"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Η τέλεια αγάπη

Η τέλεια αγάπη δε διακρίνει και δε σχίζει τη μία και ενιαία ανθρώπινη φύση, επειδή οι άνθρωποι είναι και καλοί και κακοί. Αλλά αποβλέπουσα πάντοτε στη θεόπλαστη ανθρώπινη φύση, αγαπάει όλους τους ανθρώπους εξ ίσου. Τους μεν αγωνιζόμενους χάρι της αληθείας αγαπάει σαν φίλους, τους δε φαύλους αγαπάει σαν εχθρούς της αληθείας. Τους ευεργετεί και μακροθυμεί, υπομένουσα τις εναντίον της κακίες τους, μη σκεπτόμενη εντελώς καμιά ανταπόδοση, αλλά αντιθέτως πάσχουσα υπέρ αυτών, εάν οι συνθήκες το καλέσουν για να κάμει και αυτούς φίλους, εάν είναι δυνατόν. Πάντως η τέλεια αγάπη δε μεταβάλλεται, εάν αποτύχει και δεν επαναφέρει στους κόλπους της τους μισούντας αυτή, αλλά φανερώνει τους καρπούς της αγάπης πάντοτε προς όλους τους ανθρώπους αδιακρίτως. Δία τούτο και ο Κύριος ημών και Θεός Ιησούς Χριστός, αποδεικνύων την αγάπη του προς όλη την ανθρωπότητα, έπαθε και χάρισε την ελπίδα της αναστάσεως σε όλους άνευ διακρίσεως καλού και κακού, ασχέτως αν έκαστος από την προαίρεσή του γίνεται άξιος θείας δόξας ή κολάσεως.

Αγίου Μαξίμου του ομολογητού

Το σημείο του Σταυρού, σαν ευλογία εκ μέρους ενός ιερέως ή επισκόπου, είναι η έκφραση της ευλογίας ή της ευνοίας του Θεού στον πιστό. Τι χαρωπή, τι σπουδαία και τι πολύτιμος είναι αυτή η λειτουργική κίνησης! Είναι πράγματι ευλογημένοι από το Θεό όσοι δέχονται αυτή την ευλογία με πίστη. Πόσο προσεκτικοί πρέπει να είναι και οι ίδιοι οι λειτουργοί, όταν ευλογούν έτσι ένα χριστιανό! «Και επιθήσουσι το όνομα μου επί τους υιούς Ισραήλ και εγώ Κύριος ευλογήσω αυτούς».

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Περί δοκιμασιών

Σας κυνηγά η μια συμφορά μετά την άλλη. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ο Θεός σας θυμήθηκε! Δεν είναι συνηθισμένο να σκέπτεται κανείς έτσι, αλλʼ αυτή είναι η αλήθεια. Και σας θυμήθηκε ο Θεός όχι με οργή, αλλά με έλεος. Βέβαια εσείς νοιώθετε μόνο τη στέρηση και το χαμό. Δε βλέπετε όμως το έλεος που κρύβεται πίσω απʼ αυτά και μέσα σʼ αυτά».

«Σας συκοφάντησαν άδικα; Υπομένετε καρτερικά. Θα θεωρηθεί αυτό επιτίμιο για εκείνα που πραγματικά φταίτε. Από την άποψη αυτή η συκοφαντία είναι μία πρόνοια του Θεού για σας. Πρέπει λοιπόν να έχετε ειρήνη με τους συκοφάντες σας, όσο κι αν αυτό σας φαίνεται δύσκολο».

«Η υγεία σας κλονίσθηκε. Κλονισμένη υγεία μπορεί να σημαίνει και κλονισμένη σωτηρία, όταν από τα χείλη του ασθενούς ακούγονται γογγυσμοί και κραυγές απελπισίας. Είθε ο Κύριος να σας βοηθήσει νʼ απαλλαγείτε από τη συμφορά αυτή.

Η υγεία και η αρρώστια είναι και τα δύο μέσα σωτηρίας, όταν τα εκμεταλλευόμαστε με το πνεύμα της πίστεως στο Θεό που μας αγαπά και προνοεί για μας. Τα ίδια όμως είναι και μέσα καταστροφής, όταν τα αντιμετωπίζουμε με λανθασμένη νοοτροπία.

Συμφιλιωθήτε λοιπόν με τη δοκιμασία σας. Υπομείνετέ την με υποταγή στον Κύριο, πιστεύοντας ότι έτσι θα ευεργετηθείτε και σεις και οι οικείοι σας.

Θυμηθείτε και την καρτερία των αγίων μαρτύρων, οι οποίοι μετά τα βασανιστήρια παρέμεναν στη φυλακή πέντε, δέκα ή και είκοσι ακόμη χρόνια έχοντας ανακούφιση και απόλαυση τη ζωντανή ελπίδα του παραδείσου».

