Αν θέλεις να διορθώσεις κάποιον από τα σφάλματά του, μη νομίσεις ότι τον διορθώνεις με τη δική σου δύναμη. Προσευχήσου στο Θεό, τον «ετάζοντα καρδίας και νεφρούς» με όλη σου την ψυχή, να φωτίσει ο Ίδιος την καρδιά εκείνου του ανθρώπου. Αν ο Κύριος δει ότι πράγματι προσεύχεσαι από τα βάθη της καρδιάς σου, θα πραγματοποιήσει οπωσδήποτε την επιθυμία σου. Και εσύ, βλέποντας να εκπληρώνεται η επιθυμία σου από τη Θεία Χάρη, θα αναφωνήσεις ότι αυτή η θαυμάσια αλλαγή δεν ήταν δικό σου έργο αλλά της «δεξιάς του Υψίστου».
Αγ. Ιωάννου της Κροστάνδης. Η εν Χριστώ ζωή μου. Εκδ, Αστήρ, Αθήνα. 1974. σελ. 25.
Ψυχοφελή μηνύματα...
Συντονιστής: Συντονιστές
Είναι μεγάλη πλάνη να νομίζεις ότι με την προσπάθειά σου μπορείς να αλλάξεις έναν άνθρωπο. Ποτέ. Με τη ζωή σου, μπορεί. Με την προσπάθεια, με την ομιλία, την αντίθεση και όλα αυτά, ποτέ, ή πάρα πολύ σπάνια. Η αλλαγή, θα γίνει όταν έρθει η ώρα του Θεού. Εάν εσύ αλλάξεις τον εαυτό σου και γίνεις το ζωντανό παράδειγμα αυτού που θέλεις νʼ αλλάξεις, το ιδεώδες του, και σε δει ευτυχισμένη, τότε θʼ αλλάξει. Όταν προσεύχεται κανείς για έναν άνθρωπο, αυτό είναι εντάξει. Αλλά, όταν προσπαθεί να τον αλλάξει, όχι. Αυτό είναι μόνο στο Χέρι του Θεού.
Γαβριηλίας Μοναχής. 1996. Γερόντισσα Γαβριηλία. Εκδ. Επτάλοφος. Σελ. 181
Γαβριηλίας Μοναχής. 1996. Γερόντισσα Γαβριηλία. Εκδ. Επτάλοφος. Σελ. 181
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Ήρθαν κάποτε δύο μοναχοί στον Αββά Παμβώ και τον ρώτησε ο ένας λέγοντας: "Αββά, εγώ επί δύο ημέρες νηστεύω και δυο ψωμιά τρώγω. Άραγε, σώζω την ψυχή μου ή είμαι σε πλάνη;" Είπε και ο άλλος: "Αββά, εγώ κερδίζω δύο μικρά νομίσματα από το εργόχειρό μου κάθε μέρα και κρατώ κάτι για τη διατροφή μου, τα υπόλοιπα τα προσφέρω ελεημοσύνη. Άρα σώζομαι ή πάω χαμένος;". Ο γέροντας προσευχήθηκε στο Θεό και έγραψε στο χώμα: "Ο Παμβώ επί δύο ημέρες νηστεύοντας και δυο ψωμιά τρώγοντας, άραγε μ' αυτό γίνεται μοναχός;" Και η απάντηση ακούστηκε από το Θεό. "Όχι". Και ξαναέγραψε: "Ο Παμβώ κερδίζει με το εργόχειρό του δυο μικρά νομίσματα και τα δίνει ελεημοσύνη. Άρα έτσι γίνεται μοναχός;" Και η απάντηση ακούστηκε από το Θεό. "Όχι ακόμη". Και τότε λέει ο Παμβώ: "Καλές είναι βέβαια οι πράξεις. Αλλά αν δεν φυλάξεις τη συνείδησή σου καθαρή απέναντι στον πλησίον σου και δεν είσαι ήσυχος μέχρι τα βάθη της καρδιάς σου, δεν σώζεσαι"!
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Έλεγαν για τον Αββά Παμβώ ότι δεν γελούσε ποτέ (αλλά είχε την πνευματική χάρη που έκανε το πρόσωπό του να λάμπει). Μια μέρα λοιπόν, θέλοντας οι δαίμονες να τον κάνουν να γελάσει, έδεσαν σε ξύλο ένα φτερό και το κρατούσαν κάνοντας θόρυβο και αλαλάζοντας. Βλέποντάς τους ο Αββάς Παμβώ γέλασε. Και οι δαίμονες άρχισαν να χορεύουν και να τον κοροϊδεύουν που κατάφεραν να τον κάνουν να γελάσει. Αυτός όμως του απάντησε λέγοντας: "Δεν γέλασα γιατί με κάνατε να γελάσω, αλλά καταγέλασα την αδυναμία σας, που είστε τόσοι πολλοί και βαστάτε ένα φτερό, ενώ θα μπορούσε ένας σας, αν είχατε δύναμη, να το κάνει αυτό"!
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Έλεγαν για τον Αββά Σισώη, ότι όταν επρόκειτο να πεθάνει και κάθονταν οι άλλοι μοναχοί γύρω του, έλαμψε το πρόσωπό του σαν τον ήλιο. Και λέει ο αββάς στους Μοναχούς:"Να, ήρθε ο Άγιος Αντώνιος". Και μετά από λίγο λέει: "Να, ήλθε η χορεία των προφητών". Και πάλι το πρόσωπό του περίσσια έλαμψε και είπε: "Να, η χορεία των αποστόλων ήλθε". Και έλαμψε πάλι το πρόσωπό του πιο πολύ. Και ήταν σα να μιλούσε με κάποιους. Και τον ρώτησαν οι άλλοι πατέρες λέγοντας: "Με ποιους μιλάς, Πάτερ;" Κι εκείνος είπε: "Να, οι Άγγελοι ήλθαν να με πάρουν και τους παρακαλώ να με αφήσουν λίγο για να μπορέσω περισσότερο να μετανοήσω". Και τους είπε ο γέροντας: "Σας βεβαιώνω ότι ακόμη δεν έχω βάλει αρχή μετανοίας" Όλοι ήξεραν όμως ότι ήταν τέλειος πνευματικά. Και πάλι, ξαφνικά, το πρόσωπό του έγινε σαν τον ήλιο. Και φοβήθηκαν όλοι". Και τους λέει πάλι: "Βλέπετε, ήρθε ο Κύριος Ιησούς Χριστός και φωνάζει: Φέρτε μου το σκεύος της ερήμου". Και αμέσως παρέδωσε το πνεύμα. Και φάνηκε κάτι σαν αστραπή, ενώ όλο το κελί πλημμύρισε από μια θεϊκή ευωδία!
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό
Ήταν κάποιος μοναχός που λεγόταν αββάς Παμβώ. Γι' αυτόν αναφέρουν ότι επί τρία χρόνια παρακαλούσε το Θεό λέγοντας: "Μη με δοξάσεις πάνω στη γη". Και τόσο τον δόξασε ο Θεός, ώστε δεν μπορούσε κανείς να τον αντικρίσει κατά πρόσωπο, από τη λάμψη που είχε στην όψη του!
Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με τον αμαρτωλό