Δημοσιεύτηκε: Πέμ Νοέμ 15, 2007 10:39 am
Συμφωνώ σε όλα με τον nkope.
Ναι, κι εγώ ακολούθησα την «μοντέρνα» διαδρομή, δηλαδή να έχω πλήρεις σχέσεις με την υποψήφια γυναίκα μου (ήμουν τυχερός που ήταν μόνο μία, αυτή που παντρεύτηκα) πριν τον γάμο. Τότε ήμουν νέος και μου φαινόταν φυσιολογικό, γιατί όλοι το ίδιο έκαναν. Είχα βέβαια μαύρα μεσάνυχτα σχετικά με τον Χριστιανισμό και του τι πρεσβεύει. Νόμιζα ότι ήμουν Χριστιανός, αλλά ήμουν σαν αυτούς του χλιαρούς για τους οποίους ο Κύριος είπε ότι θα κάνει εμετό επάνω τους!
Τώρα, αρκετά χρόνια μετά, γνωρίζοντας κάποια επιπλέον πράγματα για την ορθοδοξία ξέρω πόσο λάθος ήμουνα! Γιατί οι προγαμιαίες σχέσεις είναι αμαρτία και μάλιστα μεγάλη! Για το λόγο αυτό πρέπει να παντρευόμαστε νωρίς.
Ο κύρος λόγος που παντρευόμαστε, είναι κατά τον Απόστολος Παύλο είναι η αποφυγή της πορνείας (και μετά η τεκνοποιία) :
«Για τις σαρκικές ανάγκες, ας έχει ο καθένας την γυναίκα του» (Α΄ Κορ 7,2) και δεν είπε ας έχει τη γυναίκα του για την τεκνοποιία. Και παραγγέλλει : «να έχετε συζυγικές σχέσεις», όχι για να αποκτήσουν παιδιά, αλλά «για να μην σας πειράζει και σας παρακινεί στην πορνεία ο σατανάς» (Α΄ Κορ 7,5). Και προχωρώντας, δεν λέει αν επιθυμούν παιδιά, αλλά : «αν όμως δεν μπορούν να εγκρατευτούν, ας έλθουν σε γάμο» (Α΄ Κορ 7,9). Στην αρχή λοιπόν, ο γάμος είχε αυτούς τους δύο σκοπούς, την τεκνογονία και την ικανοποίηση της φιληδονίας. Ύστερα όμως, που γέμισε από ανθρώπους η γη, απομένει ένας σκοπός, η εξουδετέρωση της ακολασίας και της ασέλγειας. Τις περισσότερες φορές βέβαια δεν γνωρίζουμε σε βάθος τον άνθρωπο που θα επιλέξουμε, ή, ακόμη χειρότερα, νομίζουμε ότι τον γνωρίζουμε, αλλά ξαφνικά διαπιστώνουμε κάποιες «παραξενιές» του και πιθανόν μετά τον γάμο.
Ο γάμος όμως είναι ισόβιος δεσμός και δεν πρέπει να σκεφτόμαστε τη διάλυσή του μετά τις όποιες αναποδιές και δυσκολίες, που ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ θα παρουσιαστούν. Και είναι σίγουρο ότι θα παρουσιαστούν, γιατί ακόμη και τέλειοι να είναι οι σύζυγοι, ο πονηρός θα τους βάλει αναποδιές, ώστε να πετύχει τη καταστροφή του γάμου.
Στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να κάνουμε πολλή υπομονή και προσευχή (ιδιαίτερα ο πιο πιστός από τους δύο) και να ακούμε προσεκτικά τον πνευματικό μας, που είναι και ο πιο αρμόδιος να μας βγάλει από το αδιέξοδο που, πολλές φορές, βλέπουμε. Και να μην ξεχνάμε αυτό που γράφει στο βιβλίο του με τίτλο «Πως θα επιτύχει ο γάμος» ο μακαριστός Χαράλαμπος Βασιλόπουλος :
«Είναι άλλωστε γεγονός, ότι για πολλούς, ο γάμος με κάποιον δύστροπο σύζυγο, υπήρξε σπουδαίο παιδαγωγικό μέσο, παλαίστρα αρετής. Εκεί, με αγώνα, κέρδισαν την υπομονή, την πραότητα, την ανοχή, την ταπείνωση. Και μαζί με τις αρετές αυτές κέρδισαν στο τέλος και τον δύστροπο σύντροφο. Η οικογένεια είναι γυμναστήριο της αρετής, το εργαστήριο όπου διαμορφώνονται χαρακτήρες. Και όποιος δεν σφυροκοπείται εκεί, είτε σαν σύζυγος, είτε σαν γιος και μέλος της οικογένειας, πολύ δύσκολα θα αντέξει στην κοινωνική ζωή.
