Από στιγμή σε στιγμή περίμενε τον άγγελο. Ο άγγελος, όμως, δε φαινόταν.
'Αρχισε τότε να βογγάει και να κλαίει, γιατί έχασε την ελπίδα του παραδείσου.
Να, όμως, που η γλυκιά μορφή του αγγέλου φάνηκε πάλι στην άβυσσο.
-Πώς είσαι, άνθρωπε; τον ρωτάει μ' ένα παραδεισένιο χαμόγελο.
-Δέν πίστευα πώς και οι άγγελοι λένε ψέματα, ψιθύρισε μισοπεθαμένος εκείνος. Υποσχέθηκες να με πάρεις σε τρείς ώρες κι έχουν περάσει αιώνες ως τώρα με αφόρητα βάσανα.
-Τι λες, άνθρωπε! Μια ώρα πέρασε μόνο και πρέπει να μείνεις άλλες δύο.
-Ωχ, όχι, δεν αντέχω άλλο! Πάρε με από δω. Προτιμώ να υποφέρω για χρόνια στη γη!
-Ενταξει, συμφώνησε ο άγγελος. Ο καλός Θεός θα σ' ελεήσει.
Μ' αυτά τα λόγια συνηλθε ο άρρωστος και είδε πως βρισκόταν πάλι στο κρεβάτι του πόνου.
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
«Παιδί μου, ο καρπός της ησυχίας που επιδιώκεις είναι να επιδιώκεις να βλέπεις τους άλλους ως αγίους, ως αγγέλους. Όταν βλέπεις στους άλλους ελαττώματα και ιδίως στον Γέροντά του, να ξέρεις ότι έπεσε η πνευματική σου ζωή , υποβιβάστηκε , και χρειάζεται πολλή μετάνοια και αυτομεμψία. Όταν βλέπω και κρίνω μέσα μου τους αδελφούς μου , να ξέρω ότι δεν πάω καλά.. Πρέπει να πιστέψω καλά μέσα μου, ότι ο κάθε αδελφός είναι καλός και άγιος και μόνο εγώ είμαι ο πιο αχρείος. Σε κάθε παρεξήγηση να βάζω εγώ μετάνοια, είτε φταίω είτε όχι, για να είμαι πάντα ειρηνικός με τους άλλους και να είναι μαζί μου η Χάρις του Θεού. Ποτέ να μην κοινωνήσω τα θεία Μυστήρια αν έχω πικράνει κάποιον αδελφό και δεν έχω συνδιαλλαγεί μαζί του»
Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού
Από το βιβλίο « Ο χαρισματούχος υποτακτικός Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης»
Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού
Από το βιβλίο « Ο χαρισματούχος υποτακτικός Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης»
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Ακούμε πολλές φορές ανθρώπους να λέγουν: «Μα είμαι αμαρτωλός και ο Θεός δεν μου ακούει», «μα είμαι αμαρτωλός και δεν έχω θάρρος και δεν τα καταφέρνω· είμαι ανάξιος». Όλα αυτά είναι προφάσεις από τα δεξιά, ενώ δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ο Θεός ήρθε για τους αμαρτωλούς. Δεν τίθεται θέμα αναξιότητος. Όσο πιο ανάξιος είναι ο άνθρωπος, τόσο πιο πολύ ανάγκη έχει να καταφεύγη στον Θεό. Και αυτούς πιο πολύ ο Θεός «προσίεται», γιατί όπως είπε, ήρθε για τους ασθενείς όχι για τους υγιείς.
γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή
γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
«Ήμαρτον, Κύριε, δεν τα κατάφερα. Βοήθησέ με. Παράμεινε μαζί μου. Συ είπες: χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν». Ακριβώς αυτό το έχω καταλάβει. Το έκαμα συνείδησι. Γι' αυτό επιμένω. Κρούω, ζητώ, αιτώ, δεν θα παύσω να ενοχλώ. Δεν μπορώ χωρίς Εσένα. Δεν πρόκειται να φύγω. Εάν δεν βαρύνονται τα ώτα Σου να με ακούουν, δεν θα βαρεθή και το στόμα μου να φωνάζη. Επιμένω, ειναι αλάνθαστος η κρίσι Σου στο να με ανακαλέσης σε μετάνοια. Τούτο το έκανες Συ, θεία Παναγαθότης, δεν το έκανα εγώ. Ούτε ήξερα τον Θεό, ούτε ήταν δυνατό να τον ανακαλύψω. Συ, Κύριε, Πανάγαθε, ήρθες και με ευρήκες και με εφώναξες να σε ακολουθήσω. Αυτό το επήρα, το θέλω, το επιθυμώ. Δεν τα καταφέρνω όμως. Γι' αυτό επιμένω, θέλω να με βοηθήσης. Πρέπει αυτό που εχάρησες να μην το απολέσω».
γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή
γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Ο καθένας πρέπει με την προσευχή του , με την ζωή του, να αγιάζη την εργασία του και να αγιάζεται. Αλλά, αν είναι αφεντικό και έχη ευθύνη, να βοηθάη πνευματικά και τους υπαλλήλους του. Αν έχη καλή εσωτερική κατάσταση , αγιάζει και την δουλειά του. Όταν λ.χ. πηγαίνουν νέοι σε έναν τεχνίτη να τους μάθη την δουλειά, παράλληλα θα πρέπει να βοηθηθούν να ζουν πνευματικά. Αυτό θα ωφελήση και τον ίδιο και τους υπαλλήλους και τους πελάτες του, γιατί ο Θεός θα ευλογή την εργασία του.
Το κάθε επάγγελμα αγιάζεται. Ένας γιατρός λ.χ. δεν πρέπει να ξεχνάη ότι στην ιατρική αυτό που βοηθάει πολύ είναι η Χάρις του Θεού. Για αυτό να παροσπαθήση να γίνη δοχείο της θείας Χάριτος. Ο γιατρός που είναι καλός Χριστιανός , παράλληλα με την επιστήμη του , βοηθάει τους αρρώστους με την καλωσύνη και με την πίστη του , γιατί τους ενθαρρύνει να αντιμετωπίσουν την αρρώστια τους με πίστη. Σε μια σοβαρή αρρώστια μπορεί να πη στον άρρωστο : « Μέχρις εδώ έχει προχωρήση η επιστήμη. Από ʽδω και πέρα όμως υπάρχει και ο Θεός που κάνει θαύματα ».
Η ένας δάσκαλος πρέπει να προσπαθήση να κάνη την διακονία του δασκάλου με χαρά και να βοηθάη τα παιδιά για την πνευματική αναγέννηση , πράγμα που δεν έχουν την δυνατότητα όλοι οι γονείς να το κάνουν, έστω κι αν έχουν καλή διάθεση. Να φροντίση παράλληλα με τα γράμματα που μαθαίνουν τα παιδιά να γίνουν και σωστοί άνθρωποι. Διαφορετικά, τι θα τους ωφελήσουν τα γράμματα; Η κοινωνία έχει ανάγκη από σωστούς ανθρώπους , οι οποίοι ,όποιο επάγγελμα κι αν κάνουν, θα το κάνουν καλά. Ο δάσκαλος δεν πρέπει να κοιτάζη μόνον αν οι μαθητές ξέρουν καλά το μάθημα, αλλά να λαμβάνη υπʼ όψιν του και άλλα καλά που έχουν τα παιδιά, όπως την ευλάβεια, την καλωσύνη, το φιλότιμο. Οι βαθμοί του Θεού δεν συμφωνούν πάντοτε με τους βαθμούς των δασκάλων. Μπορεί το τέσσερα ενός παιδιού για τον Θεό να είναι δέκα και μπορεί το δέκα ενός άλλου για τον Θεό να είναι τέσσερα.
