Δημοσιεύτηκε: Τετ Μάιος 28, 2008 10:41 am
Φιλαγιορειτες αδελφοι μου, με αξιωσε και εμενα η Θεοτοκος και Μητερα του Φωτος, να τον γνωρισω τον Γεροντα Γαβριηλ, την εβδομαδα μετα του Θωμα, οταν φιλοξενηθηκα σε κοντινο κελλι, για την πανηγυρη του Αγ.Γεωργιου.
Με πηρε λοιπον καποιος "παλιος" στο Ορος και με πηγε, πηραμε την ευχη του, μας εδωσε να προσκυνησουμε την πανσεπτη αυτη μυροβλυζουσα εικονα, και λιγο βαμβακι με ευλογια να παρουμε μαζι μας.
Τι να σας πω, οταν μας εσταυρωσε στο κεφαλι, που του βαλαμε μετανοια, νιωσαμε την ειρηνη και την ευλογια που φερει στην αγια ψυχη του, στα λιγα λεπτα που μειναμε τον βομβαρδισαμε με αναξια λογια και ερωτησεις, μας ειπε και πεντε λογους, οπως προαναφερθηκε απο αλλον αδελφο, εξεφρασε και σε εμας την οδυνη του για το ελεεινο της εποχης μας, μας νουθετησε να ειμαστε δεμενοι στην εκκλησια μας και στους επισκοπους μας, και αντιθετοι με το πανθρησκειακο και οικουμενιστικο πνευμα των καιρων, να μην φοβομαστε, οτι μα οτι και να γινει, και να ζηταμε το ελεος του Θεου, δια πρεσβειων της Υπεραγιας Θεοτοκου, να λεμε την ευχη οσο μπορουμε.
Ενας γεροντας οπως διαβαζουμε στα βιβλια, μεσα στα κουρελια, μεσα στην ταπεινωση, μεσα στην αγαπη για ολους.
Και εαν δεν ειχε εμφανιστει (ο Θεος να με συγχωρεσει, αλλα σκανδαλιστηκα ασχημα), ενας αδελφος μας, ταλαιπωρημενος, ο οποιος μπηκε μεσα σαν ταυρος σε υαλοπωλειο, χωρις να ζητησει ευλογια, αρχισε αποτομα και απαιτητικα, να θετει δικα του προσωπικα θεματα στον Γεροντα, σαν να μην υπηρχαμε εμεις εκει, κουραζοντας και τον ιδιο τον Γεροντα με την απιστευτης λεπτομερειας και εγωπαθειας "εξομολογηση" του (παρ'ολο που ειχε πνευματικο οπως ειπε), με συνεπεια να μας "διωξει" λιγο νωριτερα ο Γεροντας, θα ειχαμε μαθει και αλλα εποικοδομητικα λογια και νουθεσιες.
Ισως να παραχωρησε ο Θεος με αυτον τον πειρασμο, να φυγουμε νωριτερα, για την αναξιοτητα μας, και την πνευματικη φτωχεια μας, αλλα και να ταπεινωθουμε.
Τελος παντων, να πατε, οποιοι μπορειτε, ειναι οντως μεγαλη ευλογια, η συναντηση με τετοια πνευματικα αναστηματα, και ανθρωπους που μοσχοβολανε Θεο απο μακρια.
Με πηρε λοιπον καποιος "παλιος" στο Ορος και με πηγε, πηραμε την ευχη του, μας εδωσε να προσκυνησουμε την πανσεπτη αυτη μυροβλυζουσα εικονα, και λιγο βαμβακι με ευλογια να παρουμε μαζι μας.
Τι να σας πω, οταν μας εσταυρωσε στο κεφαλι, που του βαλαμε μετανοια, νιωσαμε την ειρηνη και την ευλογια που φερει στην αγια ψυχη του, στα λιγα λεπτα που μειναμε τον βομβαρδισαμε με αναξια λογια και ερωτησεις, μας ειπε και πεντε λογους, οπως προαναφερθηκε απο αλλον αδελφο, εξεφρασε και σε εμας την οδυνη του για το ελεεινο της εποχης μας, μας νουθετησε να ειμαστε δεμενοι στην εκκλησια μας και στους επισκοπους μας, και αντιθετοι με το πανθρησκειακο και οικουμενιστικο πνευμα των καιρων, να μην φοβομαστε, οτι μα οτι και να γινει, και να ζηταμε το ελεος του Θεου, δια πρεσβειων της Υπεραγιας Θεοτοκου, να λεμε την ευχη οσο μπορουμε.
Ενας γεροντας οπως διαβαζουμε στα βιβλια, μεσα στα κουρελια, μεσα στην ταπεινωση, μεσα στην αγαπη για ολους.
Και εαν δεν ειχε εμφανιστει (ο Θεος να με συγχωρεσει, αλλα σκανδαλιστηκα ασχημα), ενας αδελφος μας, ταλαιπωρημενος, ο οποιος μπηκε μεσα σαν ταυρος σε υαλοπωλειο, χωρις να ζητησει ευλογια, αρχισε αποτομα και απαιτητικα, να θετει δικα του προσωπικα θεματα στον Γεροντα, σαν να μην υπηρχαμε εμεις εκει, κουραζοντας και τον ιδιο τον Γεροντα με την απιστευτης λεπτομερειας και εγωπαθειας "εξομολογηση" του (παρ'ολο που ειχε πνευματικο οπως ειπε), με συνεπεια να μας "διωξει" λιγο νωριτερα ο Γεροντας, θα ειχαμε μαθει και αλλα εποικοδομητικα λογια και νουθεσιες.
Ισως να παραχωρησε ο Θεος με αυτον τον πειρασμο, να φυγουμε νωριτερα, για την αναξιοτητα μας, και την πνευματικη φτωχεια μας, αλλα και να ταπεινωθουμε.
Τελος παντων, να πατε, οποιοι μπορειτε, ειναι οντως μεγαλη ευλογια, η συναντηση με τετοια πνευματικα αναστηματα, και ανθρωπους που μοσχοβολανε Θεο απο μακρια.
![[img]http://img211.imageshack.us/img211/2610 ... xb0.th.jpg[/img]](http://img211.imageshack.us/my.php?image=hpim0508xb0.jpg){kind=link}