Σελίδα 3 από 4
Re: " Το παιδί μου... ιερέας;! "
Δημοσιεύτηκε: Τετ Δεκ 08, 2010 9:40 am
από aggelikiglafki
Εγώ πάντως θα χαιρόμουν αν ο γιός μου γινόταν ιερέας,δεν έχω κανένα πρόβλημα θα το θεωρούσα μεγάλη τιμή.Ξέρω βέβαια πολύ καλά τι λέει και τι πιστεύει η πλειοψηφία.Αλλά το κυριότερο είναι το τι θέλει ο ίδιος
Re: " Το παιδί μου... ιερέας;! "
Δημοσιεύτηκε: Τετ Δεκ 08, 2010 9:50 am
από fosterer
marinam έγραψε:fosterer έγραψε:Nαι μωρέ,εμάς θα ρωτήσουν τα παιδιά μας για το τι θα κάνουν στην ζωή τους..........
να υποθέσω ότι αποτελούμε την εξαίρεση του κανόνα εμείς? (υπερηφάνεια μου εεεε δεν έχει όρια σήμερα).
Σε διαβεβαιώνω ότι έχω δυο αδέρφια μεγαλύτερα, και εγώ, ρωτήσαμε και τα τρια μας τους γονείς μας. δεν ήταν τόσο ερώτηση να πάρουμε την άδεια (μαμά να γίνω γιατρός? μ΄αφήνεις? ή θα με μαλώσεις και θα με αποκληρώσεις?) όσο να πάρουμε την αποψή τους και την γνώμη τους. Συζήτηση έγινε, η καθε πλευρά (γονεις vs παιδιά) είπε τα δικά της, επιχειρηματολόγησε, και στο τέλος μας είπαν κάντε ότι θέλετε και ότι σας φωτήσει ο Θέος απλά εμείς θα ήμαστε κοντά σας. Ούτε μας επιβλήθηκαν, ούτε μας απειλσαν ούτε να φόβησαν, ούτε ρίξαν ευθύνες σε δασκάλους, Ιερείς ή τρίτους. και εγώ ως μαμόθρευτο και κακο-καλο-μαθημένο τους πίεσα παράπάνω να μου δώσουν "δρόμο" για το τι θα κάμνω φοβούμενη μην μετανιώσω στα 40 μου αυτό που επέλεξα όντας το μυαλό πάνω απο τα "ολομέταξα μου
" μαλλιά. Δεν καταλαβαίνω γιατι να μην "ρωτήσουν" ή να επανδιατυπώσω, δεν καταλαβαίνω γιατι να μην συζητήσουμε με τα παιδιά μας? ο Θεός μας τα δίνει για να τα κάνουμε υπέυθυνους και συνειδητούς, και καλούς ανθρώπους όχι να βγάουμε πάνω τους τα δικά μας "όνειρα". ο καθένας έχει τον προορισμός του απο τον Θεό.
Πάντως σχωράτε με ομιλω ως παιδί σε οικογένεια και όχι ος γονιός. αν αξιωθώ να κάμνω οικογένεια ίσως να είναι αργά να απαντήσω σε τουτο το θέμα
ΦΟΡΕΣΤΕΡ δεν θέλα να παρεξηγηθείς και σητω συγγνώμη αν θεωρήθει ότι είμαι αγενής μαζί σου ή ότι επικρίνω την αποψή σου, απλά αναφέρω την δικιά μου άποψη που έιναι αντίθετη με την δικιά σου. δεν θα ήταν βαρετό να συμφωνούσαμε όλοι?
Καταρχήν,το "εμάς θα ρωτήσουν"? ήταν μια έκφραση.
Μακάρι να με ρωτούσαν και να ακολουθούσαν ότι τους έλεγα αλλά ξέρω πως δεν θα γίνει και το έχω αποδεχτεί!
Αυτό που μπορώ να κάνω μόνο είναι να μεγαλώσω ισορροπημένα παιδιά με πολυδιάστατα ερεθίσματα ώστε οι αποφάσεις τους να γίνουν ανάμεσα σε σε πολλές επιλογές.