Αυτοί που θέλουν να βρουν τον κατάλληλο σύντροφο της ζωής τους πρέπει να συμβουλευτούν, να προσευχηθούν – προ παντός να προσευχηθούν – διότι παρά Κυρίου αρμόζεται γυνή ανδρί». Να τους παρουσιάσει τον κατάλληλο σύντροφο».
Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει ότι αν τηρηθούν όσα πρεσβεύει η ορθοδοξία, δηλαδή εγκράτεια και καθόλου σχέσεις πριν τον γάμο, τότε και η μετέπειτα ζωή των συζύγων θα είναι πιο εύκολη :
«Νομίζεις ότι συμβάλλει λίγο στην επιτυχία του γάμου το να νυμφευθεί ένας αγνός νέος μια παρθένο; Αυτό συμβάλλει πολύ στη διατήρηση της αγνότητας της γυναίκας και όχι μόνο του νέου. Και το συναίσθημά τους θα είναι τότε καθαρό. Το σπουδαιότερο από όλα είναι ότι τότε ο Θεός θα είναι περισσότερο σπλαχνικός και θα γεμίσει το γάμο εκείνο με άφθονες ευλογίες, όταν συζούν σύμφωνα με την εντολή Του. Και βοηθά, ώστε να μείνει άσβηστος αυτός ο έρωτας. Και όταν ο άνδρας αιχμαλωτιστεί από τον πόθο προς τη γυναίκα του, θα αδιαφορήσει για κάθε άλλη γυναίκα.
Το κέρδος του γάμου είναι να διαφυλάξουν καθαρό το σώμα τους. Εσείς όμως κάνετε το αντίθετο. Όταν γεμίσουν από αμέτρητες κηλίδες, τότε τους οδηγείτε στο γάμο, άσκοπα και μάταια. Γιατί πρέπει, ισχυρίζονται, να περιμένουμε πρώτα να προκόψει, να διαπρέψει στο δημόσιο βίο. Για την ψυχή του όμως δεν γίνεται κανένας λόγος από εσάς, αλλά την παραβλέπετε, ενώ είναι πεσμένη κάτω. Γι’ αυτό είναι όλα γεμάτα από σύγχυση, αταξία και ταραχή».
Μάλιστα, ο Θείος Χρυσόστομος θεωρεί ότι τα προβλήματα μέσα στον γάμο μπορεί να οφείλονται στην προγαμιαία αμαρτωλή συμπεριφορά των συζύγων :
«Σε πολεμάει η γυναίκα σου όταν έρχεσαι στο σπίτι, σε υποδέχεται σαν θηρίο, ακονίζει τη γλώσσα της σαν μαχαίρι; Είναι λυπηρό μεν το πράγμα, γιατί η βοηθός σου έγινε αντίπαλος, όμως ερεύνησε τον εαυτό σου, μήπως κατά την νεανική σου ηλικία έδειξες μοντέρνα και ελευθεριάζουσα συμπεριφορά απέναντι σε κάποια γυναίκα και το τραύμα που προξένησες σε γυναίκα θεραπεύεται με γυναίκα και αυτή η ίδια χειρουργεί την ξένη σαπισμένη πληγή. Κι αν ακόμη δεν το γνωρίζει η ίδια που χειρουργεί, το γνωρίζει όμως ο γιατρός Θεός. Γιατί Αυτός χρησιμοποίησε αυτήν εναντίον σου και σαν νυστέρι».
Τέλος, ότι δεν θεωρώ ότι είναι σωστή η προγαμιαία συμβίωση, χωρίς ερωτική συνεύρεση. Κατά την γνώμη μου δεν είναι εφικτή και επιπλέον δεν θα βοηθήσει στο να φανούν οποιαδήποτε ελαττώματα. Αυτά θα εμφανισθούν αργότερα, μετά το γάμο και θα εμφανιστούν ακόμη και σε πολύ καλούς (χριστιανικά) συζύγους. Δεν υπάρχει δηλαδή περίπτωση να μην υπάρξουν δυσκολίες.
