Το ομορφο αυτο τροπαριο που το ακουμε στην αρτοκλασια και το ψελνουμε κι εμεις μαζι με τον ιερεα,εχουμε σκεφτει ποτε ποιοι ειναι οι πλουσιοι?εμεις οι ιδιοι,που εχουμε μια στεγη να μεινουμε,εμεις οι ιδιοι που εχουμε καθημερινα ενα πιατο φαγητο,εμεις οι ιδιοι που εχουμε μια δουλιτσα και ενα εισοδηματακι οποιο και ναναι αυτο,εμεις που εχουμε να ντυθουμε,ακομα και να διασκεδασουμε.
Εχουμε σκεφτει αν καποια στιγμη φτασουμε στο σημειο να χασουμε τη δουλεια μας,να μην υπαρχουν εισοδηματα απο πουθενα,να χασουμε το σπιτι μας,και να βρεθουμε στη θεση που ειναι πολλοι αδελφοι μας σε πολυ ασχημη οικονομικη κατασταση,εμεις τοτε θα μπορεσουμε να ψαλλουμε οπως ψελνουμε τωρα το εκζητουντες τον Κυριο και να νιωσουμε οτι δε μας λειπει τιποτα?
Ζουμε χωρις μετρο δυστηχως πολλοι απο μας και καταναλωνουμε πανω απ το κανονικο,και ειναι κριμα,τα γραφω για να τα βλεπω πρωτα εγω και να τα τηρω και μετα οι υπολοιποι
