"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

από Μ.Δ.Κ. » Σάβ Μαρ 16, 2013 12:02 pm

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ευρίσκεται εν μέσω Συμπληγάδων, αντιμαχομένων γεωπολιτικών συμφερόντων τεραστίων διαστάσεων, και είναι κατ’ ουσίαν υπο καθεστώς σκλαβιάς. Επι πλέον το 90% του ποιμνίου του – για να μη πω πολύ περισσότερο- αδιαφορεί για τα της πίστεως. Αυτά είναι τα σίγουρα. Το να μέμφομαι από την πολυθρόνα μου, αντί να προσεύχομαι…..

Είναι σχετικά και αναφέρει και για το Πατριαρχείο,( μετά το 24 λεπτό)

http://www.youtube.com/watch?feature=pl ... INRlNHJXHk

Μ.Δ.Κ. έγραψε:από Μ.Δ.Κ. » Σάβ Μαρ 16, 2013 12:02 pm

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ευρίσκεται εν μέσω Συμπληγάδων, αντιμαχομένων γεωπολιτικών συμφερόντων τεραστίων διαστάσεων, και είναι κατ’ ουσίαν υπο καθεστώς σκλαβιάς. Επι πλέον το 90% του ποιμνίου του – για να μη πω πολύ περισσότερο- αδιαφορεί για τα της πίστεως. Αυτά είναι τα σίγουρα. Το να μέμφομαι από την πολυθρόνα μου, αντί να προσεύχομαι…..

Είναι σχετικά και αναφέρει και για το Πατριαρχείο,( μετά το 24 λεπτό)

http://www.youtube.com/watch?feature=pl ... INRlNHJXHk

Σε ενα απο τα δυο έπεσες μεσα καλε μου. Πραγματικα καθομαι στην πολυθρόνα και γραφω, αναπαυτηκα, ζεστα, ξεκουραστα αλλα δεν μεμφομαι κανεναν και τιποτα... *** Πόσο μάλλον εναν Οικουμενικο Πατριάρχη και Πατερα!! Ποια είμαι εγω εξαλλου και τι να του χρεώσω; Ειπα την ειδηση που διαβασα. Οπως και αυτο το ΘΕΜΑΤΑΚΙ απο μια ειδηση το άνοιξα.

Το να διαφωνω με καποιον για τις πραξεις του, δεν σημαινει πως τον κρινω ή οτι τον μεμφομαι ή ακομα χειροτερα να στο πω και αυτο, δεν σημαινει πως δεν θα εκανα και εγω το ιδιο μ αυτον αν ημουν στην θεση του! Απλα περιμενα αλλα. Εξου και το μηνυμα. Εμενα αλλο μηνυμα μου δινει αυτη η κινηση και οχι αυτο που περιμενα.

Το να παραστει στην ενθρονιση του τον αναγωνριζει ως Πάπα και οτι ακολουθει αυτον, και την εταιρια του που θα λεγε και ο Παναγιωτακης μας. Θα μπορουσε να στειλει μηνυνα, ανθρωπους του, το δεξι του "χερι", να παει να τον δει μετα απο ενα μηνα απο την ενθρονιση... Πιθανον θα χει τους λογους του. Ποτε δεν θα τους καταλαβω και φυσικα δεν θελω να τους μαθω. Εχω αλλα πιο σημαντικα προβληματα για να χω και την έγνοια άλλων ανθρωπων.

Αποψη μου ειναι αυτη ΜΔΚ. Ζαβή ή όχι, δεν την επιβάλλω σε κανεναν. Ασε με να κανω λαθος.

Οσο για "προσευχη" δεν θα πω τιποτα, πραγματικα τιποτα. Θα σε ρωτησω μονο πως ξερεις εσυ πως δεν προσευχομαι; Ή πως ξερεις εσυ οτι προσευχομαι. Δεν θελω απαντηση. Δεν μου χρειαζεται.