Ναι, κι εγώ ακολούθησα την «μοντέρνα» διαδρομή, δηλαδή να έχω πλήρεις σχέσεις με την υποψήφια γυναίκα μου (ήμουν τυχερός που ήταν μόνο μία, αυτή που παντρεύτηκα) πριν τον γάμο. Τότε ήμουν νέος και μου φαινόταν φυσιολογικό, γιατί όλοι το ίδιο έκαναν. Είχα βέβαια μαύρα μεσάνυχτα σχετικά με τον Χριστιανισμό και του τι πρεσβεύει. Νόμιζα ότι ήμουν Χριστιανός, αλλά ήμουν σαν αυτούς του χλιαρούς για τους οποίους ο Κύριος είπε ότι θα κάνει εμετό επάνω τους!
Τώρα, αρκετά χρόνια μετά, γνωρίζοντας κάποια επιπλέον πράγματα για την ορθοδοξία ξέρω πόσο λάθος ήμουνα! Γιατί οι προγαμιαίες σχέσεις είναι αμαρτία και μάλιστα μεγάλη! Για το λόγο αυτό πρέπει να παντρευόμαστε νωρίς.
Ο κύρος λόγος που παντρευόμαστε, είναι κατά τον Απόστολος Παύλο είναι η αποφυγή της πορνείας (και μετά η τεκνοποιία) :
«Για τις σαρκικές ανάγκες, ας έχει ο καθένας την γυναίκα του» (Α΄ Κορ 7,2) και δεν είπε ας έχει τη γυναίκα του για την τεκνοποιία. Και παραγγέλλει : «να έχετε συζυγικές σχέσεις», όχι για να αποκτήσουν παιδιά, αλλά «για να μην σας πειράζει και σας παρακινεί στην πορνεία ο σατανάς» (Α΄ Κορ 7,5). Και προχωρώντας, δεν λέει αν επιθυμούν παιδιά, αλλά : «αν όμως δεν μπορούν να εγκρατευτούν, ας έλθουν σε γάμο» (Α΄ Κορ 7,9). Στην αρχή λοιπόν, ο γάμος είχε αυτούς τους δύο σκοπούς, την τεκνογονία και την ικανοποίηση της φιληδονίας. Ύστερα όμως, που γέμισε από ανθρώπους η γη, απομένει ένας σκοπός, η εξουδετέρωση της ακολασίας και της ασέλγειας. Τις περισσότερες φορές βέβαια δεν γνωρίζουμε σε βάθος τον άνθρωπο που θα επιλέξουμε, ή, ακόμη χειρότερα, νομίζουμε ότι τον γνωρίζουμε, αλλά ξαφνικά διαπιστώνουμε κάποιες «παραξενιές» του και πιθανόν μετά τον γάμο.
Ο γάμος όμως είναι ισόβιος δεσμός και δεν πρέπει να σκεφτόμαστε τη διάλυσή του μετά τις όποιες αναποδιές και δυσκολίες, που ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ θα παρουσιαστούν. Και είναι σίγουρο ότι θα παρουσιαστούν, γιατί ακόμη και τέλειοι να είναι οι σύζυγοι, ο πονηρός θα τους βάλει αναποδιές, ώστε να πετύχει τη καταστροφή του γάμου.
Στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να κάνουμε πολλή υπομονή και προσευχή (ιδιαίτερα ο πιο πιστός από τους δύο) και να ακούμε προσεκτικά τον πνευματικό μας, που είναι και ο πιο αρμόδιος να μας βγάλει από το αδιέξοδο που, πολλές φορές, βλέπουμε. Και να μην ξεχνάμε αυτό που γράφει στο βιβλίο του με τίτλο «Πως θα επιτύχει ο γάμος» ο μακαριστός Χαράλαμπος Βασιλόπουλος :
«Είναι άλλωστε γεγονός, ότι για πολλούς, ο γάμος με κάποιον δύστροπο σύζυγο, υπήρξε σπουδαίο παιδαγωγικό μέσο, παλαίστρα αρετής. Εκεί, με αγώνα, κέρδισαν την υπομονή, την πραότητα, την ανοχή, την ταπείνωση. Και μαζί με τις αρετές αυτές κέρδισαν στο τέλος και τον δύστροπο σύντροφο. Η οικογένεια είναι γυμναστήριο της αρετής, το εργαστήριο όπου διαμορφώνονται χαρακτήρες. Και όποιος δεν σφυροκοπείται εκεί, είτε σαν σύζυγος, είτε σαν γιος και μέλος της οικογένειας, πολύ δύσκολα θα αντέξει στην κοινωνική ζωή.
