"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Η ΕΛΠΙΣ

Όσοι έχουν σταθερή ελπίδα προς τον θεό πλησιάζουν κοντά Του και φωτίζονται με τη λάμψη του αιωνίου φωτός.
Ο άνθρωπος, που για την αγάπη του Θεού δεν μεριμνά για τον εαυτό του, έχει ελπίδα αληθινή. Πιστεύει ότι μεριμνά γιʼαυτόν ο Θεός. Αν όμως στηρίζει την ελπίδα του στα έργα του και καταφεύγει στον Θεό μόνο όταν συναντά απρόοπτες δυσκολίες τις οποίες δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με τις δικές του δυνάμεις, τότε μια τέτοια ελπίδα είναι μάταια και ψεύτικη. Όποιος έχει την αληθινή ελπίδα ζητεί μόνο τη βασιλεία του Θεού. Όσο για τα απαραίτητα αγαθά της πρόσκαιρης ζωής είναι σίγουρος πως θα του δοθούν.
Αν στην καρδιά δεν υπάρχει τέτοια ελπίδα δεν είναι δυνατόν να υπάρχει και η ειρήνη. Η ελπίδα είναι εκείνη που δίνει χαρά και ειρήνη στην καρδιά. Γιʼ αυτή την ελπίδα είπε ο Κύριος : «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφωρτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς ( Ματθ,ια΄ 28 ). Ελπίζετε δηλαδή σʼ εμένα, κι εγώ θα σας ανακουφίσω από τους κόπους και τους φόβους σας .

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΠΑΡΟΝ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Η αγάπη συμβαίνει πάντα στο παρόν. Το αιώνιο παρόν του Θεού. Ο χρόνος των αγγέλων. Ο χρόνος της ψυχής. Είναι το τώρα.
Ο Πέτρος τώρα λέει "σ΄ αγαπάω" κι η άρνηση του παρελθόντος σβήνεται. Εκείνος λέει, τώρα "βλέπεις" κι η τύφλωση του παρελθόντος λύνεται. Εκείνος λέει, είμαι ο Όν και υπάρχει αιωνιότητα. Η συγνώμη είναι το τώρα. Αποδέχομαι τη συγνώμη σου, σημαίνει σε αποδέχομαι όπως είσαι τώρα, γιατί το όπως ήσουν χθες, δεν υπάρχει. Δεν κρίνω, σημαίνει αντιλαμβάνομαι ένα πράγμα τώρα. Με απόλυτη αθωότητα. Χωρίς να με επηρεάζουν οι εμπειρίες του παρελθόντος που χρωματίζουν το σήμερα. Σε βλέπω σαν για πρώτη φορά. Είμαι άπειρος και άπειρος. Χωρίς πείρα και χωρίς πέρας. Αγαπάω σημαίνει, τώρα που σε βλέπω γίνομαι εσύ. Είμαστε αχώριστοι. Είμαστε ένα. Είμαστε το πάν.
Πιστεύω πώς αυτή η αγάπη δεν γνωρίζει τέλος. Όχι μόνο όσο ζει ο άνθρωπος, αλλά και πέρα από τον θάνατό του. Πιστεύω στην αθανασία της αγάπης. Πιστεύω πώς όλα θάβονται κάτω απ΄ το χώμα, εκτός από την αγάπη. Πιστεύω πώς η αγάπη έρχεται από τον Θεό και επιστρέφει στον Θεό. Πιστεύω πώς η αγάπη είναι ίδια η αιωνιότητα κι ότι όποιος αγαπάει, μένει στον αιώνα. Πιστεύω πώς ο απλησίαστος Θεός, είναι αγάπη και μόνο με την αγάπη πλησιάζεται. Πιστεύω πώς οι άγιοι δεν φοβούνται τον Θεό, γιατί τον αγαπάνε. Πιστεύω σ΄ Εκείνον, που είναι η ίδια η αγάπη του Θεού στους ανθρώπους κι η μόνη απάντηση.