Απλα το μονο που θα πω ειναι πως οσοι λεμε, βαζω και τον εαυτο μου μεσα γιατι θα το χω πει και εγω, στους αλλους ....αντι να προσευχεσαι μιλας.... θα απαντησω: εισαι σπιτι μου να δεις αν προσευχομαι; Εισαι στον Ναο οταν πάω να δεις τι κανω; Ξερεις τι κανω και τι σχεση εχω εγω με τον Θεο; Το αν προσευχομαι ή οχι δεν θα το ανακοινωνω ουτε εδω ουτε σε ανθρωπο περα τον Πνευματικο μου, ουτε θα αναρτίσω αριθμο πρωτοκολλου για το ποσο και πως προσευχομαι, ουτε πουθενα. Η πράξη της προσευχης δεν μου αναιρει το δικαιωμα αποψης. Και το να λεω την αποψη μου δεν σημαινει οτι δεν προσευχομαι ή το αντιθετο. Και επισης το να ειμαι και ολη μερα στην Εκκλησια δεν σημαινει οτι προσευχομαι ολη μερα. Ειναι ασχημο να λες σε καποιον αντι να προσευχεσαι, απο την στιγμη που οτι και να κανεις αυτο δεν θα το μαθεις ποτε. Γιατι μονο ο Θεος το ξερει. Σταματω εδω γιατι ειναι αλλο θεματακι αυτο και δεν αφορα τον Πάπα.

Το να λέμε ειναι σε δύσκολη θέση ο Πατριάρχης ναι ειναι οτι τον δικαιολογουμε
Οτι σώνει και καλα βρίσκετε σε δύσκολη θέση (σε δύσκολη θέση βρισκόντουσαν οι μάρτυρες αλλα
Μαρτύρησαν για τον Χριστό )
Σε αυτή την περίπτωση ας μην παει και ας κατηγορηθεί απο τους αιρετικους
Παρά να παει και να χαλάει της καρδιές της δικιες μας

Τελος πάντων ας κάνουνε τον δικό μας αγώνα εμείς
Και ο θεός βοηθός

Μαρίνα δεν ήταν απάντηση σε εσένα ούτε σε κανέναν, με παρεξήγησες. Γενικά αναφέρθηκα. Ούτε συμφωνώ με αυτό, απλά έβαλα κάποιες παραμέτρους που πρέπει να έχουμε υπ' όψη μας. Πρέπει να κάνουμε υπομονή, σίγουρα τα πράγματα δεν πάνε καλά....σας θυμίζω ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Έ, υπέγραφε πιεζόμενος φιρμάνια κατα των αγωνιστών, αλλά κρυφά τους υποστήριζε μέχρι που το πλήρωσε με τη ζωή του.

Αν ήμουν ΓΟΧ θα έλεγα: Είθισται οι συλλείτουργοι να πηγαίνουν σε συλλείτουργα... Προς τί η απορία; Βέβαια τώρα οφείλω να μιλήσω πιο διπλωματικά...

Ο προαλειφόμενος δια την διαδοχή διδάσκει στη Θεολογική Σχολή το Μάθημα της Συμπροσευχής μετα των Ετεροδόξων. Οπότε εγώ είμαι φονταμενταλιστής και παραεκκλησιαστικός.... καλά αν ήμουν τώρα φοιτητής πτυχίο δεν έπαιρνα... Όχι ότι που το πήρα είδα χαΐρι....

Παράκληση: Μην συγκρίνουμε τον Γρηγόριο τον Ε΄. Δεν νομίζω πως ο Πατριάρχης μας απειλήθηκε για να παραστεί στην Ενθρόνιση.....

Καλή Σαρακοστή και καλή φώτιση.... Οι αντάρτες έλεγαν καλή αντάμωση στα γουναράδικα...

marinam έγραψε:Και τελος ΜΔΚ σχωραμε, δε σε παρεξηγησα, μεσα στο γενικο συνολο ειμαι και εγω π αναφεροσουν. Δεν ειχα σκοπο να απαντησω προσωπικα σενα αν και το κανα σε μερικα που ηθελα μονο και μονο να σου δωσω να καταλαβεις την αποψη μου. Μερικες φορες το να καθεσαι στην πολυθρονα ειναι το καλυτερο που μπορεις να κανεις και το σωστοτερο για καποιες δεδομενες στιγμες. Ας μη μπερδευουμε και συνχεουμε την ακινησια με την απραξια. Αλλο το ένα αλλο, το άλλο που αρκετοι αν και βλεπουν την διαφορα το παιρνουν ως "ενα και το αυτο". Και το ρητο .. ο σκοπος αγιαζει τα μεσα ... δε μ αρεσει και αν τα συφεροντα μου ειναι, πανε πακετο, αρχίζουν με μια τελετη ενθρονισης κι ολας για τον Πάπα, συγγνωμη αλλα δεν θα πάρω. Αναγωνριζεις το αξιωμα σε μια τετοια τελετη. Εγω αυτο ξερω με το ξερο μου το μυαλο. Αλλα για να το κανει εχεις τους λογους του. Κι για να το επιτρεψει ο Θεος επισης εχεις Τους λογους Του. Καλη Σαρακοστη να χεις ΜΔΚ.

