"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

* Να βρείτε έμπειρο πνευματικό για να σας δώ­σει κατεύθυνση. Μετά να κάνετε υπακοή και να βάλετε ένα πρόγραμμα. Να μελετάτε, αλλά να μην ερμηνεύετε μόνοι σας αυτά που διαβάζετε. Να ρωτάτε τον πνευματικό σας.

* Η μεγαλύτερη χαρά προέρχεται από τη θυσία. Όσοι ζουν την κοσμική

ζωή, αποταμιεύουν άγχος. Όταν ο άνθρωπος ζει πνευματικά, χαίρεται.

* Οι κοσμικοί άνθρωποι ισοπέδωσαν τη ζωή κι έχουν ισοπεδωθεί.

* Η αμαρτία έχει γίνει μόδα.

* Όσο γίνεται ο καθένας μας να γίνεται καλύτερος για ν' απλωθεί το
καλό.

* Όταν κανείς φοβάται το θάνατο, τον κυνηγάει ο θάνατος.

* Δεν πρέπει ν' αγωνιούμε για το κακό.

* Αν δεν κατορθώνουμε να μεταστρέψουμε τους άλλους στο καλό, να

μη χαλάμε τις καρδιές μας.

* Ό,τι δε γίνεται ανθρωπίνως να το αναθέτουμε στο Θεό. Είναι

εγωιστικό να επιμένουμε.


Γέρων Παΐσιος

* Στις κρίσεις σας πάντα να βάζετε ένα ερω­τηματικό. Δεν ξέρουμε τι

μπορεί να συμβαίνει.

* Όταν σας αδικούνε, αυτό να το δέχεσθε σαν μια μεγάλη ευλογία.

* Όταν διορθώσω εγώ τον εαυτό μου, διορθώ­νεται ένα κομμάτι της Εκκλησίας.

* Όταν κάτι δεν πάει καλά στα παιδιά, πάντα κάτι φταίει. Μήπως φταίει το παράδειγμα μας; Μήπως φταίνε τίποτε κακά θεάματα, τίποτα άσχημες πράξεις, άσχημα λόγια μέσα στο σπίτι; Πάντως την ευσέβεια στα παιδιά τη δίνουμε με το γάλα και όχι με την ξηρά τροφή. Ποτέ με πίεση και προσταγή. Και προπαντός με το παράδειγμα μας.

* Ν' αγιάζετε τη ζωή σας. Όταν η νοικοκυρά λέει την ευχή κάνοντας τις δουλειές του σπιτιού, όλα αγιάζονται και το φαγητό της αλλά και αυτοί που τρώνε το φαγητό της αγιάζονται.


Γέρων Παΐσιος

Καλή χρονιά!
Αλλά επειδή δεν είναι όλες οι χρονιές καλές, άσχετα αν κάθε φορά στην αρχή λέμε και ευχόμαστε να είναι καλή..
Ας δούμε πως μπορεί να γίνει καλύτερη από ότι προορίζεται.
Τα λόγια είναι από τον Αθανάσιο Λεμεσού (απόσπασμα ομιλίας του)
Πηγή: www.pantokrator.info (μέσα στο θέμα προγαμιαίες σχέσεις)