Ελεωνόρα Σταθοπούλου

ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Τα παιδιά είναι ένα κομμάτι ταʼ ουρανού στη γη. Μέσα στον κόσμο του εμπορίου,, των αντιδικιών της τάσης για επικράτηση και επιβολή, τα παιδιά αποτελούν την πιο όμορφη παραφωνία. Δεν είναι μόνο η απλότητα που τα κάνει να ξεχωρίζουν, δεν είναι η ανεμελιά τους. Είναι ότι ζουν σε μία άλλη διάσταση, όπου τα «σπουδαία», τα «μεγάλα», τα «σημαντικά» χάνουν κάθε αξία. Οι αγωνιώδεις φροντίδες μας και οι ανόητες μέριμνες δεν έχουν τη δύναμη νʼ αγγίξουν τα παιγνίδια τους. Ζουν τόσο έντονα, τόσο δυνατά το παρόν, που ελευθερώνονται από το παρελθόν και δεν χάνονται στο μέλλον.
Τα παιδιά είναι μία μαρτυρία χαράς, ένα τραγούδι ελπίδας που ομορφαίνει τη ζωή μας.
Σίγουρα η επιστροφή στην παιδική ηλικία είναι αδύνατη, αλλά η αντιμετώπιση των καταστάσεων με τη λογική της καρδιάς είναι δυνατή και αναγκαία γιατί πέρα από την ειρήνη που προσφέρει θαʼ ναι και η λύση πολλών προβλημάτων που μας ταλαιπωρούν και μας πνίγουν.

Γιώργος Ματσαγγίδης

ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Η αγωγή των παιδιών αρχίζει απʼ την ώρα της συλλήψεώς τους. Το έμβρυο ακούει κι αισθάνεται μέσα στην κοιλιά της μητέρας του. Ναι. Ακούει και βλέπει με τα μάτια της μητέρας. Αντιλαμβάνεται τις κινήσεις και τα αισθήματά της, παρʼόλο που ο νους του δεν έχει αναπτυχθεί. Σκοτεινιάζει το πρόσωπο της μάνας, σκοτεινιάζει κι αυτό. Νευριάζει η μάνα, νευριάζει κι αυτό. Ο,τι αισθάνεται η μητέρα, λύπη, πόνο, φόβο, άγχος κ.λ.π. τα ζει κι αυτό . . .
Για την κακή συμπεριφορά των παιδιών φταίνε γενικά οι γονείς. Δεν τα σώζουν ούτε οι συμβουλές, ούτε η πειθαρχία, ούτε η αυστηρότητα.
Αν οι γονείς δεν ζουν ζωή αγία, αν δεν μιλούν με αγάπη, ο διάβολος ταλαιπωρεί τους γονείς με τις αντιδράσεις των παιδιών. Η αγάπη, η ομοψυχία, η καλή συνεννόηση των γονέων είναι ότι πρέπει για τα παιδιά. Μεγάλη ασφάλεια και σιγουριά.
Τα φερσίματα των παιδιών έχουν άμεση σχέση με την κατάσταση των γονέων . . .
Ένα άλλο πάλι, που βλάπτει τα παιδιά, είναι η υπερπροστασία, δηλαδή η υπερβολική φροντίδα, η υπερβολική αγωνία και το άγχος των γονέων.
Μητέρες που κάθονται πάνω απʼ τα παιδιά τους συνεχώς και τα καταπιέζουν, δηλαδή τα υπερπροστατεύουν, απέτυχαν στο έργο τους. Ενώ πρέπει νʼ αφήνεις το παιδί μόνο του να ενδιαφερθεί για την πρόοδό του. Τότε θα πετύχεις. Όταν κάθεσαι συνεχώς από πάνω τους, τα παιδιά αντιδρούν. Αποκτούν νωθρότητα, μαλθακότητα και συνεχώς αποτυγχάνουν στη ζωή. Είναι ένα είδος υπερπροστασίας, που αφήνει ανώριμα τα παιδιά.
Οι μητέρες ξέρουν να αγχώνονται, να συμβνουλεύουν, να λένε πολλά, αλλά δεν έμαθαν να προσεύχονται. Οι πολλές συμβουλές και υποδείξεις κάνουν πολύ κακό.
Όχι πολλά λόγια στα παιδιά. Τα λόγια χτυπάνε στʼ αυτιά, ενώ η προσευχή πηγαίνει στην καρδιά . . .
Όσο θʼ αγαπάτε τα παιδιά με την ανθρώπινη αγάπη – που είναι συχνά παθολογική – τόσο θα μπερδεύονται, τόσο η συμπεριφορά τους θα είναι αρνητική. Όταν, όμως η αγάπη σας θα είναι μεταξύ σας και προς τα παιδιά χριστιανική και αγία, τότε δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα.
Γιʼ αυτό πιο καλά είναι να τα λέει κανείς μυστικά στην καρδιά των άλλων παρά στʼ αυτί τους, μέσω της μυστικής προσευχής . . .
. . . Να τους μιλάεις με την προσευχή. Να τα λέεις στο Θεό κι ο Θεός θα τα λέει μέσα τους . . .
Να προσεύχεσαι και, όταν πρέπει, να μιλάεις στα παιδιά με αγάπη. Πιο πολύ να κάνεις προσευχή και λίγα λόγια να τους λέεις.
Πολλή προσευχή και λίγα λόγια σε όλους.
Να μη γινόμαστε ενοχλητικοί και κάνουμε τους άλλους να αντιδρούν και να αγανακτούν.
. . . Να μιλάει η μητέρα στον Θεό κι ο Θεός να μιλάει στο παιδί.
Η ακτινοβολία της αγιοσύνης και όχι της ανθρώπινης προσπάθειας κάνει τα παιδιά καλά. . .