Από το βιβλίο «Οικογενειακή ζωή»
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
Το κάθε επάγγελμα αγιάζεται. Ένας γιατρός λ.χ. δεν πρέπει να ξεχνάη ότι στην ιατρική αυτό που βοηθάει πολύ είναι η Χάρις του Θεού. Για αυτό να παροσπαθήση να γίνη δοχείο της θείας Χάριτος. Ο γιατρός που είναι καλός Χριστιανός , παράλληλα με την επιστήμη του , βοηθάει τους αρρώστους με την καλωσύνη και με την πίστη του , γιατί τους ενθαρρύνει να αντιμετωπίσουν την αρρώστια τους με πίστη. Σε μια σοβαρή αρρώστια μπορεί να πη στον άρρωστο : « Μέχρις εδώ έχει προχωρήση η επιστήμη. Από ʽδω και πέρα όμως υπάρχει και ο Θεός που κάνει θαύματα ».
Η ένας δάσκαλος πρέπει να προσπαθήση να κάνη την διακονία του δασκάλου με χαρά και να βοηθάη τα παιδιά για την πνευματική αναγέννηση , πράγμα που δεν έχουν την δυνατότητα όλοι οι γονείς να το κάνουν, έστω κι αν έχουν καλή διάθεση. Να φροντίση παράλληλα με τα γράμματα που μαθαίνουν τα παιδιά να γίνουν και σωστοί άνθρωποι. Διαφορετικά, τι θα τους ωφελήσουν τα γράμματα; Η κοινωνία έχει ανάγκη από σωστούς ανθρώπους , οι οποίοι ,όποιο επάγγελμα κι αν κάνουν, θα το κάνουν καλά. Ο δάσκαλος δεν πρέπει να κοιτάζη μόνον αν οι μαθητές ξέρουν καλά το μάθημα, αλλά να λαμβάνη υπʼ όψιν του και άλλα καλά που έχουν τα παιδιά, όπως την ευλάβεια, την καλωσύνη, το φιλότιμο. Οι βαθμοί του Θεού δεν συμφωνούν πάντοτε με τους βαθμούς των δασκάλων. Μπορεί το τέσσερα ενός παιδιού για τον Θεό να είναι δέκα και μπορεί το δέκα ενός άλλου για τον Θεό να είναι τέσσερα.
Από το βιβλίο «Οικογενειακή ζωή»
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
…Μάθε να προσεύχεσαι. Βίαζε τον εαυτόν σου εις την προσευχήν. Κατά αρχάς θα εύρης δυσκολίαν , ύστερον όμως όσον περισσότερον βιάζης τον εαυτόν σου , τόσον ευκολώτερον θα προσεύχεσαι. Εις την αρχήν όμως είναι πάντοτε αναγκαίον να βιάζη κανείς τον εαυτό του.
Η καρδία μας κάθε ημέρα αποθνήσκει πνευματικώς. Και μόνον θερμή προσευχή συνοδευόμενη με δάκρυα την ζωογονεί και την κάμνει να αναπνέη πάλιν. Αν δεν προσευχώμεθα με αρκετήν πνευματικήν ζέσιν, εύκολα και ταχέως θα αποθάνωμεν πνευματικώς .
Όταν κάποια εσωτερική ανησυχία σε εμποδίζει να προφέρης της προσευχής τας λέξεις κατά την θείαν ακολουθίαν, γνώριζε ότι αυτή η ανησυχία και αδυναμία είναι απάτη του εχθρού , του δαίμονος. Ρίψε από επάνω σου την αθυμίαν ,λιποψυχίαν και δειλίαν και πρόφερε το όνομα του Κυρίου χωρίς βίαν, ηρέμως και δυνατά. Τοιουτοτρόπως θα καταβάλης την ανησυχίαν και αδυναμίαν σου και θα κερδίσεις θάρρος και δύναμιν. Τα πάντα είναι δυνατά δια εκείνους που πιστεύουν και εις τον Θεόν ελπίζουν . Πρέπει να παλαίωμεν και να νικώμεν.