Re: " Το παιδί μου... ιερέας;! "
Δημοσιεύτηκε: Τετ Δεκ 08, 2010 9:55 am
από eleimon
fosterer έγραψε:Καταρχήν,το "εμάς θα ρωτήσουν"? ήταν μια έκφραση.
Μακάρι να με ρωτούσαν και να ακολουθούσαν ότι τους έλεγα αλλά ξέρω πως δεν θα γίνει και το έχω αποδεχτεί!
Αυτό που μπορώ να κάνω μόνο είναι να μεγαλώσω ισορροπημένα παιδιά με πολυδιάστατα ερεθίσματα ώστε οι αποφάσεις τους να γίνουν ανάμεσα σε σε πολλές επιλογές.
Ειμαι πολυ περιεργη να δω τι θα τους ελεγες......
Re: " Το παιδί μου... ιερέας;! "
Δημοσιεύτηκε: Τετ Δεκ 08, 2010 9:57 am
από fosterer
eleimon έγραψε:fosterer έγραψε:Καταρχήν,το "εμάς θα ρωτήσουν"? ήταν μια έκφραση.
Μακάρι να με ρωτούσαν και να ακολουθούσαν ότι τους έλεγα αλλά ξέρω πως δεν θα γίνει και το έχω αποδεχτεί!
Αυτό που μπορώ να κάνω μόνο είναι να μεγαλώσω ισορροπημένα παιδιά με πολυδιάστατα ερεθίσματα ώστε οι αποφάσεις τους να γίνουν ανάμεσα σε σε πολλές επιλογές.
Ειμαι πολυ περιεργη να δω τι θα τους ελεγες......
Δεν μου πέφτει λόγος!
Αν τους δείξω όλες τις χαρές της ζωής και διαλέξουν αυτόν τον δρόμο............ας τον βαδίσουν τουλάχιστον σωστά!
Re: " Το παιδί μου... ιερέας;! "
Δημοσιεύτηκε: Τετ Δεκ 08, 2010 10:00 am
από eleimon
fosterer έγραψε:Δεν μου πέφτει λόγος!
Αν τους δείξω όλες τις χαρές της ζωής και διαλέξουν αυτόν τον δρόμο............ας τον βαδίσουν τουλάχιστον σωστά!
Νο commends....
γιατι θα παει στ αρχονταρικι το θεμα
Re: " Το παιδί μου... ιερέας;! "
Δημοσιεύτηκε: Τετ Δεκ 08, 2010 10:33 am
από ψυχουλα
δε μπορουμε να τα βαζουμε ολα στο ιδιο τσουβαλι. Αλλα παιδια θα ρωτησουν τους γονεις τους και αλλα οχι. Συνηθως ομως λογω ακριβως οτι βρισκονται στην εφηβεια τον καιρο που επιλεγουν και σε μια κατασταση κοντρας με τους γονεις, οχι απλως δε θα ρωτησουν αλλα και την καλημερα που θα τους πεις θα θεωρησουν σιωπηλη υποδειξη οτι "πρεπει να λενε καλημερα" και θα τους τσαντισει!!!!!!!!!!
ο, τι και να πεις δε τα βρισκεις πουθενα, ολα τους φταινε, ολα ειναι δηθεν, ο γονιος απομυθοποιειται πληρως με ο, τι συνεπαγεται αυτό.
Δεν ειναι ο κανονας αλλα συμβαινει στους περισσοτερους.