Γέροντας Πορφύριος

ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΝ

Κάποιος Κωνσταντίνος, άνθρωπος πάρα πολύ ευλαβής, κατοικούσε στην πόλη Αγκώνα της Ιταλίας και υπηρετούσε στο ναό του αγίου πρωτομάρτυρος Στεφάνου. Κάποτε που τελείωσε το λάδι και επειδή δεν είχε με τι να ανάψει τα κανδήλια, τα γέμισε με νερό, έβαλε το συνηθισμένο φυτίλι στο καθένα απʼ αυτά και τα άναψε σαν να είχαν λάδι.
Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος, ενώ έκανε τέτοια θαύματα, ακούστε τι ταπείνωση είχε.
Επειδή η φήμη του είχε διαδοθεί σε όλες τις γύρω περιοχές από πολλά θαύματα που έκανε μέσω αυτού ο Άγιος Θεός, πήγαιναν πολλοί για να τον δουν και να πάρουν κάτι από τη Χάρη που είχε η παρουσία του. Κάποια φορά πήγε και ένας γεωργός από μέρος μακρινό για να τον δει. Έτυχε ο Άγιος να είναι ανεβασμένος πάνω σʼ ένα σκαμνί ξύλινο και να ετοιμάζει τα κανδήλια για να τα ανάψει. Ήταν μάλιστα πολύ κοντός στο ανάστημα, με αδύνατο σώμα και άσχημο πρόσωπο. Ο γεωργός λοιπόν ζητούσε επίμονα να του δείξουν ποιός είναι ο ευλαβέστατος άνθρωπος Κωνσταντίνος. Οι παρευρισκόμενοι του έδειξαν τον άνθρωπο εκείνον που ήταν πάνω στο σκαμνί.
Ο γεωργός τότε, επειδή έκρινε την αγιότητα του ανθρώπου από την κατασκευή του σώματος, μόλις τον είδε τόσο κοντό και αδύνατο, σκέφθηκε μήπως δεν είναι αυτός για τον οποίο είχε ακούσει ότι κάνει θαύματα και είναι μεγάλος και σπουδαίος.
Όταν όμως έμαθε από τους παρευρισκομένους ότι αυτός πραγματικά είναι ο ευλαβής Κωνσταντίνος, τον σιχάθηκε από το σχήμα και τη σωματική του κατασκευή και είπε ειρωνικά:
Εγώ περίμενα να δω άνθρωπο. Αυτός όμως δεν έχει καμιά ομοιότητα με άνθρωπο.
Μόλις άκουσε τα λόγια αυτά ο άνθρωπος αυτός του Θεού, άφησε τα κονδύλια, έτρεξε γρήγορα, τον αγκάλιασε και του είπε:
- Αδελφέ, σου χρωστώ μεγάλη χάρη. Μόνο εσύ έχεις ανοικτά τα μάτια σου. Μόνο εσύ κατάλαβες ποιός πραγματικά είμαι!