Μη φείδεσαι τον εαυτόν σου, αλλά προσεύχου με ζέσιν και αν έχης κοπιάση όλην την ημέραν. Μη παραμελής την αγίαν προσευχή. Προσεύχου μέχρι τέλους εις τον Θεόν με όλην την καρδίαν σου , διότι αυτό είναι καθήκον σου απέναντι του Θεού. Εφόσον έθεσες την χείρα επάνω εις το άροτρον, μη βλέπης οπίσω. ..
Αν έχης ως κανόνα ζωής να λέγης ωρισμένον αριθμόν προσευχών, είτε αυταί είναι μακραί, είτε βραχείαι, λέγε τας καλώς. Αναγίνωσκε τας προσευχάς με συναίσθησιν βαθείαν και μη κάμης αυτήν την εργασίαν του Θεόυ με την καρδίαν σου διηρεμένη εις δύο, ούτως ώστε το εν μέρος να ανήκη εις Αυτόν και το άλλον ήμισυ εις την σάρκαν σου.
Από το βιβλίο “ Η εν Χριστώ ζωή"
Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης
Η καρδία μας κάθε ημέρα αποθνήσκει πνευματικώς. Και μόνον θερμή προσευχή συνοδευόμενη με δάκρυα την ζωογονεί και την κάμνει να αναπνέη πάλιν. Αν δεν προσευχώμεθα με αρκετήν πνευματικήν ζέσιν, εύκολα και ταχέως θα αποθάνωμεν πνευματικώς .
Όταν κάποια εσωτερική ανησυχία σε εμποδίζει να προφέρης της προσευχής τας λέξεις κατά την θείαν ακολουθίαν, γνώριζε ότι αυτή η ανησυχία και αδυναμία είναι απάτη του εχθρού , του δαίμονος. Ρίψε από επάνω σου την αθυμίαν ,λιποψυχίαν και δειλίαν και πρόφερε το όνομα του Κυρίου χωρίς βίαν, ηρέμως και δυνατά. Τοιουτοτρόπως θα καταβάλης την ανησυχίαν και αδυναμίαν σου και θα κερδίσεις θάρρος και δύναμιν. Τα πάντα είναι δυνατά δια εκείνους που πιστεύουν και εις τον Θεόν ελπίζουν . Πρέπει να παλαίωμεν και να νικώμεν.
Μη φείδεσαι τον εαυτόν σου, αλλά προσεύχου με ζέσιν και αν έχης κοπιάση όλην την ημέραν. Μη παραμελής την αγίαν προσευχή. Προσεύχου μέχρι τέλους εις τον Θεόν με όλην την καρδίαν σου , διότι αυτό είναι καθήκον σου απέναντι του Θεού. Εφόσον έθεσες την χείρα επάνω εις το άροτρον, μη βλέπης οπίσω. ..
Αν έχης ως κανόνα ζωής να λέγης ωρισμένον αριθμόν προσευχών, είτε αυταί είναι μακραί, είτε βραχείαι, λέγε τας καλώς. Αναγίνωσκε τας προσευχάς με συναίσθησιν βαθείαν και μη κάμης αυτήν την εργασίαν του Θεόυ με την καρδίαν σου διηρεμένη εις δύο, ούτως ώστε το εν μέρος να ανήκη εις Αυτόν και το άλλον ήμισυ εις την σάρκαν σου.
Από το βιβλίο “ Η εν Χριστώ ζωή"
Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Ο άνθρωπος βλέπει καλύτερα τον εαυτό του, όταν τον καθρεφτίζη στους άλλους. Ο Θεός στον κάθε άνθρωπο δίνει το χάρισμα που του χρειάζεται , για να βοηθηθή, άσχετα αν το αξιοποιήση ή όχι. Αν το αξιοποιήση, θα φθάση στην τελειότητα. Τα ελαττώματα πάλι είναι δικά μας. Είτε τα αποκτήσαμε από δική μας απροσεξία είτε τα κληρονομήσαμε από τους γονείς μας, ο καθένας μας πρέπει να κάνη τον ανάλογο αγώνα , για να απαλλαγή από αυτά. Μέχρι να απαλλαγούμε, πρέπει να καθρεφτίζουμε τον εαυτό μας στα κουσούρια του άλλου και να εξετάζουμε που βρισκόμαστε εμείς. Αν δούμε λ.χ. στον άλλον ένα ελάττωμα , αμέσως να πούμε: « για να δω, μήπως το έχω κι εγώ; » και, αν το έχουμε, να αγωνισθούμε να το κόψουμε.