Αυτοί που θέλουν να βρουν τον κατάλληλο σύντροφο της ζωής τους πρέπει να συμβουλευτούν, να προσευχηθούν – προ παντός να προσευχηθούν – διότι παρά Κυρίου αρμόζεται γυνή ανδρί». Να τους παρουσιάσει τον κατάλληλο σύντροφο».
Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει ότι αν τηρηθούν όσα πρεσβεύει η ορθοδοξία, δηλαδή εγκράτεια και καθόλου σχέσεις πριν τον γάμο, τότε και η μετέπειτα ζωή των συζύγων θα είναι πιο εύκολη :
«Νομίζεις ότι συμβάλλει λίγο στην επιτυχία του γάμου το να νυμφευθεί ένας αγνός νέος μια παρθένο; Αυτό συμβάλλει πολύ στη διατήρηση της αγνότητας της γυναίκας και όχι μόνο του νέου. Και το συναίσθημά τους θα είναι τότε καθαρό. Το σπουδαιότερο από όλα είναι ότι τότε ο Θεός θα είναι περισσότερο σπλαχνικός και θα γεμίσει το γάμο εκείνο με άφθονες ευλογίες, όταν συζούν σύμφωνα με την εντολή Του. Και βοηθά, ώστε να μείνει άσβηστος αυτός ο έρωτας. Και όταν ο άνδρας αιχμαλωτιστεί από τον πόθο προς τη γυναίκα του, θα αδιαφορήσει για κάθε άλλη γυναίκα.
Το κέρδος του γάμου είναι να διαφυλάξουν καθαρό το σώμα τους. Εσείς όμως κάνετε το αντίθετο. Όταν γεμίσουν από αμέτρητες κηλίδες, τότε τους οδηγείτε στο γάμο, άσκοπα και μάταια. Γιατί πρέπει, ισχυρίζονται, να περιμένουμε πρώτα να προκόψει, να διαπρέψει στο δημόσιο βίο. Για την ψυχή του όμως δεν γίνεται κανένας λόγος από εσάς, αλλά την παραβλέπετε, ενώ είναι πεσμένη κάτω. Γι’ αυτό είναι όλα γεμάτα από σύγχυση, αταξία και ταραχή».
Μάλιστα, ο Θείος Χρυσόστομος θεωρεί ότι τα προβλήματα μέσα στον γάμο μπορεί να οφείλονται στην προγαμιαία αμαρτωλή συμπεριφορά των συζύγων :
«Σε πολεμάει η γυναίκα σου όταν έρχεσαι στο σπίτι, σε υποδέχεται σαν θηρίο, ακονίζει τη γλώσσα της σαν μαχαίρι; Είναι λυπηρό μεν το πράγμα, γιατί η βοηθός σου έγινε αντίπαλος, όμως ερεύνησε τον εαυτό σου, μήπως κατά την νεανική σου ηλικία έδειξες μοντέρνα και ελευθεριάζουσα συμπεριφορά απέναντι σε κάποια γυναίκα και το τραύμα που προξένησες σε γυναίκα θεραπεύεται με γυναίκα και αυτή η ίδια χειρουργεί την ξένη σαπισμένη πληγή. Κι αν ακόμη δεν το γνωρίζει η ίδια που χειρουργεί, το γνωρίζει όμως ο γιατρός Θεός. Γιατί Αυτός χρησιμοποίησε αυτήν εναντίον σου και σαν νυστέρι».
Τέλος, ότι δεν θεωρώ ότι είναι σωστή η προγαμιαία συμβίωση, χωρίς ερωτική συνεύρεση. Κατά την γνώμη μου δεν είναι εφικτή και επιπλέον δεν θα βοηθήσει στο να φανούν οποιαδήποτε ελαττώματα. Αυτά θα εμφανισθούν αργότερα, μετά το γάμο και θα εμφανιστούν ακόμη και σε πολύ καλούς (χριστιανικά) συζύγους. Δεν υπάρχει δηλαδή περίπτωση να μην υπάρξουν δυσκολίες.