"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ermite έγραψε:Αρκετοί έχουν χαρακτηρίσει τον Σεβ.Καλαβρύτων ότι είναι "σπαθάτος".
Αυτό που έχει να πει, και θεωρεί ότι είναι αληθινό και δίκαιο και σωστό, θα το πει.
Θυμηθείτε και για πόσα κατηγορούσε ευθέως και δημοσίως τον πν.αδελφό του και Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο.
Φίλος Πλάτων, φιλτάτη η Αλήθεια. Σεπτός ο οιοσδήποτε εκκλησιαστικός ταγός. Πάνσεπτη η Εκκλησία και η εν αυτή ευταξία.
Και, το άλλο χαρακτηριστικό του: ξέρει να λέει εξ υστέρου "συγγνώμη" για ό,τι υπερέβαλε ή γιά ό,τι αστόχησε και έσφαλε.
Πάνω στα δικά του χνάρια -με δέος βέβαια- εκφράζω και πάλι τον πόνο μου (κι όσο περισσότερος ο σεβασμός, τόσο βαθύτερος ο πόνος) ότι το Φανάρι για τον Εφραίμ τσιγγουνεύτηκε να πει τον ελάχιστο λόγο συμπαθείας, αλλά για τον Λευτέρ κιουτσούκ Αντωνιάδη, τον ποδοσφαιριστή της Φενέρμπαξέ (καλά, αστέρι της δεκαετίας 50 και 60), που πέθανε προχθές, και μίλησε και ύμνησε και επίσημο επικήδειο ανέθεσε στον Σεβ.Προύσης...
Κι'όσο για τις παρεμβάσεις και "εισπηδήσεις" (που άριστα διευκρινίζει το θέμα ο Άγιος Καλαβρύτων) σήμερα ακούμε τη διαμαρτυρία του Πατριάρχου Γεωργίας για το γεγονός ότι εγένοντο δεκτοί στο Φανάρι εκπρόσωποι της Απχαζίας, που επιδιώκουν απόσχιση από το Πατριαρχέιο τους. Και οι Πατριαρχικοί "μασάνε τα λόγια τους".. (μας παρακαλούσανε πολύ -δικαιολογήθηκαν)..
http://www.romfea.gr/index.php?option=c ... 2&catid=13

Αν ειναι να θυμομστε τα παλια ,αμαρτηματα ,δεν θα επρεπε να μιλιωμαστε αναμεταξη μας ολοι οι ανθρωποι
αφου πρεπει να ξεχναμε και να ξεπερναμε και ιδιως οταν ειναι Ιερεας να τον σκεπαζουμε με την αγαπη μας
συγνωμη.

Δηλαδή να μην έχουμε μνήμη φίλε Δημήτρη;
Δεν είπε να θυμηθούμε για να το κουβεντιάσουμε και να βγάλουμε άκρη για τις αιτιάσεις του απέναντι στο μακαριστό Χριστόδουλο.
Είπε θυμηθείτε ώς ιστορικό ντοκουμέντο...
Επομένως συγχώρεσέ με αλλά δεν συμφωνώ με την παρατήρησή σου.

Προσωπικά ο συγκεκριμένος μητροπολίτης μου πέφτει ΄΄βαρύς και ασήκωτος΄΄. Παραείναι ΄΄δωρικός΄΄ και ακραίος.
Στο παζλ όμως της ζωής όλοι είμαστε χρήσιμοι΄...

Εχεις ισως δικιο αδελφε Βασιλειε
δνε ξερω προς το παρων μου πεφτει βαρυς μονο ο ΕΑΥΤΟΣ μου δεν και οι αμαρτιες μου
ειθελα να πω οτι κοντα σε μερικα στραβα, λεμε και κανενα καλο

Με όλο τον σεβασμό προς όλους, θα έλεγα ότι, αν δεν λειτουργήσουμε ως ο Φίλτατος Δημήτριος ο σαραντακαιβάλε, ... δεν θα δούμε προκοπή.
Σ' ευχαριστώ Δημήτριε, γιά το μάθημα φρονήματος και ήθους.
Νάσαι πάντα καλά και σύ και ο Βασίλης και όλος ο κόσμος.

Αν κρίνουμε και κατακρίνουμε, περιεργαζόμαστε και σχολιάζουμε όλον τον κόσμο γύρω μας, από εγωϊσμό, αυτοπεποίθηση, φιλόψογη διάθεση κλπ, φυσικά θα χάσουμε την αυτογνωσία και την μετάνοια, τη θέαση της ψυχής μας, την αναγκαία νήψη.

Αν, αντιθέτως, συγκεντρωθούμε αποκλειστικά στο εσωτερικό μας, αδιαφορώντας και αμελώντας να σταθμίζουμε το γίγνεσθαι γύρω μας, ιδίως το εκκλησιαστικό (και το εθνικό απο κοντά), τότε καταλήγουμε ανεύθυνοι, μη κοινωνικά όντα και τελικά μη ώριμα άτομα. Θα ονόμαζα την κατάσταση αυτή "πνευματικό αυτισμό"!..