Ξέρω εξ' ίσου καλά απο πολυθρόνες, είμαι σε μιά τέτοια και πίσω απο ένα γραφείο 9π.μ. έως 9 μ.μ. με ένα μικρό μεσημεριανό διάλειμμα....... ......

Έχουμε όλοι τους ίδιους προβληματισμούς και ανησυχίες με εσένα καθώς και όλες τις ενστάσεις για το θέμα των οικουμενιστικών προσεγγίσεων αλλά θα γίνω περισσότερο συγκεκριμένος βάζοντας ένα ερώτημα.
Πότε υπήρξε Πατριάρχης, Μητροπολίτης, Επίσκοπος για να μην πω απλός ιερέας που θέλησε να ασχοληθεί και να αγωνισθεί στον καθαρά πνευματικό στίβο και για το ποίμνιό του και μόνο, ή έστω και χωρίς διάθεση να αγωνισθεί, και έμεινε ανεπηρέαστος απο έξωθεν παρεμβάσεις πιέσεις υποδείξεις απειλές , σε όλη την ιστορία της Εκκλησίας; Πολύ θα ήθελα να γνωρίζω ποιές υπέροχες ημέρες ήταν αυτές.
Οι εξουσίες του αιώνος τούτου φροντίζουν ιδιαιτέρως προς αυτή την κατεύθυνση, έτσι πολλές φορές το μην προδίδει και να διασώζει κανείς δόγματα και λειτουργική παράδοση φαντάζει μέγα κατόρθωμα, ιδιαίτερα όταν αυτός ο κάποιος ευρίσκεται σε κορυφαία διοικητικά Εκκλησιαστικά αξιώματα.
Νομίζω ότι την ημέρα της Κρίσεως θα αναφανούν μάρτυρες που δεν μαρτύρησαν κατά τον γνωστό τρόπο, αλλά μυστικό τω τρόπω προσπαθώντας με δική τους θυσία και παρ' όλη την χλεύη του κόσμου,με μεγάλο προσωπικό κόστος να διασώσουν από τα πολύ χειρότερα το ποίμνιό τους.

Φυσικά η δική μας αντίσταση στον ύπουλο και θανατηφόρο Οικουμενισμό - καθώς και στα μίσθαρνα όργανά του,( που αλλοίμονο φαίνεται ότι πλέον είναι εντός των τοιχών) πρέπει να είναι άγρυπνη και συνεχής.
Ο κάθε μη κατ επίγνωσιν ζηλωτής όσο μικρότερος και ασήμαντος είναι τόσο μπορεί και να πετροβολεί εκ του ασφαλούς.......αν όμως ήταν σε ιεραποστολή ας πούμε για παράδειγμα, και χρειαζόταν να κάνει μια λειτουργία ή χρειαζόταν επειγόντως ας πούμε κάποια βοήθεια, και την εύρισκε αυτή απο
΄΄αιρετικούς΄΄ όπως και συχνότατα συμβαίνει, τότε θα έλεγε σίγουρα λιγότερα όσον αφορά τον απλό διάλογο- επαναλαμβάνω τον απλό διάλογο- (όχι συλλείτουργα και συμπροσευχές κλπ.)

konstantinoupolitis έγραψε:Παράκληση: Μην συγκρίνουμε τον Γρηγόριο τον Ε΄. Δεν νομίζω πως ο Πατριάρχης μας απειλήθηκε για να παραστεί στην Ενθρόνιση.....

Αυτό το ξέρει ο Θεός, εύχομαι πραγματικά εύχομαι, να μην έχεις δίκιο.

Καλή Ανάσταση σε εσάς και σε όλους.