Αλίμονον εαν ο άνθρωπος δεν αισθάνεται μέσα του την εν Χριστό γέννηση και αναγέννησην του.
Βέβαια αυτό είναι ένα μυστήριον το οποίο συντελείται στη καρδία του ανθρώπου.
Και ο άνθρωπος πολλές φορές είναι γεγονός ότι δεν το καταλαβαίνει, ανεπαίσθητα γίνεται.
Γίνεται αλλά δεν το καταλαβαίνει.
Θυμάμαι ένα παράδειγμα στο Γεροντικό.
Λέει κάποιος ασκητής, έμενε 40-50 χρόνια σε μια σπηλιά και μετά όταν πέρασαν τα πολλά χρόνια, λέει:
-Μα τι κάνω εγώ τόσα χρόνια εδώ πέρα;
-Δεν έκαμα τίποτα, ούτε ένα θαύμα δεν έκαμα, ούτε καμία χάριν είδα.
-Δεν καταλαβαίνω τίποτε.
-Δεν υπάρχει τίποτε φαίνεται, πάμε να φύγομε.
-Μας έμειναν και 5-6 μέρες να πάμε να δούμε τι θα κάνουμε.
Οπότε μετά, όταν επήγε να φύγει, εκεί συνήντησε έναν άλλον γέροντα, ο οποίος του είπε:
-Πήγαινε πίσω και σκέψου..
-Τόσες μέρες, τόσα χρόνια, ποιος είναι αυτός που σε κρατούσε σε αυτόν τον χώρον;
-Εάν δεν ήταν η χάρις του Θεού, ήταν δυνατόν να μείνεις;
Αδύνατον παιδιά, αδύνατον πράγμα!
Κανείς δεν μπορεί να μείνει πιστός στον Θεόν χωρίς την Θεία χάρη.
Όχι να μείνει πιστός, αλλά ούτε καν ο άνθρωπος, δεν είναι δυνατόν να ασχοληθεί με τον Θεόν, εαν δεν υπάρξει Θεία χάρις μέσα του.
Από την στιγμή που ο άνθρωπος αρχίσει να γεννάται, η πρώτη κίνησης, έστω ακόμα η πρώτη κίνησης εξερευνήσεως του Θεού.
Αμέσως ταυτόχρονα, συνυπάρχει η χάρης η οποία ενισχύει τον άνθρωπον.
Ο άνθρωπος από μόνος του δεν αφήνεται ποτέ μόνος του από τον Θεόν.
Και το ότι υπάρχομεν και ζούμε ως χριστιανοί του Θεού.
Και είναι πολύ σοβαρό αυτό το θέμα διότι δεν είναι θέμα ανθρώπινης προσπάθειας μόνον, ούτε ανθρώπινης πειθούς.
Μην νομίζετε παιδιά είναι αδύνατον πράγμα!
Εδώ ο Χριστός ήταν στον κόσμο, ο Χριστός ο οποίος...
Υπάρχει τελειότερος από τον Χριστόν;
Πιο σπουδαίος δάσκαλος, πιο ωραίος, πιο γλυκής, πιο σοφός από τον Χριστό;
Δεν είναι δυνατόν να υπάρξει!
Και βλέπεται μιλούσε και δεν τον άκουγαν όλοι.
Και όχι μόνον τόσο, αλλά και από τους μαθητές ακόμα. Είχε 12 έμπιστους και ο ένας έφυγε.
Και αυτός που ήταν ακόμα ο πιο θαρραλέος, τον αρνήθηκε.
Εκείνη την ώρα του Σταυρού, έμεινε μόνος του κιόλας.
Δηλαδή δεν είναι θέμα ούτε ανθρώπου δασκάλου, αλλά ούτε ακόμα θέμα μόνον του ανθρώπου που ακούει!
Είναι θέμα ταυτόχρονα και Θείας χάρητος, για να μπορέσει ο άνθρωπος να δεχθεί τον λόγο του Θεού μέσα του.
Και το πρόβλημα είναι ακριβώς πως εμείς, ο καθένας μας, αγωνιζόμαστε ώστε αυτό το χάρισμα το οποίο δίδει ο Θεός να το καλλιεργήσουμε.
Είναι μια φλόγα, έτσι, σαν να μας δίνει ο Θεός παιδιά μια φλόγα και καλούμαστε τώρα ή να αυξήσουμε τη φλόγα αυτή ή να τη σβήσουμε.
Πάντως ένα πράγμα να ξέρετε...
Ότι η φλόγα αυτή δεν μένει ποτέ στάσιμη!
Δεν γίνεται παιδιά, στασιμότης δεν υπάρχει!
Η αυξάνει ή μειώνεται αυτό το πράγμα.
Η θα αυξηθεί σε Θεό ή θα μειωθεί εν το Θεό.
Γι' αυτό λοιπόν ένα απαραίτητο εφόδιο στον πνευματικό αγώνα του ανθρώπου δεν είναι μόνον να πείθεται με επιχειρήματα έτσι;
Δεν είναι να τον πείσεις με επιχειρήματα, ή ξέρω γω να του κάνεις μάγια, λοιπόν, είναι πως ενεργεί η χάρις μέσα του!
Γι' αυτό οι Πατέρες μας είπαν ότι ένα στοιχείο άκρως απαραίτητο για την πνευματική ζωή δεν είναι η έρευνα η διανοητική παιδιά!
Δεν είναι να ερευνάς διανοητικά μόνον.
Δηλαδή να πειστείς λογικά, διότι η λογική είναι μια δύναμης του ανθρώπου...
Δεν είναι ολόκληρος ο άνθρωπος η λογική.
Έτσι δεν πείθεται ο άνθρωπος μες την λογική παιδιά, είναι αδύνατον πράγμα!
Νομίζω ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι που πείθονται με την λογική, εγώ τουλάχιστο δεν πείθομαι με την λογικήν ποτέ.
Η πληροφορία όπως την λένε οι Πατέρες, δηλαδή με την κυριολεξία που πλήρως φέρει αυτή την απόδειξη μέσα στον άνθρωπον.
Η πληροφορία είναι ένα γεγονός υπαρξιακό το οποίον καλύπτει όλον τον άνθρωπο και επίσης τον Θεόν είναι γεγονός υπαρξιακό το οποίον εισχωρεί στο βάθος του ανθρώπου και αλλοιώνει τον άνθρωπο ολόκληρον.
Όλο το είναι του ανθρώπου και το σώμα και την ψυχή του και τον νου του και τα πάντα.
Γι' αυτό οι Πατέρες μας έδωσαν σαν ένα κύριον στοιχείο της πνευματικής ζωής όχι την διανοητική εργασία, αλλά την προσευχή!
Και μπορούμε να πούμε ότι χωρίς προσευχή δεν γίνεται τίποτε.
Διάβασε όσα βιβλία θέλεις.
Διάβασε όσα βιβλία θέλεις που έχει τις πιο ισχυρές αποδείξεις περί του Χριστού και το ότι όσα είπε ο Χριστός είναι αλήθεια.
Δεν πιάνει τίποτα!
Θα πειστείς διανοητικά, εντάξει, πολύ ωραία όσα λες είναι καλά και σωστά και πράγματι έχει δίκαιο.
Αλλά τι γίνεται πέραν τούτου;
Εκείνο το οποιόν ενεργοποιεί την πίστη είναι η προσευχή!
Γι' αυτό είναι σπουδαίο πράγμα η προσευχή!
Και όταν ακούτε ότι είναι ανάγκη να προσευχόμαστε μην νομίζετε ότι είναι ένας λόγος κενός, ένα πράγμα, έτσι, που το λέμε επιφανειακά.
Εάν πράγματι παιδιά θέλουμε να ανέβουμε υπεράνω των παθών μας...
Και να πιστεί η ύπαρξη μας περί της αγάπης του Θεού..
Τότε αυτό το πράγμα θα μας το δώσει η προσευχή και μόνον.
Και μόνον η προσευχή!

Έτσι δεν πείθεται ο άνθρωπος μες την λογική παιδιά, είναι αδύνατον πράγμα!
Νομίζω ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι που πείθονται με την λογική, εγώ τουλάχιστο δεν πείθομαι με την λογικήν ποτέ.
Η πληροφορία όπως την λένε οι Πατέρες, δηλαδή με την κυριολεξία που πλήρως φέρει αυτή την απόδειξη μέσα στον άνθρωπον.
Η πληροφορία είναι ένα γεγονός υπαρξιακό το οποίον καλύπτει όλον τον άνθρωπο και επίσης τον Θεόν είναι γεγονός υπαρξιακό το οποίον εισχωρεί στο βάθος του ανθρώπου και αλλοιώνει τον άνθρωπο ολόκληρον.
Όλο το είναι του ανθρώπου και το σώμα και την ψυχή του και τον νου του και τα πάντα.
Γι' αυτό οι Πατέρες μας έδωσαν σαν ένα κύριον στοιχείο της πνευματικής ζωής όχι την διανοητική εργασία, αλλά την προσευχή!
Και μπορούμε να πούμε ότι χωρίς προσευχή δεν γίνεται τίποτε.
Διάβασε όσα βιβλία θέλεις.
Διάβασε όσα βιβλία θέλεις που έχει τις πιο ισχυρές αποδείξεις περί του Χριστού και το ότι όσα είπε ο Χριστός είναι αλήθεια.
Δεν πιάνει τίποτα!
Θα πειστείς διανοητικά, εντάξει, πολύ ωραία όσα λες είναι καλά και σωστά και πράγματι έχει δίκαιο.
Αλλά τι γίνεται πέραν τούτου;
Εκείνο το οποιόν ενεργοποιεί την πίστη είναι η προσευχή!
Γι' αυτό είναι σπουδαίο πράγμα η προσευχή!

Λέει ο Αθανάσιος Λεμεσού πως ο Άνθρωπος δεν είναι μόνο μυαλό αλλά και άλλα πράγματα.
Εγώ δεν ξέρω πόσα άλλα πράγματα είναι εκτός από ψυχή αλλά καταλαβαίνω μια χαρά πως δεν είναι μόνο μυαλό.
Το να μου δίνουν λογικά στοιχεία και μετά να κάνω αυτό που μου αρέσει ή να μην το βάζω στην καρδιά μου κάτι......το έχω δεί και σε μένα αλλά και στους άλλους.
Προσωπικά ακούγοντας αυτό τον λόγο θεώρησα πως έτσι είναι και μου έδωσε μια απάντηση σε μια απορία που είχα γιατί δεν πείθετε ο κόσμος.

O ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Όταν κανείς προσπαθεί να πετύχει τέλεια καθαρότητα, πρέπει να φέρει αρμονικά κα ισορροπημένα μέσα στη ψυχή και στο σώμα του τους κόπους της μετάνοιας. Όταν ο νους λάβει τέτοια χάρη, ώστε να μπορέσει να αγωνίζεται εναντίον των παθών χωρίς να νιώθει λύπηση για τον εαυτό του και χωρίς να κάνει τα χατίρια του εαυτού του, τότε οδηγείται και παρηγορείται από το Άγιο Πνεύμα. Mε τη βοήθεια Tου μπορεί να αποκρούσει μέσα του όλες τις ακάθαρτες προσβολές που πηγάζουν από την επιθυμία της καρδιάς.

Όταν το Άγιο Πνεύμα ενωθεί με το νου ή το πνεύμα του ανθρώπου, βοηθά τον άνθρωπο στην απόφαση του να τηρήσει αυστηρά τις εντολές που διδάχτηκε. Έτσι που να του δείχνει πως ν' απομακρύνει από την ψυχή του όλα τα πάθη. Όχι μόνο αυτά που προέρχονται από τη σάρκα, αλλά κι εκείνα που ανήκουν στην ψυχή και υπάρχουν σ' αυτή ανεξάρτητα από το σώμα. Tο Πνεύμα το Άγιο διδάσκει τον άνθρωπο να κρατάει το σώμα του εκεί που πρέπει. Όλο το σώμα, από το κεφάλι ως τα πόδια. Διδάσκει τα μάτια ν' ατενίζουν με καθαρότητα, τα αυτιά να ακούσουν ειρηνικά και να μη χαίρονται ν' ακούνε κουτσομπολιά, συκοφαντίες και κατακρίσεις. Tη γλώσσα να λέει μόνο το καλό, ζυγίζοντας την κάθε λέξη και να μην επιτρέπει τίποτα το ακάθαρτο ή το εμπαθές να μπει σε όσα λέει.

Tα χέρια να κινούνται προπάντων για προσευχή και για έργα ελεημοσύνης και γενναιοδωρίας. Tο στομάχι να περιορίζεται μέσα στα όρια της ευπρέπειας όταν τρώει και πίνει και να δέχεται μόνο τόσο, όσο χρειάζεται για να συντηρείται το σώμα, χωρίς ν' αφήνει την επιθυμία και τη λαιμαργία να παραβιάσουν τα όρια αυτά. Tα πόδια να βαδίζουν με δικαιοσύνη, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, για να κατευθύνονται στην εξυπηρέτηση των αγαθών. Mε αυτόν τον τρόπο το σώμα συνηθίζει σε κάθε καλό. Kαι αφού υποταχθεί στη δύναμη του Aγίου Πνεύματος αλλάζει σιγά-σιγά. Έτσι που στο τέλος να συμμετέχει ως ένα σημείο στις ιδιότητες του πνευματικού σώματος που θα λάβει στην ανάσταση των δικαίων".

Mέγας Aντώνιος

Τα άδικα παθήματα

Γιατί ποιος μπορεί να σας βλάψει όταν επιδιώκετε με κάθε τρόπο το καλό; Αλλά αν χρειαστεί να υποφέρετε επειδή κάνατε αυτό που είναι δίκαιο, να μακαρίζετε τον εαυτό σας. Μη φοβάστε τις απειλές τους και μην ταράζεστε. Να τιμάτε τον Κύριο, το Θεό, μʼ όλη σας την καρδιά. Να είστε πάντοτε έτοιμοι να δώσετε τη σωστή απάντηση σʼ όλους όσοι ζητούν να τους δικαιολογήσετε τη χριστιανική σας ελπίδα. Αυτό όμως να το κάνετε με πραότητα και φόβο Θεού, έχοντας καθαρή τη συνείδησή σας. Έτσι, αυτοί που θα δυσφημούν την καλή σας χριστιανική συμπεριφορά θα καταντροπιαστούν γιʼ αυτά που σας κατηγορούν. Είναι καλύτερα να υποφέρετε αν αυτό είναι το θέλημα του Θεού επειδή κάνατε το καλό, παρά επειδή κάνατε το κακό. Γιατί κι ο Χριστός υπέμεινε το πάθος μια για πάντα για τις αμαρτίες μας.