Ισορροπία μεταξύ των δύο χρειάζεται. Κάποια χρυσή τομή.
Και το κριτήριο:
Η μη εμπάθεια, η μη μανία, η μη ταραχή.

Θυμηθείτε το Παύλειο: "μη συγκοινωνείτε τοις έργοις τοις ακάρποις του σκότους, μάλλον δε και ελέγχετε". (Εφεσ. ε'11).
Είμεθα όλοι επιρρεπείς στη σύγχυση. Αν αμελήσουμε να "διακρίνουμε", θα πελαγώσουμε. Θα καταντήσουμε τηνπνευματική μας ζωή απλή ηθικολογία και ευσεβισμό.
Ασκούμε, λοιπόν, το νου μας στο να διακρίνει το σωστό από το λάθος.
Αγώνες ολόκληροι δια μέσου των αιώνων από τους Πατέρες, αλλά και από το λαό, για να μένει πάντα το κριτήριο ανόθευτο!
Όχι μόνο δεν απαγορεύεται, αλλά και επιβάλλεται να ξεκαθαρίζουμε πράγματα, καταστάσεις, λόγους, δημόσιες ενέργειες κοκ.

Αναλογισθείτε και την εξής ωραιότατη εικόνα: Όταν οι Ιουδαίοι γύρισαν από τη Βαβυλώνια αιχμαλωσία και βάλθηκαν να ανοικοδομήσουν το Ναό του Θεού, οι ειδωλολατρικοί λαοί, που στο μεταξύ (70 χρόνια) είχαν εγκατασταθεί στα ερημωμένα μέρη, τους παρενοχλούσαν και τους εμπόδιζαν.
Τότε οι ευσεβείς Ιουδαίοι επιτελούσαν διπλό αγώνα. Ένα μεν να ανοικοδομούν το Ναό με ψαλμωδίες και συγκίνηση, κι ένα να απωθούν τους μοχθηρούς ειδωλολάτρες.
Κι αυτό το θαυμαστό "οξύμωρο" διασώθηκε στον 149 Ψαλμό που λέει: "αι υψώσεις του Θεού εν τω λάρυγγι αυτών, και ρομφαίαι δίστομοι εν ταις χερσίν αυτών" Ψαλμ.ρμθ'6
Και Λατρεία - Και Ρομφαία!...

Ermite έγραψε:Αν κρίνουμε και κατακρίνουμε, περιεργαζόμαστε και σχολιάζουμε όλον τον κόσμο γύρω μας, από εγωϊσμό, αυτοπεποίθηση, φιλόψογη διάθεση κλπ, φυσικά θα χάσουμε την αυτογνωσία και την μετάνοια, τη θέαση της ψυχής μας, την αναγκαία νήψη.

Αν, αντιθέτως, συγκεντρωθούμε αποκλειστικά στο εσωτερικό μας, αδιαφορώντας και αμελώντας να σταθμίζουμε το γίγνεσθαι γύρω μας, ιδίως το εκκλησιαστικό (και το εθνικό απο κοντά), τότε καταλήγουμε ανεύθυνοι, μη κοινωνικά όντα και τελικά μη ώριμα άτομα. Θα ονόμαζα την κατάσταση αυτή "πνευματικό αυτισμό"!..

Ισορροπία μεταξύ των δύο χρειάζεται. Κάποια χρυσή τομή.
Και το κριτήριο:
Η μη εμπάθεια, η μη μανία, η μη ταραχή.

Θυμηθείτε το Παύλειο: "μη συγκοινωνείτε τοις έργοις τοις ακάρποις του σκότους, μάλλον δε και ελέγχετε". (Εφεσ. ε'11).
Είμεθα όλοι επιρρεπείς στη σύγχυση. Αν αμελήσουμε να "διακρίνουμε", θα πελαγώσουμε. Θα καταντήσουμε τηνπνευματική μας ζωή απλή ηθικολογία και ευσεβισμό.
Ασκούμε, λοιπόν, το νου μας στο να διακρίνει το σωστό από το λάθος.
Αγώνες ολόκληροι δια μέσου των αιώνων από τους Πατέρες, αλλά και από το λαό, για να μένει πάντα το κριτήριο ανόθευτο!
Όχι μόνο δεν απαγορεύεται, αλλά και επιβάλλεται να ξεκαθαρίζουμε πράγματα, καταστάσεις, λόγους, δημόσιες ενέργειες κοκ.