Προσωπικά ελπίζω μόνο σε Αυτόν που είναι Κεφαλή και στο τιμόνι της Εκκλησίας,στον Αναστάντα Ιησού, νικητή του εσχάτου εχθρού, νικητή του θανάτου, η Κιβωτός Του και το πλήρωμα Αυτής, έχει πορεία που κρύβει εκπλήξεις στα πειρατικά πλοία, η Ορθοδοξία δεν είναι κάτι στατικό που μπορούν να το διαχειριστούν όπως θέλουν, είναι Ζωή, και Ζωή είναι ο ίδιος ο Χριστός,αν το βάθος της Ορθοδοξίας δεν είναι προσεγγίσιμο απο απλούς σαν εμάς, είναι πολύ λίγοι, πολύ ατυχείς, αυτοί που νομίζουν ότι έτσι όπως ύπουλα εργάζονται θα μπορέσουν ποτέ να την βλάψουν, λακτίζουν εις κέντρας.

Καρδινάλιος αποκαλεί αμαρτωλή τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία!
Μιλά για την άνευ όρων επιστροφή της Δύσης στις αλήθειες της Ορθοδοξίας! (15/04/2013 16:42)


«...μείνετε σεις οι Ορθόδοξοι εκεί που είστε. Μια μέρα, εμείς, η αμαρτωλή εκκλησία, θα έρθουμε γονατιστοί και θα ζητήσουμε μετάνοια για όσα πράξαμε στην ιστορία...»
Αυτά που έγιναν ... μεταξύ του Πάπα και του Πατριάρχη είναι μια εκδήλωση διπλωματίας, και τίποτε άλλο, ξένη και απαράδεκτη από θεολογικής πλευράς!.

Απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου Φιοντόρ Ντοστογιέβσκι ΜΕΓΑΣ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗΣ του καθηγητού Αντωνίου Ιακ. Ελευθεριάδη!

Συνηθίζουμε στις πρώτες γραμμές κάθε βιβλίου να διαβάζουμε ποιός είναι ο βαθύτερος σκοπός, το Θουκυδίδειο «αίτιο» μιας έκδοσης. Στην προκειμένη περίπτωση το ανά χείρας εγχείρημα έχει σημείο αναφοράς ένα εκλεκτό και πολύ γνωστό Μύθο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή που διαβάζουμε στο τελευταίο έργο του μεγίστου των ρώσων λογοτεχνών του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι με τίτλο «Οι Αδελφοί Καραμάζοβ». Η παρούσα συγγραφική προσπάθεια είναι το αποτέλεσμα μιας αισθητικής και βιωματικής προσέγγισης του όλου προβλήματος που αναφέρεται στις θεολογικές και ιστορικές απόψεις, οι οποίες διατυπώνονται τελευταία στους διαλόγους κυρίως μεταξύ ορθοδόξων και ρωμαιοκαθολικών θεολόγων. Ας πάμε όμως πιο κοντά στις πηγές του εν λόγω προβλήματος.
Όλοι ασφαλώς έχουμε διαβάσει η οι μεγαλύτεροι στην ηλικία ενθυμούνται ότι μετά την άνοδο στο Θρόνο του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως του εξ Αμερικής Αθηναγόρα (1948) ξεκίνησαν διπλωματικές μυστικές και επίσημες επαφές με το Βατικανό. Ο Αθηναγόρας επί συνεχή έτη διαπραγματευόταν παρασκηνιακώς με το Βατικανό την συνάντησή του με τον Πάπα. Η συνάντηση αυτή πραγματοποιήθηκε τελικά τον Ιανουάριο του 1964 στα Ιεροσόλυμα. Και από τότε αρχίζει ένα πρωτόγνωρο «ειδύλλιο» μεταξύ των δύο εκκλησιών, λουλούδια αγάπης, ασπασμοί, φιλοφρονήσεις, ανταλλαγές ευχών και κολακευτικών Γραμμάτων, αγκαλιές, αποσιώπηση διαφορών, δεν μας χρειάζονται οι θεολόγοι, αυτοί βαθαίνουν το ρήγμα, διάλογος ναι, αλλά διάλογος αγάπης και συμφιλίωσης: είναι φράσεις του Πατριάρχη Αθηναγόρα. Θυμάμαι τότε, μετά την πολύκροτη εκείνη συνάντηση, δημοσιογραφικές γραφίδες, ολόκληρα βιβλία φιλοπατριαρχικών συγγραφέων, ομιλίες επισκόπων και ιεροκηρύκων, φωτογραφίες και πορτραίτα είχαν ως επίκεντρο μιαν ακατάσχετη αγαπολογία.
Και στο σημείο αυτό θα ζητούσα την ιδιαίτερη προσοχή του αγαπητού και καλοπροαίρετου αναγνώστη μου. Μια κουβέντα όμως να προσθέσω ακόμα και να πω: ότι η εν λόγω πολυσυζητημένη συνάντηση δεν έγινε τυχαία και αυθόρμητα. Προγραμματίσθηκε, σχεδιάσθηκε και αποφασίσθηκε πολλά χρόνια πριν, ήδη από τον πρώτο χρόνο της ανάρρησης στο Θρόνο του Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρου. Από την πλευρά της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας εργάσθηκε διπλωματικά και παρασκηνιακώς κυρίως ο καρδινάλιος Αυγουστίνος Μπέα, ο Καρδινάλιος Βίλλεμπρανς, ο Ρωμαιοκαθολικός ιερομόναχος Πέτρος Ντυπρέ, αλλά κυρίως και κατ’ εξοχήν, ο καρδινάλιος Ευγένιος Τισεράν (Cardinal Eugène Tisserant [1884-1972]), ο πρύτανης του κολλεγίου των καρδιναλίων (1951), ο δεύτερος τη τάξει, κατά το πρωτόκολλο, στην καθολική ιεραρχία. Ο εν λόγω Καρδινάλιος υπήρξε η σπουδαιότερη προσωπικότητα του ΧΧου αιώνα στον ρωμαιοκαθολικό κόσμο: προήδρευσε με το αξίωμα αυτό δύο εκλογών Πάπα και μιας Συνόδου. Υπήρξε ταυτοχρόνως ένας γίγαντας γνώσεων, Γάλλος Ακαδημαϊκός, έξοχος διπλωμάτης και άνθρωπος δράσης. Ήταν κάτοχος, πλην των ευρωπαϊκών γλωσσών, της αρχαίας ελληνικής, εβραϊκής, συριακής, αραβικής, αιθιοπικής και ασυριακής γλώσσας. Ήδη από το 1936 ετέθη επί κεφαλής της πολύ σπουδαίας Συνοδικής Επιτροπής για τις ανατολικές εκκλησίες, όπου παρέμεινε επί εικοσιτρία χρόνια. Γύρω στο 1959 με θάρρος και παρρησία σε δημόσια ομιλία του έψεξε την Τουρκία για την γενοκτονία των Αρμενίων, με συνέπεια να διακοπούν οι διαπραγματεύσεις Βατικανού-Τουρκίας, για τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων. Ο Καρδινάλιος Τισεράν καταδίκασε ακόμα απερίφραστα τους γνωστούς στο Ορθόδοξο Κοινό Ουστάζι της Κροατίας και τη συμμετοχή καθολικών κληρικών και φραγκισκιανών μοναχών στη γενοκτονία των σέρβων ορθοδόξων, κατά τη διάρκεια του Β παγκοσμίου πολέμου.