- Και αν, Γέροντα, μου λέη ο λογισμός ότι δεν έχω αυτό το ελάττωμα , τι να λέω;
- Να λες: « Εγώ έχω άλλα μεγαλύτερα . Αυτό είναι πολύ μικρό σε σχέση με τα δικά μου » . Γιατί μπορεί καμμιά φορά να είναι μικρότερα τα δικά σου ελαττώματα , αλλά να έχης λιγώτερα ελαφρυντικά. Αν εξετάζη κανείς έτσι τον εαυτό του , βλέπει ότι αυτός έχει μεγαλύτερα κουσούρια από τον άλλον. Ύστερα βλέπει και τις αρετές του άλλου. « Για να δω, λέει, υπάρχει σε εμένα αυτή η αρετή; Όχι. Πω πω! Πόσο μακριά είμαι από εκεί που έπρεπε να βρίσκωμαι! » . Όποιος εργάζεται έτσι , από όλα βοηθιέται ,αλλοιώνεται με την καλή έννοια και τελειοποιείται. Ωφελείται από τους Αγίους, ωφελείται από τους αγωνιστές, ωφελείται ακόμη και από τους κοσμικούς. Γιατί, αν δη έναν κοσμικό λ.χ. να μην υπολογίζει τον εαυτό του, να θυσιάζεται , λέει: « αυτό το φιλότιμο το έχω εγώ; δεν το έχω , και είμαι και πνευματικός άνθρωπος ! », οπότε προσπαθεί να τον μιμηθή. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε να κάνουμε πολλή δουλειά. Ο Καλός Θεός όλα τα οικονομάει για το καλό μας με σοφό τρόπο.
Από το βιβλίο «Πνευματικός αγώνας »
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
- Και αν, Γέροντα, μου λέη ο λογισμός ότι δεν έχω αυτό το ελάττωμα , τι να λέω;
- Να λες: « Εγώ έχω άλλα μεγαλύτερα . Αυτό είναι πολύ μικρό σε σχέση με τα δικά μου » . Γιατί μπορεί καμμιά φορά να είναι μικρότερα τα δικά σου ελαττώματα , αλλά να έχης λιγώτερα ελαφρυντικά. Αν εξετάζη κανείς έτσι τον εαυτό του , βλέπει ότι αυτός έχει μεγαλύτερα κουσούρια από τον άλλον. Ύστερα βλέπει και τις αρετές του άλλου. « Για να δω, λέει, υπάρχει σε εμένα αυτή η αρετή; Όχι. Πω πω! Πόσο μακριά είμαι από εκεί που έπρεπε να βρίσκωμαι! » . Όποιος εργάζεται έτσι , από όλα βοηθιέται ,αλλοιώνεται με την καλή έννοια και τελειοποιείται. Ωφελείται από τους Αγίους, ωφελείται από τους αγωνιστές, ωφελείται ακόμη και από τους κοσμικούς. Γιατί, αν δη έναν κοσμικό λ.χ. να μην υπολογίζει τον εαυτό του, να θυσιάζεται , λέει: « αυτό το φιλότιμο το έχω εγώ; δεν το έχω , και είμαι και πνευματικός άνθρωπος ! », οπότε προσπαθεί να τον μιμηθή. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε να κάνουμε πολλή δουλειά. Ο Καλός Θεός όλα τα οικονομάει για το καλό μας με σοφό τρόπο.
Από το βιβλίο «Πνευματικός αγώνας »
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό