"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ΝΑΙ εγώ θα μπορούσα Ελπίδα να τα κάνω όλα αυτά που σου έβαλε ο Πνευματικός σου ο πρώτος,για την αγάπη που έχω στον Κύριο,την οποία δεν ανταλλάζω με τίποτε.
Κι ας είχα και παιδιά.
Αλλά όμως δεν είμαστε ίδιοι άνθρωποι,άλλο εγώ άλλο εσύ.Άλλο αντέχω εγώ άλλο εσύ άλλο κάποιος άλλος.
Δεν σε ψέγω,αν δεν σε ανέπαυε ίσως να 'κανες καλά.Εγώ πάντως δεν έχω παιδιά,ούτε είμαι παντρεμένος για να μπορώ να πω με σιγουριά.

Αν και συμφωνώ με όλα όσα άκουσα απο το γέροντα,
εν τούτοις, ο λόγος του, για κάποιο λόγο με ξένισε.
Δε ξέρω να εξηγήσω για ποιό λόγο.
Απο εκεί και πέρα υπογραμμίζω μία φράση του (τη μεταφέρω κατα όπως τη θυμάμαι
και όχι αυτούσια) όπου έλεγε, πως δεν είναι σωστό να αλλάζουμε πνευματικό κατά τα γούστα μας.
Και το μεταφράζω αυτό, στο να μην αλλάζουμε πνευματικόμε σκοπό να ακούνε τα αυτιά μας,
ότι εμάς αναπαύει.

Συμφωνώ με την Ελπίδα... Σε όλα... Οπότε δεν έχω να προσθέσω κάτι. Απλά μην ξεχνάτε είμαστε άνθρωποι και κρίνουμε με άλλα μέτρα. Και νομίζω ότι είναι προτιμότερο να αλλάξεις πνευματικό από το να απογοητευτείς και να μην πας καθόλου. Ο Θεός θα μας κρίνει με τα δικά του μέτρα κι ανάλογα με το σταυρό που μπόρεσε και σήκωσε ο καθένας. Ελπίδα συμφωνώ ειδικά στο θέμα της διάκρισης που κι εμείς ακόμα οφείλουμε να έχουμε πριν κρίνουμε, πριν κατηγορήσουμε, πριν συμβουλέψουμε τον οποιοδήποτε γιατί δυστυχώς τα βλέπουμε μόνο από τη μεριά μας συνήθως...

dionysisgr έγραψε: Υπαρχει σοφρων και Ορθοδοξος Πνευματικος, που θα πει: Οχιιι, εκειειει να πεθανεις στις μετανοιες και στο διαβασμααα. Αμαρτωλεεεε!

ΑΧ με εκανες και γέλασα
Εννοειται...δεν είναι λόγοι αυτοί να αλλάξεις πνευματικό,ότι πρόβλημα έχουμε το συζητάμε μαζί του και ότι μας ενοχλέι(εξάλου γιαυτο ειναι) και αν θέλουμε να αλλάξουμε τουλάχιστον να παιρνουμε την ευλογία του, αλλά ετσι την πατάνε οι περισσότεροι , δεν ψάχνονται, ειμαι τυχερούλα εγω τελικά που δεν έχω κανόνες

Αν συνεχιστεί η συζήτηση σε αυτή τη βάση νομίζω ότι δεν έχει νοήμα να συνεχιστεί άλλο. Ας καούμε στην κόλαση όλοι εμείς οι βλάφημοι που τολμάμε και δυσανασχετούμε.

Είστε τελικά τυχεροί όσοι είστε σε τέτοιο επίπεδο που μπορείτε και διαχειρίζεστε με ικανοποιητικο τρόπο αυτά που σας λέει ο πνευματικός σας όσο δύσκολα κι αν φαίνονται. Υπάρχουν κι άλλοι βέβαια που δεν είναι ότι δυσανασχετούν απλά είναι διαφορετικός ο σταυρός και τα μέτρα του καθενός οπότε τους φαίνονται βουνό. Κι εγώ και μάλλον κι η Ελπίδα είμαστε μέσα σε αυτούς. Μακάρι να είχα την υπομονή σας το κουράγιο σας και την πίστη σας γιατί ίσως τότε να μπορούσα να σας κατανοήσω καταρχάς αλλά και τον πνευματικό μου κυρίως.

pepiixthis έγραψε:

dionysisgr έγραψε: Υπαρχει σοφρων και Ορθοδοξος Πνευματικος, που θα πει: Οχιιι, εκειειει να πεθανεις στις μετανοιες και στο διαβασμααα. Αμαρτωλεεεε!

ΑΧ με εκανες και γέλασα
Εννοειται...δεν είναι λόγοι αυτοί να αλλάξεις πνευματικό,ότι πρόβλημα έχουμε το συζητάμε μαζί του και ότι μας ενοχλέι(εξάλου γιαυτο ειναι) και αν θέλουμε να αλλάξουμε τουλάχιστον να παιρνουμε την ευλογία του, αλλά ετσι την πατάνε οι περισσότεροι , δεν ψάχνονται, ειμαι τυχερούλα εγω τελικά που δεν έχω κανόνες

Πεπη μου σου ευχομαι ολοψυχα να μην εχεις ποτε στη ζωη σου κανονες και να χαμογελας παντα...ο Διονυσης ξερει πολυ καλα τι θελω να πω ασχετα με το οτι τα παρουσιαζει διαφορετικα και απλοποιημενα...anyway...εγω δεν εχω φτασει τα επιπεδα του Διονυση ουτε του Παναγιωτη,και για να σας φαινονται και τοσο απλα ειστε παρα πολυ ψηλα παιδια και μπραβο σας ειλικρινα σας θαυμαζω....εμεις Θεοδοση μου και Γιωργο μου τελικα see you to the dark

Βρε παιδιά σκεφθείτε κάτι. Δεν μπορούμε όλοι να κάνουμε τα ίδια. κάποιος πχ μπορεί να κόψει εύκολα ένα πάθος ενώ κάποις άλλος όχι. Επίσης μία αμαρτία ποτέ δεν ξεφυτρώνει μόνη της. Μπορεί να έγιναν πάρα πολλά πριν τα οποία ο ασθενής άνθρωπος δεν μπόρεσε να ελέγχξει.
Επίσης, για πείτε μου κάτι εσείς οι...οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων. Λέτε στον πνευματικό σας ότι μιλάτε απαξιωτικά για τους οπαδους των αντιπάλων ομάδων και όταν χάνετε ίσως τους βρίζεται κιόλας? Αδελφοί σας (μας) είναι και αυτοί.

Δεν είναι θέμα πνευματικού επιπέδου χαμηλού ή υψηλού κλπ...
Τα πράγματα είναι δύσκολα στην αρχή μέχρι να βρει κανείς πνευματικό - πνευματικό που να μπορεί να αναπαύεται - απο κει και πέρα στο πνευματικό μας ανοίγουμε τη καρδιά μας και μαζί με όλα ανοίγουμε και είμαστε ειλικρινείς απέναντί του στο τι μπορούμε να προσφέρουμε - όταν λοιπόν βλέπουμε ότι μας ζητά κάτι που δεν είμαστε σε θέση να ακολουθήσουμε τότε με όλη μας την ειλικρίνεια το λέμε ....τι πιο απλό ....δε πάμε εκεί για να μας επιβάλλει κάτι ....μας βοηθά ...για να μας βοηθήσει σωστά όμως πρέπει και εμείς να του δείξουμε τη σωστή θέση του πόνου.....

Απο την άλλη όμως πρέπει να μάθουμε να δεχόμαστε και τους κανόνες - εξάλλου ο δρόμος είναι δύσκολος και τραχύς δεν είναι δρόμος του καναπέ και της άνεσης......

Αυτό που έγώ έχω σαν απορία και δε μου λύθηκε είναι με βάση ποιο κριτήριο αλλάζουμε πνευματικό δηλ. να πάμε σε κάποιον ποιο ανώτερο - πως θα κρίνουμε εμείς ότι πλέον πνευματικά δε μας καλύπτει - μήπως είναι παραπλανητικό αυτό ;

Άρα Βασούλα κι εσύ μιλάς για ψάξιμο μέχρι να σε αναπαύσει ο πνευματικός που θα βρεις. Άρα όταν τον βρεις και ο κανόνας που θα σου βάλει θα είναι καλοδεχούμενος θα μπορείς να έχεις μια καλή επικοινωνία μαζί του και θα σε βοηθήσει πιο καλά. Αυτό εννοείς?