Και ένα ακόμα στοιχείο του ελεύθερου και ασυμβίβαστου αυτού χαρακτήρα, του μεγάλου Γάλλου και ελληνολάτρη Καρδιναλίου Τισεράν είναι: η σθεναρή αντίρρηση που δημοσιοποίησε απέναντι στον πάπα Πίο ΧΙΙ σχετικά με την ανακήρυξη σε δόγμα της Ανάληψης της Θεοτόκου –αυτό το δόγμα, καθορίστηκε δογματικά και αλάνθαστα από τον εν λόγω πάπα, την 1η Νοεμβρίου 1950– με βάση το επιχείρημα ότι η παράδοση της αγίας «αθανάτου κοιμήσεως» της Παναγίας, σύμφωνα με την παράδοση της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας, είναι επαρκής και σωστή λατρευτική θέση.

Καλά όλ’ αυτά, θα με προλάβετε, αλλά προς τι η αναφορά μου σε ένα τόσο ριζοσπαστικό φιλορθόδοξο Καρδινάλιο και ο τονισμός των ξεχωριστών ιδιοτήτων και της μεγάλης πράγματι φυσιογνωμίας του Ευγενίου Τισεράν; Και ποιά σχέση μπορεί να έχει αυτός ο Καρδινάλιος με τον πρωταγωνιστή του ντοστογιέφσκιου μύθου, Καρδινάλιο κι αυτόν, Μ. Ιεροεξεταστή; Την προσωπικότητα του Τισεράν ο υπογραφόμενος γνώρισα εκ του σύνεγγυς, ως διευθυντή της Βατικανής Βιβλιοθήκης, περί τα μέσα του 1964, εποχή όπου ετοίμαζα την διδακτορική μου θέση, συζήταγα συχνά μαζί του και του είμαι ευγνώμων που με ετίμησε με την υψηλή του εκτίμηση ως Έλληνα και Ορθόδοξο Θεολόγο.