Από το Ευεργετινό

• Απλοποίησε τη ζωή σου όσο μπορείς, για να ελευθερωθείς από το κοσμικό άγχος και για να έχει νόημα η ζωή σου.
• Όταν πονάει κανείς για την σημερινή κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο και προσεύχεται, τότε βοηθιούνται οι άνθρωποι, χωρίς να παραβιάζεται το αυτεξούσιο.
• Η καρδιά καθαρίζει με δάκρυα και αναστεναγμούς.
• Να ζείτε σε διαρκή δοξολογία και ευχαριστία προς τον Θεό, διότι μεγαλύτερη αμαρτία είναι η αχαριστία και μεγαλύτερος αμαρτωλός ο αχάριστος.
• Ο χρόνος μας δόθηκε από τον Θεό για να κάνουμε καλή χρήση αυτού, αγωνιζόμενοι συνεχώς για τη σωτηρία της ψυχής μας.
• Όσο περισσότερο ζει κανείς τη κοσμική ζωή, τόσο περισσότερο άγχος κερδίζει. Μόνο κοντά στο Χριστό κανείς ξεκουράζεται, γιατί ο άνθρωπος είναι πλασμένος για το Θεό! Εκεί είναι το φυσικό του, να βρίσκεται με το Θεό.
• Η καρδιά καθαρίζει με δάκρυα και αναστεναγμούς.
• Εκείνος που βοηθά τον πλησίον του, λαμβάνει βοήθεια από το Θεό. Εκείνος που κατηγορεί τον συνάνθρωπό του με φθόνο, έχει κατήγορό του το Θεό.
• Η αυτοπεποίθηση είναι μέγα εμπόδιο στη Θεία Χάρη. Εμπιστοσύνη απόλυτη να έχουμε μόνο στο Θεό.
• Ο άνθρωπος που κινείται από το συμφέρον του μόνο, είναι άχρηστος άνθρωπος.
• Ποιός ενδιαφέρεται σήμερα για τον άλλο; Κανείς. Όλοι ενδιαφερόμαστε για τον εαυτό μας, για τον άλλο τίποτα.
• Όταν εργάζεται κανείς με ηρεμία, διατηρεί τη γαλήνη του και αγιάζει όλη την ημέρα του.
• Εφόσον όλοι είμαστε αμαρτωλοί και κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τους πειρασμούς, καμιά από τις αρετές δεν είναι μεγαλύτερη από τη μετάνοια.