Re: " Το παιδί μου... ιερέας;! "
Δημοσιεύτηκε: Τετ Δεκ 08, 2010 10:48 am
από marinam
Εγώ υγεία θέλω να έχουν πρώτα και έπειτα ότι έχει ο Θεός να καμουν στην ζωή τους να κάμουν και εμένα να μου δίνει δύναμη να τα στηρίζω. τιποτα άλλο. Θέλει να γίνει Ιερέας? Να γίνει μακάρι να δώσει ο Θεός να γίνει και να είναι άξιος των περιστάσεων Του. Θέλει αστρονάυτης πάλι να γίνει (αν του αρέσει η σπυρουλίνα
). θέλει να γίνει μπετατζής πάλι να γίνει. αρκεί να το θελει ο ίδιος και να τον "γεμίζει" (έστω και το μπετον αρμε
) για να έχει στην ζωή του και στην πορεία του πάνω σε τούτον τον κόσμο αρμονία και γαλήνη στην ψυχή του. απο το να τον κάμω με το ζόρι κάτι που θελω εγώ ανώ αυτός δεν το θέλει πιό το νόημα? δεν θα τον αναπάυσω ποτέ αν επιβληθώ εγώ σε κάτι που δεν με "αγγίζει - αφορά" στο κάτω κάτω. όλοι περάσαμε απο εφηβεια και άλλος πολύ ή λίγο ήταν αντιδραστικό στοιχείο και έβρισκε πολλούς να βρίσει να φωνάξει να μαλώσει. νομίζω όμως σε ότι αφορά το θέμα του επαγγέλματος και γενικά σε ότι αφορά ότι θέμα αφορούν εκείνη την ηλικία είναι θέμα προσέγγισης και θέμα πως ο γονιός θα πει τι στο παιδί. Σε ότι αφορά την θρησκεία αν είναι οικογένεια με Πνευματικό, είναι κοντά στην Εκκλησία, μου είναι λίγο παράξενο να είσαι αρνητικός σε μια τέτοια απόφαση του παιδιου. Να πω ότι σε μια οικογένεια άθεων ξαφνικά ένα μέλος του να θέλει να γίνει Ιερέας ίσως εκεί να έιναι τούβλο εξ ουρανού στο κεφάλι του γονιου.
δύσκολο, τι να πω? τά χω μπορστά μου και καλύτερα να μην λέγω μεγάλες κουβέντες. ίσως εγώ πράξω πολύ χειρότερα όταν μου το πει μην καταννοώντας (νομίζω την σκότωσα την λέξη
) αυτή την ανάγκη για αφοσιωση στο Θεό.
Re: " Το παιδί μου... ιερέας;! "
Δημοσιεύτηκε: Τετ Δεκ 08, 2010 10:52 am
από ψυχουλα
Re: " Το παιδί μου... ιερέας;! "
Δημοσιεύτηκε: Τετ Δεκ 08, 2010 10:58 am
από paulina
Όταν κάποιος παίρνει την απόφαση να ακολουθήσει τον μοναχικό βίο, ή ακόμα κι όταν απλά το σκέφτεται και ζυγίζει μέσα του τί θέλει πιο πολύ, τότε αρχίζει ο πόλεμος εκ του πονηρού κυρίως μέσω των γονέων. Τότε θα θυμηθούν ότι θέλουν να καμαρώσουν νύφη ή γαμπρό το παιδί τους και ότι ανυπομονούν να δουν εγγονάκι και πολλά άλλα χωρίς να ξέρουν καν τί σκέφτεται το παιδί τους. Αφήστε τί λένε όταν μαθαίνουν κάτι! "Δεν σκέφτεσαι τη μάνα που σε μεγάλωσε, τον πατέρα σου τον καρδιακό" κλπ. θέλοντας να το ρίξουν στο φιλότιμο. Γενικά όλοι οι πειρασμοί τότε θα έρθουν.
Μακάρι να ήξεραν οι γονείς τί κακό κάνουν στα παιδιά τους αποτρέποντας τα να κάνουν αυτό που λαχταρούν και αγαπούν στη ζωή τους και τί χάνουν κι αυτοί φυσικά. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ακόμη και του γάμου, πρέπει να κάθονται οι γονείς δίπλα στο παιδί τους και να το βοηθήσουν να πάρει τη σωστή απόφαση για το παιδί κι όχι γι' αυτούς. Να δουν αν πραγματικά είναι αυτό που θέλουν. Στενοχωριέμαι όταν δημιουργούνται άσχημες καταστάσεις κι από συνειδητούς χριστιανούς.
Είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα. Και δύσκολο για αυτούς που το έζησαν ή το ζουν κλπ.
Ο Θεός να μας φωτίσει όλους!
Re: " Το παιδί μου... ιερέας;! "
Δημοσιεύτηκε: Τετ Δεκ 08, 2010 11:01 am
από marinam