Από τη επιστολές του αγίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

Το μαρτύριο των θλίψεων

Οι Άγιοι Μάρτυρες, αφού υπέφεραν πολλά βασανιστήρια και έδειξαν καρτερία μέχρι τον θάνατό τους, έγιναν άξιοι για τα στεφάνια και την δόξα. Και όσον περισσότερα και σκληρότερα ήταν τα βάσανα, που υπέφεραν, τόσο περισσότερη δόξα απέκτησαν και παρρησία ενώπιον του Θεού. Κατά τον ίδιο τρόπο και οι ψυχές, που παραδόθηκαν σε διάφορες θλίψεις, είτε αυτές προέρχονται εξωτερικά από τους ανθρώπους, είτε δημιουργούνται μέσα τους από άτοπους λογισμούς, είτε γεννιούνται από σωματικές ασθένειες, αν κρατήσουν ως το τέλος την υπομονή τους, θα αξιωθούν τα ίδια στεφάνια με τους Μάρτυρες και την ίδια παρρησία. Και τούτο, επειδή το μαρτύριο των θλίψεων, που οι Μάρτυρες υπέμειναν από ανθρώπους, αυτοί το υπομένουν από τα πονηρά πνεύματα, όπως τα πονηρά πνεύματα παρακίνησαν τότε και τους βασανιστές των Μαρτύρων.Και όσον περισσότερες και αυτοί θλίψεις του εχθρού υπέμειναν, τόσον περισσότερη δόξα, όχι μόνον στο μέλλον, θα απολαύσουν από τον Θεόν, αλλά και εδώ θα αξιωθούν την παρηγοριά του αγαθού Πνεύματος».

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος

Οι μεγάλες αμαρτίες δεν είναι αυτές που αφορούν τη σάρκα, είναι όσες έχουν να κάνουν με την έπαρση και την αναγωγή του δικού μας νου ως τη μόνη αυθεντική πηγή αλήθειας.

Από το βιβλίο «Τρυφερή Ενδοχώρα»

Ό,τι φαίνεται ως άσχημο, δεν είναι παρά η συμπλήρωση του ωραίου. Μια εικόνα έχει ανάγκη της σκιάς για να φανερωθεί το φως της.

Από το βιβλίο «Μεταξύ ουρανού και γης»

«Η οδός του Θεού σταυρός καθημερινός εστιν».

«Η οδός του Θεού σταυρός καθημερινός εστιν. Ουδείς γαρ εν τω ουρανώ ανήλθε μετά ανέσεως». δρόμος της αγιότητας

Διαβάζοντας τη θαυμάσια αυτή φράση, έχει κανείς την αίσθηση ότι ο αββάς Ισαάκ ο Σύρος περιγράφει τη μαρτυρική πορεία όλων των αγίων. Ο δρόμος των αγίων ήταν πάντα και είναι ο δρόμος της θυσίας, του μαρτυρίου, δηλαδή του σταυρού. Μόνον ο σταυρός μπορεί να οδηγήσει στο Χριστό και μόνο με το σταυρό μπορεί κανείς να ακολουθήσει το Χριστό. «Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω το σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι».

Για τον κόσμο ο σταυρός του Χριστού φαίνεται βαρύς, ακατανόητος, «μωρία». Γιʼ αυτό ή τον λοιδορούν ή προσπαθούν να τον παρακάμψουν. Ειδικότερα για τους Χριστιανούς η δεύτερη αντιμετώπιση, η παράκαμψη, είναι έντονος πειρασμός. Και ο «άρχων του κόσμου τούτου», «ο πλανών την οικουμένην όλην», φαίνεται ότι στις μέρες μας μʼ αυτό τον ύπουλο πειρασμό πολεμάει τους χριστιανούς. Στην Αποκάλυψη του Ιωάννη αναφέρεται ο αριθμός του Αντίχριστου, που σήμερα προκαλεί απέραντες συζητήσεις και ερμηνευτικές προσεγγίσεις. Θα σταθούμε σε μία ερμηνεία που μάλλον διαφεύγει από τους πολλούς. Στο κείμενο της Αποκάλυψης ο αριθμός παρατίθεται με ελληνική γραφή: χξστ: δεν είναι τυχαία ότι τα γράμματα αυτά είναι τα αρχικά της φράσης: Χριστός ξένος σταυρού. Ο σύγχρονος, «μοντέρνος» πειρασμός του διαβόλου είναι πιο ήπιος και γιʼ αυτό πολύ πιο ύπουλος και επικίνδυνος. Προσπαθεί να πείσει τους χριστιανούς να δεχτούν το Χριστό χωρίς το σταυρό, δηλαδή έναν ακίνδυνο Χριστό, που δεν έχει σχέση με τη θυσία, την αυταπάρνηση, το μαρτύριο, την ομολογία.

