"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Μάλλον βιαστήκατε μερικοί να απαντήσετε αγαπητοί μου ...
Η απάντηση της Νίκης ήταν πραγματικά αντρίκια, πολύ το εκτίμησα, έστω κι αν η ίδια αισθάνεται μικρές τις δυνάμεις της να ακολουθήσει το δρόμο αυτόν. Όμως βλέπει ότι αυτό είναι απόλυτα ευλογημένο. Φυσικά υπάρχουν και οι συγκαταβάσεις και η "οικονομία". Αλλά όχι και να κάνουμε την αδυναμία μας νόμο!

Δεν είπα πουθενά ότι ο Θεός τιμώρησε τον άντρα αυτόν (είναι δικό σας συμπέρασμα). Γι αυτό μίλησα για "ωραίο" καρκίνο! Είπα ότι η ψυχή του έγινε ζυμάρι από εκεί που ήταν θηρίο ανήμερο. Και έτσι σώθηκε! Φυσικά η γυναίκα του ποτέ δεν σκέφτηκε να του έρθει καρκίνος, ούτε να τον εκδικηθεί. Απόδειξη ότι στάθηκε πλάι του πιστή και στα δύσκολα και στα έσχατα μέχρι τέλους. Είμαι συγκλονισμένος από την περιγραφή που μου δώσαν: την ευγνωμονούσε και της φιλούσε τα χέρια, έτσι έφυγε ειρηνικός και το ίδιο ήταν και εκείνη παρά τις όποιες δυσκολίες της.
Αυτό είναι ΑΓΑΠΗ αγαπητοί μου, αυτό δίδαξε ο Χριστός κι όχι αυτό που νομίζουν μερκοί χριστιανοί μας ότι είναι. Αγάπη είναι να αγαπάς και τον εχρό σου! Στην πραγματικότητα αυτό που προτείνετε εσείς είναι βόλεμα και αγάπη του Εγώ μας, ατομισμός και εγωπάθεια. Αυτά είναι (συγνώμη) για όσους είναι ακόμη στο elementary...

Ας αφήσουμε τις μεγαλοστομίες!
Φυσικά και δε είναι τιμωρός ο Θεός!
Τότε πείτε μου όμως με τη λογική σας γιατί μας έδωσε τον πόνο στη γέννα ενός παιδιού. Γιατί την αρρώστια, γιατί την κατάθλιψη, γιατί τα ατυχήματα, γιατί τον καρκίνο, γιατί το θάνατο;

Μήπως πρέπει να ξαναδιαβάσουμε το Ευαγγέλιο και τους Αγίους Πατέρες;

(ευχαριστούμε Νίκη που μας προβλημάτισες!)

Πάτερ είστε προφανώς σε μοναστήρι και δεν έχετε βιώσει τι συμβαίνει μέσα στη κοινωνία
Ζείτε σε ένα παράδεισο όντως επειδή καταφέρατε πνευματικά κάποια πράγματα και σίγουρα ο Θεός ζει στη καρδιά σας
Ομως υπάρχει διαφορά η πραγματική ταπείνωση από τη νομολατρική ιδεοψυχακαταναγκαστική ταπείνωση που μπορεί να δείξει ένας πιστός
Αν θεωρείτε ότι είναι ΕΓΩΙΣΤΙΚΟ να μη θέλει μια μάνα να βλέπει το παιδάκι της τον πατέρα τους να τους ξυλοφορτώνει τότε εγώ θα πω ότι εγωιστικό είναι να μη προφυλάσει το παιδί της απομακρύνοντάς το
ΟΤαν ένας άντρας απειλή πχ ότι θα σκοτώσει πολλές φορές τη γυναίκα του και φτάνει στο σημείο να τη στραγγαλίζει για λίγο μπροστά στο παιδί τους τότε δεν νομίζω ότι αποτελεί εγωισμό να θες να φύγεις από εκεί μέσα
Μη λέτε εύκολα ευχολόγια
Αν κάναμε την αδυναμία μας νόμο τότε τι θα πείτε στην Αρχιεπισκοπή που έχει ξενώνες για κακοποιημένες γυναίκες ? να τις στείλουν πίσω στα κολαστήριά τους ?
Δε μιλάμε για χαστουκάκι Πάτερ ....
Αθελά σας ίσως φορτώνετε ψυχές με παραπάνω τύψεις , με λίγα λόγια και δαρμένος και τιμωρημένος και με τύψεις γιατί ? επειδή δεν κάθησε να τις φάει
Αλοίμονο αν η ασθένεια που έρχετε ή ο πόνος της γέννας έχει την ίδια σημασία με τη ενδοοικογενειακή βία
Μήπως τότε και κάποιοι γονείς που βιάζουν τα παιδιά τους θα πρέπει τα παιδιά να το υπομένουν και να μη το λένε στις αρχές ? με αυτή τη λογική να μη λειτουργεί καμμία νομοθεσία και καμμιά υπηρεσία ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Τέλος πάντων αυτή είναι η δική σας άποψη και είναι σεβαστή και είμαι βέβαιος ότι δεν είναι κανόνας αλλά άποψη μιας και η προσωπική πορεία του καθενός σε συνδυασμό με τις συμβουλές του πνευματικού του εμπεριέχουν την ανάλογη δόση κατ'οικονομίας που πρέπει να δοθεί

http://athos.edo.gr/modules.php?name=Fo ... opic&t=439

Παιδιά,
νομίζω ότι πολύ καλά έκανε ο Χρήστος και κλείδωσε το θέμα διότι όσο κι αν απολαμβάνω κι εγώ τη ζωντάνια σας στους διαλόγους και τη συζήτηση, νομίζω ότι στο τέλος χάνουμε το αρχικό νόημα με τους φοβερούς πλατυασμούς αλλά και την κατάχρηση από μερικούς του λόγου (ακόμη κι όταν μονολογούν το γράφουν στο χαρτί!!!) με το να θέλουν να απαντούν σε όλους και όλα!!! Πότε προλαβαίνουν;

Όπως καταλαβαίνεται πολλές φορές η απάντηση σε μια ερώτηση πρέπει να είναι και συγκεκριμένη αλλά να αφορά πιθανόν και όλους όσοι μας διαβάζουν, οπότε ας προσπαθήσουμε να έχουμε περισσότερη κατανόηση.

Πληροφοριακά το λέω ότι δεν είμαι έγκλειστος σε κάποιο Μοναστήρι (μακάρι Θεέ μου!) αλλά τον περισσότερο καιρό στον κόσμο και αναγκασμένος να απαντώ σε όσους με συμβουλεύονται είτε ψυχοθεραπευτικά είτε και πνευματικά. Άλλο τό ένα και άλλο το άλλο! Άλλο πράγμα ο Νόμος του Θεού και άλλο πράγμα οι ανθρώπινοι νόμοι και τα ανθρώπινα δικαιώματα...
Συγνώμη αν σβύνονται μερικές φορές μερικά μηνύματα που θεωρούνται περιττά ή επαναλήψεις. Έτσι ώστε να διευκολύνεται ο μέσος αναγνώστης.

Ευχαριστώ