Αναλογισθείτε και την εξής ωραιότατη εικόνα: Όταν οι Ιουδαίοι γύρισαν από τη Βαβυλώνια αιχμαλωσία και βάλθηκαν να ανοικοδομήσουν το Ναό του Θεού, οι ειδωλολατρικοί λαοί, που στο μεταξύ (70 χρόνια) είχαν εγκατασταθεί στα ερημωμένα μέρη, τους παρενοχλούσαν και τους εμπόδιζαν.
Τότε οι ευσεβείς Ιουδαίοι επιτελούσαν διπλό αγώνα. Ένα μεν να ανοικοδομούν το Ναό με ψαλμωδίες και συγκίνηση, κι ένα να απωθούν τους μοχθηρούς ειδωλολάτρες.
Κι αυτό το θαυμαστό "οξύμωρο" διασώθηκε στον 149 Ψαλμό που λέει: "αι υψώσεις του Θεού εν τω λάρυγγι αυτών, και ρομφαίαι δίστομοι εν ταις χερσίν αυτών" Ψαλμ.ρμθ'6
Και Λατρεία - Και Ρομφαία!...

Πολύ απλά θα έλαγα αδελφέ

-Να αγαπά ο ένας τον άλλον (Ιωαν. 13:34-35)
- Να συμπληρώνει ο ένας τον άλλον (Ρωμ. 12:5)
- Να είναι αφοσιωμένος ο ένας στον άλλον (Ρωμ. 12:10)
-Να τιμά ο ένας τον άλλον (Ρωμ. 12:10)
- Να χαίρεται ο ένας με τη χαρά του άλλου (Ρωμ. 12:15, Α Κορ. 12:26)
- Να συμμετέχει ο ένας στη λύπη του άλλου (Ρωμ. 12:15)
-Να έχει το ίδιο φρόνημα ο ένας με τον άλλον (Ρωμ. 12:16)
- Να μην κρίνει ο ένας τον άλλον (Ρωμ. 14:13)
-Να δέχεται ο ένας τον άλλον (Ρωμ. 15:7)
- Να συμβουλεύει ο ένας τον άλλον (Ρωμ. 15:14)
-Να ασπάζεται ο ένας τον άλλον (Ρωμ. 16:16)
- Να φροντίζει ο ένας τον άλλον (Α Κορ. 12:25)
- Να υπηρετεί ο ένας τον άλλον (Γαλ. 5:13)
- Να είναι χρήσιμος ο ένας στον άλλον (Εφεσ. 4:32)
- Να συγχωρεί ο ένας τον άλλον (Εφεσ. 4:32)
- Να είναι σπλαχνικός ο ένας στον άλλον (Εφεσ. 4:32)
- Να παρηγορεί ο ένας τον άλλον (Α Θεσ. 5:11)
- Να οικοδομεί ο ένας τον άλλον (Α Θεσ. 5:11)
-Να υποτάσσεται ο ένας στον άλλον (Εφεσ. 5:21)
- Να υποφέρει ο ένας τον άλλον (Εφεσ. 4:2, Κολ. 3:13)
- Να βαστά τα βάρη ο ένας του άλλου (Γαλ. 6:2)

Και μετά ...... Κύριε ελέησον

Ο Επίσκοπος Αχαϊας Αθανάσιος, υπεύθυνος του Γραφείου της Εκκλ. της Ελλάδος στις Βρυξέλλες, εορτάζοντας τα ονομαστήριά του στο Ναό Αγ.Αθανασίου Πολυδρόσου είπε στο κήρυγμά του:

"Εμείς οι σύγχρονοι επίσκοποι είμαστε λίγο διπλωμάτες. Κοιτάμε πού πηγαίνει το ρεύμα, για να πάμε κι εμείς.
Ο Μέγας Αθανάσιος όμως δεν συμβιβάστηκε και δεν υποχώρησε από τις θέσεις του όταν, όντας Πατριάρχης Αλεξανδρείας, εκδιώχθηκε πέντε φορές μέσα στα 46 χρόνια αρχιερατείας από τον θρόνο της Αλεξανδρείας.

http://www.amen.gr/index.php?mod=news&o ... e&aid=8127

Ουδέν σχόλιον.
Αυτό δεν μας προβλημάτιζε σχετικά με την άδικη και παράνομη προφυλάκιση του Γέροντα Εφραίμ;;

Περίεργη υπόθεση εξάρθρωσης κυκλώματος στη Θεσσαλονίκη. Συνελήφθη άτομο που εμπλέκεται με το θέμα της Μονής και ο δημοσιογράφος Γιώργος Φερέτης που είναι ο τελευταίος που κατόρθωσε ύστερα από πολλά χρόνια να κάνει ντοκυμαντέρ κατόπιν αδείας στο Άγιον Όρος. Δεν ξέρω αν σχετίζεται, ωστόσο οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ έσπευσαν να συγχαρούν τις αρχές, σπάζοντας το τεκμήριο αθωότητος που ισχύει για τον καθένα μας μέχρι την δίκη... Δεν ξέρω έχει φοβηθεί το μάτι μου...