Αρχ.Νεκτάριος Αντωνόπουλος

Ευχή αυτοελέγχου και εξομολογήσεως

Ως ο αναιδής ελεηθήναι ζητώ, Κύριε. Σύ τα αγαθά παρέχεις, Σωτήρ, εγώ τα πονηρά αντιδίδωμι, μακροθύμησον επʼ εμοί τω σκολιώ, ου περί ρημάτων αργών συγγνώμην αξιώ, αλλά και περί πράξεων ανοσίων άφεσιν αιτώ παρά της σης αγαθότητος. Ελευθέρωσόν με, Κύριε, από παντός έργου πονηρού, πριν καταλάβη με το τέλος, όπως εύρω χάριν ενώπιόν σου εν ώρα θανάτου, εν γάρ τω άδη τις εξομολογήσεταί σοι. Σώσον μου την ψυχήν, Κύριε, εκ φόβου του μέλλοντος, και τον σπιλωθέντα μου χιτώνα λεύκανον διά τους σους οικτιρμούς και την σην αγαθότητα, όπως καγώ ο ανάξιος, λαμπροφορών, καταξιωθώ της βασιλείας των ουρανών, και εν τη ανεικάστω χαρά γενόμενος είπω: δόξα τω ρυσαμένω ψυχήν τεθλιμμένην εκ στόματος λέοντος και θεμένω εν παραδείσω τρυφής, ότι Σοί, τω Παναγίω Θεώ, πρέπει δόξα εις πάντας τους αιώνας. Αμήν.

΄Οσιος Εφραίμ ο Σύρος

Κοντά στο Θεό

Nα παραμένουμε κοντά στο Θεό. ΄Οσοι είμεθα κοντά Του, ισχύει το «Παρεμβαλεί άγγελος Κυρίου κύκλω των φοβούμενων αυτόν και ρύσεται αυτούς». ΄Οταν ο βασιλιάς της Συρίας είχε στείλει στρατό να συλλάβουν τον προφήτη Ελισσαίο, ο προφήτης βρισκόταν με τον υποτακτικό του. Μόλις ο υποτακτικός είδε νʼ ανεβαίνουν οι στρατιώτες, για να τους συλλάβουν, τρομοκρατήθηκε, τον έπιασε πανικός. Και στράφηκε στον Ελισσαίο και του λέγει:«Για κοίτα, κύριε, τι γίνεται. Πόσοι έρχονται να μας συλλάβουν , πώς θα γλυτώσουμε;» Ο προφήτης του απήντησε να μη φοβάται, διότι «πλείους οι μεθʼ ημών υπέρ τους μετʼ αυτών». Είναι πολύ περισσότεροι εκείνοι που είναι μαζί μας, παρά οι εχθροί μας που έρχονται να μας συλλάβουν. Και προσευχήθηκε ο προφήτης Ελισσαίος στο Θεό και είπε: «Κύριε, άνοιξε τους οφθαλμούς του παιδίου, για να ιδή πως εσύ με υπερασπίζεις». Και πράγματι ο Θεός άνοιξε τους οφθαλμούς του υποτακτικού και είδε γύρω από τον προφήτη να είναι μία στρατιά ολόκληρη αγγέλων, που κρατούσαν πύρινα σπαθιά στα χέρια τους. Αμέσως η ψυχή του γέμισε από ικανοποίηση, από αγαλλίαση, και του έφυγε ο φόβος. Και, φυσικά, δεν κατόρθωσαν να συλλάβουν και να θανατώσουν τον προφήτη Ελισσαίο. Πύρινα τάγματα αγγέλων, στρατιές αγγέλων, είχαν σταλεί από το Θεό για να υπερασπίσουν τον προφήτη Του.

Αυτά δεν εγίνοντο μόνο τότε. Γίνονται στη ζωή κάθε ανθρώπου, όταν είμεθα άνθρωποι του Θεού. Η πίστη μας είναι στους αιώνες των αιώνων. Δεν ήταν μόνο για εκείνη την εποχή. Ούτε για την εποχή των Αποστόλων και των Πατέρων. Αρκεί εμείς να είμεθα σαν αυτούς. Ο Θεός είναι ο ίδιος.

«Χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας». Η ζωή μας, η ύπαρξίς μας στα χέρια Του. Με απόλυτη εμπιστοσύνη όχι μόνο να αναφωνούμε, αλλά και να ζούμε το, «Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα».

Αρχιμ. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

Οσο αυξάνεται ο θάνατος του θανάτου (της αμαρτίας), τόσο βιώνεται η ζωή της Ζωής (ο Χριστός) και όσο βιώνεται η Ζωή, τόσο και νεκρούται ο θάνατος, μέχρι το σημείο να ζήση κανείς μέσα του την ανάσταση και την ανάληψη του Χριστού. Δηλαδή θανατώνεται η αμαρτία και γεννιέται η ζωή.

Ο Ναυπάκτου Ιερόθεος