Γέροντας Παϊσιος Αγιορείτης

Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Επισκέφθηκαν κάποιοι αδελφοί τον αββά Αντώνιο και του λένε
-Πες μας ένα λόγο, πώς να σωθούμε;
Και ο γέροντας τους απάντησε
-Ακούσατε την Αγία Γραφή; Αυτό σας αρκεί.
Εκείνοι όμως του είπαν
-Θέλουμε νʼακούσουμε κι από σένα μια συμβουλή, πατέρα.
Ο γέροντας λοιπόν τους απάντησε
-Λεει το Ευαγγέλιο, αν κάποιος σε κτυπήσει στη δεξιά πλευρά γύρισε να σε κτυπήσει και στην άλλη.
Εκείνοι του απαντούν
-Αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε.
Τους λεει ο γέροντας
-Αν δεν μπορείτε να το γυρίσετε και την άλλη πλευρά, τουλάχιστον υπομείνετε το ένα χτύπημα.
Εκείνοι του απαντούν
-Ούτε αυτό το μπορούμε.
Και ο γέροντας λεει
-Αν ούτε αυτό δεν μπορείτε, τότε μην ανταποδώσετε το χτύπημα.
Εκείνοι πάλι του απάντησαν
-Ούτε αυτό το μπορούμε.
Τότε ο γέροντας λεει στον μαθητή του.
-Φτιάξε τους λίγο τραχανά, γιατί είναι άρρωστοι.
Και σʼεκείνους είπε
-Αν δεν μπορείτε αυτό και δεν θέλετε το άλλο, τι να σας κάνω;
Χρειάζεται προσευχή.

Από το Γεροντικό

Δέομαι Σου, Ελεήμων Κύριε, ίνα Σε γνωρίσουν δια Πνεύματος Αγίου πάντες οι λαοί της γης.

Καθώς εδωκάς εις εμέ τον αμαρτωλό να Σε γνωρίσω διά του Πνεύματος σου του Αγίου, ομοίως είθε να Σε γνωρίσουν οι λαοί της γης, και να Σε υμνούν ημέρας και νυκτός.

Γνωρίζω, Κύριε, ότι αγαπάς τον λαό σου, άλλ ʽ οι άνθρωποι δεν καταλαμβάνουν την αγάπη Σου, και θορυβούνται όλοι οι λαοί της γης, και αι σκέψεις των είναι ώς τα νέφη, τα οποία φέρονται υπό ανέμου εις όλα τα μέρη.

Οι άνθρωποι Σε έχουν λησμονήσει, τον Δημιουργόν των, και ζητούν την ελευθερία των, χωρίς να εννοούν ότι Συ είσαι ελεήμων, και αγαπάς τους μετανοούοντας και δίδεις εις αυτούς την χάριν του Άγιου Πνεύματος.

Κύριε, Κύριε, δος την δυναμιν της χάρητος σου, ίνα Σε γνωρίσουν πάντες οι λαοί δια του Άγιου Πνεύματος, και ας Σε αινούν εν χαρά, καθώς και εις εμε τον βδελυκτόν εδωκάς την χαρά της επιθυμίας Σου, και έλκεται ακόρεστος η ψυχή μου προς την αγάπη Σου, ημέρας και νυκτός.

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Τα χαρίσματα του Θεού έρχονται από μόνα τους, όπως οι πατέρες, χωρίς εσύ να αισθανθείς. Ναί, έρχονται από μόνα τους, αλλʼ εάν ο τόπος είναι καθαρός και όχι ρυπαρός.

Αββάς Ισαάκ ο Σύρος

H μαγεία της Πόλης

«H Πόλη είναι μαγεμένη . . . όσο μένεις, τόσο περισσότερο σε μαγεύει και από τα μάγια της κανείς δεν δύνεται να ξεφύγει. Όσο πεζός και αν είναι ο άνθρωπος τον νικάει πάντα και τον εξουσιάζει. H Πόλη ξυπνάει μέσα μας φωνές και ανάβει φωτιές και φωτίζει. Tο αντίκρυσμά της μαγνητίζει και πονεί και μένει πάντα ο πόθος μας για κάτι άφθαστο, πόθος ανεκπλήρωτος πάντα. Kαι ο πόθος αυτός δεν είναι για τίποτε μελλούμενο, παρά έρχεται σαν νοσταλγία για περασμένους πολιτισμούς και χρόνους. Kαι μʼ όλο τον πόνο, γυρεύουμε να χωθούμε όλο και πιότερο στη θλιμμένη γλύκα του πόθου μας, να λησμονηθούμε παντοτινά . . .»

Ίων Δραγούμης