Ένας δίκαιος για χάρη των αμαρτωλών,
για να μας φέρει κοντά στο Θεό.
Θανατώθηκε σωματικά,
το Πνεύμα όμως τον ζωοποίησε.


Απόστολος Πέτρος

Εάν κάποιος επιθυμεί να διαπιστώσει την πραγματική φιλαδελφία και αγάπη που έχει, ας το βεβαιωθεί με το εξής: Να παρατηρήσει εάν πενθεί για τα σφάλματα του αδελφού του και εάν αγάλλεται για την πρόοδο και τα χαρίσματά του.

Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος

Πρέπει να γνωρίζεις ότι μέσα στις θλίψεις και τα παθήματα, στην υπομονή και την πίστη, είναι κρυμμένες οι υποσχέσεις του Θεού, όπως επίσης και η δόξα και η απόκτηση των ουρανίων αγαθών. Γιατί και το σιτάρι, που σπέρνεται στη γη, είναι ανάγκη πρώτα να δοθεί στη σήψη και στην ατιμία, φαινομενικά, και έτσι να απολαύσομε την ομορφιά και τον πολλαπλάσιο καρπό του. Αν όμως δεν περνούσε από τη σήψη εκείνη και τη φαινομενική ατιμία, δεν θα έβγαζε καρπό.

Όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός

Η δύναμη της συναίσθησης

΄Οταν προσεύχεσθε, οφείλετε να στέκεσθε με ταπείνωση και απλότητα μικρού παιδιού για νʼ αξιωθείτε της πατρικής πρόνοιας. Να ομολογείτε την αδυναμία και τη μηδαμινότητα σας για να σας επισκιάσει το έλεος του Θεού, γιατί όπως η σκιά ακολουθεί το σώμα, έτσι και την απλότητα και ταπεινοφροσύνη ακολουθεί το έλεος του θεού. ΄Οποιος αισθάνεται την αμαρτωλότητα του και στενάζει από τα βάθη της ψυχής του, είναι ανώτερος από εκείνον που μπορεί νʼ αναστήσει νεκρόν ή να ωφελήσει όλον τον κόσμο με τη διδασκαλία του. ΄Οποιος φτάσει στο σημείο να γνωρίσει τη ψυχική του ασθένεια, αυτός έχει φτάσει σε τέλεια ταπείνωση.

Γέροντας Παίσιος Αγιορείτης

Η σοφία της καθοδήγησης

Μη ζητήσεις να πάρεις συμβουλή από κάποιον που δεν ακολουθεί τον δικό σου τρόπο ζωής, έστω κι αν είναι πολύ σοφός. Είναι προτιμότερο νʼ αναθέσεις τα προβλήματά σου σʼ έναν απλοϊκό άνθρωπο με πείρα από τα πράγματα, παρά σʼ έναν φιλόσοφο, που μιλάει με λογική στηριγμένη στη θεωρητική εξέταση των πραγμάτων, χωρίς όμως να έχει και τη σχετική πείρα. Και η πείρα είναι όχι το να μπει κανείς στα πράγματα και να ερευνήσει μερικές μόνο πλευρές τους, χωρίς να έχει ακόμη αποκτήσει ο ίδιος τη γνώση από την εργασία, αλλά το να αισθανθεί έμπρακτα την ωφέλεια ή τη ζημιά των πραγμάτων αυτών, έχοντάς τα δοκιμάσει για πολύ καιρό.

Γιατί πολλές φορές ένα πράγμα φαίνεται επιζήμιο, ενώ κρύβει μέσα του μεγάλη ωφέλεια. ΄Αλλοτε πάλι, αντίθετα, φαίνεται απόλυτα ωφέλιμο, ενώ εσωτερικά είναι όλο βλάβη. Γιʼ αυτό και πολλοί άνθρωποι ζημιώθηκαν όχι λίγο από πράγματα φαινομενικά κερδοφόρα. Να χρησιμοποιείς λοιπόν ως σύμβουλό σου εκείνον, που από πείρα γνωρίζει καλά τη φύση και τη δύναμη των διαφόρων πραγμάτων, και που μπορεί να τα διακρίνει αλάθητα.

΄Οποιος έκανε σωστή χρήση της ελευθερίας πρώτα στον εαυτό του, είναι μετά άξιος εμπιστοσύνης για να την παραδώσει και στους άλλους με επιστημοσύνη.

Σε κάθε ζήτημα να πιστεύεις ότι έχεις ανάγκη διδαχής, κι έτσι σε όλη σου τη ζωή θα αποδεικνύεσαι σοφός.


Αββάς Ισαάκ ο Σύρος