Ομολογουμένως, ο Καρδινάλιος Τισεράν με σαγήνευσε όχι τόσο από τα εταστικά του μάτια, την μακριά λευκή γενιάδα, το ευθυτενές ανάστημα, τα πολύτιμα δακτυλίδια που φορούσε στα δάκτυλα, δώρα, όπως μου είπε, πανεπιστημίων της Ανατολής. Με σαγήνευσε κυρίως και σπουδαίως, και ευλογώ τον Θεό, που γνώρισα έναν τόσο προικισμένο και σοφό άνδρα, στα νεανικά μου ιδιαίτερα χρόνια, από τα πιο κάτω εντυπωσιακά λόγια του. Ας ακούσουμε λοιπόν όλοι μας τούτα τα λόγια που μου εκμυστηρεύθηκε, ποιός; ο Δεύτερος τη τάξει στο Βατικανό, επαναλαμβάνω, λίγους μήνες μετά το κοσμοϊστορικό γεγονός της συνάντησης των Ιεροσολύμων:
«Αυτά που έγιναν στα Ιεροσόλυμα μεταξύ του Πάπα και του Πατριάρχη είναι μια εκδήλωση διπλωματίας, και τίποτε άλλο, ξένη και απαράδεκτη από θεολογικής πλευράς. Αγαπητέ μου Αντώνιε, μείνετε σεις οι Ορθόδοξοι εκεί που είστε. Μια μέρα, εμείς, η αμαρτωλή εκκλησία, θα έρθουμε γονατιστοί και θα ζητήσουμε μετάνοια για όσα πράξαμε στην ιστορία».
Με το άκουσμα «εμείς, η αμαρτωλή εκκλησία», δεν σας το κρύβω, ταράχθηκα και του ζήτησα να μου πει τι εννοεί. Κι εκείνος εύθαρσώς μου απαντά ότι εννοεί το σχίσμα, τις σταυροφορίες, την ιερά εξέταση, την ουνιτική προπαγάνδα, ακόμα και την προδοτική αδράνεια και ουδετερότητα που επέδειξε ο δυτικός χριστιανικός κόσμος, ιδιαίτερα η Γαλλία, στην καταστροφή του ελληνισμού της Σμύρνης…
Αλήθεια, ποιός ορθόδοξος χριστιανός δεν θα προσυπέγραφε την πιο πάνω δήλωση; Σαν να ήξερε ο αείμνηστος καρδινάλιος ότι έστω μερικοί από τους ομοπίστους ορθοδόξους χριστιανούς θα αμφισβητούσαν την ιερή τους παρακαταθήκη και θα ενστερνίζονταν καινοτομίες, μεταπατερικούς νεωτερισμούς και «συναφειακές» επινοήσεις με αποτέλεσμα να υπονομεύεται η καθαρότητα του θεολογικού λόγου και να εκκοσμικεύεται το θεόπνευστο, κοσμοσωτήριο μήνυμα του Ευαγγελίου.
Ο σκοπός λοιπόν της παρούσας συγγραφής δεν είναι άλλος παρά η ενημέρωση και η φιλοσοφική και θεολογική προσέγγιση στο συμβολισμό του Μύθου του Μεγάλου Ιεροεξεταστή, σκοτεινού εκπροσώπου του παπικού Μεσαίωνα.
Κατακλείνοντας, μαζί με τις ευχαριστίες μου στους διαπρεπείς μελετητές του Φ. Ντοστογιέφσκι που ευγενώς συνεργάσθηκαν στην παρούσα έκδοση, καθώς και τον αιδεσιμολογιώτατο π. Σταμάτιο Σκλήρη, θεολόγο-ζωγράφο, που φιλοτέχνησε το εξώφυλλο και επιμελήθηκε τις εσωτερικές σελίδες του βιβλίου, ταπεινά επιτρέψατέ με να αφιερώσω αυτό εδώ το πόνημα σε όσους κληρικούς και λαϊκούς μετέχουν η θέλουν να μετέχουν στη μεγάλη συζήτηση για την ενότητα των Ορθοδόξων Εκκλησιών, εν όψει μάλιστα της μελλούσης να συνέλθει Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.

Πηγή: http://www.orthodoxia.gr

Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2013